Ο ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΡΩΣΣΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΝΟΥΝ ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ :

Ο ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΡΩΣΣΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΝΟΥΝ ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ :

1) ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

2) ΜΕ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

3) ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

4) ΜΕ  ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

5) ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ.

6) ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

7) ΜΕ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

8) ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ.

9) ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΗΤΙΚΗ  ΠΛΑΝΗ. 

10) ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ.

11) ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙ ΑΚΥΡΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΠΡΟ - ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΩΓΝΩΣΕΩΣ.

12) ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΣΤΑΣΕΩΣ.

13) ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

14) ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΠΕΡΙ ΑΚΕΦΑΛΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ.

15) ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΕΡΗΣΗ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ.

16) ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΝΕΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ.

17) ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΤΡΙΑΚΟΣΙΩΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΨΕΥΔΟΕΚΚΛΗΣΙΩΝ.

18) ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

19) ΜΕ ΤΙΣ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΝΟΔΟΔΟΥΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ.

20) ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΕΜΕΝΗ ΥΠΑΚΟΗ ΠΙΣΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΚΑΙ ΛΑΙΚΩΝ  ΣΕ ΟΝΕΙΡΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΠΤΑΣΙΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ.

Α' ΜΕΡΟΣ

https://youtu.be/EDiMpdWbQVM 

Β' ΜΕΡΟΣ

https://youtu.be/je6GRcmvChg 

Γ' ΜΕΡΟΣ

https://youtu.be/3imqy1v_Mdo 

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Στιχηρα του Πασχα Ηχος πλ.α' Στιχ. Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον. Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

https://youtu.be/lK-xdvc_CE0 

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

https://youtu.be/-glFnyg508M 

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ 

Ἡ καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:

«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.

Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).

κοινωνῶμεν καθημερινῶς» (πρβλ. Migne 19, σελ. 678).
Ὁ Ὅσιος  Ἰώβ ὁ Ὁμολογητής γράφει: «Καί καθ’ ἡμέραν εἰ οἷόν τε (ἐάν εἶναι δυνατόν), τοῖς ἀξίοις ἐπιτελεῖσθαι συγκεχώρειται (ἡ Θεία Κοινωνία). Ἱερεῦσί τε ὁμοίως καί ἰδιώταις, ἀνδράσι τε καί γυναιξί, νηπίοις καί γέρουσι καί πάςῃ Χριστιανῶν ἡλικίᾳ, ἁπλῶς καί τάξει».
Ὁ ἅγ. Κυπριανός ἐπ. Καρχηδόνος μαρτυρεῖ, ὅτι στήν ἐποχή του στίς ἐκκλησίες τῆς βορείου Ἀφρικῆς, ἴσχυε ἡ καθημερινή Θεία Κοινωνία. «Καθημερινῶς - γράφει - τήν Εὐχαριστίαν ὡς τροφήν σωτηρίας λαμβάνομεν» (“De oratione Domini”, 18). Τό αὐτό δέχονται ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων (In Psal. 118), ὁ ἅγ. Ἱερώνυμος καί ὁ Ἱερός Αὐγουστῖνος (PL 22, 672, 38, 1099).
Ὑπέρ τῆς καθημερινῆς Θείας Κοινωνίας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων συνηγορεῖ καί ἡ μαρτυρία τοῦ Τερτυλλιανοῦ (155 - 240 μ. Χ.), τοῦ ἀποκαλουμένου «Πατρός τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ περί τῆς συνηθείας τῶν πιστῶν νά λαμβάνουν κατ’ ἰδίαν μερίδες καθαγιασμένου Ἄρτου, ὥστε νά μεταλαμβάνουν καθημερινά (Τερτυλλιανοῦ, “Ad uxorem”, 2, 5). Ἡ πρακτική αὐτή διατηρήθηκε γιά μέν τούς λαϊκούς μέχρι τόν 7ο αἰώνα, γιά δέ τούς μοναχούς ἐπί μεγαλύτερο διάστημα (Taft, ὅπ. παρ., σελ. 62).
Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).
Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις»

«Ἡ φύσις (λοιπόν) – καταλήγει ὁ Ἁγιορείτης Μοναχός Θεοδώρητος - ὡς εἴδομεν καί ὁ σκοπός τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀπαιτοῦν καί θά ἀπαιτοῦν ἐσαεί τήν συμμετοχήν εἰς τό θειότατον Μυστήριον, τῶν μή ἐν ἐπιτιμίοις ὄντων πιστῶν. Ἐνταῦθα πρέπει νά τονισθῇ πρός ἀπόδειξιν τῶν λεχθέντων ὅτι, καίτοι αἱ καθημεριναί συνάξεις τῶν πιστῶν ἔπαυσαν νά τελῶνται εἰς τούς μεταποστολικούς χρόνους καί ὡρίσθησαν τακταί πρός τοῦτο ἡμέραι, παρά ταῦτα ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, πρός συνεχῆ πνευματικήν τροφοδοσίαν τῶν τέκνων Της, εὗρε τρόπον ἵνα καταστήσῃ τόν ὄντως ἐπιούσιον ἄρτον, τό οὐράνιον μάνα, καθημερινήν τροφήν, μιμουμένη εἰς τοῦτο τήν φιλόστοργον λεχώ, τήν συνεχῶς παρέχουσα τήν ἑαυτῆς ζωηφόρον θηλύν τοῖς νεογεννήτοις» (μ. Θεοδωρήτου, «Ἡ Εὐχαριστιακή συμμετοχή ἐν Ἁγίῳ Ὄρει», σελ. 109).

Ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων, κατελέγχοντας τήν παρατηρουμένη ἤδη στήν ἐποχή ἀπομάκρυνση τῶν πιστῶν ἀπό τό Ἅγιο Ποτήριο, γράφει: «Περί τοῦ Ἄρτου τῆς Ζωῆς, ὅτι ὁ Θεός ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς τόν Ἄρτον τοῦτον καθημερινόν καί ἡμεῖς ποιοῦμεν τοῦτον ἑνιαύσιον» (

Στήν δεύτερη εὐχή τῶν πιστῶν, στήν Θεία Λειτουργία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ Λειτουργός εὔχεται: «Χάρισαι δέ ὁ Θεός καί τοῖς συνευχομένοις ἡμῖν προκοπήν βίου καί πίστεως καί συνέσεως πνευματικῆς· δός αὐτοῖς πάντοτε μετά φόβου καί ἀγάπης λατρεύειν Σοι ἀνενόχως καί ἀκατακρίτως μετέχειν τῶν Ἀχράντων Σου Μυστηρίων καί τῆς ἐπουρανίου Σου Βασιλείας ἀξιωθῆναι». «Πάντοτε… μετέχειν» καί ὄχι μόνο σήμερα πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία.

