(Άλλες φορές όπως και φέτος το 2026 που ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ πέφτει την ΑΓΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ μέσα στην ΑΓΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ δεν έχει κατάλυση ψαριού αλλά μόνο οίνου και ελαίου).Εβδομάς Μεγαλη, πως πρεπει να νηστευεται.Πηδαλιον :ΚΑΝΩΝ ΞΘ'ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

(Άλλες φορές όπως και φέτος το 2026 που ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ πέφτει την ΑΓΙΑ και  ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ μέσα στην ΑΓΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ δεν έχει κατάλυση ψαριού αλλά μόνο οίνου και ελαίου).
Εβδομάς Μεγαλη, πως πρεπει να νηστευεται.
Πηδαλιον :
ΚΑΝΩΝ  ΞΘ'
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.
Ερμηνεια, συμφωνια, σχολια,
σελ. : 91,  92, 93, 94, 95, 96.
Σχολια. σελ. 92 :
Σημειωσαι οτι εις ολην την  μ'.
μιαν μονον φοραν καταλουμεν οψαριον, εις την εορτην δηλ. του Ευαγγελισμου μονον, καθως τα χειρογραφα Τυπικα του αγιου Ορους διοριζουν.
Πλην  αν ο Ευαγγελισμος τυχη εις την μεγαλην εβδομαδα, οινον μονον και ελαιον καταλουμεν κατα τα Τυπικα, τα χειρογραφα και τυπωμενα.

Όταν ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου πέφτει μέσα στην ΑΓΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ έχει κατάλυση ψαριού.

Άλλες φορές όπως και φέτος το 2026 που ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ πέφτει την ΑΓΙΑ και  ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ μέσα στην ΑΓΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ δεν έχει κατάλυση ψαριού αλλά μόνο οίνου και ελαίου.

Πηδαλιον :
ΚΑΝΩΝ  ΚΘ'.
ΤΗΣ   ΣΤ'.  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.
Ερμηνεια, συμφωνια, σχολια.
Σελ.  243, 244, 245.
ΚΑΝΩΝ ΚΘ'. σελ. 243-244 :
...................... Μηδενος ουν ημας εναγοντος καταλιπειν την ακριβειαν, οριζομεν, Αποστολικαις, και Πατρικαις επομενοι παραδοσεσι, μη δειν εν Τεσσαρακοστη τη υστερα εβδομαδι την Πεμπτην λυειν, και ολην την Τεσσαρακοστην ατιμαζειν.
Ερμηνεια. σελ. 244 :
.........................οτι απαντες να νηστευωσι την αγιαν μ'. ( εν δε τη μ'. συμπεριλαμβανεται και η μεγαλη  ε'. και ολη η μεγαλη εβδομας ), οσον και εις τας των Πατερων, δηλ, εις τον ν'. Κανονα των εν Λαοδ. Πατερων, ος τις διοριζει, οτι δεν πρεπει τινας να λυη την νηστεια της  ε'. της υστερας εβδομαδος της μ'. ( δηλαδη της μεγαλης Πεμπτης ), και δια της λυσεως ταυτης να ατιμαζη και να αχρειοι την νηστειαν ολης της μ'. αλλα πρεπει ολην την μ'. να νηστευη μετα ξηροφαγιας, συν αυτη δηλ. τη μεγαλη  ε'.  ( 1 ).
Σχολια. σελ. 244-245 :
.......................Και ο πρωτος Διονυσιου λεγει, οτι αλλοι μεν Χριστιανοι τας εξ ταυτας ημερας διαπερνουσι τελειως χωρις τροφην, αλλοι δε τας τεσσαρας, αλλοι τας τρεις, και αλλοι τας δυω.
Αλλα και αι Διαταγαι των Αποστολων βιβλ. ε'. κεφ. ιη'. λεγουσιν, οτι τας εξ ταυτας του Παθους ημερας να μη τρωγη τινας αλλο, ει μη ψωμι, νερον, αλας, και λαχανα, χωρις να γευθη οινον, η κρεας. .................
..................( αγκαλα και τα ακριβεστερα χειρογραφα τυπικα των Βασιλικων, και μεγαλων Μοναστηριων του αγιου Ορους εις οινον μονον συγχωρουσι να καταλυεται η μεγαλη  ε'. αλλ' ουχι και εις ελαιον, εις τα οποια πρεπει και να ακολουθωμεν. Ουτω γαρ γεγραπται εν αυτοις, μεταλαμβανομεν οινου, και εψηματος ανευ ελαιου )..............
................Δια τουτο οι Θεοφοροι Πατερες οι τα τυπικα συγγραψαμενοι, ............
.............εδιωρισαν να γινεται καταλυσις εν αυτη εις οινον μονον, ποιησαντες συγκαταβασιν δια την τιμην του Κυριακου δειπνου οπου εις αυτην εγεινε. Πλην καλλιον καμνει εκεινος οπου νηστευει και τη μεγαλη  ε'. και απο οινον και απο ελαιον. Εκεινοι ομως οπου μετα την λειτουργιαν του μεγαλου Σαββατου καταλυουσιν οινον και ελαιον, προφανως παρανομουσιν. Οι γαρ Θειοι Αποστολοι εν ταις Διαταγαις βιβλ. ε'. κεφ. ιη'. ιθ'. προσταζουσι τους Χριστιανους να νηστευουν ολοκληρον την μεγαλην Παρασκευην και το μεγα Σαββατον, καθως και αυτοι νηστευουσιν αυτας, επειδη η νηστεια των δυω τουτων ημερων ειναι νομοθετημενη απο αυτον τον ιδιον Χριστον, ος τις ειπεν, ελευσονται ημεραι, οταν απαρθη απ' αυτων ο νυμφιος, και τοτε νηστευσουσι ( Ματθ. Θ'. ις'. ) εις την μεγαλην δε Παρασκευην, και μεγα Σαββατον, επαρθη ο Κυριος απο τους Ιουδαιους και εσταυρωθη και εταφη, δια την ημετεραν σωτηριαν. ....................
.................Πολλοι νηστευωσι τριημερα εν τη αγια μ'. και δια τι να μη νηστευωσι και το διμηρον της μεγαλης  ς', και του μεγαλου Σαββατου, οπου ειναι πλεον αναγκαιοτερον ; οχι και δεν ημπορουν να νηστευωσι και τα δυω, καλλιον να νηστευωσι τας δυω ταυτας ημερας, παρα να καμνουσι τριημερα. Λεγει γαρ ο Θειος Χρυσοστομος, ομιλια εις την μεγαλην εβδομαδα, οτι καθως η μεγαλη εβδομας ειναι κεφαλη και ανωτερα ολων των λοιπων εβδομαδων του χρονου, ετσι παλιν το μεγα Σαββατον ειναι κεφαλη της μεγαλης εβδομαδος. ......................
Αυτα ολα ειναι για τους φυσιολογικους.
Αυτα δεν ισχυουν για τους αρρωστους, για τις εγκυους και τα πολυ μικρα παιδια. 
Χρειαζεται διακριση απο εμπειρο πνευματικο για πολλες περιπτωσεις για καποια οικονομια, αρκει ο πνευματικος να γνωριζει το ενα τυπικο της νηστειας και να μην βγαζει δικα του τυπικα αδιακριτα για ολους.
Αυτα ειναι οσο αφορα τις τροφες.
Νηστεια χρειαζεται και για ολα τα παθη που μαστιζουν και πολεμουν τον ανθρωπο.
Εκει ο καθε ενας δινει τον αγωνα του με την βοηθεια παντα του Θεου.
Το να πεσεις ανθρωπινο λενε οι Πατερες,
το να μενεις πεσμενος ειναι σατανικο.
Επεσες σηκω, ξαναπεσες, ξανα σηκω επανω.
Λενε καποιοι : γιατι να παω στην Εκκλησια για μετανοια και εξομολογηση αφου μπορει να ξαναπεσω στις ιδιες αμαρτιες. Ασε θα παω στο τελος της ζωης μου,  για να μην κοροιδευω και τον Θεο. Ασε που το αυριο δεν ειναι δικο σου, αυτο που λες ειναι σατανικος λογισμος εκ δεξιων.
Αμα στραβοπατουσες και επεφτες στο χωμα θα ελεγες οτι  ασε να κατσω εδω στο χωμα μην τυχον ξαναπεσω κατω ??? Εκει θα σηκωνοσουν πονηρε.    Η αμα σου επεφτε το πορτοφολι με τα λεφτα κατω, θα το αφηνες κατω  γιατι ισως θα μπορουσε να σου ξαναπεσει η θα το επαιρνες στα γρηγορα να μην το βρει κανενας αλλος και θα το καθαριζες κιολας ???
Την ψυχη σου γιατι να την ριχνεις τοσο χαμηλα που ειναι αιωνια ???
Εισαι αδικος γιατι ενω εισαι ψυχη και σωμα, στο σωμα τα δινεις ολα και η ψυχη σου μενει πεινασμενη η και μπορει να της πετας κανενα ξεροκομματο.
Αγαπητε συναμαρτωλε μην παιζεις την ψυχη σου μαυρα κοκκινα λες και εισαι στο καζινο.
Δωσε και σε αυτη αυτα που της αξιζουν γιατι θα την εχεις αιωνια χωρις τελος.
Γιατι εαν φυγει απο το σωμα η ψυχη τοτε νεκρωνεται το σωμα. Αυτη δινει ζωη στο σωμα.  Και εαν την δουλευουμε συμφωνα με τις προδιαγραφες του Κατασκευαστη θα την  κανουμε καινουργια και θα μετεχουμε στην αιωνια και ουρανια χαρα Του,   ενω εαν την δουλευουμε με τον διαστροφικο πλαστογραφο και ψυχοεκτελεστη θα θρηνουμε με κλαματα στην αιωνιοτητα.
Η ελευθερια της επιλογης δικης μας.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΔΟΔΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΙΝΑΖΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ : 1) ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ 2) ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ 3) ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.ΔΕΙΤΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΙΟ - ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΓΙΟ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΤΕ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΔΟΔΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΙΝΑΖΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ : 

1) ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ 

2) ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ 

3) ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

ΔΕΙΤΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΙΟ - ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΓΙΟ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΤΕ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.

Ἡ καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:

«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.

Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).

http://churchsynaxarion.blogspot.com/2012/04/blog-post.html?m=1 

Ὑπέρ τῆς καθημερινῆς Θείας Κοινωνίας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων συνηγορεῖ καί ἡ μαρτυρία τοῦ Τερτυλλιανοῦ (155 - 240 μ. Χ.), τοῦ ἀποκαλουμένου «Πατρός τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ περί τῆς συνηθείας τῶν πιστῶν νά λαμβάνουν κατ’ ἰδίαν μερίδες καθαγιασμένου Ἄρτου, ὥστε νά μεταλαμβάνουν καθημερινά (Τερτυλλιανοῦ, “Ad uxorem”, 2, 5). Ἡ πρακτική αὐτή διατηρήθηκε γιά μέν τούς λαϊκούς μέχρι τόν 7ο αἰώνα, γιά δέ τούς μοναχούς ἐπί μεγαλύτερο διάστημα (Taft, ὅπ. παρ., σελ. 62).

Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).

Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις».

Ὁ πόθος αὐτός τῶν Χριστιανῶν τῶν πρώτων αἰώνων γιά τήν καθημερινή συμμετοχή στά Ἄχραντα Μυστήρια, ὁδήγησε πρός τό τέλος τοῦ 2ου αἰ. στήν συχνότερη τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας/ Λειτουργίας.

Ἡ σχεδόν καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:

«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.

Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).

