ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ :ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ Η ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. 

ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ :

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ   Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Η    ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ  ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ.

Όποιος θέλει να λέγεται και να είναι στην πράξη Χριστιανός Ορθόδοξος πρέπει να κάνει χρήση των Ιερών Κανόνων, 31' κανών, των Αγίων Αποστόλων, 15' κανών της Α'Β' Συνόδου και των 11' κανών της εν Καρθαγένης Συνόδου, να ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙ από την εκκλησιαστική κοινωνία των ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ και ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ επισκόπων ή του οικουμενιστή επισκόπου του.

Πρέπει να αντιγράψει στην πράξη, την Πραξη των Αγίων Πατέρων που τηρήσανε σε ανάλογες περιπτώσεις.

Αν δεν είχαμε αιρετικούς στην Εκκλησία δεν χρειαζότανε να κανουμε αποτειχίση.

Και από πού θα κάναμε αποτειχιση, από τους Ορθόδοξους, ?  μη γένοιτο.

Τώρα όμως ενώ υπάρχουν οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ μέσα στην Εκκλησία ανακατεμένοι με τους Ορθόδοξους,  εμείς για να μην έχουμε κοινωνία μαζί τους, και για να ξεχωρίσουμε από αυτούς, πρέπει να αποτειχιστουμε από αυτούς, για να παραμείνουμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να μην γίνουμε και εμείς αιρετικοί ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ λόγω της εκκλησιαστικής κοινωνίας μαζί τους.

Άρα ή αποτειχιζομαστε από την εκκλησιαστική κοινωνία των ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ και ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ νέο - ημερολογιτών οικουμενιστών και παραμένουμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί κρατώντας το παλαιό ημερολόγιο χωρίς να πάμε σε καμία παράταξη των Γ.Ο.Χ. και βρισκόμαστε στο Ακαινοτομητο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ή δεν αποτειχιζομαστε από την αίρεση και το σχίσμα των οικουμενιστων και γινόμαστε αιρετικοι και σχισματικοί ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ.

Δεν υπάρχει αλλη λύση.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ από την κοινωνία των οικουμενιστων οδηγεί τους Ορθόδοξους στην ομολογία κατά των ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ και υπέρ των ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ.

Η ΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ των Ορθοδόξων από την κοινωνία των οικουμενιστων οδηγεί στην προδοσία, στην άρνηση πίστεως και στην κακοδοξία της αίρεσης και του σχίσματος υπέρ του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Η επιλογή δική μας.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ἀκολουθώντας τὸ Μ. Ἀθανάσιο, ἀπαγορεύει τὴν «κοινωνία» ὄχι μόνο μὲ αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς.

Λέγει: 

«τοῦ τε Ἁγίου Ἀθανασίου προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρὸς τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν ἀσεβῶν»

(Ἐπιστολαί, 466, l.17-18).

Καὶ ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως, ἅγιος Γερμανὸς ὁ νέος, συμβουλεύει τὴν ἀποχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ ἐκείνους τοὺς «ὀρθόδοξους» ποὺ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς Λατίνους. Συμβούλευε ἀκόμα τους λαϊκούς, νὰ φεύγουν ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ἔδειξαν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, καὶ μήτε σὲ Ἐκκλησία ποὺ ἐκεῖνοι λειτουργοῦν νὰ πηγαίνουν, μήτε νὰ παίρνουν εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Καλύτερα νὰ προσεύχεστε μόνοι στὰ σπίτια σας, παρὰ νὰ συγκεντρώνεστε στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.

Λέγει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

"Οι της την κοινωνίαν εαυτούς διαστέλλοντες", οι χωριζόμενοι αυτοί, οχι μόνον δια τον χωρισμόν δεν καταδικάζονται, αλλά ΤΙΜΗΣ της ΠΡΕΠΟΥΣΗΣ, ως ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, είναι ΑΞΙΟΙ, επειδή όχι σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτόν, αλλά μάλλον ηλευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδεπισκόπων αυτών. Ορα και τον λα΄αποστολικόν. (Ιερόν Πηδάλιον, έκδ.Παπαδημητρίου 1970κ, σελ. 358κ).

Τα πρακτικά της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας, είπε:

«Εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισίν ομόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν Εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι, ουδέ μνημονεύονται, ουδέ έχει άδειαν τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις υπέρ ακοινωνήτου».

Για να εξακολουθήση όμως κάποιος να είναι Ορθόδοξος, χρειάζεται και κάτι άλλο. Ο επίσκοπός του, με το οποίο έχει «κοινωνία», δεν πρέπει να έχη «κοινωνία» με άλλο επίσκοπο, που δεν είναι Ορθόδοξος!

Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ο οποίος διδάσκει να μην έχουμε καμιά «κοινωνία» με τους αιρετικούς, αλλά και με όσους «κοινωνούν» με αιρετικούς. Λέει συγκεκριμένα:

«του αγίου Αθανασίου, προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν έχειν ημάς προς τους αιρετικούς, αλλά μηδέ προς τους κοινωνούντας μετά των ασεβών»!

--«Οι επίσκοποι δεν επιτρέπεται να πράττουν όπως αυτοί θέλουν (“προς το δοκούν”), αλλά είναι δέσμιοι των εντολών και των Ιερών Κανόνων».

Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος :«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο». (P.G. 99. 1049 Α). Καί ἀλλοῦ λέγει: «Οἱ μέν τέλεον περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν΄ οἱ δέ, εἰ καί τοῖς λογισμοῖς ού κατεποντίσθησαν, ὅμως τῆ κοινωνία τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται» (P.G. 99, 1164 Α). Δηλαδή: «Ἄλλοι μέν ἐναυάγησαν περί τήν πίστιν τελείως, ἄλλοι δέ, καίτοι ἐσωτερικῶς δέν ἀσπάσθηκαν τήν κηρυττομένην κακοδοξίαν, συναπωλέσθησαν ὅμως μέ τούς λοιπούς λόγω τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μετ’ αὐτῶν» (P.G. 99, 1164A).

Ο δε άγιος Μάρκος Ευγενικός δεν «κοινωνούσε» όχι μόνο με τον αιρετικό

Πατριάρχη Μητροφάνη, αλλά ούτε και με όσους «κοινωνούσαν» μαζί με τον

Μητροφάνη. Γι’ αυτό διαπλάστηκε στην Ορθοδοξία η αρχή, που είναι απόλυτα ορθή: «ο κοινωνών τω ακοινωνήτω, ακοινώνητος έστω»!

--'' Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι,πάσαι οι σύνοδοι,πάσαι αι θείαι γραφαί,φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διϊστασθαι''

-Ο άγιος Μάρκος προσθέτει:

«φεύγετε ουν και υμείς, αδελφοί, την προς τους ακοινωνήτους κοινωνίαν και το μνημόσυνον των αμνημονεύτων. ΄Ίδε εγώ Μάρκος ο αμαρτωλός λέγω υμίν ότι ο μνημονεύων του πάπα ως ορθοδόξου αρχιερέως ένοχος έστι πάντα τον λατινισμόν εκπληρώσαι μέχρι και αυτής της κουράς των γενείων»[77]

«…πολύς εστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισί Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις πώς ουν μνημονεύσωμεν αυτόν όντα Λατινόφρονα;».

-«Φεύγετε αυτούς, αδελφοί, και την προς αυτούς κοινωνίαν. Οι γαρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ου θαυμαστόν. Αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός. Ου γαρ ουν, ει και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται ως διάκονοι δικαιοσύνης, ων το τέλος έσται κατά τα έργα αυτών… Στήσετε, κρατούντες τας παραδόσεις, ας παρελάβατε, τας τε εγγράφους και αγράφους, ίνα μη τω των αθέσμων πλάνη συναπεχθέντες εκπέσητε του ιδίου στηριγμού»[74]

Ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος διδάσκει: «Ευχαίς και δάκρυσι τον Θεόν καθικέτευσον πέμψαι σοι οδηγόν απαθή τε και άγιον». Και συνεχίζει: Ερεύνα τις Θείες Γραφές, και μάλιστα τις των Αγίων Πατέρων. Μ’ αυτές να συγκρίνεις τα όσα διδάσκει και πράττει ο πνευματικός οδηγός σου. Και όσα μεν είναι σύμφωνα με τις Γραφές να τα δέχεσαι, όσα δε είναι αντίθετα, να τα απορρίπτης, για να μη πλανηθής. Γιατί υπάρχουν πολλοί πλάνοι και ψευτοδιδάσκαλοι!

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, όταν πιέζονταν να «κοινωνήση» με τον Μονοθελήτη Πατριάρχη

Κωνσταντινουπόλεως, υπό την προϋπόθεση να υπογράψη Ορθόδοξη Ομολογία

Πίστεως, απάντησε ότι ούτε τότε θα «κοινωνούσε» μαζί του, γιατί αυτός στα

δίπτυχα μνημονεύει τους αιρετικούς προκατόχους του Πατριάρχες.

Γι’ αυτό, ο άγιος Μάξιμος είπε: «επειδή εκείνοις κοινωνείτε, ει και Ορθόδοξοι γένησθε, ου κοινωνώ υμίν, επειδή κοινωνείτε τοις ακοινωνήτοις».

Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος λέει: «Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, καν αξιόπιστος ή, καν νηστεύη, καν θαύματα ποιή, καν προφητεύη, λύκος φαινέσθω εν προβάτου δορά, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος»! Ο δε άγιος Αναστάσιος ο Σιναϊτης, τονίζει: «Έχουμε διδαχθεί να μη δίνουμε σημασία στα θαύματα, όταν αυτός που τα ενεργεί διδάσκει αντίθετα προς την ευσέβεια»!

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός λέει ότι «αιρετικός έστι ο και μικρόν τι παρεκκλίνων της ορθής Πίστεως».

Ιερού Γενναδίου Σχολαρίου (Πρώτος πατριάρχης μετά την άλωση).

.... Η γνώμη μου είναι η εξής: Ό­ποιος θα μνημονεύση τον Πάπα ή θα έχη κοινωνία με αυτούς που τον μνημονεύουν ή θα συμβουλεύση ή θα παραινέση κάποιον να μνημονεύση, θα τον θεωρήσω όπως ακριβώς και η αγία και μεγάλη σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως, η οποία εξήτασε το λατινικό δόγμα και κατεδίκασε όσους το πίστεψαν, τον Βέκκο δηλαδή και τους ομόφρονάς του. Έπειτα δεν θεωρώ μικρό πράγμα το μνημόσυνο του Πάπα ή οποιουδήποτε επισκόπου. Άλλωστε η πνευματική κοινωνία των ομοδόξων και η τελεία υπο­ταγή προς τους γνησίους ποιμένας εκφράζεται με το μνημόσυνο. Οι σύνοδοι και οι άλλοι Πατέρες ορίζουν ότι: αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα πρέπει να αποφεύγωμε και την κοινωνία. και όλα τα σχετικά που γνωρίζετε ότι ορίζουν. Πάνω απ' όλα όμως ο Κύ­ριός μας λέγει: «Αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ' αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλο­τρίων την φωνήν» (Ιω. ι', 5).

Μη γένοιτο να κάνω αιρετική την εκκλησία μου, την αγία μητέρα των Ορθοδόξων, δεχόμενος το μνη­μόσυνο του Πάπα, εφ' όσον ο Πάπας ομολογεί και πι­στεύει εκείνα, για τα οποία δεν τον δέχεται η Εκκλη­σία μας. Όποιος, λοιπόν, ομολογήσει ότι εκείνος (ο Πάπας) ορθοτομεί τώρα τον λόγο της αληθείας, ομο­λογεί ότι οι δικοί μας πρόγονοι είναι αιρετικοί. Η γνώμη μου λοιπόν ήταν και θα είναι αυτή. Και θα είμαι οπωσδήποτε πάντοτε ακοινώνητος προς τον Πάπα και όσους έχουν κοινωνία μ' αυτόν, όπως οι Πα­τέρες μας. Διότι πρέπει να μιμούμεθα την ευσέβειά τους, αφού δεν έχομε την αγιωσύνη και την σοφία τους.