δ. Στήν Εὐχή μετά τήν τελείωση τῶν Μυστηρίων ἀναγινώσκεται: «Ὥστε γενέσθαι τοῖς μεταλαμβάνουσιν εἰς νῆψιν ψυχῆς καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Ἡ νῆψις τῆς ψυχῆς καί ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι καθημερινό αἴτημα προσευχῆς καί ζωῆς καί δίδεται μόνο μέ τήν Θεία Κοινωνία.

http://churchsynaxarion.blogspot.com/2012/04/blog-post.html?m=1 

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δείτε το βίντεο "Ζωντανή ροή Η τελετή αφής του Αγίου Φωτός στην Ιερουσαλήμ" στο YouTube https://youtu.be/IgIeHBLqVus

Δείτε το βίντεο "Ζωντανή ροή  Η τελετή αφής του Αγίου Φωτός στην Ιερουσαλήμ" στο YouTube

https://youtu.be/IgIeHBLqVus 

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΩ ΑΓΙΩ ΜΕΓΑΛΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΩΙ Τη Μ. Παρασκευη εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος του Μ. Σαββατου. ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ Η ζωη εν ταφω, κατετεθης, Χριστε, και Αγγελων στρατιαι εξεπληττοντο, συγκαταβασιν δοξαζουσαι την σην Η ζωη πως θνησκεις; πως και ταφω οικεις; του θανατου το βασιλειον λυεις δε, και του Αδου τους νεκρους εξανιστας. ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον Ζωοδοτην, τον εν τω Σταυρω τας χειρας εκτειναντα, και συντριψαντα το κρατος του εχθρου. Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον παντων Κτιστην, τοις σοις γαρ παθημασιν εχομεν, την απαθειαν ρυσθεντες της φθορας. ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ Αι γενεαι πασαι, υμνον τη Ταφη σου, προσφερουσι Χριστε μου. Καθελων του ξυλου, ο Αριμαθσιας, εν ταφω σε κηδευει. Απολυτικια. Ηχος β' Ο ευσχημων Ιωσηφ, απο του ξυλου καθελων το αχραντον σου Σωμα, σινδονι καθαρα, ειλησας και αρωμασιν, εν μνηματι καινω κηδευσας απεθετο. Δοξα... Οτε κατηλθες προς τον θανατον, η ζωη η αθανατος, τοτε τον Αδην ενεκρωσας, τη αστραπη της Θεοτητος, οτε δε και τους τεθνεωντας εκ των καταχθονιων ανεστησας, πασαι αι Δυναμεις των επουρανιων εκραυγαζων, Ζωοδοτα Χριστε ο Θεος ημων δοξα σοι. Και νυν... Ταις Μυροφοροις Γυναιξι, παρα το μνημα επιστας, ο Αγγελος εβοα, Τα μυρα τοις θνητοις υπαρχει αρμοδια, Χριστος δε διαφθορας εδειχθη αλλοτριος. Κοντακιον. Ηχος β'

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΩ ΑΓΙΩ ΜΕΓΑΛΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΩΙ

Τη Μ. Παρασκευη εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος του Μ. Σαββατου.

ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ

Η ζωη εν ταφω, κατετεθης, Χριστε, και Αγγελων στρατιαι εξεπληττοντο, συγκαταβασιν δοξαζουσαι την σην

Η ζωη πως θνησκεις; πως και ταφω οικεις; του θανατου το βασιλειον λυεις δε, και του Αδου τους νεκρους εξανιστας.

ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ

Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον Ζωοδοτην, τον εν τω Σταυρω τας χειρας εκτειναντα, και συντριψαντα το κρατος του εχθρου.

Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον παντων Κτιστην, τοις σοις γαρ παθημασιν εχομεν, την απαθειαν ρυσθεντες της φθορας.

ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ

Αι γενεαι πασαι, υμνον τη Ταφη σου, προσφερουσι Χριστε μου.

Καθελων του ξυλου, ο Αριμαθσιας, εν ταφω σε κηδευει.

Απολυτικια. Ηχος β'

Ο ευσχημων Ιωσηφ, απο του ξυλου καθελων το αχραντον σου Σωμα, σινδονι καθαρα, ειλησας και αρωμασιν, εν μνηματι καινω κηδευσας απεθετο.

Δοξα...

Οτε κατηλθες προς τον θανατον, η ζωη η αθανατος, τοτε τον Αδην ενεκρωσας, τη αστραπη της Θεοτητος, οτε δε και τους τεθνεωντας εκ των καταχθονιων ανεστησας, πασαι αι Δυναμεις των επουρανιων εκραυγαζων, Ζωοδοτα Χριστε ο Θεος ημων δοξα σοι.

Και νυν...

Ταις Μυροφοροις Γυναιξι, παρα το μνημα επιστας, ο Αγγελος εβοα, Τα μυρα τοις θνητοις υπαρχει αρμοδια, Χριστος δε διαφθορας εδειχθη αλλοτριος.

Κοντακιον. Ηχος β'

Την αβυσσον ο κλεισας, νεκρος οραται, και σμυρνη και σινδονι ενειλημενος, εν μνημειω κατατιθεται, ως θνητος ο Αθανατος. Γυναικες δε αυτον ηλθον μυρισαι, κλαιουσαι πικρως και εκβοωσαι, Τουτο Σαββατον εστι το υπερευλογημενον, εν ω Χριστος αφυπνωσας αναστησεται τριημερος.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

του Μηναιου, ειτα το παρον.

Τω Αγιω και Μεγαλω Σαββατω, την Θεοσωμον Ταφην, του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου, και την εις Αδου Καθοδον εορταζομεν, δι' ων της φθορας το ημετερον γενος ανακληθεν, προς αιωνιαν ζωην μεταβεβηκε.

Στιχ. Ματην.φυλαττεις τον ταφον, κουστωδια,
Ου γαρ καθεξει τυμβος αυτοζωιαν.

Τη ανεκφραστω σου συγκαταβασει, Χριστε ο Θεος  ημων, ελησον ημας. Αμην.

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣ ΟΤΑΝ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥΣ.

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ 

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ

Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣ ΟΤΑΝ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥΣ.

ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

ΑΝ ΗΘΕΛΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΝΑΝΕ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ.

ΤΟ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΕΚΛΕΙΣΑΝ.

ΑΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΚΑΙ ΑΣ ΚΟΒΑΝΕ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ Η ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΤΟΥ ΑΙΜΑ ΔΙΟΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΜΕ ΚΑΤΙ.

ΑΝ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟΤΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ

ΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟΤΕ ΠΑΛΙ ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ.

ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ Γ.Ο.Χ. ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΦΑΝΕΡΑ ΟΥΤΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ. 

ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΙΖΑΝ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΘΑ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΑΝ  ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΛΗΘΩΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ.

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΚΛΕΙΣΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΟΤΙ ΣΕ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ.

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΚΛΕΙΣΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΟΤΙ ΣΕ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ.

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΠΟΛΛΩΝ ΙΔΙΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΛΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΚΑΛΟ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΚΛΕΙΣΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΟΤΙ ΣΕ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.

ΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΥΡΝΟΥΣΑΝ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΝΑΝΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝΟΙΚΤΕΣ.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΟΙΚΤΕΣ Η ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ.

Η ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΙΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ Η ΑΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΤΟΤΕ ΜΑΣ ΤΙΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ.

ΔΙΟΤΙ ΓΙΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΟΦΕΛΗΣΕΙ Η ΘΕΙΑ ΚΟΝΩΝΙΑ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΠΛΑΝΗ ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑ.

ΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΤΕ ΒΕΒΑΙΩΣ ΘΑ ΣΕ ΟΦΕΛΗΣΕΙ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΘΕΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΣ.

ΓΙΑΥΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΒΓΟΥΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΟΥΝΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΟΥΣ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΑΓΚΗ  ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΒΓΑΖΑΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ -  ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΔΙΝΑΝ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΙ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΕΙ Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ Αποστιχα Ιδιομελα. Στιχ. Εδωκαν εις το βρωμα μου χολην, και εις την διψαν μου εποτισαν με οξος. Σημερον σε θεωρουσα, η αμεμπτος Παρθενος εν Σταυρω, Λογε αναρτωμενον, οδυρομενη μητρωα σπλαχνα, ετετρωτο την καρδιαν πικρως, και στεναζουσα οδυνηρως εκ βαθους ψυχης, παρειας συν θριξι καταξαινουσα, κατατρυχετο, διο και το στηθος τυπτουσα, ανεκραζε γοερως, Οιμοι Θειον Τεκνον! Οιμοι το φως του Κοσμου! Τι εδυς εξ οφθαλμων μου, ο Αμνος του Θεου ; Οθεν αι στρατιαι των Ασωματων, τρομω συνειχοντο λεγουσαι, Ακαταληπτε Κυριε δοξα σοι.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Αποστιχα Ιδιομελα.

Στιχ. Εδωκαν εις το βρωμα μου χολην, και εις την διψαν μου εποτισαν με οξος.

Σημερον σε θεωρουσα, η αμεμπτος Παρθενος εν Σταυρω, Λογε αναρτωμενον, οδυρομενη μητρωα σπλαχνα, ετετρωτο την καρδιαν πικρως, και στεναζουσα οδυνηρως εκ βαθους ψυχης, παρειας συν θριξι καταξαινουσα, κατατρυχετο, διο και το στηθος τυπτουσα, ανεκραζε γοερως, Οιμοι Θειον Τεκνον!
Οιμοι το φως του Κοσμου! Τι εδυς εξ οφθαλμων μου, ο Αμνος του Θεου ;
Οθεν αι στρατιαι των Ασωματων, τρομω συνειχοντο λεγουσαι, Ακαταληπτε Κυριε δοξα σοι.

Στιχ. Ο δε Θεος Βασιλευς ημων, προ αιωνων ειργασατο σωτηριαν εν μεσω της γης.

Επι ξυλου βλεπουσα, κρεμαμενον Χριστε, σε των παντων Κτιστην και Θεον, η σε ασπορως τεκουσα, εβοα, πικρως Υιε μου, που το καλλος εδυ της μορφης σου ; ου φερω καθοραν σε, αδικως σταυρουμενον, σπευσον ουν αναστηθι, οπως ιδω καγω, σου την εκ νεκρων, τριημερον εξαναστασιν. φερω καθοραν σε, αδικως σταυρουμενον, σπευσον ουν αναστηθι, οπως ιδω καγω, σου την εκ νεκρων, τριημερον εξαναστασιν.

Δοξα... Και νυν... Ηχος πλ. α'. Ιδιομελον

Σε τον αναβαλλομενον, το φως ωσπερ ιματιον, καθελων Ιωσηφ απο του ξυλου, συν Νικοδημω, και θεωρησας νεκρον γυμνον αταφον, ευσυμπαθητον θρηνον αναλαβων, οδυρομενος ελεγεν, Οιμοι, γλυκυτατε Ιησου! ον προ μικρου ο ηλιος εν Σταυρω κρεμαμενον θεασαμενος, ζοφον περιεβαλλετο, και η γη τω φοβω εκυμαινετο, και διερρηγνυτο ναου το καταπετασμα, αλλ' ιδου νυν βλεπω σε, δι' εμε εκουσιως υπελθοντα θανατον. Πως σε κηδευσω Θεε μου ; η πως σινδοσιν ειλησω ; ποιαις χερσι δε προσψαυσω, το σον ακηρατον σωμα ; η ποια ασματα μελψω, τη ση εξοδω Οικτιρμον;
Μεγαλυνω τα Παθη σου, υμνολογω και την Ταφην σου, συν τη Αναστασει, κραυγαζων, Κυριε δοξα σοι.

Στιχ. Και γαρ εστερεωσε την Οικουμενην, ητις ου σαλευθησεται.

Οτε εν τω ταφω σαρκικως, θελων συνεκλεισθης ο φυσει, τη της Θεοτητος, μενων απεριγραπτος, και αδιοριστος, τα θανατου απεκλεισας, ταμεια και Αδου, απαντα εκενωσας, Χριστε, βασιλεια, Τοτε και το Σαββατον τουτο, θειας ευλογιας και δοξης, και της σης λαμπροτητος ηξιωσας.

Στιχ. Τω οικο σου πρεπει αγιασμα, Κυριε, εις μακροτητα ημερων.