Τό αὐτό μαρτυρεῖ καί ὁ Ὅσιος Βαρσανούφιος ὁ Μέγας. Ἀπαντῶντας στήν ἐρώτηση ἄν κάποιος μπορεῖ νά κοινωνεῖ στό κελλί του κάθε ἡμέρα, λέγει: «Περί δέ τοῦ ἔρχεσθαι τήν Θείαν Κοινωνίαν, ὁπότε κατά καταφρόνησιν οὐ γίνεται, ἀλλά κατά ἀσθένειαν, οὐκ ἐστι κατάκρισις· καί γάρ ὁ ἀρχίατρος πρός τούς πάνυ κάμνοντας καί κακῶς ἔχοντας, ἀφ’ ἑαυτοῦ ἦλθεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός

κοινωνῶμεν καθημερινῶς» (πρβλ. Migne 19, σελ. 678).

Ὁ Ὅσιος  Ἰώβ ὁ Ὁμολογητής γράφει: «Καί καθ’ ἡμέραν εἰ οἷόν τε (ἐάν εἶναι δυνατόν), τοῖς ἀξίοις ἐπιτελεῖσθαι συγκεχώρειται (ἡ Θεία Κοινωνία). Ἱερεῦσί τε ὁμοίως καί ἰδιώταις, ἀνδράσι τε καί γυναιξί, νηπίοις καί γέρουσι καί πάςῃ Χριστιανῶν ἡλικίᾳ, ἁπλῶς καί τάξει».

Ὁ ἅγ. Κυπριανός ἐπ. Καρχηδόνος μαρτυρεῖ, ὅτι στήν ἐποχή του στίς ἐκκλησίες τῆς βορείου Ἀφρικῆς, ἴσχυε ἡ καθημερινή Θεία Κοινωνία. «Καθημερινῶς - γράφει - τήν Εὐχαριστίαν ὡς τροφήν σωτηρίας λαμβάνομεν» (“De oratione Domini”, 18). Τό αὐτό δέχονται ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων (In Psal. 118), ὁ ἅγ. Ἱερώνυμος καί ὁ Ἱερός Αὐγουστῖνος (PL 22, 672, 38, 1099).

Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).

Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις»

«Ἡ φύσις (λοιπόν) – καταλήγει ὁ Ἁγιορείτης Μοναχός Θεοδώρητος - ὡς εἴδομεν καί ὁ σκοπός τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀπαιτοῦν καί θά ἀπαιτοῦν ἐσαεί τήν συμμετοχήν εἰς τό θειότατον Μυστήριον, τῶν μή ἐν ἐπιτιμίοις ὄντων πιστῶν. Ἐνταῦθα πρέπει νά τονισθῇ πρός ἀπόδειξιν τῶν λεχθέντων ὅτι, καίτοι αἱ καθημεριναί συνάξεις τῶν πιστῶν ἔπαυσαν νά τελῶνται εἰς τούς μεταποστολικούς χρόνους καί ὡρίσθησαν τακταί πρός τοῦτο ἡμέραι, παρά ταῦτα ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, πρός συνεχῆ πνευματικήν τροφοδοσίαν τῶν τέκνων Της, εὗρε τρόπον ἵνα καταστήσῃ τόν ὄντως ἐπιούσιον ἄρτον, τό οὐράνιον μάνα, καθημερινήν τροφήν, μιμουμένη εἰς τοῦτο τήν φιλόστοργον λεχώ, τήν συνεχῶς παρέχουσα τήν ἑαυτῆς ζωηφόρον θηλύν τοῖς νεογεννήτοις» (μ. Θεοδωρήτου, «Ἡ Εὐχαριστιακή συμμετοχή ἐν Ἁγίῳ Ὄρει», σελ. 109).

Ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων, κατελέγχοντας τήν παρατηρουμένη ἤδη στήν ἐποχή ἀπομάκρυνση τῶν πιστῶν ἀπό τό Ἅγιο Ποτήριο, γράφει: «Περί τοῦ Ἄρτου τῆς Ζωῆς, ὅτι ὁ Θεός ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς τόν Ἄρτον τοῦτον καθημερινόν καί ἡμεῖς ποιοῦμεν τοῦτον ἑνιαύσιον» (

Στήν δεύτερη εὐχή τῶν πιστῶν, στήν Θεία Λειτουργία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ Λειτουργός εὔχεται: «Χάρισαι δέ ὁ Θεός καί τοῖς συνευχομένοις ἡμῖν προκοπήν βίου καί πίστεως καί συνέσεως πνευματικῆς· δός αὐτοῖς πάντοτε μετά φόβου καί ἀγάπης λατρεύειν Σοι ἀνενόχως καί ἀκατακρίτως μετέχειν τῶν Ἀχράντων Σου Μυστηρίων καί τῆς ἐπουρανίου Σου Βασιλείας ἀξιωθῆναι». «Πάντοτε… μετέχειν» καί ὄχι μόνο σήμερα πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία.

δ. Στήν Εὐχή μετά τήν τελείωση τῶν Μυστηρίων ἀναγινώσκεται: «Ὥστε γενέσθαι τοῖς μεταλαμβάνουσιν εἰς νῆψιν ψυχῆς καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Ἡ νῆψις τῆς ψυχῆς καί ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι καθημερινό αἴτημα προσευχῆς καί ζωῆς καί δίδεται μόνο μέ τήν Θεία Κοινωνία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ????????????????? ΚΑΙ ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΕΊ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ?????????? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΤΟΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΟΥΜΕΡΟ 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΚΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ?????????????

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ????????????????? ΚΑΙ ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΕΊ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ?????????? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΤΟΠΙΚΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΟΥΜΕΡΟ 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΚΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ????????????? 

Όλοι οι πιστοί εάν θέλουμε να είμαστε αληθινοί Ορθόδοξοι Χριαστιανοι, πρέπει να αγωνιστούμε και να αθληθούμε νόμιμα, καθαρά, κανονικά και όχι παρανομα και αντικανονικά, πάντα και σύμφωνα με το κανονικό εκκλησιαστικό δίκαιο και την πράξη της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Διαχρονικής Ορθοδόξου Ανατολικής Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

Ο κάθε ένας Ορθόδοξος Χριστιανός σε όποια τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία ανηκει, ( ειτε στην Εκκλησία της Ελλάδος, είτε στην Εκκλησια του οικουμενικού  Πατριαρχείου, ειτε σε οποιαδηποτε αλλη Ορθοδοξη τοπική Εκκλησία  πατριαρχειου η  αρχιεπισκοπής, πρέπει να ανήκει και να βρίσκεται μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ.

Μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν υπάρχουν Οικουμενιστες αιρετικοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί του καινοτόμου πληρώματος.

Και δεν υπάρχουν, διότι στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ πλήρωμα όλοι οι πιστοί κληρικοι, μοναχοί και λαϊκοί είναι αποτειχισμενοι από την εκκλησιαστική κοινωνία των αιρετικών Οικουμενιστων κληρικων, μοναχών και λαϊκών.

Επίσης στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ κάθε τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν υπάρχουν σχισματικοί νεο - ημερολογίτες Οικουμενιστές κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, του καινοτόμου πληρώματος, διότι όλοι οι πιστοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί που έχουν αποτειχιστεί  από την εκκλησιαστική κοινωνία τους, πηγαίνουν και με το παλαιό ημερολόγιο.

Όλοι οι πιστοί κληρικοι, μοναχοί και λαϊκοί που αποτειχίζονται από την εκκλησιαστική κοινωνία του καινοτόμου πληρώματος των αιρετικών και σχισματικών νεο - ημερολογιτών οικουμενιστων, πρέπει να πηγαίνουν στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που ανήκουν και όχι αντικανονικά και παράνομα να πηγαίνουν στις πολλές, διαφορετικές, ξεχωριστές, και παραλληλες παρατάξεις και συνόδους παλαιο - ημερολογιτων επισκόπων παρασυναγωγής των λεγομένων Γ.Ο.Χ.

Μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν υπάρχουν αιρετικοι οικουμενιστες, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, αλλά δεν υπάρχουν και κληρικοι, μοναχοί και λαϊκοί που συγκοινωνούν με τους αιρετικούς οικουμενιστες.

Μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν υπάρχουν σχισματικοί οικουμενιστές νέο - ημερολογίτες η κρυφοί  παρδαλοί ψευτό - παλαιό - ημερολογίτες κληρικοί , μοναχοί και λαϊκοί.

Μέσα στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν υπάρχουν παρασυνάγωγοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, συνόδων και παρατάξεων των λεγομένων Γ.Ο.Χ. Ελλαδος.

Όλοι εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που βρισκόμαστε στο ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που ανήκει ο κάθε ένας λέμε :

1) ΟΧΙ  ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 

2) ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 

3) ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΕΝΩ ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ : 

ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑ - ΠΑΝΩ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ Η ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΣΥΝΟΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Η ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο θεσμος του αρχιεπισκοπου στην Εκκλησια της Ελλαδος ειναι ενας και μοναδικος. Δεν εχει κανενας το δικαιωμα να φτιαχνει καινουργιους θεσμους αρχιεπισκοπων παραλληλων. Δεν εχει κανενας το δικαιωμα να φτιαχνει καινουργιες ιεραρχιες επισκοπων παραλληλες με αυτην της Εκκλησιας της Ελλαδος. Δεν εχει κανενας το δικαιωμα να φτιαχνει παραλληλες καινουργιες θεσεις μητροπολιτων σε μια μητροπολη που εχει τον κανονικο επισκοπο της τοπικης Εκκλησιας.

Θα πει καποιος  : μα οταν ο επισκοπος δεν ορθοτομει τον λογο της αληθειας και ειναι αιρετικος, κακοδοξος και πλανεμενος τοτε τι θα γινει ?????

Το ενα εκκλησιαστικο πληρωμα που θα αγωνιστει κατα του κακοδοξου και αιρετικου επισκοπου μιας κανονικης τοπικης εκκλησιας θα διακοψει την εκκλησιαστικη κοινωνια με τον αιρετικο και κακοδοξο επισκοπο προ και μεχρι να γινει συνοδικη διαγνωση και εξεταση. Αυτο ειναι το μοναδικο, υποχρεωτικο και αναφαιρετο δικαιωμα του ενισταμενου εκκλησιαστικου πληρωματος. Το πληρωμα της ομολογιας που παλευει κατα του κακοδοξου και αιρετικου επισκοπου του ειναι ενισταμενο και ακαινοτομητο. Μεχρι να αποκατασταθει η αληθεια και να επιστρεψει και παλι η Ορθοδοξια απο συνοδο που θα συκροτηθει εν Αγιω Πνευματι απο την ηγεσια  των ενισταμενων και αποτειχισμενων επισκοπων με σκοπο να βαλουν Ορθοδοξο και κανονικο επισκοπο που θα ορθοτομει,  το ενισταμενο και αποτειχισμενο εκκλησιαστικο πληρωμα απο την κοινωνια του κακοδοξου και αιρετικου επισκοπου του, δεν εχει κανενα δικαιωμα να κανει οποιαδηποτε ενεργεια αλλαγης της αποτειχισης για να μην υποβαθμιστει σε παρασυναγωγη.

Ο αγωνας του ενισταμενου, ακαινοτομητου και ομολογιακου εκκλησιαστικου πληρωματος ειναι συνεχης  αγωνας κατα της αιρεσεως και κατα της κακοδοξιας του επισκοπου του μεχρι να ξανατοποθετηθει και παλι Ορθοδοξος και αληθινος επισκοπος απο Αγια Συνοδο ζωντων, ενισταμενων αποτειχισμενων επισκοπων.

Με τα προσωπα εχουμε προβληματα και οχι με τους θεσμους των θρονων του αρχιεπισκοπου  του πατριαρχη και του μητροπολιτη  σε καθε μια ξεχωριστη αλλα μοναδικη τοπικη εκκλησια. Ολη η προσπαθεια γινεται για να αλλαξουμε τα κακοδοξα και αιρετικα προσωπα με Ορθοδοξα και αληθινα. Δεν εχουμε προβληματα  με τους θεσμους ωστε να κανουμε 15 αρχιεπισκοπους, 15 ιεραρχιες επισκοπων και 15 εκκλησιες της ελλαδος καινουργιες, διαφορετικες, ξεχωριστες και παραλληλες μεταξυ τους.