--«Τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι».

Αγιος Θεοδωρος ο Στουδίτης:

Το μνημόσυνο του αιρετικού επισκόπου είναι μόλυνση της Πίστεως.

Αλλοι έγιναν αιρετικοί και χάθηκαν,άλλοι παρέμειναν ορθόδοξοι αλλά χάθηκαν γιατί είχαν εκκλησιαστική επικοινωνία με αιρετικούς...

Αγιος Μάξιμος ο Ομολογητής:

ΠΑΣΑ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΑΡΝΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ.Η ΨΕΥΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΒΛΑΣΦΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΝΤΑΣ ΝΑ ΧΑΘΕΙ...

Αγιος Βασίλειος ο Μέγας:

Ούτε μία ώρα σε συγκέντρωση αιρετικών

O Αγιος Εφραίμ ο Σύρος:

ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ Σ'ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΙΣΤΗ Η ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ...

Αγιος Γερμανός Β΄ Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240):

"Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς".

Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ:

«Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας Διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι, καὶ πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί, φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι».

O Oικουμενικός Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος γράφει:

«τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι, και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι»;

Ο Απ. Παύλος λέγει:

«Παραγγέλομεν δε υμίν, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στέλλεσθαι υμάς (=να κόπτετε κάθε πνευματικήν επικοινωνίαν εκκλησιαστικώς) από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και μη κατά την παράδοσιν ην παρέλαβον παρ’ ημών» (Β’ Θεσ. γ΄ 6).

Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω».

Ο Μ. Αθανάσιος πάλι, χαρακτηρίζει επικίνδυνη και απατηλή την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου (τις ίδιες διαβεβαιώσεις δίνουν σήμερα κάποιοι ορθόδοξοι, που ακολουθούν τις αιρετικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών) και υποστήριζαν πως οι ίδιοι έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες· συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους Ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον».

Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανική διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ίν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν… Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας· και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν· εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε· κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν» ( Μ. Αθανασίου, επιστολή, Τοις τον μονήρη βίον ασκούσι, ΡG 26, 1185-1188).

Ο I. Χρυσόστομος, ως μόνη ελπίδα να διορθωθούν τα κακά στην Εκκλησία, θεωρεί, την εμμονή στη διακοπή της κοινωνίας με τους παρανομούντας Επισκόπους, που είχαν πάρει στα χέρια τους την εκκλησιαστική εξουσία . Λάβετε δε υπόψιν το εξής σημαντικό: Εδώ ο ιερός Χρυσόστομος, προτρέπει σε διακοπή κοινωνίας, όχι γιατί υπάρχει κάποια αίρεση, αλλά ελαφρότερα θέματα δικαιοσύνης, διοικητικά και εκκλησιολογικά.

Ο αγ. Ειρηναίος:

«Οι Απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον (=είχαν) τόσον μεγάλην “ευλάβειαν”, ώστε απέφευγαν και να συνομιλούν ακόμη με εκείνους που ενόθευαν την αλήθειαν της πίστεως» (Άγιος Ειρηναίος, Έλεγχος και ανατροπή ψευδωνύμου γνώσεως, Γ 3, 4, ΒΕΠΕΣ 5, 144 (15-22).

Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος:

«Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;… ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά…, αλλά κοινωνείς;» (Ρ.G. 55, 252).

*Σε κανέναν δεν επιτρέπεται να παρουσιάζει άλλη πίστη από την πίστη που όρισαν οι Άγιοι Πατερές...." (Αγ. Μάρκος ο Ευγενικός.)

* Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι , πάσαι Σύνοδοι, πάσαι Θείαι Γραφαί, φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτόν κοινωνίας διιστασθαί (Αγ. Μάρκος ο Ευγενικός.)

*Την Εκκλησία του Χριστού δεν αποτελούν οι πολλοί , αλλά εκείνοι που φυλάσσουν την ορθή και σωτήρια της Πίστεως Ομολογίαν, έστω και αν είναι όλιγοι ." (Αγ. Θεόδωρος Σουδίτης.)

*Φεύγετε τας αιρέσεις διότι είναι εφευρέσεις του διαβόλου." (Αγ Ιγνάτιος ο Θεοφόρος.)

*Ημείς τους προστιθεντας η αφαιρούντας τις εκ της Καθολικής Εκκλησίας (Ορθοδόξου) -αναθεματίζουμε. Εις τις πάσαν παράδοσην Εκκλησιαστικήν έγγραφον η άγραφον αθετεί -ανάθεμα." (Ζ. Οικουμενική Σύνοδος, πρακτικά Σπ.Μήλια σ. 805, 825, 878, 879. )

*Πρέπει να δείχνουμε για την Αλήθεια θάρρος, ακόμη και αν σκανδαλίζονται μερικοί." (Μ. Βασίλειος.)

*Μην υπακούετε εις μοναχούς , ούτε εις ιερείς, ούτε εις επισκόπους σε όσα κακώς σας συβουλευούν να φρονήτε (να πιστεύετε)." (Αγ. Μελέτιος ο Ομολογητής)

(1) Μέγας Βασίλειος: «Οίτινες τήν υγια ορθόδοξον πίστιν προσποιούμενοι ομολογειν, κοινωνουσι δέ τοις ετερόφροσι, τούς τοιούτους, ει μετά παραγγελίαν μή αποστωσιν, μή μόνον ακοινωνήτους έχειν, αλλά μηδέ αδελφούς ονομάζειν».(37)

(2) 'Άγιος Κύριλλος 'Αλεξανδρείας πρός τόν λαόν της Κων/λεως: «'Ασπίλους καί αμώμους εαυτούς τηρήσατε, μήτε κοινωνουντες τω μνημονευθέντι [Νεστορίω], μήτε μήν ως διδασκάλω προσέχοντες . . . Τοις δέ γε των κληρικων, είτε λαϊκων διά τήν ορθήν πίστιν κεχωρισμένοις ή καθαιρεθεισι παρ' αυτου, κοινωνουμεν ημεις, ου τήν εκείνου κυρουντες άδικον ψηφον, επαινουντες δέ μαλλον τούς πεπονθότας (=παθόντας)».(38)

(3) 'Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: «'Εχθρούς γάρ του Θεου ο Χρυσόστομος, ου μόνον τούς αιρετικούς, αλλά καί τούς τοις τοιούτοις κοινωνουντας μεγάλη καί πολλη τη φωνη απεφήνατο».(39)

(4) Του ιδίου: «Οι μέν τέλεον περί τήν πίστιν εναυάγησαν· οι δέ, ει καί τοις λογισμοις ου κατεποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αιρέσεως συνόλλυνται».

'Αγιορειται Πατέρες πρός αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγον: «Καί πως ταυτα ανέξεται ορθοδόξου ψυχή καί ουκ αποστήσεται της κοινωνίας των μνημονευσάντων αυτίκα . . . ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, κάν ορθόδοξος είη ο αναφέρων».

Mέγας βασίλειος:''Οίτινες της υγιή Ορθόδοξον πίστιν προσποιούντες ομολογείν,κοινωνούσι δε ταις ετερόφροσι,τους τοι ούτους,ει μετά παραγγελίαν μη αποστώσι,μη μόνον ακοινωνήτους έχειν,αλλά μηδέ αδελφούς ονομάζειν''

«Ἀκόμα καί πολύ λίγοι νά παραμείνουν ἑνωμένοι στήν ἀλήθεια καί τήν Ὀρθοδοξία, αὐτοί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία καί τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου). «Ἐκεῖνοι πού ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτοί πού βρίσκονται στήν ἀλήθεια. Ἐκεῖνοι πού δέν βρίσκονται στήν ἀλήθεια, δέν ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ). «Ὅσοι προσποιοῦνται ὅτι ὁμολογοῦν τήν ὑγιά Ὀρθόδοξο πίστη, ἀλλά ἔχουν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τούς ἑτεροδόξους, ἄν ὕστερα ἀπό νουθεσία δέν ἀπομακρυνθοῦν, μ’ αὐτούς τότε, ὄχι μόνο νά μήν ἔχετε ἐκκλησιαστική κοινωνία, ἀλλά οὔτε ἀδελφούς νά τούς ὀνομάζετε» (Μέγ. Βασιλείου). «Καλό εἶναι νά εἰρηνεύουμε μέ τούς πάντες, ἀλλά ταυτόχρονα νά συμφωνοῦμε σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ὀρθή πίστη. Νά ἀποφεύγετε, ὡσάν νά ἀποφεύγετε φίδια, τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αὐτούς ποῦ εἶναι ἀκοινωνητοί καί τό μνημόσυνο αὐτῶν πού δέν πρέπει νά μνημονεύονται. Διότι αὐτοί εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι πού μετασχησματίζονται σέ ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ). «Νά μήν ἀποδέχεστε κανένα αἱρετικό δόγμα μέ πρόσχημα τήν ἀγάπη» (Ἄγ. Ἰω. Χρυσοστόμου). «Ἐάν ὅμως ὁ λόγος καί ἡ ὑπόθεσις εἶναι περί πίστεως καί τῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας μας, τότε καί ὁ πλέον εἰρηνικός καί ἠσύχιος πρέπει νά πολεμεῖ ὑπέρ αὐτῶν» (Ἄγ. Νικοδήμου).

Δεν πρέπει, συνεχίζει ο Μ. Αθανάσιος, να έχετε επικοινωνία και συμπροσευχές με τους αιρετικούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον».

Και παρακάτω γράφει: Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους φανερά συμμερίζονται και πιστεύουν τα ασεβή δόγματα του Αρείου, εκείνους δε που νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανικὴ διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών αρειανών, απ’ αυτούς αρχικά να φυλάγεσθε. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ιν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν».

Και εν συνεχεία: Εάν λοιπόν, κάποιος, από την μια μεριά προσποιείται ότι αποδέχεται και ομολογεί την ορθή πίστη, από την άλλη, όμως, επικοινωνεί φανερά με τους αρειανούς, αυτόν να τον προτρέψετε να σταματήσει αυτήν την διπλοπρόσωπη συνήθεια. Και εάν μεν ακούσει την προτροπή σας και το υποσχεθεί, να τον έχετε σαν αδελφό∙ εάν όμως, επιμένει σ’ αυτή την ασεβή συμπεριφορά του, και με εριστικότητα επιχειρηματολογεί υπέρ των θέσεών του, αφήστε τον και απομακρυνθείτε απ’ αυτόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπον συμπεριφερόμενοι, εσείς μεν θα διατηρήσετε καθαρή την πίστη, και εκείνοι, βλέποντας την στάση σας θα ωφεληθούν, γιατί θα φοβηθούν μήπως θεωρηθούν ως ασεβείς και ως έχοντες τα αυτά φρονήματα με τους αιρετικούς: «Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας∙ και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν∙ εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε∙ κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν».

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΗ +2009Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΕΙ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ ΜΑΞΙΜΟ ΣΕ ΣΚΗΝΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΟΛΩΝ ΗΜΩΝ ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΟΥ

ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΗ +2009

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΕΙ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ ΜΑΞΙΜΟ ΣΕ ΣΚΗΝΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΟΛΩΝ ΗΜΩΝ 

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΟΥ

Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΤΗΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 1) ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ 2)  ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ 3) ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ.

Ο ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΝΗΚΕ ΣΤΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ  ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΔΥΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΑΙ.

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ : 

1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 

2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

3) ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΠΟ ΑΓΙΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ο ΠΑΤΗΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΗΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΟΝΑΧΟ ΕΧΑΝ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙΩ

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΑΚΟΜΗ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΕΡΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΥΠΗΡΧΑΝ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΚΑΙ ΥΠΗΡΧΑΝ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΗ Η ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΙΕΡΟ - ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΛΑΝΩΝ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΔΑΛΕΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ

ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

Στις 6 Μαιου  του Αγιου και Δικαιου Ιωβ  το 2009 κοιμηθηκε εν Κυριω ο Πατηρ Μαξιμος Αγιοβασιλειατης.