Οτε αι Δυναμεις σε Χριστε, πλανον υπ' ανομων εωρων, συκοφαντουμενον, εφριττον την αφατον, μακροθυμιαν σου, και τον λιθον του μνηματος, χερσι σφραγισθεντα, αις σου την ακηρατον, πλευραν ελογχευσαν, ομως τη ημων σωτηρια, χαιρουσαι εβοων σοι, Δοξα, τη συγκαταβασει σου Φιλανθρωπε.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ Αντιφωνον ΙΒ'. Ηχος πλ.δ' Ταδε λεγει Κυριος τοις Ιουδαιοις, Λαος μου τι εποιησα σοι, η τι σοι παρηνωχλησα ; τους τυφλους σου εφωτισα, τους λεπρους σου εκαθαρισα, ανδρα οντα επι κλινης ηνωρθωσαμην. Λαος μου, τι εποιησα σοι, και τι μοι ανταπεδωκας ; αντι του μαννα χολην, αντι του υδατος οξος, αντι του αγαπαν με, σταυρω με προσηλωσατε. Ουκετι στεγω λοιπον, καλεσω μου τα εθνη, κακεινα με δοξασουσι, συν τω Πατρι και τω Πνευματι, καγω αυτοις δωρησομαι, ζωην την αιωνιον. ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Κοντακιον. Ηχος πλ. δ' Τον δι' ημας Σταυρωθεντα, δευτε παντες υμνησωμεν, αυτον γαρ κατειδε Μαρια επι του ξυλου, και ελεγεν, Ει και σταυρον υπομενεις, συ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου. Ο Οικος Τον ιδιον Αρνα, η Αμνας θεωρουσα προς σφαγην ελκομενον, ηκολουθει Μαρια, τρυχομενη μεθ' ετερων γυναικων, ταυτα βοωσα, Που πορευει, Τεκνον ; τινος χαριν, τον ταχυν δρομον τελεις ; Μη ετερος γαμος παλιν εστιν εν Κανα, κακει νυν σπευδεις, ινα εξ υδατος αυτοις οινον ποιησης ; Συνελθω σοι Τεκνον, η μεινω σοι μαλλον ; Δος μοι λογον Λογε, μη σιγων παρελθης με, ο αγνην τηρησας με. Συ γαρ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ
ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ  ΗΜΩΝ
ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ
ΠΕΜΠΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

Αντιφωνον ΙΒ'. Ηχος πλ.δ'

Ταδε λεγει Κυριος τοις Ιουδαιοις, Λαος μου τι εποιησα σοι, η τι σοι παρηνωχλησα ; τους τυφλους σου εφωτισα, τους λεπρους σου εκαθαρισα, ανδρα οντα επι κλινης ηνωρθωσαμην. Λαος μου, τι εποιησα σοι, και τι μοι ανταπεδωκας ; αντι του μαννα χολην, αντι του υδατος οξος, αντι του αγαπαν με, σταυρω με προσηλωσατε. Ουκετι στεγω λοιπον, καλεσω μου τα εθνη, κακεινα με δοξασουσι, συν τω Πατρι και τω Πνευματι, καγω αυτοις δωρησομαι, ζωην την αιωνιον.

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Κοντακιον. Ηχος πλ. δ'

Τον δι' ημας Σταυρωθεντα, δευτε παντες υμνησωμεν, αυτον γαρ κατειδε Μαρια επι του ξυλου, και ελεγεν, Ει και σταυρον υπομενεις, συ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου.

Ο Οικος

Τον ιδιον Αρνα, η Αμνας θεωρουσα προς σφαγην ελκομενον, ηκολουθει Μαρια, τρυχομενη μεθ'  ετερων γυναικων, ταυτα βοωσα, Που πορευει, Τεκνον ; τινος χαριν, τον ταχυν δρομον τελεις ; Μη ετερος γαμος παλιν εστιν εν Κανα, κακει νυν σπευδεις, ινα εξ υδατος αυτοις  οινον ποιησης ;  Συνελθω σοι Τεκνον, η μεινω σοι μαλλον ; Δος μοι λογον Λογε, μη σιγων παρελθης με, ο αγνην τηρησας με. Συ γαρ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Παρασκευη, τα Αγια και σωτηρια και φρικτα Παθη του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου επιτελουμεν, τους εμπτυσμους, τα ραπισματα, τα κολαφισματα, τας υβρεις, τους γελωτας, την πορφυραν χλαιναν, τον καλαμον, τον σπογγον, το οξος, τους ηλους, την λογχην, και προ παντων, τον σταυρον, και τον θανατον, α δι' ημας εκων κατεδεξατο, ετι δε και την του ευγνωμονος Ληστου, του συσταυρωθεντος αυτω, σωτηριον εν τω Σταυρω ομολογιαν.

Εις την Σταυρωσιν

Στιχ. Ζων ει Θεος συ, καν νεκρωθεις εν
ξυλω,
Ω νεκρε, γυμνε, και Θεου ζωντος Λογε

Ετεροι εις τον ευγνωμονα Ληστην

Στιχ. Κεκλεισμενας ηνοιξε πυλας, Βαλων ο Ληστης κλειδα το, Μνησθητι μου.

Τη υπερφυει και περι ημας παναπειρω σου ευσπλαχνια, Χριστε ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.

Εξαποστειλαριον . Ηχος γ'

Τον Ληστην αυθημερον, του Παραδεισου ηξιωσας, Κυριε καμε τω ξυλω του Σταυρου, φωτισον και σωσον με.  ( Εκ γ' )

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Εκαστον μελος της αγιας σου σαρκος,  ατιμιαν δι' ημας υπεμεινε, τας ακανθας η κεφαλη, η οψις τα εμπτυσματα, οι σιαγονες τα ραπισματα,  το στομα την εν οξει κερασθεισαν χολην τη γευσει, τα ωτα τας δυσσεβεις βλασφημιας, ο νωτος την φραγγελωσιν, και η χειρ τον καλαμον, αι του ολου σωματος εκτασεις εν τω σταυρω, τα αρθρα τους ηλους, και η πλευρα την λογχην, ο παθων υπερ ημων, και παθων ελευθερωσας ημας, ο συγκαταβας ημιν φιλανθρωπια, και ανυψωσας ημας, παντοδυναμε Σωτηρ, ελεησον ημας.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Τη Μ. Τεταρτη εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος της Μ. Πεμπτης. Ο Εξαψαλμος, το Αλληλουια μετα των Στιχων. Τροπαριον. Ηχος πλ. δ' Οτε οι ενδοξοι Μαθηται, εν τω νιπτηρι του δειπνου εφωτιζοντο, τοτε Ιουδας ο δυσσεβης, φιλαργυριαν νοσησας εσκοτιζετο, και ανομοις κριταις, σε τον δικαιον Κριτην παραδιδωσι. Βλεπε χρηματων εραστα, τον δια ταυτα αγχονη χρησαμενον, φευγε ακορεστον ψυχην, την Διδασκαλω τοιαυτα τολμησασαν. Ο περι παντας αγαθος, Κυριε, δοξα σοι. ( Εκ γ' )

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Τη  Μ.  Τεταρτη  εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος της  Μ.   Πεμπτης. Ο Εξαψαλμος, το Αλληλουια μετα των Στιχων.
Τροπαριον. Ηχος πλ. δ'

Οτε οι ενδοξοι Μαθηται, εν τω νιπτηρι του δειπνου εφωτιζοντο, τοτε Ιουδας ο δυσσεβης, φιλαργυριαν νοσησας εσκοτιζετο, και ανομοις κριταις, σε τον δικαιον Κριτην παραδιδωσι. Βλεπε χρηματων εραστα, τον δια ταυτα αγχονη χρησαμενον, φευγε ακορεστον ψυχην, την Διδασκαλω τοιαυτα τολμησασαν. Ο περι παντας αγαθος, Κυριε, δοξα σοι.    
( Εκ γ' )

Ηχος γ'. Θειας πιστεως...