1935 : Παρανομες και αντικανονικες χειροτωνιες 4 επισκοπων απο τους τρεις κανονικους ενισταμενους και αποτειχισμενους επισκοπους.

1937. Το πρώτο Ματθαιϊκό σχίσμα στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος και συγκεκριμένα προς τους τρεις Ορθοδόξους νόμιμους κανονικούς ενιστάμενους Ιεράρχες. Ακολούθησε η αντικανονική και παράνομη χειροτονία και τοποθέτηση του Επισκόπου Ματθαίου με προβληματική εκκλησιολογία και με δημιουργία δεύτερης συνόδου παράλληλη προς την Εκκλησία της Ελλάδος, αποτελούμενης της πρώτης παρασυναγωγής (Ματθαίου).

Ακολούθησαν αργότερα πολλά

σχίσματα και διαιρέσεις μέσα στους κόλπους της παρασυναγωγής των Γ.Ο.Χ. με αντικανονικές χειροτονίες αλλά και παράνομες, έτσι ώστε αυξήθηκε ο αριθμός των παρατάξεων.

Μόνο αυτοί που ενίστανται κανονικώς και νομίμως κατά των αιρετικών και σχισματικών οικουμενιστών είναι αυτοί που θα προκαλέσουν και θα συγκαλέσουν στο σύνολο τους μια Πανορθόδοξη σύνοδο αφού το επιτρέψει ο Άγιος Θεός για να καταδικάσουν την αίρεση και το σχίσμα του οικουμενισμού, όπως έγινε και από την Ρώσικη Εκκλησία της διασποράς όπου και αναθεμάτισε τους κοινωνούντας με την αίρεση του οικουμενισμού.

Μέχρι να καταδικαστούν οι υπόδικοι και δυνάμει αιρετικοί σχισματικοί και παρασυνάγωγοι από μια Αγία και όχι ληστρική Πανορθόδοξη Σύνοδο τα μυστήρια τους είναι έγκυρα εάν έχουν κανονική αποστολική διαδοχή. Όταν κριθούν και καταδικαστούν και επέλθει η κανονική τάξη της Εκκλησίας και γίνουν εν ενεργεία αιρετικοί, σχισματικοί και παρασυνάγωγοι τότε τα μυστήρια τους θα είναι άκυρα.

Σε αυτή την πλάνη ώστε να διακηρύσσουν άκυρα μυστήρια προ συνοδικής διαγνώσεως έχουν πέσει πολλοί καινοτόμοι νεοημερολογίτες και πολλοί παραταξιακοί των Γ.Ο.Χ. αναμεταξύ τους.

Τα δυο άκρα της Εκκλησίας δηλαδή οι νεοημερολογίτες οικουμενιστές και οι παραταξιακοί όλων των συνόδων έπεσαν και σε μια άλλη πλάνη ώστε να διακηρύσσουν στους κανονικώς και νομίμως ενισταμένους κληρικούς που διέκοψαν το μνημόσυνο και την εκκλησιαστική κοινωνία των αιρετικών σχισματικών και παρασυνάγωγων Επισκόπων ότι η Θεία λειτουργία που κάνουν είναι άκυρη αφού δεν μνημονεύουν τον οικείο Επίσκοπο. Γι'αυτό και βρίσκονται στα δύο άκρα, ενώ η Θεία λειτουργία ειναι χριστοκεντρική αυτοί πιστεύουν ότι είναι επισκοποκεντρική. Δεν έχουν καμία σχέση με το κανονικό εκκλησιαστικό δίκαιο και με την πράξη της Εκκλησίας, γι'αυτό και έπεσαν στην δαιμονική πλάνη.

Η διακοπή του μνημοσύνου και της εκκλησιαστικής κοινωνίας των κανονικώς και νομίμως ενισταμένων προς τους υπόδικους καινοτόμους συνεχίζεται μέχρι να πραγματοποιηθούν οι διαδικασίες της συνοδικής κρίσεως και καταδίκης, και αφού έλθει η κανονική τάξη από την Ορθόδοξη Σύνοδο, τότε πάλι είναι υποχρεωμένοι να μνημονεύουν και να έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με τους Επισκόπους το πληρωμα της Οθοδόξου Εκκλησίας.

Χωρίς να έχει γίνει η συνοδική πράξη της καταδίκης των οικουμενιστών για την αιρεση και το σχίσμα και όσων συγκοινωνούν με αυτούς και αφού δεν υπάρχει Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος που να ενίσταται κανονικά και νόμιμα, πως οι παραταξιακοί μνημονεύουν και έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με τόσους Επισκόπους διαφορετικών Συνόδων παράλληλων προς την Εκκλησία της Ελλάδος; από εδώ φαίνεται καθαρά η αντικανονικότητα και η παράνομη και ψευδώς δήθεν ένσταση τους, ενώ στην πράξη δημιούργησαν αρκετές παράλληλες συνόδους προς την Εκκλησία της Ελλάδος γι' αυτό και αποτελούν παρασυναγωγή. Όσοι κληρικοί και λαϊκοί το καταλάβουν έχουν υποχρέωση να αποτειχιστούν από τους επισκόπους της παρασυναγωγής και τότε θα ενίστανται κανονικώς και νομίμως προ συνοδικής διαγνώσεως. Η υποχρέωση όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών είναι: να αποτειχιστούν από τους αιρετικούς, τους σχισματικούς και τους παρασυνάγωγους κανονικά και νόμιμα προ και μέχρι συνοδικής διαγνώμης και εξετάσεως."

ΤΟ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 1924

ΤΟ ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 1924

Οσοι ακολουθουν το ΝΕΟ-ΗΜΕΡΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 1924 αρνουνται πρώτον το θεσμο της αρχαιας παραδοσης της ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, γιαυτο το 2013 δεν εκαναν ουτε μια ημερα νηστεια για τους Αγιους Αποστολους.

Μια φορά περίπου στα 10 χρόνια δεν υπάρχει καθόλου ούτε μια ημέρα η αρχαία παράδοση της νηστείας των ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ. Εχουν στα κεφαλια τους τα αναθεματα της Ζ ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ που λεει οτι οποιος αθετησει την εγγραφη και αγραφη παραδοση της Εκκλησιας ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ ΤΡΕΙΣ Εχουν ποινες αναθεματων με Συνοδικη πραξη καταδικης απο τρεις Πανορθοδοξες Συνοδους αποκλειουσα πασα ημερολογιακη αλλαγη, μεταρρυθμιση η οιανδηποτε διορθωση επ' αυτου, αποκηρυξασα τελικως την παπικη καινοτομια του "γρηγοριανου νεου ημερολογιου" χαρακτηρισασα αυτη ως Παγκοσμιο σκανδαλο και αυθαιρετη καταπατηση των Ιερων Κανονων και Παραδοσεων. Κανουν υπακοη στον παπα του βατικανου για να εορταζουν παρεα και δεν κανουν υπακοη στην παραδοση της ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.!!!!!!!!! Δεν κανουν υπακοη στο Αγιον Πνευμα, αλλα στο πνευμα του πονηρου 4 - 5 αρχιερεων μασονων οικουμενιστων του σατανα που με γκακστερικο τροπο αλλαξανε το ημερολογιο.!!!!!! Δεν αλλαξε το ημερολογιο με συμφωνια πατερων απο Αγια Ορθοδοξη Οικουμενικη η Τοπικη Συνοδο.!!!!!!!!!!!!!! ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑ Η ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ : ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΗ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙΩ ΚΥΡΙΩΣ ΕΠΙ ΤΡΙΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ, ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. ΟΙ ΕΟΡΤΕΣ ΑΥΤΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ , ΕΓΙΝΑΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΗΚΡΙΒΩΜΕΝΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΕΩΣ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΩΡΙΣΘΗΚΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΤΟΝ Δ' ΚΑΙ Ε' ΑΙΩΝΑ.... ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΚΑΘΩΡΙΣΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ Η ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΑΥΤΩΝ ΕΟΡΤΕΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Η ΠΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ Η ΠΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ Η ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ. ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣΘΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΦΡΑΓΙΣΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙΚΥΡΩΘΕΙΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΥΤΟ ΠΑΤΡΩΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΟΡΙΑ 'Α ΕΘΕΝΤΟ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΗΜΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΤΡΩΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ. Η εισαχθεισα ολως αυθαιρετως εν τη Θεια Λατρεια πραξη του ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ Κανονικως κρινομενη καθιστα την Ελλαδικη Ιεραρχια σχισματικη απεναντι των αλλων Εκκλησιων των μη αποδεχθεντων την καινοτομια αυτη διασπασασα ουτω την ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ του ετησιου κυκλου των ακινητων εορτων δια της ουχι εν μια ταξη ως μη ωφειλε, ανομοιοχρονου και ανομοιοτροπου και απο κοινου και εκ συμφωνου εκδηλωσεως της εορταστικης λατρειας καθως η Κανονικη Ταξη ρητως περι τουτου διακελευει.!!!!!!!! Το ζητημα του ημερολογιου εχει κριθη και θεωρηθει υπο της Πραξεως της Εκκλησιας Πανορθοδοξου κυρους και σημασιας ως αμεσως συνδεομενο μετα του αμετακινητου Πασχαλιου Κανονος και διασωζοντος αρραγη την εκκλησιαστικη ενοτητα της Θειας Λατρειας.!!!!!!!!!!!!!!! Η δε Λατρευτικη Ενοτητα ως αποτελουσα μερος του περι Ενοτητος της Εκκλησιας δογματικου ορου, τυγχανει θεμελιωδες στοιχειο πνευματικου συνδεσμου αγαπης, ενοτητος και αδελφοδυνης του ευσεβους Πληρωματος της Εκκλησιας εις το πλεον ευαισθητο τουτο τομεα της Θειας Λατρειας.!!!!!!!!!!! Ουτε το αιμα του μαρτυριου σωζει αυτους που κανουν σχισμα στην ΜΙΑ Εκκλησια.!!!!!!!!!!!! Ολοι παραδεχονται οτι το ζητημα του ημερολογιου ειναι δογματικο αφου καταστραφηκε με την διασπαση που εγινε η Λατρευτικη Ενοτητα της πιστεως. Ολοι οι δρομοι της Κανονικοτητας της Νομιμοτητας του Δικαιου της Ταξης και της Ακριβειας της Ορθοδοξου Ανατολικης Εκκλησιας οδηγουν στο Ακαινοτομητο Διαχρονικο Πληρωμα των Αγιων Θεοφορων Ομολογητων Πατερων της Πιστεως Ολοι παραδεχονται οτι εγινε ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ και ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ και για το ΣΧΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ και για την ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ. Ας τα βλεπουν ολοι αυτοι που μας πολεμανε χρονια και λενε οτι το θεμα του ημερολογιου δεν ειναι δογματικο. Το ζητημα του ημερολογιου ειναι ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ. Πολυ σωστα ολοι λενε οτι "διεσπασε την λειτουργικη ενοτητα της Ορθοδοξου Καθολικης Εκκλησιας γεγονος που τραυματιζει την ενοτητα του σωματος Αυτης και σημερον" "Συνεχιση της διασπασεως της λειτουργικης ενοτητος" Οχι τραυματιζει αλλα αφου διεσπασε καταστρεψε την ενοτητα στο Σωμα της Μιας Αγιας Καθολικης και Αποστολικης Εκκλησιας. Ο αειμνηστος Χρηστος Ανδρουτσος καθηγητης της Δογματικης στη σελιδα 274 της "Δογματικης" εκδοσις Β' γραφει " .........ειναι προφανες οτι και η τηρησις της αυτης λατρειας.... ειναι ετερον γνωρισμα αμα και στοιχειον της ενοτητος της πιστεως". Αρα ας το βλεπουν ολοι αυτοι οχι μονο οι νεο-ημερολογιτες αλλα και μερικοι παλαιο-ημερολογιτες που λενε οτι το θεμα του ημερολογιου δεν ειναι δογματικο. Δογματικοτατο ειναι οχι επειδη τραυματισε αλλα διεσπασε και καταστρεψε την ενοτητα της Λειτουργικης και Λατρευτικης Πιστεως στο Σωμα της Μιας Ορθοδοξου Ανατολικης Εκκλησιας.