Κατα τις 2 η ωρα το πρωι σηκωθηκε απο το αναπηρικο καροτσακι που καθοτανε τα τελευταια χρονια και πηγε στην Εκκλησια του Αγιου Βασιλειου που βρισκεται κατω απο την σκητη τους.

Κατεβηκε με την βοηθεια του υποτακτικου του μοναχου Γερασιμου.

Ζητησε απο τον υποτακτικο του να τον ντυσει με την ιερατικη στολη, μετα του ζητησε το Ευαγγελιο, αφου καθισε εξω απο την Ωραια Πυλη και εβλεπε τον Χριστο την Παναγια τον Αγιο Βασιλειο και αρχισανε να ψελνουν υμνους ωδαις απολυτικια και τροπαρια προς τον Αγιο Θεο την Παναγια και τους Αγιους.

Οταν τελειωσαν ειπε στον Γερασιμο : ελα παιδι μου να σε αποχαιρετισω γιατι φευγω τωρα απο αυτον τον κοσμο.

Ετσι οσιακα κοιμηθηκε ο Πατηρ Μαξιμος Αγιοβασιλειατης.

Ο Θεος να τον αναπαυει σε σκηνες Αγιων, να εχουμε την ευχη του και να πρεσβευει στον Αγιο Θεο για εμας ολους.

Ο Πατηρ Μαξιμος ητανε μια ξεχωριστη περιπτωση αγιορειτου ιερομοναχου.

Γιατι ομως ??????

Δειτε λοιπον :

Δεν κοινωνουσε την αιρεση των αιρετικων οικουμενιστων αφου ειχε αποτειχιστει απο την κοινωνια τους.

Δεν ητανε συμετοχος στην κοινωνια του νεο-ημερολογιτικου σχισματος των οικουμενιστων διοτι πηγαινε με το παλαιο ημερολογιο.

Δεν κοινωνουσε με καμια παλαιοημερολογιτικη παραταξη  Γ.Ο.Χ. γιατι ητανε αποτειχισμενος και απο την κοινωνια των συνοδων παρασυναγωγης.

Ανηκε σταθερα στο Ακαινοτομητο πληρωμα των αγιορειτων Πατερων της Ορθοδοξου Εκκλησιας.

Καθε ημερα κανανε την Θεια Λειτουργια και κοινωνουσανε των Αχραντων Μυστηριων.

Και τελευταια λογω υγειας αφου δεν μπορουσε να λειτουργει καθε ημερα κοινωνουσανε απο τον Αγιασμενο Αρτο καθε ημερα  που ειχανε βγαλει και διατηρουσανε στο Αρτοφοριο.

Γραψανε βιβλια κατα της αιρεσεως των οικουμενιστων, κατα του νεο-ημερολογιτικου σχισματος των οικουμενιστων,και κατα της παρασυναγωγης των παραταξιακων.

Γραψανε βιβλια για την συχνη Θεια Μεταληψη,  για την πλανη του τριημερου πριν απο  την Θεια Μεταληψη,  για τα μνημοσυνα των κεκοιμημενων ποτε πρεπει να γινονται.

Εκτος απο τις ακολουθιες κανανε την εργασια της νοερας προσευχης του Ιησου.

Ο Πατηρ Μαξιμος και Βασιλειος ητανε κανονας πιστεως και ακριβειας σε ολα τα εκκλησιαστκα θεματα.

Νηστεια τηρουσανε αυτη του Ιερου Πηδαλιου, ειχανε μακρια γενεια και κοντα μαλλια.

Ειτανε γνωστες της κανονικης παραδοσεως της Ορθοδοξου  Εκκλησιας για ολα τα ζητηματα.

Μελετουσανε πολυ την Αγια Γραφη τους Ιερους Κανονες και τους Πατερες της Εκκλησιας και γνωριζαν καλα την κανονικοτητα την νομιμοτητα το Δικαιο την ακριβεια, την οικονομια, την διακριση, και την Πραξη της Ορθοδοξου Ανατολικης Εκκλησιας αφου την βιωσαν διπλα σε Αγιες Μεγαλες Αγιορειτικες μορφες.

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΕΚΤΟΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ  ΔΙΟΤΙ ΧΑΛΑΝΕ ΤΗΝ ΠΙΑΤΣΑ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Τα βιβλια τους τα εχουμε ανεβασει ολοκληρα και μπορειτε να τα διαβασετε και να τα κατεβασετε απο το μπλοκ μας :

"ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ"

"ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ".

https://archive.org/details/walling-off-and-division

http://orthodoxihomologia.blogspot.gr/p/blog-page_20.html?m=0

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1791861664375970&id=100006564617179

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ Γ.Ο.Χ.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ

  ▼ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΪΟΥ. "Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Νικόλαο Ε Ν Τ Α Υ Θ Α ------Αρ. Πρωτ. 209/10.3.2009 Σεβασμιώτατε, τα σέβη μου,Έλαβα χθες το υπ’ αριθμ. πρωτ. 203/5.3.2009 υμέτερο έγγραφο, με το οποίο μου ζητάτε ορισμένες πληροφορίες. Βρίσκομαι σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Γνωρίζω ότι θα λυπήσω την Σεβασμιότητά σας, με την απάντησή μου αυτή. Δεν θα το ήθελα ποτέ αυτό το πράγμα, γιατί επί έτη διατέλεσα ως κληρικός υπό την ποιμαντική ευθύνη σας ως επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος. Έχω γευθεί αδιάκοπα σ’ όλο αυτό το διάστημα την μεγάλη αγάπη σας στο πρόσωπό μου. Ποτέ δεν είχα και δεν έχω το παραμικρό προσωπικό παράπονο εναντίον σας. Είμαι όμως υποχρεωμένος για λόγους συνειδήσεως, που είναι για μένα λόγοι Πίστεως, να σας απαντήσω ειλικρινά για τα θέματα αυτά, που με ρωτάτε, όπως άλλωστε απαντώ και σε όσους άλλους μου θέτουν παρόμοια ερωτήματα με τα δικά σας. 1. Η «κανονική εκκλησιαστική οδός» 1. Είναι αλήθεια, Σεβασμιότατε, ότι από διετίας περίπου έπαυσα το μνημόσυνο του ονόματός σας ως επισκόπου στις ιερουργίες που τελώ. Την ενέργειά μου αυτή την χαρακτηρίζετε ως διολίσθηση «της κανονικής εκκλησιαστικής οδού». Ποιά όμως είναι αυτή η «κανονική εκκλησιαστική οδός»; Δεν προτίθεμαι να κάνω σε σας μαθήματα θεολογίας. Είμαι βέβαιος, ότι τα θέματα αυτά τα γνωρίζετε πολύ καλύτερα από μένα. Παρόλο όμως τον σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφω στο πρόσωπό σας, θα μου επιτρέψετε να διευκρινίσω, ότι η οδός, κατά το λόγο του Κυρίου, είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος είπε «εγώ ειμί η οδός, η ζωή και η αλήθεια...». Υπό την έννοια αυτή ο Χριστός είναι η σωτηρία μας. Χωρίς τον Χριστό κανένας δεν πρόκειται να σωθή. Οι Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν ότι η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων, της ορθής Πίστεως και του ορθού βίου. Εάν λείψουν αυτοί οι δύο παράγοντες, ή ένας από αυτούς, δεν σώζεται ο άνθρωπος. Η ορθή Πίστη οριοθετείται από την ακρίβειά της στην «άπαξ παραδοθείσα τοις αγίοις Πίστι» (Ιούδα 3), και από την μη «κοινωνία» με αιρετικούς ποιμένες. Δεν αρκεί δηλ. να έχει ένας πιστός ορθόδοξο φρόνημα, αλλά πρέπει και ο επίσκοπός του, που μνημονεύεται στο ναό, που εκκλησιάζεται ο πιστός, να είναι ο ίδιος ορθόδοξος, γιατί αλλιώς «μολύνεται», και ό,τι είναι ο επίσκοπός του, γίνεται και αυτός. Αν δηλ. ο επίσκοπός του είναι αιρετικός, καθίσταται και αυτός αιρετικός, καίτοι μπορεί ο ίδιος να έχει Ορθόδοξο φρόνημα! 2. Με την παύση του μνημοσύνου του ονόματός σας, Σεβασμιώτατε, νομίζω, ότι δεν έχω παρεκτραπεί καθόλου από την «κανονική εκκλησιαστική οδό», για τους εξής λόγους. Την «κανονική εκκλησιαστική οδό» ορίζει η Αγία Γραφή, και οι Πατέρες οι οποίοι λένε: α. Ο Απόστολος Παύλος μιλώντας στους πρεσβυτέρους της Εφέσου λέει μεταξύ άλλων και τα εξής: «εγώ οίδα τούτο ότι εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς μη φειδόμενοι του ποιμνίου. Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών». Δηλ. μέσα από την Εκκλησία, από τους ηγέτες της Εκκλησίας, θα ξεπηδήσουν άτομα, που θα λαλούν διεστραμμένα, που θα είναι αιρετικοί. Και πράγματι οι περισσότεροι αιρετικοί στην ιστορία της Εκκλησίας ήταν κληρικοί, πρεσβύτεροι, επίσκοποι, Πατριάρχες! β. Ο άγιος Ιγνάτιος στην επιστολή προς τον άγιο Πολύκαρπο γράφει: «Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα καν αξιόπιστος ή, καν νηστεύη, καν σημεία ποιή, καν προφητεύη, λύκος φαινέσθω εν προβάτου δορά, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος»! Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξουν κληρικοί, οι οποίοι θα είναι «λύκοι βαρείς»! Θα μιλούν διεστραμμένα, δηλαδή κακόδοξα. Όταν οι κληρικοί αυτοί είναι επίσκοποι, τότε και οι πιστοί που τους ακολουθούν, καθίστανται και αυτοί κακόδοξοι, καίτοι μπορεί οι ίδιοι να έχουν ορθόδοξο φρόνημα.. Εάν όλοι οι επίσκοποι της Εκκλησίας καταστούν κακόδοξοι, τότε η Εκκλησία αυτή παύει να είναι Ορθόδοξη. Γίνεται αιρετική! Για το λόγο αυτό ο Κύριος είπε το φοβερό εκείνο λόγο «άρα ελθών ο υιός του ανθρώπου ευρήσει την πίστιν επί της γης;» 3. Πρέπει να σημειωθεί ότι κακόδοξος καθίσταται κάποιος, όχι μόνο πρωτογενώς, όταν δηλ. ο ίδιος κηρύττει, ή αποδέχεται κάποια αιρετική διδασκαλία, αλλά και όταν «κοινωνεί» με αιρετικούς, όπως είναι οι ποιμένες του. α. Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό υποδηλώνει την μεταξύ τους «κοινωνία». Γι’ αυτό, ο Άτλας της Ορθοδοξίας, ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, λέει: «…πολύς εστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισί Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις»! Ο ίδιος δε άγιος Μάρκος, πιεζόμενος να μνημονεύσει τον Λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνη, είπε: «Εκφεύγειν άπασι τρόποις την κοινωνίαν αυτού ( του Πατριάρχου) και μήτε συλλειτουργείν αυτώ, μήτε μνημονεύειν όλως αυτού, μήτε αρχιερέα τούτον αλλά λύκον και μισθωτόν ηγείσθαι». β. Οι αγιορείτες Πατέρες τον 13ο αιώνα, όταν πιέζονταν να μνημονεύσουν τον Λατινόφρονα Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο, σε επιστολή τους προς τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο, έγραψαν: «μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων»! γ. Αλλά, και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας ομόφωνα παραγγέλλουν, λέγοντας «Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι, πάσαι αι θείαι γραφαί, φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διϊστασθαι» (P.G. 160, 105C). δ. Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφαίνεται: «Τοις κοινωνούσιν εν γνώσει (τοις αιρετικοίς) ανάθεμα» ( P.G. .13, 128) ε. Οι Αποστολικές Διαταγές προτρέπουν: «Ώσπερ γαρ τω καλώ ποιμένι το μη ακολουθούν πρόβατον λύκοις έκκειται εις διαφθοράν. Ούτω τω πονηρώ ποιμένι το ακολουθούν πρόδηλον έχει τον θάνατον ότι κατατρώξεται αυτό. Διό φευκτέον από των φθορέων ποιμένων (Αποστολικαί Διαταγαί Β΄ ιθ΄) στ. Ο Μέγας Αθανάσιος συμβουλεύει: «Βαδίζοντες την απλανή και ζωηφόρον οδόν , οφθαλμόν μεν εκκόψωμεν σκανδαλίζοντα, μη τον αισθητόν…αλλά τον νοητόν. Οίον εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται, και σκανδαλίζωσι τον λαόν, χρη αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γαρ εστιν άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ’ αυτούς εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις την γέεναν του πυρός…ίνα η Εκκλησία ασκανδαλίστως συναγομένη διαφυλαχθήσεται»( ΒΕΠΕΣ 31, 311) ζ. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Κρείττον γαρ ουδενός άγεσθαι. Πως ουν ο Παύλος φησί “πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών” ανωτέρω ειπών, “:ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής, μιμείσθε την πίστιν”, τότε είπε “πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε;” Τι ουν φησίν; Όταν πονηρός ή, μη πειθώμεθα; Πονηρός πώς λέγεις; Ει μεν πίστεως ένεκεν, φύγε αυτόν και παραίτησαι, μη μόνον αν άνθρωπος ή, αλλά και άγγελος εξ ουρανού κατιών» (P.G. 63 , σελ.231 επ.). η. Ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης ορίζει: «Εχθρούς γαρ Θεού ο Χρυσόστομος ου μόνον τους αιρετικούς, αλλά και τους τοιούτοις κοινωνούντας μεγάλη τη φωνή απεφήνατο» (P.G. 99, 1049A) ! Ο αυτός άγιος Θεόδωρος Στουδίτης θεωρεί «προδοσίαν της Ορθοδόξου Ομολογίας» το να παραμένει κάποιος εν κοινωνία με τον κακοδοξούντα επίσκοπόν του ( P.G. 99, 1365)! Ο ίδιος πάλι άγιος Θεόδωρος Στουδίτης λέει: «Έχουμε παραγγελία από τον Απ. Παύλο να θεωρούμε απαραδέκτους στον άγιο κλήρο αυτούς τους ποιμένες, που διδάσκουν διαφορετικά από όσα παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες και τις άγιες Συνόδους»! θ. Ο Σίλβεστρος Συρόπουλος, ιστορικός της ψευδο-συνόδου Φλωρεντίας –Φεράρας, μετέπειτα Πατριάρχης λέει: «Εκείνοι γαρ μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισίν ομόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν Εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι, ουδέ μνημονεύονται ουδέ έχει άδειαν τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις υπέρ ακοινωνήτου... Πώς ουν μνημονευθήσεται ο ακοινώνητος μετά των κοινωνικών»; ι. Ο Μέγας Φώτιος λέει: «αιρετικός εστίν ο ποιμήν; λύκος εστίν. φεύγειν εξ αυτού και αποπηδάν δεήσει μην απατηθήναι προσέλθειν καν ήμερον αυτού παρισαίνειν δοκεί, φύγε την κοινωνίαν και την προς αυτόν ομιλίαν ως ιόν όφεως», (δηλ. Όταν ο ποιμένας είναι αιρετικός τότε γίνεται λύκος, και πρέπει να φεύγουμε και να απομακρυνόμαστε, και μη μας ξεγελάσει καν παρουσιάζεται ως ήρεμος, φύγε την επικοινωνίαν και την ομιλίαν, ωσάν το δηλητήριον του όφεως). ια. Ο άγιος Γερμανός, Πατριάρχης ΚΠόλεως, σημειώνει : «Όσοι της Καθολικής Εκκλησίας εστέ τέκνα γνήσια φεύγειν όλω ποδί τη Λατινική υποταγή και μηδέ ευλογίαν εκ των χειρών αυτών λαμβάνειν την τυχούσαν. Κρείσσον γαρ εστίν εν τοις οίκοις υμών τω Θεώ προσεύχεσθαι κατά μόνας, ή επ’ εκκλησίαις συνάγεσθαι μετά λατινοφρόνων». ιβ. Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, προσθέτει: « Φεύγετε αυτούς, αδελφοί, και την προς αυτούς κοινωνίαν». Οι γαρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ου θαυμαστόν. «Αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» Ου γαρ ουν, ει και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται ω ς διάκονοι δικαιοσύνης, ων το τέλος έσται κατά τα έργα αυτών… Στήκετε, κρατούντες τας παραδόσεις, ας παρελάβατε, τας τε εγγράφους και αγράφους, ίνα μη τω των αθέσμων πλάνη συναπεχθέντες εκπέσητε του ιδίου στηριγμού» Ι. Καρμίρη, ΔΣΜ. Α΄ σ. 361, 362) ιγ. Ο 31ος Αποστολικός Κανόνας προβλέπει την απομάκρυνση των πιστών από κακοδόξους επισκόπους! ιδ. Ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, απόσπασμα του οποίου παραθέτω σε μετάφραση, λέει: «... όσοι απομακρύνονται από την “κοινωνία” με τον επικεφαλής τους εξαιτίας κάποιας αίρεσης .... αυτοί όχι μόνο δεν θα υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες ποινή .... , αλλά και θα θεωρηθούν από τους Ορθοδόξους άξιοι τιμής που τους αρμόζει. Γιατί δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευτοεπισκόπους και ψευτοδιδασκάλους και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν με ζήλο να σωθεί η Εκκλησία από σχίσματα και διαιρέσεις»! Ερμηνεύων τον κανόνα αυτό ο διαπρεπής κανονολόγος Νικόδημος Μίλας γράφει: «Εάν Επίσκοπός τις ή Μητροπολίτης ή Πατριάρχης άρξηται να διακηρύττη δημοσία επ’ εκκλησίας αιρετικήν τινά διδαχήν, αντικειμένην προς την Ορθοδοξίαν, τότε οι προαναφερθέντες κέκτηνται δικαίωμα άμα και χρέος ν’ αποσχοινισθώσι πάραυτα του επισκόπου, Μητροπολίτου και Πατριάρχου εκείνου, διό ου μόνον εις ουδεμίαν θέλουσιν υποβληθή κανονικήν ποινήν, αλλά θέλουσι και επαινεθή εισέτι, καθ΄ όσον δια τούτου δεν κατέκριναν και δεν επανεστάτησαν εναντίον των νομίμων επισκόπων, αλλ’ εναντίον ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων, ούτε και εγκατέστησαν τοιουτοτρόπως σχίσμα εν τη Εκκλησία, αλλ’ αντιθέτως απήλλαξαν την Εκκλησίαν, εν όσω ηδυνήθησαν, του σχίσματος της διαιρέσεως» (Επισκόπου Νικοδήμου Μίλας, Οι Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μεθ’ ερμηνείας, Ι Ι, Novi Sad, σ. 290 – 291, μτφρ. εκ της Σερβικής υπό Ιερομ. – νυν επισκόπου- Ειρηναίου Μπούλοβιτς). 4. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους κόλπους αυτής της Εκκλησίας, η οποία κατέστη αιρετική. Σ’ αυτή την Εκκλησία, αγνοών τότε πάντα ταύτα, χειροτονήθηκα το 1978 κληρικός. Αυτήν υπηρέτησα μέχρι πριν από λίγα χρόνια, μέχρι που άρχισα να αντιλαμβάνομαι την αιρετική κατάστασή της. Άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι οι καλοί ποιμένες είναι σπάνιοι, όπως λέει ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος «Σπάνιοι γαρ ως αληθώς και μάλιστα άρτι σε καλώς ποιμαίνειν και λατρεύειν ψυχάς λογικάς επιστάμενοι» ( Συμεών S. C. 104, 346). Άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που είπε ο Κύριος για τους Γραμματείς και Φαρισαίους της εποχής του, ισχύει και για τους σημερινούς επισκόπους της Εκκλησίας, που τότε ανήκα: «Επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ( Ματθ. 23, 2 ) οι οποίοι ούτε οι ίδιοι σώζονται, αλλά δεν αφήνουν και τους άλλους να σωθούν! Ισχύει και το «Ουαί δε υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κλείετε την βασιλείαν των Ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων. Υμείς γαρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίετε εισελθείν» ( Ματθ. 23, 13)! Και αυτό, γιατί οι Ιεράρχες της Εκκλησίας αυτής νόμισαν και νομίζουν ότι έχουν την εξουσία να παραβαίνουν τους Κανόνες και τα δόγματά της. Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης λέει σχετικά: «Εξουσία τοις Ιεράρχαις εν ουδενί δέδοται επί πάση παραβάσει κανόνος. Ή μόνον στοιχείον τα δεδογμένα και έπεσθαι τοις προλαβούσιν» (Επιστολή 1, 24. P.G. 99, 985 C)! Άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι οι επίσκοποί της δεν είναι πλέον Ορθόδοξοι ποιμένες, αλλά αιρετικοί Λατινόφρονες! Και όλοι οι αιρετικοί οδεύουν προς την αιώνια κόλαση. Οι Πατέρες είναι ξεκάθαροι στο ζήτημα αυτό. α. Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός λέει σχετικά: «ο λατινοφρονών μετά των Λατίνων κριθήσεται και ως παραβάτης της πίστεως λογισθήσεται» (Μάρκου Ευγενικού, Επιστολή προς Θεοφάνην, P.G. 160, 1097D, 1100A). β. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς λέει ότι οι αιρετικοί δεν είναι της Εκκλησίας του Χριστού «Ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί, ως μη της αληθείας όντες» (Γρηγόριος Παλαμάς, Άπαντα β΄ 627. Αναίρεσις Γράμματος Ιγνατίου 2-4). γ. Γι’ αυτό, ο Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος προτρέπει τους πιστούς να επιτηρούν τους επισκόπους για να ελέγχουν αν είναι Ορθόδοξοι. «Τους επισκόπους υμών επιτηρείτε, λέγει, ίνα ώσιν Ορθόδοξοι, και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι». (Πατριάρχου Νεκταρίου, Επιτομή Ιεροκοσμικής Ιστορίας, Εκδόσεις Ιεράς Μονής Σινά, Αθήναι 1980, σ.231) Μετά από όλα τα παραπάνω η συνείδησή μου δεν μου επέτρεπε να συνεχίσω το μνημόσυνο του δικού σας ονόματος, Σεβασμιώτατε, όχι γιατί σας άκουσα καμιά φορά κηρύττοντα αιρετικές διδασκαλίες, αλλά ως «κοινωνούντα» με αιρετικούς επισκόπους, όπως είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, όπως θα δούμε πιο κάτω! Δεν διολίσθησα, λοιπόν, καθόλου από την «κανονική εκκλησιαστική οδό» της Ορθοδοξίας, απεναντίας, μάλιστα! 2. Είναι έγκλημα η τήρηση των εντολών του Θεού; Γράφετε, Σεβασμιώτατε, ότι ανεχθήκατε «εν ταπεινώσει και ανοχή» επί διετία την μη μνημόνευση του ονόματός σας, αναμένοντας την διόρθωσή μου, αλλά μάταια! Δηλαδή, αναμένατε, Σεβασμιώτατε, να λατινοφρονήσω και εγώ, και να καταστώ παπόδουλος; Να φραγκέψω; Απεναντίας, εγώ ανέμενα από τον επίσκοπό μου, τον οποίο με συνέπεια υπηρέτησα τόσα έτη, να αναλάβη πρωτοποριακό αγώνα για την Ορθόδοξη Πίστη, ως άλλος Μάρκος Ευγενικός! Ανέμενα, ο επίσκοπός μου να χαίρεται και να επιβραβεύει όσους είναι αφοσιωμένοι στην Ορθή Πίστη και αγωνίζονται γι’ αυτή! Αντί τούτου, σεις στραφήκατε δυστυχώς εναντίον μου! Πόσο δίκαιο είχε ο Μέγας Βασίλειος, όταν έγραφε: «Εν έστιν έγκλημα νυν σφοδρώς εκδικούμενον, η ακριβής τήρησις των πατρικών Παραδόσεων» (Μέγας Βασίλειος ΕΠΕ 2, σελ. 34)!! 3. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος 1. Συνεχίζοντες γράφετε ότι πληροφορηθήκατε ότι στέλνω υλικό υβριστικού περιεχομένου κατά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου κλπ. Ποτέ δεν διακίνησα υβριστικού περιεχομένου έγγραφα ή βιβλία κατά ουδενός προσώπου. Φοβάμαι ότι έχουμε διαφορετική αντίληψη περί του τί είναι «υβριστικό» και τι δεν είναι! Το να γράφει ένα έντυπο, ότι ο Πατριάρχης είναι αιρετικός, δεν είναι ύβρις! Είναι μιά αξιολογική κρίση, που απορρέει από επιβεβλημένο καθήκον κάθε χριστιανού να περιφρουρεί και υπερασπίζεται, ως φύλακας που είναι, την Ορθόδοξη Πίστη, όπως δήλωσαν οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες το 1848. Το πρόβλημα, Σεβασμιώτατε, είναι: Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ως και οι προκάτοχοί του, ο Δημήτριος, ιδιαιτέρως δε, ο διαβόητος Αθηναγόρας είναι αιρετικοί ή όχι; Οι λοιποί επίσκοποι της Εκκλησίας αυτής είναι Ορθόδοξοι ή αιρετικοί; 2. Αδίστακτα φρονώ, Σεβασμιώτατε, και μαζί μου πιστεύω, ότι συμφωνεί κάθε Ορθόδοξος, που δεν τον εγκατέλειψε ο φόβος του Θεού, ότι όλα τα πιο πάνω πρόσωπα είναι αιρετικοί! Θα ευχόμουνα με όλη μου την ψυχή να μην είναι! Θα ευχόμουνα να είχα «πέσει έξω» στις εκτιμήσεις μου! Να είχα και να έχω κάνει λάθος! Μπορείτε, εσείς Σεβασμιώτατε, ή κάποιος άλλος να αποδείξει ότι ο Αθηναγόρας, ο Δημήτριος, ο Βαρθολομαίος δεν είναι αιρετικοί; Θα το χαρώ ιδιαίτερα! Και θα ζητήσω τότε δημόσια συγγνώμη, και από σας, και από εκείνους! ΄Όμως, αυτό είναι αδύνατο να γίνει. Γιατί οι άγιοι Πατέρες θεωρούν όλα τα άτομα αυτά αδιαμφισβήτητα ως ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ! Θα ήθελα όμως να σταθώ λίγο στα πρόσωπα αυτά. α. Και κατά πρώτον, ο Αθηναγόρας! Ο Αθηναγόρας, διακήρυξε τις μεγαλύτερες βλασφημίες και αιρέσεις: Είπε, όταν ήταν νέος ακόμα, στο χωριό του, εξωμολογείτο στον .... ιμάμη! Αυτό σημαίνει προσχώρησή του στο μωαμεθανισμό! Είπε επίσης, ότι όταν ήταν Μητροπολίτης στην Κέρκυρα, ασκούσε χρέη.... ραβίνου στη συναγωγή των Εβραίων! Δηλ. προσχώρησε και στον Ιουδαϊσμό! Στη συνέχεια, το1965, συμφώνησε και υπόγραψε με τον Πάπα, την «Ένωση των Εκκλησιών», για την οποία θ’ αναφερθούμε πιο κάτω! Μετά, οι δηλώσεις του για την Πίστη! Και τί δεν είπε, πράγμα το οποίο ανάγκασε μερικούς να γράψουν τα σκληρά πράγματα σε βάρος του, όπως: β. Ο μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης, ο οποίος έγραψε το 1965: «Από το 1920 έχομεν συρροήν «βλασφημιών», δια του καινοτόμου Μεταξάκη, και του Ωριγενιστού Βασιλείου, αι οποίαι απεκορυφόθησαν δια του νυν Πατριάρχου κ. Αθηναγόρου. Οποίαι και οπόσαι βλασφημίαι! Από το 1949 μέχρι σήμερον και τι δεν ηκούσαμεν από του στόματός του! Προς τι να τας επαναλάβωμεν; Προς τι να είπωμεν δια την «φιλτάτην του πατρίδα, την Τουρκίαν δια τας άνευ ανάγκης γλοιώδεις κολακείας προς το Ισλάμ, το ότι «ένα Θεόν πιστεύομεν πάντες» ή «όταν περιέρχωμαι εις αμηχανίαν, στρέφω το βλέμμα μου προς την εικόνα του Ατατούρκ και φωτίζομαι», τας ιδιοτύπους συλλειτουργίας μετά των Αρμενίων, τα τελούμενα μνημόσυνα επί νεκρών Τούρκων, αι συμφωτογραφήσεις μετά ελεεινών γυναικών, η αντικατάστασις του «μέτρου αληθείας ο Θεός», δια του «μέτρου ο άνθρωπος», η σιωπή του επί επιμόνου κατηγορίας ως μασόνου, η κατόπιν τόσου σκανδάλου, απειλήσαντος την ενότητα του Πατριαρχείου, προώθησις του μασόνου Ιακώβου εις Αμερικήν; Προς τι να υπομνήσωμεν τα τόσον γνωστά γεγονότα των τελευταίων χρόνων; Ποίος ποτέ Πατριάρχης Κπόλεως εδέχθη να γίνη όργανον μεγάλης εγκοσμίου δυνάμεως, δια να επιτύχη μίαν ψευδένωσιν των Εκκλησιών εις βάρος της Ορθοδόξου Πίστεως; Ποίος ελάλησε τόσον φιλελεύθερα και αντορθόδοξα, ως ούτος ο άνθρωπος;…. Ποίος άλλος είπε, ότι «μεταξύ Ορθοδόξων και Λατίνων δεν υπάρχουν διαφοραί»; Ποίος άλλος ετραυμάτισε την εθνικήν μας φιλοτιμίαν με τον νοσηρόν του φιλοτουρκισμόν του; Ποίος προσέφερε «γην και ύδωρ» εις τον πάπαν; Ποίος εδίχασε το πλήρωμα της Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας, εις ενωτικούς και ανθενωτικούς; Ποίος περιήγαγεν εις τόσον ταπεινωτικήν θέσιν το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δια μιάς αχρείου Ορθοδόξως και φιλολατινικής πολιτικής; Διατί, λοιπόν, όλα αυτά δεν αποτελούν «βλασφημίας κατά του αγίου Πνεύματος» και τα δεινά τα οποία υπέστη το Πατριαρχείον μας και ο εις την Τουρκίαν λαός μας δεν αποτελούν «ένδικον μισθαποδοσίαν» υπό του Θεού μη φειδομένου και προ αυτού εκ του ολοκληρωτικού εκ της βασιλίδος «ξεριζώματος»; γ. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Β΄ ( Χατζησταύρος): «αι αντορθόδοξοι ενέργειαι του Πατριάρχου (Αθηναγόρα) κατατείνουν εις την πλήρη υποδούλωσιν της Ορθοδοξίας εις τον πάπαν..»!! δ. Ο Αρχιμ. π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος: «Παναγιώτατε. Από πολλού απεδείξατε Υμάς αυτόν ως οπαδόν του πλέον απαισίου συγκρητισμού. Έχετε άρα γε αντιληφθή τι σημαίνει κατά βάθος ο επάρατος Οικουμενισμός; Υπό τον επάρατον Οικουμενισμόν δεν κρύπτεται απλώς μία αίρεσις. Κρύπτεται αυτή αύτη η άρνησις του αποκαλυπτικού χαρακτήρος της χριστιανικής Πίστεως. Κατά τούτο ο Οικουμενισμός είναι χείρων πάσης αιρέσεως»! ε. Ο Πατριάρχης Δημήτριος: Ο Δημήτριος διακήρυξε ότι ακολουθεί τη γραμμή του προκατόχου του Αθηναγόρα! Επίσης, είπε, ότι «όλοι οι χριστιανοί οι πιστεύοντες εις τον Ιησούν Χριστόν ως Υιόν του Θεού, και σωτήρα του κόσμου είμεθα εν σώμα…»! Είπε, ότι ένας Ορθόδοξος μπορεί «να μεταλάβη» σε παπική εκκλησία, διότι «εκατέρα των Εκκλησιών ημών (εννοεί την Ορθόδοξη και την παπική) έχει παραλάβη και τελεί τα αυτά ιερά μυστήρια»! Είπε ακόμα, ότι «δεν υπάρχει διαφορά εις το θέμα της αποστολικής διαδοχής, αναγνωρίζομεν τον πάπαν ως διάδοχον των Αποστόλων, όπως εμείς είμεθα διάδοχος των Αποστόλων» κτλ.! στ. Ο Βαρθολομαίος: Ο Ολιβιέ Κλεμάν, Ορθόδοξος Θεολόγος , λέει ότι ο Βαρθολομαίος δέχεται ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι - η μοναδική –« Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία» του Συμβόλου της Πίστεως, αλλ’ απλώς μία από τις μείζονες εκφράσεις του Χριστιανισμού, που έχει πλήρη συνείδηση ότι μέσα της υπάρχει ακόμη «Μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία»! Έχει δηλώσει ότι «Ορθοδοξία και παπισμός αποτελούν «το ενιαίον σώμα του Χριστού»! Άλλοτε δήλωσε, ότι Ορθοδοξία και Αγγλικανισμός είναι «αδελφαί Εκκλησίαι» και έχουν κοινή ευθύνην «εν τη καθόλου Εκκλησία»! Ακόμα είπε: «Εμείς οι θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο τις πνευματικές αρχές του οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε ενωμένοι στο πνεύμα του ενός Θεού... Ρ/Καθολικοί και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδοί, Βουδισταί....»! Στις 27 Ιουνίου 1995 ο Βαρθολομαίος μίλησε σε Παπικούς νέους, ειπών και τα εξής:: «Τέκνα της Εκκλησίας εν Κυρίω ευλογημένα και αγαπητά... συνεορτάζομεν η Ανατολή και η Δύσις ( την θρονικήν εορτήν της Ρώμης). Θεού το δώρον... εορτάζομεν, διότι είμεθα η επί γης πορευομένη κοινωνία των Αγίων... είναι δε η εορτή της Εκκλησίας πεπληρωμένη όταν είναι παρούσα και συνεορτάζουσα η νεολαία... Ελάβατε διά του Αγίου Βαπτίσματος και του Χρίσματος τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Φέρετε εν τη ψυχή και τω μετώπω υμών τα σημεία της Βασιλείας των Θεού»! Άλλοτε, δήλωσε ότι Ιεροί Κανόνες είναι τα «τείχη του αίσχους» («Επίσκεψις 29.6. 1989) !!! Ακόμα, δήλωσε ότι «.. η μετάνοια ημών δια το παρελθόν είναι απαραίτητος. Δεν πρέπει να σπαταλήσωμεν τον χρόνον εις αναζητήσεις ευθυνών. Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλά οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (Εκκλ. Αλήθεια 16. 12. 1998)!!! 3. Σεβασμιώτατε, είναι όλα τα άτομα αυτά αιρετικά, ή όχι; Είναι ο Οικουμενισμός, τον οποίο κηρύττουν οι ανάξιοι αυτοί Πατριάρχες, και οι όμοιοί τους επίσκοποι, αίρεση, ή όχι; Ας το εξετάσουμε: α. Ο άγιος Ειρηναίος λέει: «Οι αιρετικοί ως «παραχαράκται της αληθείας, πέμπονται εις πυρ αιώνιον» (Ειρηναίου κατά αιρέσεων 3,4,2.)! β. Ο Μέγας Αθανάσιος λέγει: «αγάπα πάντα άνθρωπον. Και ειρήνευε μετά πάντων, χωρίς αιρετικών. Ο γαρ αιρετικός λύκος εστί της του Χριστού ποίμνης, και του Αντιχρίστου Πρόδρομος» (Μεγ. Αθανασίου, Πίστις των αγίων 318 Πατέρων, P.G. 28, 1641 BC). γ. Ο Μέγας Φώτιος λέει: «Εν τοις περί πίστεως και το παρεκκλίναι μικρόν, αμαρτείν εστιν αμαρτίαν την προς θάνατον» (Φώτιος P.G. 102, 604C ) δ. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς θεωρεί ότι η αποσιώπηση των δογματικών διαφορών μας από τους αιρετικούς αποτελεί «τρίτον είδος αθεΐας» (Γρηγ. Παλαμά, Συγγράμματα, εκδ. Π. Χρήστου, Θεσ/κη 1966, σελ. 483, στ. 23.)! ε. Η Σύνοδος Κων/πόλεως του έτους 1724 διακήρυξε: Αιρετικοί είναι εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλονται ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα» (Mansi, 37, 209)! 4. Είναι ο Οικουμενισμός αίρεση και οι Οικουμενιστές αιρετικοί; α. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Β΄ ( ο Χατζησταύρου) λέει: «... Ας σκεφθη ο Ορθόδοξος Ελληνικός λαός, πού οδηγείται δια της νέας ταύτης θεωρίας του Οικουμενισμού. Καλείται να εγκαταλείψη δόγματα και παραδόσεις θεοπνεύστους και αιωνοβίους και να αδιαφορήση δια τας συνεπείας και τας επιπτώσεις εις θρησκευτικήν αδιαφορίαν, την οποίαν προβλέπων εν πνεύματι αγίω ο πνευματικός της Αποκαλύψεως συγγραφεύς, έγραψε προ δισχιλίων ετών δια τον Άγγελον της Λαοδικείας «Οίδα σου τα έργα, ότι ούτε ψυχρός ει, ούτε ζεστός. Όφελον ψυχρός ης, η ζεστός. Ούτως, ότι χλιαρός ει και ούτε ζεστός, ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου, ότι λέγεις, ότι πλούσιος ειμί και πεπλούτηκα, και ουδενός χρείαν έχω και ουκ οίδας, ότι συ ει ο ταλαίπωρος και ελεεινός και πτωχός και τυφλός και γυμνός. Συμβουλεύω σοι αγοράσαι παρ’ εμού χρυσίον πέπυρωμένον εκ πυρός, ίνα πλουτίσης, και ιμάτια λευκά, ίνα περιβάλη και μη φανερωθή η αισχύνη της γυμνότητός σου και κολλύριον ίνα εγχρίση τους οφθαλμούς σου, ίνα βλέπεις, εγώ όσους φιλώ ελέγχω και παιδεύω. Ζήλευε ουν και μετανόησον» (Αποκ. 3, 16). Πλούσιοι έχομεν γίνει και ημείς εν σοφία κοσμική και οδηγούμεθα να αδαφορήσωμεν δια την ορθόδοξον πίστιν και να πιστεύσωμεν εις ανεμωλίους και αυτόχρημα κωμικάς διδασκαλίας. Οδηγείται ο Έλλην Ορθόδοξος λαός να αδιαφορήση μεν προς την πίστιν, ην εκράτησαν και εκράτυναν οι αιώνες της ιστορίας ημών, αιώνες διωγμών, αιμάτων, βασανιστηρίων, επιδρομών βαρβάρων, αλλ’ αιώνες δόξης και τιμής, και αναγεννήσεως ημών και ως χριστιανών και ως Ελλήνων..... Τους δε συγχρόνους πονηρούς και γόητας της «Οικουμενικής κινήσεως», ιδού πως περιγράφει εν πνεύματι ο αυτός Απόστολος, «Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψωσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι, συ δε μένε εν οις έμαθες και επιστώθης, ειδώς παρά τινος έμαθες... έσται γαρ καιρός ότε της υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τας επιθυμίας τας ιδίας εαυτοίς επισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι την ακοήν και από μεν της αληθείας την ακοήν αποστρέψουσι επί δε τους μύθους εκραπήσονται» ( Β΄ Τιμ. 3, 13 και 4, 3- 5). Δεν μένει άλλο παρά να επαναλάβωμεν προς τους νεοδιδασκάλους της οικτράς κατά συλληψιν και εκτέλεσιν οικουμενικής κινήσεως την μετ’ αγανακτήσεως θείας επιτίμησιν αυτού του Θεού της Εκκλησίας, προς όλους μετ’ αγανακτήσεως και αποστροφής αποτείνεται δια του ψαλμωδού και λέγει (Ψαλμ. 19,16) «Ίνα τι συ εκδιηγή τα δικαιώματά μου και αναλαμβάνεις δια στόματός σου την διαθήκην μου;» (Αρχιεπ. Αθηνών Χρυσοστόμου Β΄ Πεπραγμένα, τ. γ΄). β. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος είπε: «Ο Οικουμενισμός, πραγματικά έτσι όπως έχει επικρατήσει να σηματοδοτείται ο όρος αυτός, βεβαίως είναι αίρεσις, διότι σημαίνει απάρνηση βασικών χαρακτηριστικών γνωρισμάτων της Ορθοδόξου Πίστεως, όπως είναι, φέρ’ ειπείν, η αποδοχή της θεωρίας των κλάδων... Εμείς πιστεύουμε ότι η Ορθοδοξία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τέρμα! Σ’ αυτό, δεν γίνεται συζήτηση. Επομένως, πας όστις πρεσβεύει τα αντίθετα μπορεί να λέγεται οικουμενιστής και επομένως να είναι αιρετικός (περιοδ. Παρακαταθήκη Θεσ/κης Ιούλιος – Αύγουστος 1998) γ. Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς λέει: «Ο Οικουμενισμός είναι κοινό όνομα δια τους ψευδοχριστιανούς, διά τας Ψευδοεκκλησίας της Δυτικής Ευρώπης. Μέσα του ευρίσκεται η καρδία όλων των Ευρωπαϊκών Ουμανισμών με επικεφαλής τον Παπισμόν. Όλοι δε αυτοί οι ψευδοχριστιανοί, όλαι αι ψευδοεκκλησίαι δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μία αίρεσις παραπλεύρως, εις την άλλην αίρεσιν. Το κοινόν Ευαγγελικόν όνομά τους είναι η παναίρεσις» (Ιουστίνος Πόποβιτς, Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Θεσ/κη 1974, σ.224) δ. Ο καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου, γράφει: «Ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεσις και παναίρεσις, ως συνήθως χαρακτηρίζεται. Είναι κάτι πολύ χειρότερον της παναιρέσεως.... Ο Οικουμενισμός είναι υπέρβασις, αμνήστευσις, παραθεώρησις, δια να μη είπωμεν νομιμοποίησις και δικαίωσις των αιρέσεων. Είναι η ετεροδοξία παρηλλαγμένη και μεταμεμορφωμένη, ήτις επιζητεί αρμονικώς να συνυπάρχη μετά της καθολικότητος... Ο Οικουμενισμός είναι νόσος προς θάνατον» (Α. Θεοδώρου, Η Ορθοδοξία χθες και σήμερον, Αθήναι 1973, σ. 21. ε. Ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου, είπε: «... Ο φιλοπαπισμός (στον οποίο οδηγεί ο Οικουμενισμός) κατάντησε πιο σιχαμερός κι’ απ’ αυτόν τον παπισμό, αν είναι δυνατόν ένα τέτοιο πράγμα. Σαν μαγνήτης τραβά όλο το πνευματικό πύον της Ελλάδος. Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι, για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας. Θράσος και κολακεία, υποκρισία και δωροδοκία, ιδού τα όπλα του θεατρίνου του Φαναρίου....» (εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», Φεβρουάριος 1966)! στ. Ο μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης, έγραψε για τους Οικουμενιστές: «Οι «οικουμενισταί» είναι γελοία υποκείμενα, δυστυχείς, οιηματίαι, φαντασιόπληκτοι,, αβαθείς, προκαλούντες πότε τον οίκτον και πότε τον πικρόν γέλωτα εις τους Ορθοδόξους χριστιανούς. Επιδεικνύουν πολυμάθειαν, ενώ είναι επιπόλαιοι και αντιφατικοί....» (Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Η ανατομία του «οικουμενισμού» ΤΥΠΟΣ 67 Σεπτ. 1966, σ. 1.)!! Να, λοιπόν, Σεβασμιώτατε, πώς χαρακτηρίζουν τους Πατριάρχες και τους Οικουμενιστές, καταξιωμένα στην κοινωνία πρόσωπα! 5. Η αποτείχιση 1. Γράφετε, Σεβασμιώτατε ότι προτρέπω τους ιερείς να αποτειχισθούν από την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν! Με συγχωρήτε, Σεβασμιώτατε, εδώ, δεν αληθεύετε! Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε θα ειπώ να φύγει από την Εκκλησία, την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν! Θεωρώ, αυτό ασυγχώρητη βλασφημία κατά του αγίου Πνεύματος! Εκείνο, που συνιστώ, σε όσους με ρωτούν τί πρέπει να κάνουν μετά τα όσα βλέπουν να γίνονται στην Εκκλησία, που ανήκουν, είναι: Τους λέω αυτά που λέγουν οι ΠΑΤΕΡΕΣ μέσα από τους ΚΑΝΟΝΕΣ των συνόδων, δηλ. να αποτειχισθούν από τους αιρετικούς επισκόπους τους και από την αιρετική Εκκλησία τους, για να είναι έτσι πάντοτε εντός της Εκκλησίας του Χριστού, που είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία! 2. Οι λόγοι, που στηρίζω την εκτίμησή μου ότι η Εκκλησία όσων έχουν «κοινωνία» με τον Βαρθολομαίο είναι αιρετική, δεν είναι μόνο οι ανωτέρω. Είναι και άλλοι. Σπουδαιότερος δε από όλους αυτούς είναι το ότι η Εκκλησία αυτή ενώθηκε με την παπική! α. Πράγματι, το 1965 ο Πατριάρχης Αθηναγόρας συμφώνησε και υπόγραψε με τον πάπα Παύλο 6ο την ένωση των Εκκλησιών τους! Έκτοτε, οι εκκλησιαστικοί ηγέτες της Εκκλησίας αυτής, προπαντός οι Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, όπως ο Βαρθολομαίος, αγωνίζονται να υλοποιήσουν την συμφωνημένη αυτή προδοσία της Ορθοδοξίας, ποντάροντας στην αδιαφορία τω πιστών της Εκκλησίας αυτής και την θεολογική αφασία των κληρικών της! Φαντάζομαι θα ενθυμείσθε, Σεβασμιώτατε, τι εγίνετο σε άλλες εποχές με το παραμικρό! Τώρα, δεν μιλάει κανένας! Ούτε επίσκοπος, ούτε άλλος κληρικός! Όλοι συναγωνίζονται να τα έχουν καλά με τους Λατινόφρονες του Φαναρίου και τον Καίσαρα της εξουσίας, για να μη χάσουν την εύνοια του Βαρθολομαίου, ή τον μισθό της Πολιτείας! Αν ζούσε σήμερα κάποιος από τους Πατέρες, όπως ο Μέγας Αθανάσιος, ο Μέγας Βασίλειος , ο Γρηγόριος, ο Χρυσόστομος, ο Μέγας Φώτιος, ο Παλαμάς, ο Μάρκος ο Ευγενικός, ο Κοσμάς ο Αιτωλός κτλ. Θα σιωπούσαν; Θα επεδείκνυαν την οσφυοκαμψία τους προ του Βαρθολομαίου; Ασφαλώς, όχι! Αυτό σημαίνει, Σεβασμιώτατε, ότι τα μέλη της Εκκλησίας αυτής είναι παπικοί! Ω, τλήμων Ορθοδοξία, σε ποιά χέρια κατάντησες! Δεν υπάρχει επί τέλους ένας επίσκοπος, που να το λέει η ψυχή του, να σηκώσει το λάβαρο της Ορθοδοξίας ψηλά και να σαλπίσει συναγερμό, για την υπεράσπιση της Ορθής Πίστεως; Δεν υπάρχει στην Εκκλησία αυτή ένας ανδρείος επίσκοπος; Δεν υπάρχει, δυστυχώς! Γιατί αν υπήρχε, θα υπήρχε η ελάχιστη ελπίδα η κακόδοξη αυτή Εκκλησία να αποκαθαρθή από την αίρεση και να επανετροχιασθή στο κορμό της Μιάς Εκκλησίας του Χριστού! Να, η ευθύνη των μελών της! β. Η Εκκλησία του Βαρθολομαίου και όσων «κοινωνούν» με αυτόν, δεν είναι πλέον Ορθόδοξη Εκκλησία! Είναι εξ ολοκλήρου αιρετική! Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Εκκλησία αυτή δεν αρκείται πλέον στη νοθεία των δογμάτων και των άλλων διδασκαλιών της Ορθοδοξίας, αλλά τώρα προχωρεί και σ’ αυτή τη νοθεία του αγιολογίου της! Οι Λατινόφρονες του Φαναρίου, αλλά και οι Προκαθήμενοι των άλλων Εκκλησιών, που κοινωνούν με το κακόδοξο Φανάρι, προσθέτουν στο αγιολόγιο της Εκκλησίας, αφερέγγυα, από πλευράς Ορθοδοξίας, πρόσωπα, τα οποία ο Θεός ποτέ δεν φανέρωσε ότι θέλει η Εκκλησία Του να τιμά και προσκυνεί ως αγίους! Πολλά από αυτά τα πρόσωπα, που η κακόδοξη Εκκλησία του Βαρθολομαίου και των «συν αυτώ» ανακηρύττει δήθεν ως αγίους, είναι ψευδοάγιοι, επικίνδυνα για τη σωτηρία των ανθρώπων! Ο λόγος της επικινδυνότητάς τους έγκειται στο ότι στην Ορθοδοξία οι άγιοι είναι οι οδηγοί των πιστών προς τη σωτηρία. Αν ένας άγιος είναι π.χ. μασόνος, όπως ο Χρυσόστομος Σμύρνης, που ανακήρυξε άγιο πριν από λίγα χρόνια η κρατικοδίαιτη «Εκκλησία της Ελλάδος», αυτό σημαίνει ότι μπορούν όλα τα μέλη της Εκκλησίας αυτής να γίνουν μασόνοι κα να είναι «καλοί χριστιανοί», και να πάνε και στον ... Παράδεισο, όπως έβαλαν οι επίσκοποί τους και τον Χρυσόστομο Σμύρνης!! Κα δεν είναι μόνο ο Χρυσόστομος Σμύρνης. Είναι και άλλοι που είναι Οικουμενιστές! Ένας άλλος, μάλλον φιλοπαπικός, που διδάσκει ότι οι ψυχές των νεκρών κοινωνούν το σώμα και το αίμα του Κυρίου, το οποίο τους το μεταφέρουν άγγελοι, οι οποίοι κατεβαίνουν στη γη και το κλέβουν από όπου γίνεται Ορθόδοξη λειτουργία! Δεν γνωρίζω, τώρα, που η Εκκλησία του Βαρθολομαίου και των «συν αυτώ» ενώθηκε με τον Πάπα, αν οι άγγελοι θα κλέβουν και ... όστιες, για να κοινωνούν τις ψυχές! Να πόσο γελοίοι γίνονται στην αίρεσή τους ο κακόδοξοι οπαδοί του Βαρθολομαίου! Και μη χειρότερα! γ. Και σαν να μην έφταναν αυτές οι αγιοποιήσεις ήρθαν και άλλες, οι οποίες επί του παρόντος είναι ανεπίσημες! Είναι των «αγίων» γεροντάδων, ορισμένων ευσεβιστών! Έτσι, στους καινούργιους αυτούς «αγίους» (ή ψευδοαγίους, πραγματικά «νεοφανείς»!!!) χτίζονται ναοί, αγιογραφούνται ούτοι, τελούνται γιορτές και παννυχίδες, «φλομώνουν» τον κόσμο με τα βιβλία τους και τα απίστευτα ψευδοθαύματά τους! Και όλα αυτά με τις ευλογίες της Εκκλησίας τους! Και όταν δεν φτάνουν αυτοί να γεμίζουν τα παγκάρια ή τις τσέπες τους, κάνουν εισαγωγή τέτοιων «αγίων» από το ... εξωτερικό, πως τη Ρωσία, που είναι ασύγκριτα πιο εύκολη η αγιοποίησή τους!! δ. Διανύουμε ήδη, Σεβασμιώτατε, τη Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή. Μεθαύριο είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας, η δε επόμενη Κυριακή είναι του αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Δεν αμφιβάλλω ότι και τις δύο αυτές Κυριακές θα ακουστούν στις εκκλησιές σας εγκωμιαστικοί λόγοι για τους προμάχους της Πίστεώς μας, από επισκόπους σας, που έχουν ως πρότυπό τους προς μίμηση, τους εικονομάχους και τους άλλους αιρετικούς, σαν τον Βαρλαάμ και τον Ακίνδυνο κλπ.! Να, η σχιζοφρένεια της Εκκλησίας του κ. Βαρθολομαίου! Αλήθεια, ένας άνθρωπος με κοινό νου, με λίγη αξιοπρέπεια, πως μπορεί να συναγελάζεται με τέτοια πρόσωπα; Γι’ αυτό άδειασαν οι Εκκλησίες σας από ανθρώπους, και προπαντός από νεολαία! Αρχιερείς, σύνετε! 6. Ως προς την κηδεία του αειμνήστου Απ. Σταφύλη Ο αείμνηστος Απόστολος Σταφύλης ήταν πνευματικό μου τέκνο. Ήταν και αυτός αποτειχισμένος εδώ και 2 χρόνια. Εξομολογείτο και κοινωνούσε όταν και όπου λειτουργούσα εγώ. Είχα ιερό χρέος να τελέσω την εξόδια ακολουθία του επειδή ο ίδιος το είχε ζητήσει. Δεν ζήτησα από σας καμιά άδεια, γιατί δεν ανήκω σε σας! Δεν είστε πλέον ο επίσκοπός μου, εδώ και μία διετία, που δεν σας μνημονεύω, για λόγους πίστεως. 7. Ως προς την εξομολόγηση. Βεβαίως, εξομολογώ. Δεν ανήκω στη δικαιοδοσία τη δική σας και συνεπώς δεν υποχρεούμαι να ζητήσω τη δική σας άδεια. 8.Ως προς την Εκκλησία, που ανήκω. Ανήκω στην διαχρονική κανονική Εκκλησία του Χριστού, που είναι η Μία, Άγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, που σέβεται και ακολουθεί τις Παραδόσεις, μεταξύ των οποίων και το Παληό Ημερολόγιο, το οποίο δεν άλλαξε το 1924, όταν ο μασόνος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος θέλησε να το αντικαταστήσει με το φράγκικο. Δεν ανήκω, ως εκ τούτου στην κακόδοξη Εκκλησία του Βαρθολομαίου και όσων «κοινωνούν»με αυτόν! Ανήκω στην Εκκλησία του Χριστού και τηρώ το Παλαιό Ημερολόγιο, χωρίς να έχω προσχωρήσει σε οποιαδήποτε παραταξή του. Κατόπιν τούτων, σας ενημερώνω, ότι εφεξής δεν επιθυμώ καμία περαιτέρω σχέση ή επαφή μαζί σας ή με οποιονδήποτε εκπρόσωπο της κακόδοξης Νεοημερολογιτικής Εκκλησίας διότι είμαι ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ από αυτή. Με όσες ψυχοσωματικές δυνάμεις μου απέμειναν έως το τέλος της ζωής μου θα υπηρετώ τον ΧΡΙΣΤΟ ΜΟΥ και την Εκκλησία Του τιμώντας τους Αγίους της, τους μόνους εγγυητάς και γνησίους ερμηνευτάς. Δηλώνω, εάν ενδεχομένως δεν γίνουν κατανοητές οι θέσεις που προεξέθεσα και ως εκ τούτου παραπεμφθώ εις τα εκκλησιαστικά δικαστήρια ιεροδικεία το γεγονός αυτό καθόλου δεν με φοβίζει ούτε και με πτοεί. Στα δικαστήρια σας αυτά δεν προτίθεμαι σε καμιά περίπτωση να παραστώ. Ούτε άλλωστε με ενδιαφέρει οποιαδήποτε απόφαση και αν λάβουν, την οποία ποτέ δεν πρόκειται να αναγνωρίσω και εφαρμόσω, γιατί δε είμαι κληρικός της κακόδοξης Εκκλησίας σας. Μου αρκεί ότι η Εκκλησία του Χριστού, στην οποία με τη χάρη Του ανήκω, με θεωρεί κανονικό κληρικό της, που παρά την αναξιότητά μου μεταδίδω στα μέλη της την αγιαστική χάρη των μυστηρίων της. Ως εκ τούτου, δεν θέλω να ενοχληθώ άλλη φορά, για τα θέματα αυτά. Πάντως, σας πληροφορώ, ότι δεν θα παύσω ποτέ να προσεύχομαι για την Σεβασμιότητά σας να σας δίνει ο Θεός υγεία και να σας οδηγεί σε οδούς σωτηρίας.