Ταπεινουμενος, δι ευσπλαγχνιαν, ποδας ενιψας, των Μαθητων σου, και προς δρομον θειον τουτους κατευθυνας, απαναινομενος Πετρος δε νιπτεσθαι, αυθις τω θειω υπεικει προσταγματι, εκνιπτομενος, και σου εκτενως δεομενος, δωρησασθαι ημιν το μεγα ελεος.

Καταβασια, Αβυσσος εσχατη...
Το Κοντακιον. Ηχος β.
Τα ανω ζητων...

Τον αρτον λαβων, εις χειρας ο προδοτης, κρυφιως αυτας, εκτεινει και λαμβανει, την τιμην του Πλασαντος, ταις οικειαις χερσι τον ανθρωπον, και αδιορθωτος εμεινεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

Ο Οικος

Τη μυστικη εν φοβω τραπεζη, προσεγγισαντες παντες, καθαραις ταις ψυχαις, τον αρτον υποδεξωμεθα, συμπαραμενοντες τω Δεσποτη, ινα ιδωμεν τους ποδας πως απονιπτει των Μαθητων, και εκμασσει τω λεντιω, και ποιησωμεν ωσπερ κατιδωμεν, αλληλοις υποταγεντες, και αλληλων τους ποδας εκπλυνοντες, αυτος γαρ ο Χριστος ουτως εκελευσε, τοις αυτου Μαθηταις ως προεφησεν αλλ' ουκ ηκουσεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Πεμπτη, οι τα παντα καλως διαταξαμενοι θειοι Πατερες, αλληλοδιαδοχως εκ τε των θειων Αποστολων, και των Ιερων Ευαγγελιων, παραδεδωκασιν ημιν τεσσαρα τινα εορταζειν, τον ιερο Νιπτηρα, τον μυστικο Δειπνο ( δηλαδη την παραδοσιν των καθ' ημας φρικτων Μυστηριων ), την υπερφυα Προσευχην, και την Προδοσιαν αυτην.

Εις τον Ιερον Νιπτηρα

Στιχ. Νιπτει Μαθητων εσπερας Θεος ποδας,
Ου πους πατων ην εις Εδεμ δειλης παλαι.

Εις τον Μυστικον Δειπνον

Στιχ. Διπλους ο Δειπνος, Πασχα γαρ νομου φερει,
Και Πασχα καινον, Αιμα, Σωμα Δεσποτου.

Εις την υπερφυα Προσευχην

Στιχ. Προσευχη, και φοβητρα, θρομβοι αιματων,
Χριστε, προσωπου, παραιτουμενος
δηθεν
Θανατον, εχθρον εν τουτοις φενακιζων

Εις τον Προδοσιαν

Στιχ. Τι δει μαχαιρων ; τι ξυλων λαοπλανοι,
Προς τον θανειν προθυμον εις κοσμου λυτρον ;

Τη αφατω σου ευσπλαχνια, Χριστε ο Θεος ημων, ελεησον
ημας. Αμην.

Τον Νυμφωνα σου βλεπω, Σωτηρ μου, κεκοσμημενον, και ενδυμα ουκ εχω, ινα εισελθω εν αυτω, λαμπρυνον μου την στολην της ψυχης, Φωτοδοτα, και σωσον με.                ( Εκ γ' )

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Ιουδας ο προδοτης δολιος ων, δολιω φιληματι παρεδωκε τον Σωτηρα Κυριον, τον Δεσποτην των απαντων , ως δουλον πεπρακε τοις παρανομοις, αλλ' ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο Αμνος ο του Θεου, ο Υιος του Πατρος, ο μονος πολυελαιος.

Ιουδας ο δουλος και δολιος, ο μαθητης και επιβουλος, ο φιλος και διαβολος, εκ των εργων απεφανθη, ηκολουθει γαρ τω Διδασκαλω, και καθ' εαυτον εμελετα την προδοσιαν, ελεγεν εν εαυτω, Παραδωσω τουτον, και κερδησω τα συναχθεντα χρηματα, επεζητει δε και το μυρον πραθηναι, και τον Ιησουν δολω κρατηθηναι, απεδωκεν ασπασμον, παρεδωκε τον Χριστον, και ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο μονος ευσπλαγχνος και φιλανθρωπος.

Ψαλλομεν τα παροντα Στιχηρα Ιδιομελα.
Ηχος πλ. δ'

Σημερον το κατα του Χριστου πονηρον συνηχθη συνεδριον, και κατ' αυτου κενα εβουλευσαντο, παραδουναι Πιλατω εις θανατον τον ανευθυνον. Σημερον την των χρηματων αγχονην, Ιουδας εαυτω περιτιθησι, και στερειται κατ' αμφω, ζωης προσκαιρου και θειας.
Σημερον Καιαφας, ακων προφητευει, συμφερει λεγων, υπερ του λαου ενα απολεσθαι, ηλθε γαρ υπερ των αμαρτιων ημων του παθειν, ινα ημας ελευθερωση, εκ της δουλειας του εχθρου, ως αγαθος και φιλανθρωπος.

Στιχ. Ο εσθιων αρτους μου εμεγαλυνεν επ' εμε πτερνισμον.

Σημερον ο Ιουδας, το της φιλοπτωχειας κρυπτει προσωπειον, και της πλεονεξιας ανακαλυπτει την μορφην, ουκετι των πενητων φροντιζει, ουκετι το μυρον πιπρασκει, το της αμαρτωλου, αλλα το ουρανιον μυρον, και εξ αυτου νοσφιζεται τα αργυρια, τρεχει προς Ιουδαιους, λεγει τοις παρανομοις, Τι μοι θελετε δουναι, καγω υμιν παραδωσω αυτον ; Ω φιλαργυριας προδοτου !  ευωνον ποιειται την πρασιν, προς την γνωμην των αγοραζοντων, του πωλουμενου την πραγματειαν ποιειται, ουκ ακριβολογειται προς την τιμην, αλλ' ως δουλον φυγαδα απεμπολει, εθος γαρ τοις κλεπτουσι, ριπτειν τα τιμια, νυν εβαλε τα αγια, τοις κυσιν ο μαθητης, η γαρ λυσσα της φιλαργυριας, κατα του ιδιου Δεσποτου, μαινεσθαι εποιησεν αυτον, ης την πειραν φυγωμεν, κραζοντες, Μακροθυμε Κυριε, δοξα σοι.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Τη Μ. Τεταρτη εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος της Μ. Πεμπτης. Ο Εξαψαλμος, το Αλληλουια μετα των Στιχων. Τροπαριον. Ηχος πλ. δ' Οτε οι ενδοξοι Μαθηται, εν τω νιπτηρι του δειπνου εφωτιζοντο, τοτε Ιουδας ο δυσσεβης, φιλαργυριαν νοσησας εσκοτιζετο, και ανομοις κριταις, σε τον δικαιον Κριτην παραδιδωσι. Βλεπε χρηματων εραστα, τον δια ταυτα αγχονη χρησαμενον, φευγε ακορεστον ψυχην, την Διδασκαλω τοιαυτα τολμησασαν. Ο περι παντας αγαθος, Κυριε, δοξα σοι. ( Εκ γ' )