Η ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η κύρηξη της σατανικής αιρέσεως του οικουμενισμού στην πράξη γίνεται επίσημα δημόσια παγκοσμίως φανερά από Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους της Ορθόδοξης ανατολικής Εκκλησίας

• 1920, βλάσφημη εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου - (άρνηση και κατάργηση της μίας Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας και αναγνώριση των αιρετικών ως εν Χριστώ αδελφούς, συγκληρονόμους Θεού με έγκυρα μυστήρια και ιεροσύνη).
• Συμμετοχή με εκπροσώπηση των
  περισσότερων Ορθοδόξων Εκκλησιών εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων στο δαιμονικό και παναιρετικό Π.Σ.Ε..
• 1964, στην Γ' πανορθόδοξη διάσκεψη της Ρόδου όπου συμμετείχαν (14) ορθόδοξες Εκκλησίες αποφασίστηκε ότι οι Ορθόδοξες εκκλησίες του Χριστού και οι αιρέσεις του διαβόλου είναι ίσες μεταξύ τους
• 1965, άρσις των αναθεμάτων του 1054 από τον (οικουμενιστή) Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα.
• Σατανικές συμφωνίες επίσημες εκκλησιαστικά με τους παπικούς στο Μπελαμέντ του Λιβάνου το 1993 και με τους μονοφυσίτες στο Σαμπεζύ της Γενεύης το 1995.
• Επίσημη αναγνώριση από Ορθόδοξα πατριαρχεία και τοπικές εκκλησίες, των αιρετικών αγγλικανικών χειροτονιών από το 1923 μέχρι το 1935.
• Πλανεμένες διδασκαλίες διεστραμένων δογμάτων από Επισκόπους της σημερινής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
• Παράνομη και αντικανονική αγιοποίηση δεδηλωμένου μασόνου και βετεράνου οικουμενιστού Επισκόπου, από επισκόπους της Εκκλησίας χωρίς να εξεταστεί: α) αν είχε βίο ορθόδοξο και β) αν υπήρξαν σημεία αγιασμού από τον Θεό πριν και μετά θάνατον.
• Συμπροσευχές, συλειτουργίες, συνευλογίες, μνημόσυνα σε τάφους αιρετικών, ασπασμοί, ανταλλαγή δώρων, συμμετοχή σε κηδείες αιρετικών και αντίστροφα, σε πολλές συναντήσεις κοινώνησαν ευχαριστιακά Ορθόδοξοι και αιρετικοί μαζί, και γενικά πλήρης εκκλησιαστική κοινωνία Ορθοδόξων και αιρετικών. Συνοδικά πολλές φορές έχει κηρυχτεί στην Εκκλησία δημόσια η υπερπαναίρεση του οικουμενισμού, όπως στην ομολογία θυατειρων του Αθηναγόρα Κοκκινάκη.

Η σατανική ληστρική σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

Πως κάποιοι Ορθόδοξοι ανέχονται να μοιχεύουν πνευματικά έχοντας εκκλησιαστική κοινωνία με τους οικουμενιστές στην Εκκλησία; τους αρέσει να γίνεται Ορθόδοξη μετάληψη αιρετικής κοινωνίας; μπορεί να συνυπάρξει ο Θεός με τον διάβολο, το φως με το σκοτάδι, και η αλήθεια με το ψέμα; με το να μην αποτειχίζονται προ συνοδικής καταδίκης κάνουν την Εκκλησία αιρετική. Η Αγία Γραφή, οι Ιεροί Κανόνες και οι Πατέρες της Εκκλησίας τα έχουν ξεκαθαρίσει πριν από αιώνες αυτά τα θέματα. Είναι ντροπή να είναι αδιάβαστοι και να πλανόνται. Όλοι τα γνωρίζουν σήμερα. Αν υπάρχει φόβος δειλία και συμφέρον τότε να ξέρουν πως έχουν κάνει τις ενορίες της Εκκλησίας και τα μοναστήρια φονευτήρια ψυχών σύμφωνα με τους Ομολογητές Αγίους. Σχίσμα και αίρεση κάνουν στην Εκκλησία αυτοί που δεν αποτειχίζονται από τους κακοδόξους σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες του Παναγίου πνεύματος, ενώ αυτοί που αποτειχίζονται είναι άξιοι τιμής. Οι Πατέρες λένε ότι σε περίοδο αιρέσεως στην Εκκλησία οι Ομολογητές της Πίστεως φαίνονται από την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας από τους κακοδόξους ενώ οι προδότες της πίστεως κοινωνούν με τους κακοδόξους. Σήμερα κάποιοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί υπογράφουν Ομολογία Πίστεως ενώ στην πράξη κοινωνούν εκκλησιαστικά με όλο το πλήρωμα της αιρετικής οικουμενιστικής κακοδοξίας και πλάνης. Αγωνίζονται μέσα από την Εκκλησία των πονηρευομένων και προσέχουν να μην δημιουργήσουν σχίσμα μέσα στην αίρεση του οικουμενισμού.

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ :

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ : 

1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 

2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

3) ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΠΟ ΑΓΙΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ο ΠΑΤΗΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΗΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙΩ

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΑΚΟΜΗ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΕΡΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΥΠΗΡΧΑΝ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

ΚΑΙ ΥΠΗΡΧΑΝ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Ο Π.ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ ΔΙΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣΕ ΚΑΘΑΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ  ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΑΚΡΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΕΙΑΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΗ Η ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ  ΑΓΙΟ-ΓΡΑΦΙΚΑ ΙΕΡΟ - ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΛΑΝΩΝ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ  ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΔΑΛΕΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ

ΜΕ ΠΛΑΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

Στις 6 Μαιου  του Αγιου και Δικαιου Ιωβ  το 2009 κοιμηθηκε εν Κυριω ο Πατηρ Μαξιμος Αγιοβασιλειατης.

Κατα τις 2 η ωρα το πρωι σηκωθηκε απο το αναπηρικο καροτσακι που καθοτανε τα τελευταια χρονια και πηγε στην Εκκλησια του Αγιου Βασιλειου που βρισκεται κατω απο την σκητη τους.

Κατεβηκε με την βοηθεια του υποτακτικου του μοναχου Γερασιμου.

Ζητησε απο τον υποτακτικο του να τον ντυσει με την ιερατικη στολη, μετα του ζητησε το Ευαγγελιο, αφου καθισε εξω απο την Ωραια Πυλη και εβλεπε τον Χριστο την Παναγια τον Αγιο Βασιλειο και αρχισανε να ψελνουν υμνους ωδαις απολυτικια και τροπαρια προς τον Αγιο Θεο την Παναγια και τους Αγιους.

Οταν τελειωσαν ειπε στον Γερασιμο : ελα παιδι μου να σε αποχαιρετισω γιατι φευγω τωρα απο αυτον τον κοσμο.

Ετσι οσιακα κοιμηθηκε ο Πατηρ Μαξιμος Αγιοβασιλειατης.

Ο Θεος να τον αναπαυει σε σκηνες Αγιων, να εχουμε την ευχη του και να πρεσβευει στον Αγιο Θεο για εμας ολους.

Ο Πατηρ Μαξιμος ητανε μια ξεχωριστη περιπτωση αγιορειτου ιερομοναχου.

Γιατι ομως ??????

Δειτε λοιπον :

Δεν κοινωνουσε την αιρεση των αιρετικων οικουμενιστων αφου ειχε αποτειχιστει απο την κοινωνια τους.

Δεν ητανε συμετοχος στην κοινωνια του νεο-ημερολογιτικου σχισματος των οικουμενιστων διοτι πηγαινε με το παλαιο ημερολογιο.

Δεν κοινωνουσε με καμια παλαιοημερολογιτικη παραταξη  Γ.Ο.Χ. γιατι ητανε αποτειχισμενος και απο την κοινωνια των συνοδων παρασυναγωγης.

Ανηκε σταθερα στο Ακαινοτομητο πληρωμα των αγιορειτων Πατερων της Ορθοδοξου Εκκλησιας.

Καθε ημερα κανανε την Θεια Λειτουργια και κοινωνουσανε των Αχραντων Μυστηριων.

Και τελευταια λογω υγειας αφου δεν μπορουσε να λειτουργει καθε ημερα κοινωνουσανε απο τον Αγιασμενο Αρτο καθε ημερα  που ειχανε βγαλει και διατηρουσανε στο Αρτοφοριο.

Γραψανε βιβλια κατα της αιρεσεως των οικουμενιστων, κατα του νεο-ημερολογιτικου σχισματος των οικουμενιστων,και κατα της παρασυναγωγης των παραταξιακων.

Γραψανε βιβλια για την συχνη Θεια Μεταληψη,  για την πλανη του τριημερου πριν απο  την Θεια Μεταληψη,  για τα μνημοσυνα των κεκοιμημενων ποτε πρεπει να γινονται.

Εκτος απο τις ακολουθιες κανανε την εργασια της νοερας προσευχης του Ιησου.

Ο Πατηρ Μαξιμος ητανε κανονας πιστεως και ακριβειας σε ολα τα εκκλησιαστκα θεματα.

Νηστεια τηρουσανε αυτη του Ιερου Πηδαλιου, ειχανε μακρια γενεια και κοντα μαλλια.

Ειτανε γνωστες της κανονικης παραδοσεως της Ορθοδοξου  Εκκλησιας για ολα τα ζητηματα.

Μελετουσανε πολυ την Αγια Γραφη τους Ιερους Κανονες και τους Πατερες της Εκκλησιας και γνωριζαν καλα την κανονικοτητα την νομιμοτητα το Δικαιο την ακριβεια, την οικονομια, την διακριση, και την Πραξη της Ορθοδοξου Ανατολικης Εκκλησιας αφου την βιωσαν διπλα σε Αγιες Μεγαλες Αγιορειτικες μορφες.

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΕΚΤΟΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ  ΔΙΟΤΙ ΧΑΛΑΝΕ ΤΗΝ ΠΙΑΤΣΑ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Τα βιβλια τους τα εχουμε ανεβασει ολοκληρα και μπορειτε να τα διαβασετε και να τα κατεβασετε απο το μπλοκ μας :

"ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ"

"ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ".

http://orthodoxihomologia.blogspot.gr/p/blog-page_20.html?m=0

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1791861664375970&id=100006564617179

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΤΗΣ "ΚΛΙΜΑΚΟΣ".

Άπολυτίκιον τό Άναστασιμον

Τού Όσίου. Ήχος πλ.δ'

 

Ταίς τών δακρύων σου ροαίς, τής έρήμου τό άγονον έγεώργησας, καί τοίς έκ βάθους στεναγμοίς, είς έκατόν τούς πόνους έκαρποφόρησας καί γέγονας φωστήρ, τή Οίκουμένη λάμπων τοίς θαύμασιν, Ίωάννη πατήρ ήμών όσιε πρέσβευε Χριστώ τώ Θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ήμών.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΓΙΟΥ  Δ'  ΗΧΟΥ

Άπολυτίκιον

Έξ ύψους κατήλθες ό Εύσπλαγχνος, ταφήν καταδέξω τριήμερον, ίνα ήμάς έλευθερώσης τών παθών. Ή ζωή καί ή Άνάστασις ήμών, Κύριε δόξα σοι.

ΤΗ Θ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

Μνήμη τών Άγίων μεγάλων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, τών έν τή λίμνη Σεβαστείας μαρτυρησάντων.