Με αγάπη Χριστού π. Σταύρος Βάϊος"

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Απολυτικιον. Αναστασιμον.

Αυτομελον.

Ηχος πλ.α'

Τον συναναρχον Λογον Πατρι και Πνευματι, τον εκ Παρθενου τεχθεντα εις σωτηριαν ημων, ανυμνησωμεν πιστοι και προσκυνησωμεν, οτι ηυδοκησε σαρκι, ανελθειν εν τω Σταυρω, και θανατον υπομειναι, και εγειραι τους τεθνεωντας, εν τη ενδοξω Αναστασει αυτου.

Κοντακιον

Ηχος δ'. Επεφανης σημερον...

Της ψυχης τα ομματα πεπηρωμενος, σοι Χριστε προσερχομαι, ως ο Τυφλος εκ γενετης, εν μετανοια κραυγαζων σοι, Συ των εν σκοτει, το φως το υπερλαμπρον.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Του Μηναιου, ειτα το παρον

Τη αυτη ημερα, Κυριακη εκτη απο του Πασχα, το εις τον εκ γενετης Τυφλον εορταζομεν, του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου θαυμα.

Στιχ.    Φωτος χορηγος, εκ φαους πελον φαος.

Τον εκ γενετης ομματοις Τυφλον, Λογε.

Τω απειρω ελεει σου, φωτοδοτα Χριστε ο Θεος ημων, ελεησον και σωσον ημας. Αμην.

Εξαποστειλαριον 

Του Τυφλου. Ομοιον

Τους νοερους μου οφθαλμους, πεπηρωμενους Κυριε, εκ ζοφερας αμαρτιας, συ φωταγωγησον ενθεις, Οικτιρμον την ταπεινωσιν, και τοις της μετανοιας καθαρας με δακρυσιν.

Ετερον. Γυναικες ακουτισθητε..

Παραγων ο Σωτηρ ημων, ευρε Τυφλον αομματον, πτυσας χαμαι και ποιησας, πυλον επεχρισε τουτον, προς Σιλωαμ απεστειλε, του απελθειν και νιψασθαι, ο δε νιψαμενος ηλθε, βλεπων το φως σου Χριστε μου.

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

ΟΛΟ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

ΕΝΩ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ :

1) ΣΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ. 

2) ΣΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

3) ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ.

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΡΙΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΧΛΙΑΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΕΝΟΥΣ ΜΕΣΑ :

1) ΣΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

2) ΣΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

3) ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΒΑΛΤΟΙ ΓΙΟΥΣΟΎΦΑΚΙΑ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΙ ΣΤΕΛΕΧΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ.

ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΤΟΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ  ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΙ ΣΤΕΛΕΧΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΔΙΚΟΥΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΝΗΡΑ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΑΡΟΝ ΑΡΟΝ ΣΤΑΥΡΟΣΩΝ ΑΥΤΟΝ.

ΟΤΑΝ Η ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΑΝΕ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΩΝ  ΣΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ  ΕΙΧΑΜΕ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΜΕ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΚΟΨΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ  : 

1) ΤΗΣ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

2) ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

3) ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΑΚΟΗ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ  ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.  ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ  ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

Η ΕΙΡΗΝΗ Η ΝΙΚΗ Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΦΥΓΟΥΝ .ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ  ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

1) ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ- ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. 2) ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. 3) ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΚΕΦΑΛΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ.

1) ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ- ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

2) ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

3) ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΚΕΦΑΛΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ.

Το "Ακαινοτομητον Πληρωμα" της Εκκλησιας της Ελλαδος,δια της συμφωνου προς την Κανονικην και Πατερικην - Παραδοσιακην γραμμην  πορειας  αυτου, κατεστη ο φρουρος και "φυλαξ της πιστεως του", κατα την εμπνευσμενην αποφασιν των Πατριαρχων της Ανατολης ( 1848 ), υπο την προυποθεσιν, βεβαιως, οτι τουτο υπαρχει ολως ασχετον και ανεξαρτητον προς την εκκλησιολογικως σφαλλομενην "Εκκλησιαν των Γ.Ο.Χ. Ελλαδος".

Η Κανονικως θεμελιουμενη πραξις της αποτειχισεως του Πληρωματος τουτου εκ της σφαλλομενης "εν ευσεβεια και δικαιοσυνη" εκκλησιαστικης αυτου  Ιεραρχιας,  ητις απαλλασει τουτο της ενοχης, ευθυνης και υποδικιας του "δυναμει" υφισταμενου σχισματος και αιρεσεως, αποτελει πληρες και σαφες στοιχειον διασωσεως της "ορθοδοξου εννοιας" και υποστασεως της Εκκλησιας του, εντος της οποιας, κατα πασαν εννοιαν θειου και εκκλησιαστικου δικαιου, καθηκοντως τουτο ισταται.

Οθεν, η "ορθοδοξος εννοια" και υποστασις της Εκκλησιας της Ελλαδος,   δ ι α σ ω ζ ε τ α ι    εν προκειμενω,  Μ Ο Ν Ο Ν  δια της ακαινοτομητου γραμμης και κατευθυνσεως του Πληρωματος αυτης.  Υπο τον  Μ Ο Ν Ο Ν  δε ορον τουτον νοειται η υπαγωγη του "Ακαινοτομητου Πληρωματος" εις την Εκκλησιαν της Ελλαδος και η εντος αυτης υποστασις αυτου.  Εν αλλοις λογοις, την Εκκλησια της Ελλαδος δεν δυνανται να αποτελεσουν η εκπροσωπησουν εκκλησιολογικως τε και Κανονικως και "υπο την ορθοδοξον εννοιαν", ουτε η "σφαλλομενη ..."  Ελλαδικη Ιεραρχια, ουτε το καινοτομουν Πληρωμα αυτης, ουτε η αυτοκαλουμενη "Εκκλησια των Γ.Ο.Χ. Ελλαδος", αλλα Θειω Δικαιω,  Μ Ο Ν Ο Ν  το "Ακαινοτομητον Πληρωμα" Αυτης, εστω και εαν τουτο αποτελειται εκ "δυο η τριων συνηγμενων" εν τω Ονοματι του Χριστου...και τη αληθεια της ορθοδοξου πιστεως κειμενων.

Το δε εκ της "ορθοδοξου εννοιας", ιδιοτητος και υποστασεως του Ακαινοτομητου Πληρωματος της Εκκλησιας της Ελλαδος απορρεον   δ ι κ α ι ω μ α,   απο τε εκκλησιαστικης και νομιμου πλευρας κρινομενον, τυγχανει  α ν α φ α ι ρ ε τ ο ν.  Δι' ο  και δυναται τουτο ακωλυτως να ασκηθη και διεκδικηθη ενωπιον πασης νομιμου εκκλησιαστικης και πολιτικης αρχης και εξουσιας, ως αποτελουν την "Γνησιαν Συνειδησιν της Εκκλησιας", ητοι την "ανωτατην αυθεντιαν" Αυτης, την δυναμενην, κατα την "Πραξιν της Εκκλησιας", να επικυρωση  η  ακυρωση και αποφασεις Οικουμενικων ακομη Συνοδων,  ων  "το οικουμενικον κυρος επισφραγιζει" (45).

Και τουτο εφ' οσον  η  δια των προειρημενων παρατραπεισα Ιεραρχια της Εκκλησιας της Ελλαδος - ως  συνεχιζουσα  το σχισμα του 1924  και  κοινωνουσα  τη  οικουμενιστικη  αιρεσει - ε π α υ σ ε  να   δ ι α τ η ρ η   ακαινοτομητως  την  Ορθοδοξον  εννοιαν και ιδιοτητα της Εκκλησιας της Ελλαδος, ως μη  π ε ρ ι φ ρ ο υ ρ ο υ σ α   την  Ε Ν Ο Τ Η Τ Α  της  Εκκλησιας,  δεδομενου οτι τοσον το εν ισχυι Συνταγματικον,  οσον και το  Εκκλησιαστικον και Κανονικον Δικαιον  "δεν προστατευει την συγκεκριμενην εκαστοτε Συνοδον, αλλα την Συνοδον την  τ η ρ ο υ σ α   τους Κανονας...απαρασαλευτως".

( Και δη τους αναφερομενους επι του δογματικου ορου της ενοτητας της Εκκλησιας, ητις ενοτης, περιφρουρειται, εν προκειμενω, ως προελεχθη, υπο του "Ακαινοτομητου Πληρωματος" της Εκκλησιας - υπογραμ. και παρενθ. ημετ.-) (προβλ. Εισηγησιν Συμβουλου Επικρατειας Α.Ν.Μαρινου, εν "Ορθοδοξος Τυπος",1981,φυλ.452,σελ.4).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Απολυτικιον Αναστασιμον. Ηχος δ' 

Το φαιδρον της Αναστασεως κηρυγμα, εκ του Αγγελου μαθουσαι, αι του Κυριου Μαθητριαι, και την προγονικην αποφασιν απορριψασαι, τοις Αποστολοις καυχωμεναι ελεγον, Εσκυλευται ο θανατος, ηγερθη Χριστος ο Θεος, δωρουμενος τω κοσμω το μεγα ελεος. 

Κοντακιον της Σαμαρειτιδος. Ηχος πλ. δ' 

Πιστει ελθουσα εν τω φρεατι, η Σαμαρειτις εθεασατο, το της σοφιας υδωρ σε, ω ποτισθεισα δαψιλως Βασιλειαν την ανωθεν εκληρωσατο, αιωνιως η αοιδιμος. 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ Του Μηναιου, ειτα το παρον 

Τη αυτη ημερα, Κυριακη πεμπτη απο του Πασχα, την της Σαμαρειτιδος εορτην εορταζομεν. 

Στιχ. Υδωρ λαβειν ελθουσα το φθαρτον, γυναι, Το ζων απαντλεις, ω ρυπους ψυχης πλυνεις. 

Ταις της σης Μαρτυρος Φωτεινης πρεσβειαις, Χριστε ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ?

Η δουλειά του Ακαινοτομήτου πληρώματος της κάθε τοπικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ή Πατριαρχείου είναι : να αγωνίζεται και να ενίστανται Θεαρέστως Κανονικώς και Πατερικώς εναντίον και κατά του καινοτόμου πληρώματος της κάθε τοπικής Ορθοδόξου Εκκλησίας η Πατριαρχείου, για να διασώζει και να διατηρεί την Ορθόδοξη υπόσταση και ιδιότητα της Εκκλησίας.

Το Ακαινοτομητο πλήρωμα στην Εκκλησία της Ελλάδος έχει δημιουργηθεί από την στιγμή που αποτειχίστηκε από την εκκλησιαστική κοινωνία των υποδίκων σφαλλομένων ποιμένων του, οι οποίοι ανήκουν στο καινοτόμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, διότι επέσαν στην υπέρ-παν-αίρεση του οικουμενισμού.

Το Ακαινοτομητο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος ακόμη περιφρουρεί την λατρευτική ενότητα της Μίας Ορθοδόξου Εκκλησίας γι'αυτό και τηρεί το παλαιό ημερολόγιο εντός της Εκκλησίας της Ελλάδος, που σε αντίθεση με το καινοτόμο πλήρωμα, το οποίο συνεχίζει να σχίζει και να καταστρέφει την λατρευτική ενότητα μέσα στή Μία Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος.

Το Ακαινοτόμητο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν αποτελεί ιδιαιτέρα και ανεξάρτητη Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα, ή ότι αντικαθιστά Αυτή, ( βλέπε εκκλησίες και παρατάξεις παρασυναγωγής Γ.Ο.Χ. Ελλάδος ), δεδομένου ότι τούτο ως "Ακαινοτόμητο" Πλήρωμα Αυτής, αποτελεί την "φαεινή και αλύμαντο" πλευρά της αυτοκεφάλου Εκκλησία της Ελλάδος.

Ακόμη το Ακαινοτόμητο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν αποβλέπει στήν δημιουργία και συνέχεια μονίμου καταστάσεως επί σκοπό υποκαταστάσεως ή αντιποιήσεως και σφετερισμού της ιδιότητας και αποστολής της Εκκλησίας της Ελλάδος, ή στήν ίδρυση άλλης ιδίας Εκκλησίας, ( βλέπε εκκλησίες και παρατάξεις παρασυναγωγής Γ.Ο.Χ. Ελλάδος ),αλλά διά των Κανονικών και Συνοδικών Μέτρων τόσο της "Αποτειχίσεως" όσο και της "Πρό Συνοδικής Διαγνώσεως και κρίσεως" της "...σφαλλομένης" Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποβλέπει στή συγκρότηση Γενικής Ορθόδοξου Εκκλησιαστικής Συνόδου για τήν κατάκριση της οικουμενιστικής αίρεσεως και του νέο - ημερολογιτικού σχίσματος ώς αιτία τού διχασμού και της διαιρέσεως του πληρώματος της Εκκλησίας.

Για περισσότερα δείτε στο βιβλίο "ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ"

σελ. 11 - 18.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΑΞΙΖΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΑΛΛΑ ΑΠΟΒΑΛΑΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΟΚΑΔΟΞΗ ΔΙΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΑ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΑΞΙΖΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΑΛΛΑ ΑΠΟΒΑΛΑΜΕ  ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΟΚΑΔΟΞΗ ΔΙΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΑ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΔΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΚΑΙ ΛΑΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ:

ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ  ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 

ΔΙΟΤΙ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΨΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΗΣΑΜΕ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΗ

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΜΕ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΦΟΒΕΡΕΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ.

ΗΤΑΝΕ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΝΗΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΤΗΣ ΠΟΝΗΡΑΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΩΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΕΓΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΙΕΡΟΣΥΝΗ.

ΗΤΑΝ Η ΠΙΟ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗ. 

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΒΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΠΟ ΒΑΡΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝ ΕΧΘΡΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ ΜΑΣ

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΠΟ ΑΓΕΛΗ ΛΥΚΩΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΕΝΩΝ ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΙΧΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣ.

ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.

ΗΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΚΗ ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΡΝΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΟΔΟΣ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΗΤΑΝ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Η ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΕΧΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ. 

ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ ΣΤΗΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΑΠΟΒΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

ΑΚΥΡΗ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΔΙΟΤΙ ΗΤΑΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΗ 

ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ:

ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ.

ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΜΕΓΑ ΤΡΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑ: 

ΣΤΗΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.