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Τη  Μ.  Τεταρτη  εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος της  Μ.   Πεμπτης. Ο Εξαψαλμος, το Αλληλουια μετα των Στιχων.
Τροπαριον. Ηχος πλ. δ'

Οτε οι ενδοξοι Μαθηται, εν τω νιπτηρι του δειπνου εφωτιζοντο, τοτε Ιουδας ο δυσσεβης, φιλαργυριαν νοσησας εσκοτιζετο, και ανομοις κριταις, σε τον δικαιον Κριτην παραδιδωσι. Βλεπε χρηματων εραστα, τον δια ταυτα αγχονη χρησαμενον, φευγε ακορεστον ψυχην, την Διδασκαλω τοιαυτα τολμησασαν. Ο περι παντας αγαθος, Κυριε, δοξα σοι.    
( Εκ γ' )

Ηχος γ'. Θειας πιστεως...

Ταπεινουμενος, δι ευσπλαγχνιαν, ποδας ενιψας, των Μαθητων σου, και προς δρομον θειον τουτους κατευθυνας, απαναινομενος Πετρος δε νιπτεσθαι, αυθις τω θειω υπεικει προσταγματι, εκνιπτομενος, και σου εκτενως δεομενος, δωρησασθαι ημιν το μεγα ελεος.

Καταβασια, Αβυσσος εσχατη...
Το Κοντακιον. Ηχος β.
Τα ανω ζητων...

Τον αρτον λαβων, εις χειρας ο προδοτης, κρυφιως αυτας, εκτεινει και λαμβανει, την τιμην του Πλασαντος, ταις οικειαις χερσι τον ανθρωπον, και αδιορθωτος εμεινεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

Ο Οικος

Τη μυστικη εν φοβω τραπεζη, προσεγγισαντες παντες, καθαραις ταις ψυχαις, τον αρτον υποδεξωμεθα, συμπαραμενοντες τω Δεσποτη, ινα ιδωμεν τους ποδας πως απονιπτει των Μαθητων, και εκμασσει τω λεντιω, και ποιησωμεν ωσπερ κατιδωμεν, αλληλοις υποταγεντες, και αλληλων τους ποδας εκπλυνοντες, αυτος γαρ ο Χριστος ουτως εκελευσε, τοις αυτου Μαθηταις ως προεφησεν αλλ' ουκ ηκουσεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Πεμπτη, οι τα παντα καλως διαταξαμενοι θειοι Πατερες, αλληλοδιαδοχως εκ τε των θειων Αποστολων, και των Ιερων Ευαγγελιων, παραδεδωκασιν ημιν τεσσαρα τινα εορταζειν, τον ιερο Νιπτηρα, τον μυστικο Δειπνο ( δηλαδη την παραδοσιν των καθ' ημας φρικτων Μυστηριων ), την υπερφυα Προσευχην, και την Προδοσιαν αυτην.

Εις τον Ιερον Νιπτηρα

Στιχ. Νιπτει Μαθητων εσπερας Θεος ποδας,
Ου πους πατων ην εις Εδεμ δειλης παλαι.

Εις τον Μυστικον Δειπνον

Στιχ. Διπλους ο Δειπνος, Πασχα γαρ νομου φερει,
Και Πασχα καινον, Αιμα, Σωμα Δεσποτου.

Εις την υπερφυα Προσευχην

Στιχ. Προσευχη, και φοβητρα, θρομβοι αιματων,
Χριστε, προσωπου, παραιτουμενος
δηθεν
Θανατον, εχθρον εν τουτοις φενακιζων

Εις τον Προδοσιαν

Στιχ. Τι δει μαχαιρων ; τι ξυλων λαοπλανοι,
Προς τον θανειν προθυμον εις κοσμου λυτρον ;

Τη αφατω σου ευσπλαχνια, Χριστε ο Θεος ημων, ελεησον
ημας. Αμην.

Τον Νυμφωνα σου βλεπω, Σωτηρ μου, κεκοσμημενον, και ενδυμα ουκ εχω, ινα εισελθω εν αυτω, λαμπρυνον μου την στολην της ψυχης, Φωτοδοτα, και σωσον με.                ( Εκ γ' )

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Ιουδας ο προδοτης δολιος ων, δολιω φιληματι παρεδωκε τον Σωτηρα Κυριον, τον Δεσποτην των απαντων , ως δουλον πεπρακε τοις παρανομοις, αλλ' ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο Αμνος ο του Θεου, ο Υιος του Πατρος, ο μονος πολυελαιος.

Ιουδας ο δουλος και δολιος, ο μαθητης και επιβουλος, ο φιλος και διαβολος, εκ των εργων απεφανθη, ηκολουθει γαρ τω Διδασκαλω, και καθ' εαυτον εμελετα την προδοσιαν, ελεγεν εν εαυτω, Παραδωσω τουτον, και κερδησω τα συναχθεντα χρηματα, επεζητει δε και το μυρον πραθηναι, και τον Ιησουν δολω κρατηθηναι, απεδωκεν ασπασμον, παρεδωκε τον Χριστον, και ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο μονος ευσπλαγχνος και φιλανθρωπος.

Ψαλλομεν τα παροντα Στιχηρα Ιδιομελα.
Ηχος πλ. δ'

Σημερον το κατα του Χριστου πονηρον συνηχθη συνεδριον, και κατ' αυτου κενα εβουλευσαντο, παραδουναι Πιλατω εις θανατον τον ανευθυνον. Σημερον την των χρηματων αγχονην, Ιουδας εαυτω περιτιθησι, και στερειται κατ' αμφω, ζωης προσκαιρου και θειας.
Σημερον Καιαφας, ακων προφητευει, συμφερει λεγων, υπερ του λαου ενα απολεσθαι, ηλθε γαρ υπερ των αμαρτιων ημων του παθειν, ινα ημας ελευθερωση, εκ της δουλειας του εχθρου, ως αγαθος και φιλανθρωπος.

Στιχ. Ο εσθιων αρτους μου εμεγαλυνεν επ' εμε πτερνισμον.