Άπολυτίκιον. Ήχος ά

Τάς άλγηδόνας τών Άγίων, άς ύπέρ σού έπαθον, δυσωπήθητι Κύριε, καί πάσας ήμών τάς όδύνας, ίασαι Φιλάνθρωπε, δεόμεθα.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

https://www.scribd.com/document/193083222/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%A0%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%AE%CE%BD-%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%BD

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ Γ.Ο.Χ.

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ Γ.Ο.Χ.

ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΡΩΣΣΙΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ Γ.Ο.Χ.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ.

ΠΩΣ ΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΕ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ 

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ, ΟΤΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ "ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"!

Το να γίνω επίσκοπος ήταν για μένα ένα απροσδόκητο

γεγονός, όμως υπήρξε για αυτό μια φανερή κλήση του Θεού. 

Στην Τασκένδη, όπου εκείνη την εποχή εργαζόμουν ως γενικός γιατρός στο νοσοκομείο της πόλης, έγινε ένα επαρχιακό συνέδριο, στο οποίο πήρα μέρος και εγώ και έκανα μάλιστα και μία εισήγηση για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.

Όταν τελείωσε το συνέδριο με πλησίασε ο επίσκοπος Ιννοκέντιος και με πήρε από το χέρι. Βγήκαμε μαζί έξω από την εκκλησία.

 Μου είπε για την μεγάλη εντύπωση, που του προξένησε η εισήγησή μου. Ξαφνικά σταμάτησε, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:

«Γιατρέ μου, πρέπει να γίνετε ιερέας».

Αν και ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου μία τέτοια σκέψη, όμως την πρόσκληση αυτή προς την ιερωσύνη από το στόμα ενός αρχιερέα την δέχθηκα σαν ήταν η κλήση του Θεού και χωρίς κανένα δισταγμό αμέσως του απάντησα:

«Καλά, Σεβασμιώτατε, το δέχομαι».

Την επόμενη Κυριακή χειροτονήθηκα διάκονος και την μεθεπόμενη ιερέας. 

Ήμουν τελευταίος στην τάξη ιερέας στον καθεδρικό ναό της πόλης. Από τις πρώτες μέρες τις διακονίας μου στον ναό ανέπτυξα μεγάλη δραστηριότητα και ως ιεροκήρυκας. 

Εκήρυττα και εκτός των ακολουθιών. Αλλά και σε συζητήσεις με αθέους ήμουν αμείλικτος προς αυτούς.

Μετά από δύο χρόνια και τέσσερις μήνες χειροτονήθηκα επίσκοπος και ο Κύριος με οδήγησε σε μία μακρινή πόλη, το Ενισέσκ. 

Όλοι οι ιερείς ΟΕ αυτήν την πόλη η οποία είχε πολλές εκκλησίες, όπως και οι ιερείς της πρωτεύουσας του νομού, Κρασνογιάρσκ, είχαν προσχωρήσει στη «ζώσα εκκλησία».

Για αυτό το λόγο ήμουν αναγκασμένος να τελώ τις ακολουθίες με τους τρεις ιερείς που ήλθαν μαζί μου, στο διαμέρισμα, όπου κατοικούσα.

Κάποτε, όταν μπήκα στο δωμάτιο για να τελέσω τη Θεία Λειτουργία, είδα εκεί έναν ηλικιωμένο μοναχό, ο οποίος στεκόταν κοντά στη πόρτα. 

Αυτός, όταν με είδε κοκάλωσε και ούτε καν με χαιρέτησε.

Αυτό συνέβη για τον εξής λόγο: οι ορθόδοξοι του Κρασνογιάρσκ, οι οποίοι δεν ήθελαν να έχουν κοινωνία και να προσεύχονται μαζί με τους προδότες ιερείς της «ζώσας εκκλησίας», διάλεξαν αυτό το μοναχό και τον έστειλαν στην πόλη Μινουσίνσκ, η οποία βρίσκεται νότια του Κρασνογιάρσκ, σ' έναν ορθόδοξο επίσκοπο, ο οποίος ζούσε εκεί, για να τον χειροτονήση ιερομόναχο. 

Όμως κάποια ανεξήγητη δύναμη τον οδήγησε όχι νότια αλλά βόρεια, στο Ενισέσκ, όπου ζούσα εγώ. Μου διηγήθηκε το γιατί κοκάλωσε όταν με είδε:

Πριν δέκα χρόνια, όταν ακόμα ζούσα εγώ στη Μέση Ρωσία, είδε ένα όνειρο. Είδε στον ύπνο του κάποιον αρχιερέα, άγνωστο σ' αυτόν, ο οποίος τον χειροτόνησε ιερομόναχο. Όταν με είδε αναγνώρισε σε μένα εκείνον τον Αρχιερέα.

(σ.σ. Συνεπώς ο άγιος Λουκάς χειροτόνησε ιερομόναχο έναν αποτειχισμένο μοναχό, για τις ανάγκες του Ορθόδοξου αποτειχισμένου ποιμνίου του Κρασνογιάρσκ.)

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ Και των εθίμων αυτών, μετ'αποδείξεως εκ της Ιεράς και Θείας Γραφής παλαιάς τε και Νέας : ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΘΗΝΑ 1980.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ 

Και των εθίμων αυτών, μετ'αποδείξεως εκ της Ιεράς και Θείας Γραφής παλαιάς τε και Νέας : ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΕΒΡΑΙΩΝ

ΑΘΗΝΑ 1980.

https://www.scribd.com/document/58022904/%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A0%CE%97-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%98%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%99%CE%91%CE%A3-%CE%A4%CE%A9%CE%9D-%CE%95%CE%92%CE%A1%CE%91%CE%99%CE%A9%CE%9D

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια.Αναγράφω Σοι η πόλις Σου, Θεοτόκε.Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσονίνα κράζω Σοι·Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαιρετισμοί της Παναγίας

Το προσταχθέν μυστικώς λαβών έν γνώσει, εν τή σκηνή του Ιωσήφ σπουδή επέστη, ο Ασώματος λέγων τή Απειρογάμω· Ο κλίνας τή καταβάσει τους ουρανούς, χωρείται αναλλοιώτως όλος εν σοι· Ον καί βλέπων εν μήτρα Σου, λαβόντα δούλου μορφήν, εξίσταμαι κραυγάζειν Σοι·

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια.

Αναγράφω Σοι η πόλις Σου, Θεοτόκε.

Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον

ίνα κράζω Σοι·

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω το χαίρε· (τρις)

και συν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν Σε θεωρών, Κύριε, εξίστατο, καί ίστατο, κραυγάζων πρός Αυτήν τοιαύτα·

Χαίρε, δι' ης η χαρά εκλάμψει·

χαίρε, δι' ης η αρά εκλείψει.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις·

χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς·

χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·

χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον·

χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε, δι' ης νεουργείται η κτίσις·

χαίρε, δι' ής βρεφουργείται ο Κτίστης.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία, φησί τω Γαβριήλ θαρσαλέως·

το παράδοξόν Σου της φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται·

ασπόρου γαρ συλλήψεως την κύησιν πώς λέγεις; κράζων·

Αλληλούϊα.

Γνώσιν άγνωστον γνώναι η Παρθένος ζητούσα εβόησε πρός τόν λειτουργούντα·

Εκ λαγόνων αγνών Υιόν, πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι.

Προς Ήν εκείνος έφησεν εν φόβω, πλην κραυγάζων ούτω·

Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις·

χαίρε, σιγής δεομένων πίστις.

Χαίρε, των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον·

χαίρε, των δογμάτων Αυτού το κεφάλαιον.

Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι' ής κατέβη ο Θεός·

χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν.

Χαίρε, το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα·

χαίρε, το των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα.

Χαίρε, το φώς αρρήτως γεννήσασα·

χαίρε, το πως μηδένα διδάξασα.

Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν·

χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε, πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω·

και την εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως·

Αλληλούϊα.

Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος την μήτραν, ανέδραμε προς την Ελισάβετ· το δε βρέφος εκείνης, ευθύς επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε·

και άλμασιν ως άσμασιν εβόα προς την Θεοτόκον·

Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα·

χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα.

Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα φιλάνθρωπον·

χαίρε, φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα.

Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οικτιρμών·

χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών.

Χαίρε, ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις·

χαίρε, ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις.

Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα·

χαίρε, παντός του κόσμου εξίλασμα.

Χαίρε, Θεού πρός θνητούς ευδοκία·

χαίρε, θνητών προς Θεόν παρρησία.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, προς την άγαμόν Σε θεωρών, και κλεψίγαμον υπονοών, Άμεμπτε·

μαθών δε Σου την σύλληψιν εκ Πνεύματος Αγίου, έφη·

Αλληλούϊα.

Ήκουσαν οι ποιμένες, των Αγγέλων υμνούντων, την ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·

και δραμόντες ως προς ποιμένα, θεωρούσι Τούτον ως αμνόν άμωμον, εν τη γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα, ην υμνούντες είπον·

Χαίρε, αμνού και ποιμένος Μήτηρ·

χαίρε, αυλή λογικών προβάτων.

Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον·

χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον.

Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τή γη·

χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς.

Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα·

χαίρε, των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος.

Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα·

χαίρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα.

Χαίρε, δι' ης εγυμνώθη ο Άδης·

χαίρε, δι' ης ενεδύθημεν δόξαν.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Θεοδρόμον αστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι, τη τούτου ηκολούθησαν αίγλη·

και ως λύχνον κρατούντες αυτόν, δι' αυτού ηρεύνων κραταιόν Άνακτα·

και φθάσαντες τόν άφθαστον, εχάρησαν Αυτώ βοώντες·

Αλληλούϊα.

Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της Παρθένου, τον πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·

και Δεσπότην νοούντες Αυτόν, ει και δούλου έλαβε μορφήν, έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι, και βοήσαι τη ευλογημένη·

Χαίρε, αστέρος αδύτου μήτηρ·

χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας.

Χαίρε, της απάτης τήν κάμινον σβέσασα·

χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα.

Χαίρε, τύρρανον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής·

χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν.

Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας·

χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων.

Χαίρε, πυρός προσκύνησιν παύσασα·

χαίρε, φλογός παθών απαλλάττουσα.

Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης·

χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οι Μάγοι, υπέστρεψαν εις τήν Βαβυλώνα·

εκτελέσαντές Σου τον χρησμόν, και κηρύξαντές Σε τον Χριστόν άπασιν, αφέντες τον Ηρώδην, ως ληρώδη, μή ειδότα ψάλλειν·

Αλληλούϊα.

Λάμψας εν τη Αιγύπτω, φωτισμόν αληθείας, εδίωξας του ψεύδους το σκότος·

τα γαρ είδωλα ταύτης, Σωτήρ, μή ενέγκαντά Σου τήν ισχύν, πέπτωκεν·

οι τούτων δε ρυσθέντες, εβόων πρός τήν Θεοτόκον.

Χαίρε, άνόρθωσις των ανθρώπων·

χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων.

Χαίρε, της απάτης την πλάνην πατήσασα·

χαίρε, των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα.

Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τόν νοητόν·

χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζώην.

Χαίρε, πύρινε στύλε, οδηγών τους εν σκότει·

χαίρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης.

Χαίρε, τροφή του Μάννα διάδοχε·

χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε.

Χαίρε, η γή της επαγγελίας·

χαίρε, εξ ης ρέει μέλι καί γάλα.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Μέλλοντος Συμεώνος, του παρόντος αιώνος, μεθίστασθαι του απατεώνος, επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ' εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος·

διόπερ εξεπλάγη Σου τήν άρρητον σοφίαν, κράζων·

Αλληλούϊα.

Νέαν έδειξε κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστης, ημίν τοις υπ' αυτού γενομένοις·

εξ ασπόρου βλαστήσας γαστρός, και φυλάξας ταύτην, ώσπερ ην, άφθορον·

ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν, βοώντες·

Χαίρε, το άνθος της αφθαρσίας·

χαίρε, το στέφος της εγκρατείας.

Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα·

χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα.

Χαίρε, δένδρον αγλαόκαρπον, εξ ου τρέφονται πιστοί·

χαίρε, ξύλον ευσκιόφυλλον, υφ' ου σκέπονται πολλοί.

Χαίρε, κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις·

χαίρε, απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις.

Χαίρε, Κριτού δικαίου δυσώπησις·

χαίρε, πολλών πταιόντων συγχώρησις.

Χαίρε, στολή των γυμνών παρρησίας·

χαίρε, στοργή πάντα πόθον νικώσα.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου, τόν νουν εις ουρανόν μεταθέντες·

διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός, επί γης εφάνη ταπεινός άνθρωπος, βουλόμενος ελκύσαι πρός το ύψος τους Αυτώ βοώντας·

Αλληλούϊα.

Όλος ην εν τοις κάτω, και των άνω ουδόλως απήν ο απερίγραπτος Λόγος·

συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε·

και τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου, ακουούσης ταύτα·

Χαίρε, Θεού αχωρήτου χώρα·

χαίρε, σεπτού μυστηρίου θύρα.

Χαίρε, των απίστων αμφίβολον άκουσμα·

χαίρε, των πιστών αναμφίβολον καύχημα.

Χαίρε, όχημα πανάγιον του επί των Χερουβίμ·

χαίρε, οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφίμ.

Χαίρε, η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα·

χαίρε, η παρθενίαν καί λοχείαν ζευγνύσα.

Χαίρε, δι' ης ελύθη παράβασις·

χαίρε, δι' ης ηνοίχθη Παράδεισος.

Χαίρε, η κλεις της Χριστού βασιλείας·

χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Πάσα φύσις Αγγέλων, κατεπλάγη το μέγα της Σης ενανθρωπήσεως έργον·

τόν απρόσιτον γάρ ως Θεόν, εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον,

ημίν μεν συνδιάγοντα, ακουόντα δε παρά πάντων ούτως·

Αλληλούϊα.

Ρήτορας πολυφθόγους, ως ιχθύας αφώνους, ορώμεν επί Σοι, Θεοτόκε·

απορούσι γαρ λέγειν το πώς και Παρθένος μένεις, καί τεκείν ίσχυσας·

ημείς δε το Μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν·

Χαίρε, Σοφίας Θεού δοχείον·

χαίρε, προνοίας Αυτού ταμείον.

Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα·

χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα.

Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί·

χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί.

Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα·

χαίρε, των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα.

Χαίρε, βυθού αγνοίας εξέλκουσα·

χαίρε, πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα.

Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι·

χάιρε, λιμήν των του βίου πλωτήρων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Σώσαι θέλων τον κόσμον, ο των όλων κοσμήτωρ, πρός τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε·

και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι' ημάς εφάνη καθ' ημάς άνθρωπος·

ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει·

Αλληλούϊα.

Τείχος ει των παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καί πάντων των εις Σε προστρεχόντων·

ο γαρ του ουρανού καί της γης, κατεσκεύασέ σε Ποιητής Άχραντε, οικήσας εν τη μήτρα Σου, και πάντας Σοι προσφωνείν διδάξας·

Χαίρε, η στήλη της παρθενίας·

χαίρε, η πύλη της σωτηρίας.

Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως·

χαίρε, χορηγέ θεϊκής αγαθότητος.

Χαίρε, Συ γαρ ανεγέννησας τους συλληφθέντας αισχρώς·

χαίρε, Συ γαρ ενουθέτησας τους συληθέντας τον νούν.

Χαίρε, η τον φθορέα των φρένων καταργούσα·

χαίρε, η τον σπορέα της αγνείας τεκούσα.

Χαίρε, παστάς ασπόρου νυμφεύσεως·

χαίρε, πιστούς Κυρίω αρμόζουσα.

Χαίρε, καλή κουροτρόφε παρθένων·

χαίρε, ψυχών νυμφοστόλε αγίων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ύμνος άπας ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τω πλήθει των πολλών οικτιρμών σου·

ισαρίθμους γαρ τή ψάμμω ωδάς, αν προσφέρωμέν Σοι, Βασιλεύ Άγιε, ουδέν τελούμεν άξιον, ων δέδωκας ημίν, τοις Σοι βοώσιν·

Αλληλούϊα.

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοις εν σκότει φανείσαν, ορώμεν την Αγίαν Παρθένον·

το γαρ άυλον άπτουσα φως, οδηγεί προς γνώσιν θεϊκήν άπαντας, αυγή τόν νουν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα·

Χαίρε, ακτίς νοητού Ηλίου·

χαίρε, βολίς του αδύτου φέγγους.

Χαίρε, αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα·

χαίρε, ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα.

Χαίρε, ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν·

χαίρε, ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν.

Χαίρε, της κολυμβύθρας ζωγραφούσα τόν τύπον·

χαίρε, της αμαρτίας αναιρούσα τον ρύπον.

Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν·

χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν.

Χαίρε, οσμή της Χριστού ευωδίας·

χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι' Εαυτού, πρός τους αποδήμους της Αυτού χάριτος·

καί σχίσας το χειρόγραφον, ακούει παρά πάντων ούτως·

Αλληλούϊα.

Ψάλλοντές Σου τον τόκον, ανυμνούμεν Σε πάντες, ως έμψυχον ναόν Θεοτόκε·

εν τη Ση γαρ οικήσας γαστρί, ο συνέχων πάντα τη χειρί Κύριος ηγίασεν, εδόξασεν, εδίδαξε βοάν Σοι πάντας·

Χαίρε, σκηνή του Θεού καί Λόγου·

χαίρε, Αγία Αγίων μείζων.

Χαίρε, κιβωτέ χρυσωθείσα τω Πνεύματι·

χαίρε, θησαυρέ της ζωής αδαπάνητε.

Χαίρε, τίμιον διάδημα βασιλέων ευσεβών·

χαίρε, καύχημα σεβάσμιον ιερέων ευλαβών.

Χαίρε, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος·

χαίρε, της βασιλείας το απόρθητον τείχος.

Χαίρε, δι' ης εγείρονται τρόπαια·

χαίρε, δι' ης εχθροί καταπίπτουσι.

Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία·

χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον· (τρις)

δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας·

και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως, τους σοι βοώντας·

Αλληλούϊα.

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια.

Αναγράφω Σοι η πόλις Σου, Θεοτόκε.

Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον

ίνα κράζω Σοι·

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΣΕΡΒΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΝΟΝΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς Σέρβος Επίσκοπος, κανονολόγος και καθηγητής της Δογματικής στη Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου της Σερβίας αποτειχίστηκε αφού διέκοψε το μνημόσυνο και την εκκλησίαστικη κοινωνια με τον κακόδοξο Πατριάρχη Σερβίας λόγω της ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΕΩΣ του οικουμενισμού. Ο Άγιος ακολουθούσε μόνο το πάτριο ημερολόγιο της Σερβικής Εκκλησίας και δεν είχε καμία κοινωνία με επισκόπους συνόδων και παρατάξεων Γ.Ο.Χ.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΜΗΠΩΣ Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ  ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ  ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟ 1925 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ  ΕΤΣΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΣΤΟΥΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ???????

Δεν θέλουν οι οικουμενιστές αρχιερείς να δείχνουν ότι αποτειχίστηκε ο γέροντας Παίσιος γι'αυτό και εξαφανιζουν την διακοπή μνημοσύνου προς τον αιρετικό οικουμενιστή  πατριάρχη Αθηναγόρα.

Δεν θέλουν οι νέο - ημερολογίτες Αρχιερείς  να μάθει ο κόσμος ότι ο γέροντας Παίσιος έδωσε ευλογία σε ενορίες της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας να κρατήσουν το παλαιό ημερολόγιο, αλλά να ενωθούν με την  Εκκλησία της Ελλάδος.

Δεν θέλουν οι Αρχιερείς των παρατάξεων Γ.Ο.Χ. να μάθει ο κόσμος ότι ο γέροντας Παίσιος ήτανε εναντίον προς όλους αυτούς που κάνανε δικές τους ανεξάρτητες εκκλησίες με δικες τους συνόδους και αρχιεπισκόπους. 

Με λίγα λόγια ο γέροντας Παίσιος αποτειχίστηκε από τον οικουμενιστή πατριάρχη Αθηναγόρα και ενώ ακολουθούσε το παλαιό ημερολόγιο, ήτανε και εναντίον των παρατάξεων.

Όταν το 1970 ο γέρο - παίσιος έκοψε το μνημόσυνο του Αθηναγόρα, έκοψε το μνημοσυνο του πατριάρχη και όλο σχεδόν το Άγιον Όρος  ενώ και τρεις μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλαδος τότε έκοψαν το μνημοσυνο του αιρετικού και σχισματικου οικουμενιστή Πατριάρχου όπως ο Αυγουστίνος, ο Αμβρόσιος και ο Παυλος.

Τώρα το τι έγινε μετά το γνωρίζουν όλοι.

Κόψανε το μνημόσυνο των οικουμενιστών αλλά δεν κόψανε κοινωνία με τους οικουμενιστες.

Δεν έφυγαν και από το σχίσμα των οικουμενιστών.

Αγιορείτικη πορεία με την αίρεση και το σχίσμα των οικουμενιστών πατριαρχών Δημητρίου και Βαρθολομαίου από την μία, αλλά και από την άλλη με την παρασυναγωγή των παραταξιακών επισκόπων των Γ.Ο.Χ.

Και το 1924  καλά ξεκίνησε το Ακαινοτόμητο πλήρωμα διοτι αποτειχίστηκε από την αίρεση και από το σχίσμα των οικουμενιστών επισκόπων, αλλά μετά το 1935 οι αρχιερείς άφησαν το Ακαινοτόμητο πλήρωμα διότι άρχισαν να δημιουργούν παρασυναγωγή παρατάξεων Γ.Ο.Χ.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ ΟΠΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ :

Για αυτό τον λόγο, την τριετία 1970-1973 ήταν πρόμαχος της αγιοπατερικής εντολής της Αποτειχίσεως από τον αιρετικό Πατριάρχη Αθηναγόρα κάτι το οποίο αποκρύπτουν οι αιρετικοί οικουμενιστές και οι κοινωνούντες αυτοίς.

Ο Άγιος Παΐσιος διέκοψε το μνημόσυνο του Πατριάρχη Αθηναγόρα!

Πώς αποδεικνύεται αυτό;

Παραθέτουμε εκτενές απόσπασμα από το βιβλίο του + Ιερομονάχου Ισαάκ (πνευματικού τέκνου του πατρός Παϊσίου - ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ...Συνοδεία γέροντος Ισαάκ Καλύβη Αναστάσεως Καψάλα Καρυές ΄Αγιον ΄Ορος) «ΒΙΟC ΓΕΡΟΝΤΟC ΠΑϊCΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓιΟΡΕΙΤΟΥ»-ΑΓιΟΝ ΟΡΟC 2004, σελ. 690-691.

«Ιδιαιτέρως, σεβόταν [ο Άγιος] τον Οικουμενικό θρόνο. Αναγνώριζε την πανορθόδοξη αποστολή του και κατανοούσε τη δύσκολη θέση που βρίσκεται. Προσευχόταν πολύ και υπερασπίστηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο δημόσια σε πολλές περιπτώσεις.

Από το Στόμιο, είδαμε τον γέροντα σφοδρό πολέμιο των αιρέσεων. Στα θέματα της πίστεως ήταν ακριβής και ασυμβίβαστος. Είχε μεγάλη ορθόδοξη ευσυνειδησία, για αυτό δεν δεχόταν συμπροσευχές και κοινωνία με πρόσωπα μη ορθόδοξα. Τόνιζε: «Για να συμπροσευχηθούμε με κάποιον, πρέπει να συμφωνούμε στην πίστη». Διέκοπτε τις σχέσεις του ή απέφευγε να δει κληρικούς που συμμετείχαν σε κοινές προσευχές με ετεροδόξους. Τα «μυστήρια» των ετεροδόξων δεν τα αναγνώριζε και συμβούλευε οι προσερχόμενοι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, να κατηχούνται καλά πριν βαπτισθούν.

Καταπολέμησε τον οικουμενισμό και μιλούσε για το μεγαλείο και την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας, ορμώμενος από την εν καρδία του θεία χάρη. Ο βίος του αποδείκνυε την υπεροχή της Ορθοδοξίας.

Για ένα διάστημα, είχε διακόψει μαζί με όλο σχεδόν το ΄Άγιο Όρος, το μνημόσυνο του πατριάρχου Αθηναγόρα για τα επικίνδυνα ανοίγματά του προς τους Ρωμαιοκαθολικούς. Αλλά το έκανε με πόνο: «Κάνω προσευχή», είπε σε κάποιον, «για να κόβει ο Θεός μέρες από μένα και να τις δίνει στον πατριάρχη Αθηναγόρα, για να ολοκληρώσει την μετάνοιά του».

Σέ αὐτούς πού πρωτοστάτησαν στήν τολμηρή καί ὁμολογιακή αὐτή ἐνέργεια ἐναντίον τοῦ Ἀθηναγόρα ἀνῆκε καί ὁ Ἃγ. Παΐσιος ὁ ὁποῖος μοναχός, τότε, στήν Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα συνήργησε τά μέγιστα, μαζί μέ τόν Καθηγούμενο ἀρχιμ. Βασίλειο Γοντικάκη, ὥστε καί ἡ Μονή του νά διακόψει τό μνημόσυνο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη.

Μάλιστα ὁ Ἅγ. Παΐσιος, ὁ ἡγούμενος π. Βασίλειος Γοντικάκης καί ὁ ἱερομ. Γρηγόριος στήν ἀπό 21.11.1968 κοινή ἐπιστολή τους, χαρακτήρισαν τά λεχθέντα καί πραχθέντα ὑπό τοῦ Ἀθηναγόρα ὡς «ἀκατανόητα καί δυστυχῶς βλάσφημα διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» καί σημείωσαν: «ἡ ἂρνησι πρός τόν Πατριάρχη δέν εἶναι ἂρνησι πρός τήν ἀγάπην οὒτε πρός τήν ἑνότητα. Εἶναι “ὂχι” πρός τό ψεῦδος καί “ναί” πρός τήν Ἀλήθεια» («Ὀρθόδοξος Τύπος», τ. 98/1.3.1969, σ. 4 καί τ. 1680/9.3.2007, σ. 5)!

Ἕνα ἄλλο θέμα ποὺ ἀπασχόλησε τὸν Γέροντα, ἦταν τὸ θέμα τοῦ ἡμερολογίου. Πονοῦσε γιὰ τὸ χωρισμὸ καὶ προσευχόταν. Λυπόταν γιὰ τὶς παρατάξεις τῶν παλαιοημερολογιτῶν ποὺ εἶναι ξεκομμένες σὰν τὰ κλήματα ἀπὸ τὴν Ἄμπελο, καὶ δὲν ἔχουν κοινωνία μὲ τὰ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα καὶ τὶς κατὰ τόπους αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Μερικὲς τέτοιες ἐνορίες στὴν Ἀθήνα καὶ στὴ Θεσσαλονίκη ἑνώθηκαν καθ’ ὑπόδειξή του μὲ τὴν Ἐκκλησία κρατώντας τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο.

Από το βιβλίο «Βίος γέροντος Παϊσίου του Aγιορείτου», Ιερομονάχου π. Ισαάκ (σελ. 691 – 696).

Εἰς τούς καιρούς μας βλέπομεν ὅτι πολλά πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας μας, μοναχοί καί λαϊκοί, ἔχουν δυστυχῶς, ἀποσχισθῇ ἀπό αὐτήν, ἐξ αἰτίας τῶν φιλενωτικῶν. Ἔχω τήν γνώμην ὅτι δέν εἶναι καθόλου καλόν νά ἀποχωριζώμεθα ἀπό τήν Ἐκκλησίαν κάθε φορά πού θά πταίῃ ὁ Πατριάρχης. Ἀλλά ἀπό μέσα, κοντά στήν Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καί ὑποχρέωσι ὁ καθένας ν᾽ ἀγωνίζεται μέ τόν τρόπον του. 

Άγιος Παΐσιος πρός πατέρα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο: «Τό νά διακόψῃ (ὁ καθένας) τό μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νά ἀποσχισθῇ καί νά δημιουργήσῃ ἰδικήν του Ἐκκλησίαν καί νά ἐξακολουθῇ νά ὁμιλῇ ὑβρίζοντας τόν Πατριάρχη, αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον».

Ἐάν διά τήν α ἤ τήν β λοξοδρόμησι τῶν κατά καιρούς Πατριαρχῶν χωριζώμεθα καί κάνωμε δικές μας Ἐκκλησίες – Θεός φυλάξει! – θά ξεπεράσωμε καί τούς Προτεστάντες ἀκόμη. Εὔκολα χωρίζει κανείς καί δύσκολα ἐπιστρέφει. Δυστυχῶς, ἔχουμε πολλές «ἐκκλησίες» στήν ἐποχή μας. Δημιουργήθηκαν εἴτε ἀπό μεγάλες ὁμάδες ἤ καί ἀπό ἕνα ἄτομο ἀκόμη. Ἐπειδή συνέβη στό καλύβι των (ὁμιλῶ διά τά ἐν Ἁγίῳ Ὄρει συμβαίνοντα) νά ὑπάρχῃ καί ναός, ἐνόμισαν ὅτι μποροῦν νά κάνουν δική τους ἀνεξάρτητη Ἐκκλησία.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

Ολοι ξερουνε την αληθεια αλλα ειναι βολεμενοι γιαυτο δεν ομολογουν Ορθοδοξια ειναι συμφεροντολογοι,ξερουν οτι αμα πουν την αληθεια θα διωχθουν και δεν το αντεχουν γιαυτο συμβιβαζονται με την μασονια και τον διαβολο.Δεν τους ενδιαφερει τι λεει Ο Χριστος και οι Αγιοι κοροιδευουν τον Θεο, τους πιστους και τον εαυτο τους.Ολοι γνωριζουν τις τρεις πλανες των κακοδοξων στην Ορθοδοξη Εκκλησια.Απο την μια πλευρα οι επισκοποι του νεου ημερολογιου ειναι σε εντεταλμενη υπηρεσια. Εχουν εντολες απο την παγκοσμια ιεραρχια του διαβολου μεσω των στοων της μασονιας να καταστρεψουν την Εκκλησια του Χριστου. Η ερωτηση ειναι:γιατι αφου προσκυνουν τον σατανα δεν φευγουν μεσα απο την Ορθοδοξη Εκκλησια και να πανε μαζι του στα δικα του μπουντρουμια και να μας αφησουνε ησυχους? Το θεμα ειναι αλλο, αυτοι επιδιωκουν να βρισκονται μεσα στην Εκκλησια για να μεταφερουν τον μολυσμο και την βρωμα στο σωμα της απο τα σατανικα μαγαζια του (π.σ.ε.).Εκτος απο την αγαπη τους για τον εωσφορο επιδιωκουν να καταστρεψουν την Μια αληθινη Εκκλησια του Υπερ-Παν-Αγιου Τριαδικου Θεου που και "πυλαι αδου ου κατισχυσουσιν αυτης".Αυτοι θα καταστραφουν και η Ορθοδοξη Εκκλησια οχι μονο δεν θα πειραχτει αλλα και θα δοξασθει.Ειναι εργολαβοι των δαιμονων αυτοι οι επισκοποι και οι ιερεις, γιατι αλλοι μολυνουν τους πιστους απο την κοινωνια της υπερ-παν-αιρεσεως και του νεο-ημερολογιτικου σχισματος του σατανικου οικουμενισμου και αλλοι επισκοποι και κληρικοι κρατανε το πληρωμα της Εκκλησιας αιχμαλωτισμενο και δεμενο στα δυχτια της κολασεως με το καλυμα και την μασκα της ομολογιας πιστεως.Δηλ. η δουλεια τους ειναι να ανακατευουν τον Χριστο με τον διαβολο την αληθεια με το ψεμα και το φως με το σκοταδι μεσω της αιρεσεως του (π.σ.ε.).  Εκκλησιαστικη κοινωνια αναμεσα στους Ορθοδοξους του Χριστου και στους αιρετικους του διαβολου.Αλλη δουλεια που κανουν ειναι να σχιζουν συνεχως το σωμα της Μιας Αληθινης Εκκλησιας του Χριστου. Καταστρεφουν συνεχως την ενοτητητα της πιστεως και την κοινωνια του Αγιου Πνευματος μεσω του ημερολογιακου σχισματος του (π.σ.ε.).Αλλοι μολυνουν αλλοι σχιζουν και αλλοι κρατανε τους πιστους μη τυχον αντιδρασουν και χαλασει η σουπα του σατανα. Απο την αλλη πλευρα δουλευουν οι εργολαβοι επισκοποι της μασονιας με διαφορετικο τροπο. Δηλ.Εφυγαν και παρατησαν την Μια Αγια Καθολικη και Αποστολικη Εκκλησια με τους αιρετικους και σχισματικους επισκοπους χωρις να τους πειραξουν,ελευθερους,ανενωχλητους ,διευκολυνωντας ετσι το καταστροφικο τους εργο.Το σατανικο κολπο ηταν να δημιουργησουνε μια απεραντι παρασυναγωγη με χειροτωνιες πολλων επισκοπων με κατασκευη διαφορων μητροπολεων και δημιουργεια πολλων διαφορετικων,ξεχωριστων και παραλληλων συνοδων ιεραρχιων και επισκοπικων παραταξεων με την καλπικη ταμπελα των (Γ.Ο.Χ.) για να τραβηξουν κοντα τους θυματα και πελατες στεναχωρημενους και πικραμενους απο το απεναντι στρατοπεδο των οικουμενιστων.Οχι μονο δεν εδωσαν τοσα χρονια λυση οι παραταξιακοι στην Εκκλησια αλλα προσθεσαν προβληματα με την απεραντι παρασυναγωγη τους. Ολος ο κοσμος γνωριζει απο τους Ιερους Κανονες και τους Πατερες της Εκκλησιας οτι μονο το πληρωμα των αποτειχισμενων απο την κοινωνια της αιρεσεως και του σχισματος των οικουμενιστων εχει το υποχρεωτικο δικαιωμα να προκαλεσει να συγκαλεσει και να συγκροτησει Αγια και οχι λυστρικη Πανορθοδοξη Συνοδο για να εξετασει να κρινει και να δικασει τους αμετανοητους υποδικους καινοτομους ετσι ωστε να ξανα επιστρεψει η κανονικη ταξη μεσα στην Μια Ορθοδοξη Εκκλησια. Οι εργολαβοι επισκοποι της παρασυναγωγης των λεγομενων (Γ.Ο.Χ.) της μασονιας οχι μονο δεν θελουν να καθαρισει η Μια Εκκλησια του Χριστου απο την αιρεση και το σχισμα των οικουμενιστων γιαυτο αλλωστε δεν βρισκονται αποτειχισμενοι μεσα στο σωμα της για να συγκροτησουν συνοδο Αγια για να λυσει τα προβληματα, αλλα συνειδητα αγωνιζονται υπερ της δημιουργειας συνοδων και παραταξεων με σκοπο την καταστροφη της Μιας Εκκλησιας μεσω της παρασυναγωγης τους. Αυτη ειναι η κατασταση σημερα στην Εκκλησια. Η μονη σιγουρη λυση του Υπερ-Παν-Αγιου Τριαδικου Θεου μας ειναι μονο το Ορθοδοξο Πληρωμα των Αποτειχισμενων απο την κοινωνια των τριων σατανικων πλανων των υποδικων καινοτομων των δυο ακρων με σκοπο την συγκροτηση Συνοδου για την επιστροφη της κανονικης ταξης εντος της Μιας Ορθοδοξου Εκκλησιας.