Σημερον ο Ιουδας, το της φιλοπτωχειας κρυπτει προσωπειον, και της πλεονεξιας ανακαλυπτει την μορφην, ουκετι των πενητων φροντιζει, ουκετι το μυρον πιπρασκει, το της αμαρτωλου, αλλα το ουρανιον μυρον, και εξ αυτου νοσφιζεται τα αργυρια, τρεχει προς Ιουδαιους, λεγει τοις παρανομοις, Τι μοι θελετε δουναι, καγω υμιν παραδωσω αυτον ; Ω φιλαργυριας προδοτου !  ευωνον ποιειται την πρασιν, προς την γνωμην των αγοραζοντων, του πωλουμενου την πραγματειαν ποιειται, ουκ ακριβολογειται προς την τιμην, αλλ' ως δουλον φυγαδα απεμπολει, εθος γαρ τοις κλεπτουσι, ριπτειν τα τιμια, νυν εβαλε τα αγια, τοις κυσιν ο μαθητης, η γαρ λυσσα της φιλαργυριας, κατα του ιδιου Δεσποτου, μαινεσθαι εποιησεν αυτον, ης την πειραν φυγωμεν, κραζοντες, Μακροθυμε Κυριε, δοξα σοι.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΘΕΟ ΜΑΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΘΕΟ ΜΑΣ

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Τροπαριον. Ηχος πλ. δ' Ιδου ο Νυμφιος ερχεται εν τω μεσω της νυκτος, και μακαριος ο δουλος, ον ευρησει γρηγορουντα, αναξιος δε παλιν, ον ευρησει ραθυμουντα. Βλεπε ουν, ψυχη μου, μη τω υπνω κατενεχθης, ινα μη τω θανατω παραδοθης, και της βασιλειας εξω κλεισθης, αλλα ανανηψον κραζουσα, Αγιος, Αγιος, Αγιος ει ο Θεος, δια της Θεοτοκου, ελεησον ημας. ( Εκ γ' ) Καθισμα. Ηχος γ'. Την ωραιοτητα της παρθενιας σου... Πορνη προσηλθε σοι, μυρα συν δακρυσι, κατακενουσα σου, ποσι Φιλανθρωπε, και δυσωδιας των κακων, λυτρουται τη κελευσει σου, πνεων δε την χαριν σου, μαθητης ο αχαριστος, ταυτης αποβαλλεται, και βορβορω συμφυρεται, φιλαργυρια απεμπολων σε. Δοξα Χριστε τη ευσπλαχνια σου

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Τροπαριον.  Ηχος πλ. δ'

Ιδου ο Νυμφιος ερχεται εν τω μεσω της νυκτος, και μακαριος ο δουλος, ον ευρησει γρηγορουντα, αναξιος δε παλιν, ον ευρησει ραθυμουντα. Βλεπε ουν, ψυχη μου, μη τω υπνω κατενεχθης, ινα μη τω θανατω παραδοθης, και της βασιλειας εξω κλεισθης, αλλα ανανηψον κραζουσα, Αγιος, Αγιος, Αγιος ει ο Θεος, δια της Θεοτοκου, ελεησον ημας.
( Εκ γ' )

Καθισμα. Ηχος γ'.
Την ωραιοτητα της παρθενιας σου...

Πορνη προσηλθε σοι, μυρα συν δακρυσι, κατακενουσα σου, ποσι Φιλανθρωπε, και δυσωδιας των κακων, λυτρουται τη κελευσει σου, πνεων δε την χαριν σου, μαθητης ο αχαριστος, ταυτης αποβαλλεται, και βορβορω συμφυρεται, φιλαργυρια απεμπολων σε. Δοξα Χριστε τη ευσπλαχνια σου.

Ηχος δ'. Ταχυ προκαταλαβε...

Ιουδας ο δολιος, φιλαργυριας ερων, προδουναι σε Κυριε, τον θησαυρον της ζωης, δολιως εμελετησεν, Οθεν και παροινησας, τρεχει προς Ιουδαιους, λεγει τοις παρανομοις. Τι μοι θελετε δουναι, καγω παραδωσω υμιν, εις το σταυρωσαι αυτον ;

Δοξα...Και νυν...Παλιν το αυτο.
Μετα δε την γ' Στιχολογιαν, ετερον, Καθισμα. Ηχος α'.
Τον ταφον σου Σωτηρ...

Η Πορνη εν κλαυθμω ανεβοα Οικτιρμον, εκμασσουσα θερμως, τους αχραντους σου ποδας, θριξι της κεφαλης αυτης, και εκ βαθους στεναζουσα, Μη απωση με, μηδε βδελυξη Θεε μου, αλλα δεξαι με, μετανοουσαν και σωσον, ως μονος φιλανθρωπος.

Το Κοντακιον. Ηχος α'.
Ο υψωθεις...

Υπερ την Πορνην Αγαθε ανομησας, δακρυων ομβρους ουδαμως σοι προσηξα, αλλα σιγη δεομενος προσπιπτω σοι,
ποθω ασπαζομενος, τους αχραντους σου ποδας, οπως μοι την αφεσιν, ως Δεσποτης παρασχης, των οφληματων
κραζοντι Σωτηρ. Εκ του βορβορου των εργων μου ρυσαι με.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ :

του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Τεταρτη, της αλειψασης τον Κυριον μυρω Πορνης γυναικος, μνειαν ποιεισθαι οι θειοτατοι Πατερες εθεσπισαν, οτι προ του σωτηριου Παθους μικρον τουτο γεγονεν.

Στιχ. Γυνη, βαλουσα σωματι Χριστου μυρον,
Την Νικοδημου προυλαβε σμυρναλοην.

Αλλ'  ο τω νοητω μυρω ο χρισθεις, Χριστε ο Θεος, των επιρρυτων παθων ελευθερωσον, και ελεησον ημας, ως μονος αγιος, και φιλανθρωπος. Αμην.

Καταβασια, Ψυχαις καθαραις...
Ειτα, το Εξαποστειλαριον.
Ηχος γ'

Τον Νυμφωνα σου βλεπω, Σωτηρ μου κεκοσμημενον,
και ενδυμα ουκ εχω, ινα εισελθω εν αυτω, λαμπρυνον μου την στολην της ψυχης, Φωτοδοτα, και σωσον με.
( Εκ γ' ).

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Το τροπαριον Ηχος πλ.δ' Ιδου ο Νυμφιος ερχεται εν τω μεσω της νυκτος, και μακαριος ο δουλος, ον ευρησει γρηγορουντα, αναξιος δε παλιν, ον ευρησει ραθυμουντα. Βλεπε ουν, ψυχη μου, μη τω υπνω κατενεχθης, ινα μη τω θανατω παραδοθης, και της βασιλειας εξω κλεισθης, αλλα ανανηψον κραζουσα, Αγιος, Αγιος, Αγιος ει ο Θεος, πρεσβειαις του Προδρομου ελεησον ημας. ( Εκ γ' )

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ 

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Το τροπαριον Ηχος πλ.δ'

Ιδου ο Νυμφιος ερχεται εν τω μεσω της νυκτος, και μακαριος ο δουλος, ον ευρησει γρηγορουντα, αναξιος δε παλιν, ον ευρησει ραθυμουντα. Βλεπε ουν, ψυχη μου, μη τω υπνω κατενεχθης, ινα μη τω θανατω παραδοθης, και της βασιλειας εξω κλεισθης, αλλα ανανηψον κραζουσα, Αγιος, Αγιος, Αγιος ει ο Θεος, πρεσβειαις του Προδρομου  ελεησον ημας.
( Εκ γ' )

Κοντακιον Ηχος β'.

Την ωραν ψυχη, του τελους εννοησασα, και την εκκοπην, της συκης δειλιασασα, το δοθεν σοι ταλαντον, φιλοπονως εργασαι ταλαιπωρε, γρηγορουσα και κραζουσα, Μη μεινωμεν εξω του Νυμφωνος Χριστου.

Συναξαριον :
του Μηναιου ειτα το παρον.

Τη Αγια και Μεγαλη Τριτη της των δεκα Παρθενων παραβολης, της εκ του ιερου Ευαγγελιου, μνειαν ποιουμεθα.

Στιχ. Τριτη μεγιστη παρθενους δεκα φερει,
Νικην φερουσας αδεκαστου Δεσποτου.

Αλλ' ω Νυμφιε Χριστε, μετα των φρονιμων ημας συναριθμησον Παρθενων, και τη εκλεκτη σου συνταξον ποιμνη, και ελεησον ημας. Αμην.

Το εξαποστειλαριον. Αυτομελον. Ηχος γ'

Τον Νυμφωνα σου βλεπω, Σωτηρ μου, κεκοσμημενον, και ενδυμα ουκ εχω, ινα εισελθω εν αυτω, λαμπρυνον μου την στολην της ψυχης, Φωτοδοτα, και σωσον με.            ( Εκ γ' )

ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ.!!!!!!!!!!!!!! ΕΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.!!!!!!!!!!!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ.?????? ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ : ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ. ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ : ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΠΑΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΕΣΧΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ : ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΙΣ 14/9/1925 ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΟΩΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΣΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ. ΔΙΟΤΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ.!!!!!!!!!!!!!!

ΕΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.!!!!!!!!!!!!!

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ.??????

ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ :

ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ :

ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΠΑΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΕΣΧΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΤΑΝ :

ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΙΣ 14/9/1925 ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΟΩΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΣΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ. ΔΙΟΤΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 1924 ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΣΧΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟ 1924 ΔΙΟΤΙ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟΣΣΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Α' ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΑΘΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1935.

Ο ΘΕΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΣΧΙΣΕ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 1924.

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. ΔΙΟΤΙ ΤΟΤΕ ΤΟ 1924 ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΑΛΛΑ ΥΠΗΡΧΕ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο ΘΕΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

Ο ΘΕΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΧΙΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΣΧΙΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο ΘΕΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟ1825  ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΑΠΟ ΤΟ 1924  ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ Η ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1935.

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ. ΕΣΕΙΣ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝΕ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ.??????

Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΒΑΑΛ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΝΩΝΑΝΕ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ.

ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΝΕ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΘΑ ΠΑΘΕΤΕ ΧΟΝΤΡΗ ΖΗΜΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ. ΒΑΖΕΤΕ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΙΖΕΣΤΕ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΛΕΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ?????????????

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΛΕΤΕ ?????????

ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ???????????

ΣΑΣ ΒΟΥΛΩΝΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΑΣ ???????????

ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΑΣ ??????

ΟΤΑΝ ΣΑΛΙΑΡΙΖΕΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΑΠΟΒΛΥΤΑ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ????????????

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΙΝΕΤΕ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ΑΡΤΟ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΑΝΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ?????

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΙΝΟΤΑΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ.??????

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ???????

ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 

ΕΧΘΡΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ :

ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΟΡΙΑ.

ΚΑΙ ΑΝ ΕΚΡΑΓΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ.

Ἡ καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:

«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.

Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).

κοινωνῶμεν καθημερινῶς» (πρβλ. Migne 19, σελ. 678).
Ὁ Ὅσιος  Ἰώβ ὁ Ὁμολογητής γράφει: «Καί καθ’ ἡμέραν εἰ οἷόν τε (ἐάν εἶναι δυνατόν), τοῖς ἀξίοις ἐπιτελεῖσθαι συγκεχώρειται (ἡ Θεία Κοινωνία). Ἱερεῦσί τε ὁμοίως καί ἰδιώταις, ἀνδράσι τε καί γυναιξί, νηπίοις καί γέρουσι καί πάςῃ Χριστιανῶν ἡλικίᾳ, ἁπλῶς καί τάξει».
Ὁ ἅγ. Κυπριανός ἐπ. Καρχηδόνος μαρτυρεῖ, ὅτι στήν ἐποχή του στίς ἐκκλησίες τῆς βορείου Ἀφρικῆς, ἴσχυε ἡ καθημερινή Θεία Κοινωνία. «Καθημερινῶς - γράφει - τήν Εὐχαριστίαν ὡς τροφήν σωτηρίας λαμβάνομεν» (“De oratione Domini”, 18). Τό αὐτό δέχονται ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων (In Psal. 118), ὁ ἅγ. Ἱερώνυμος καί ὁ Ἱερός Αὐγουστῖνος (PL 22, 672, 38, 1099).
Ὑπέρ τῆς καθημερινῆς Θείας Κοινωνίας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων συνηγορεῖ καί ἡ μαρτυρία τοῦ Τερτυλλιανοῦ (155 - 240 μ. Χ.), τοῦ ἀποκαλουμένου «Πατρός τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ περί τῆς συνηθείας τῶν πιστῶν νά λαμβάνουν κατ’ ἰδίαν μερίδες καθαγιασμένου Ἄρτου, ὥστε νά μεταλαμβάνουν καθημερινά (Τερτυλλιανοῦ, “Ad uxorem”, 2, 5). Ἡ πρακτική αὐτή διατηρήθηκε γιά μέν τούς λαϊκούς μέχρι τόν 7ο αἰώνα, γιά δέ τούς μοναχούς ἐπί μεγαλύτερο διάστημα (Taft, ὅπ. παρ., σελ. 62).
Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).
Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις»

ΔΕΙΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 

http://churchsynaxarion.blogspot.com/2012/04/blog-post.html?m=1