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

Η αποτείχιση είναι εντολή του Θεού και νόμος προς το πλήρωμα της Εκκλησίας. Με την αποτείχιση χωριζόμαστε από τους αιρετικούς και από τους κακόδοξους. Η αποτείχιση είναι υποχρεωτική για τους Ορθοδόξους. Η αποτείχιση γίνεται με την διακοπή μνημοσύνου προς τους αιρετικούς προϊσταμένους επισκόπους και με την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας προς όλους αυτούς που......

συγκοινωνούν με τους αιρεσιάρχες (μνημόσυνο=κοινωνία). Η διακοπή κοινωνίας των Ορθοδόξων προς τους αιρετικούς είναι λύτρωση και σωτηρία μέχρι να πραγματοποιηθεί Σύνοδος Αγία για την επαναφορά και την επικράτηση της αλήθειας και της κανονικότητας. Με την αποτείχιση καταγγέλουμε τους αιρετικούς και τους κακόδοξους δημιουργώντας ένσταση για να φανεί και να επέλθει η νομιμότητα η ευσέβεια και η δικαιοσύνη του Θεού. Η ένσταση της αληθινής ομολογίας μας ασφαλίζει εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας ενώ μένουν από έξω όλοι οι αιρετικοί και αυτοί που επικοινωνούν μαζί τους. Το Ορθόδοξο πλήρωμα της Εκκλησίας που διακόπτει την κοινωνία με το υπόλειπο πλήρωμα της κακοδοξίας και της αιρέσεως ονομάζεται πλήρωμα Ομολογιακό και Ακαινοτόμητο. Αν δε γίνει αποτείχιση από τους αιρετικούς δεν μπορεί να συγκροτηθεί Σύνοδος, αφού μόνο οι αποτειχισμένοι προκαλούν συγκαλούν και συγκροτούν Σύνοδο. Η ένσταση Ορθοδόξου Ομολογίας πρέπει να γίνεται σύμφωνα προς τους Ιερούς κανόνες και να εφαρμόζεται στην πράξη με ακρίβεια για να έχει και τα αποτελέσματα του Παναγίου Πνεύματος. Όσοι δεν αποτειχίζονται από τους κακοδόξους παραμένουν αιρετικοί και θα καταδικαστούν από τους Ορθοδόξους. Αν δεν υπήρχαν οι Ιεροί Κανόνες της αποτειχίσεως στην Εκκλησία μη γένοιτο Ορθόδοξοι και αιρετικοί θα γινόταν ένα πλήρωμα κακοδοξίας και δεν θα γινόταν ποτέ Σύνοδος αφού δεν θα υπήρχαν οι αντιδρώντες αποτειχισμένοι Ορθόδοξοι. Αποτείχιση πραγματοποιούν και όσοι έχουν πέσει σε σχίσμα και παρασυναγωγή και επιθυμούν να επιστρέψουν εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν δεν υπάρχουν κανονικοί λόγοι ''Ευσεβείας και Δικαιοσύνης'' δεν επιτρέπεται άλλα απαγορεύεται ή αποτείχιση για να μην δημιουργηθεί σχίσμα και παρασυναγωγή. Η ανώτερη αυθεντία στην Εκκλησία είναι το ομολογιακό και Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Ορθοδοξίας που έχει την δυνατότητα να επικυρώσει ως Αγίες ή να ακυρώσει ως ληστρικές τις αποφάσεις των τοπικών και οικουμενικών Συνόδων. Σήμερα το μοναδικό υποχρεωτικό νόμιμο και κανονικό δικαίωμα που έχουμε εάν θέλουμε να βρισκόμαστε εντός της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας είναι να αποτειχιστούμε και να διακόψουμε την Εκκλησιαστική κοινωνία: με τους αιρετικούς και σχισματικούς οικουμενιστές, με τους σχισματικούς οικουμενιστές, με τους παραταξιακούς της παρασυναγωγής μέχρι να προκαλέσουμε να συγκαλέσουμε και να συγκροτήσουμε Αγία και όχι ληστρική Πανορθόδοξη Σύνοδο για να εξετάσουμε και να καταδικάσουμε τους κακοδόξους ώστε να επικρατήσει η Αλήθεια του Θεού μας και για να επαναφέρουμε την κανονική τάξη στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΠΡΟΣΟΧΗ.!!!!!!!!! ΚΙΝΔΥΝΟΣ.!!!!!!!! ΘΑΝΑΤΟΣ.!!!!!!!!! ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ : ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.?????????????? ΠΩΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ "ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ" ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΕΧΘΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ.!!!!!!!!!  ΚΙΝΔΥΝΟΣ.!!!!!!!! ΘΑΝΑΤΟΣ.!!!!!!!!!  ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ :  ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.??????????????  ΠΩΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ  ΣΗΜΕΡΑ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ  ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ  ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟΥΣ  ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ "ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ" ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΕΧΘΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  ΕΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ  ΠΟΥ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ  ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥΣ ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΕΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ   ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ  ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΠΟΣΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΓΙΝΕΣΕ.??????????  ΠΟΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΟΙ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ  ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ  ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΝ ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΕΩΣ.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Εκτος απο τους Ιερους Κανονες της Αποτειχισεως προ Συνοδικης Διαγνωσεως και Καταδικης : τον ΛΑ' των Αγιων Αποστολων, τον ΙΕ' της Α'Β' Συνοδου και τον  ΙΑ' της εν Καρθαγενης Συνοδου,

Ο δε Γ' της Γ' Οικ. Συνοδου παραγγελει οπως : μηδολως υποκεισθαι τοις αποστατησασιν η αφισταμενοις επισκοποις εκ της Ορθοδοξου Αληθειας.

Τους ουν τολμωντες ετερως (της Ορθοδοξιας) φρονειν η διδασκειν, η κατα τους εναγεις αιρετικους τας εκκλησιαστικας παραδοσεις αθετειν και καινοτομιαν τινα επινοειν, η αποβαλλεσθαι τι εκ των ανατιθεμενων τη Εκκλησια... η επινοειν σκολιως και πανουργως προς το ανατρεψαι εν τι των ενθεσμων παραδοσεων της Καθολικης ( Ορθοδοξου ) Εκκλησιας... επισκοπους μεν οντας η κληρικους καθαιρεισθαι προστασσομεν, μοναζοντας δε η λαικους της κοινωνιας αφοριζεσθαι.

(Ορου Ζ' Οικ. Συνοδου, Mansi, 13,380) Νομοκανονικης Επιτροπης Ελληνων Πολιτων, Αναιδης επιθεσις κατα Ορθοδοξιας και Πολιτειας, σελ.36

Ει τις ερχεται προς υμας και ταυτην την διδαχην ου φερει, μη λαμβανετε αυτον εις οικιαν, και χαιρειν αυτω μη λεγετε, ο γαρ λεγων αυτω χαιρειν κοινωνει τοις εργοις αυτου τοις πονηροις.

Β' Καθολ. Επιστ. Ιωαν. 10-11

...αλλα και εαν ημεις η αγγελος εξ ουρανου ευαγγελιζεται υμιν παρ' ο ευγγελισαμεθα υμιν, αναθεμα εστω. ως προειρηκαμεν, και αρτι παλιν λεγω, ει τις υμας ευαγγελιζεται παρ' ο παρελαβετε, αναθεμα εστω.

( Γαλ. α', 8-9 ).

Και ουκ ειπεν ( ο Αποστολος Παυλος ), εαν εναντια καταγγελωσιν η ανατρεπωσι το παν, αλλα καν μικρον τι ευαγγελιζωνται παρ' ο ευηγγελισαμεθα, καν το τυχον παρακινησωσιν, αναθεμα εστωσαν.

( Ιερου Χρυσοστομου, P.G. 61, 234 ).

Ειμεθα μαθηται Παυλου και Πετρου ; Γινωμεθα γνησιοι παιδες, αλλα μη νοθοι. Προσεχετε απο των αιρετικων. Αυτοι ειναι κυνες ενεοι, λαθροδηκται ( δαγκωνουν χωρις να φωναζουν ), οφεις συρομενοι, δρακοντες, βασιλισκοι, σκορπιοι, ανθρωπομιμοι πιθηκοι. 

( Αγ. Ιγνατιου Θεοφορου, προς Εφεσιους Επιστολη Bihlmeyer p. 82, M. 5 644.)

Οιτινες την υγιη ορθοδοξον πιστην προσποιουντες ομολογειν, κοινωνουσι δε τοις ετεροφροσιν, τους τοιουτους, ει μετα παραγγελιαν μη αποστωσιν, μη μονον ακοινωνητους εχειν, αλλα μηδε αδελφους ονομαζειν.

( Μ. βασιλειου)

Πως ουν ο Παυλος φησι (λεγει) πειθεσθεω τοις ηγουμενοις υμων και υπεικετε ; Ανωτερω ειπων, ων αναθεωρουντες την εβασιν της αναστροφης μιμεισθε την Πιστην , τοτε ειπε πειθεσθε τοις ηγουμενοις υμων και υπεικετε. Τι ουν, φησιν, οταν πονηρος η (ειναι) και μη πειθωμεθα; Πονηρος, πως λεγεις; Ει μεν Πιστεως ενεκεν, φευγε αυτον και παραιτησαι, μη μονον αν ανθρωπος η (ειναι), αλλα καν αγγελος εξ ουρανου κατιων (κατελθων), ει δε βιου ενεκεν, μη περιεργαζου, κατακριτικως. Διοτι και το μη κρινετε, ινα μη κριθητε, περι βιου εστιν, ου περι Πιστεως.

( Ιερου Χρυσοστομου, P.G. 63, 231-232).

Ταυτην (την Ορθοδοξον) εν εαυτοις αναζωπυρουντες αει την Πιστην, ασπιλους και αμωμους εαυτους τηρησατε, μητε κοινωνουντες τω μνημονευθεντι (αιρετικω πατριαρχη Κωνσταντινουπολεως Νεστοριω), μητε μην (βεβαιως) ως διδασκαλω προσεχοντες, ει μενει λυκος αντι ποιμενος.

(Αγ. Κυριλλου Πατριαρχου Αλεξανδρειας, Πρακτικα Γ' Οικουμενικης Συνοδου, Mansi, 4, 1096.)

Ο Αγιος Μαρκος ο Ευγενικος λεγει : 

Φευγετε και υμεις, αδελφοι, την προς τους ακοινωνητους κοινωνιαν και το μνημοσυνο των αμνημονευτων.

Απαντες οι της Εκκλησιας διδασκαλοι, πασαι οι Συνοδοι, πασαι αι θειαι Γραφαι, φευγειν τους ετεροφρονας παραινουσι και της αυτων κοινωνιας διιστασθαι. (P.G. 160, 105 C). 

Ο δε Θεοδωρος ο Στουδιτης γραφων προς τον ηγουμενον Θεοφιλον σημειοι :

Εχθρους γαρ Θεου ο Χρυσοστομος, ου μονον τους αιρετικους, αλλα και τους τοιουτοις κοινωνουντας μεγαλη τη φωνη απεφηνατο.

Επιστολη Οσιομαρτυρων  Αγιορειτων Πατερων προς τον Λατινοφρονα Αυτοκρατορα Μιχαηλ Παλαιολογον (1259-1282) 

Προτιμησαν να καουν ζωντες η να κρεμασθουν, παρα να συλλειτουργησουν με τους συνοδοιπορους του Βεκκου, η να μνημονευσουν απλως τουτου :

Ει γαρ το απλως χαιρειν κοινωνιαν διδωσι τοις εργοις τοις πονηροις, ποσον η διατορος αυτου μνημοσυνη, αυτων των θειων Μυστηριων φρικτως προκειμενων ; Ει δε ο προκειμενος αυτος εστιν η αυτοαληθεια, πως αν το μεγα τουτο ψευδος εικαζειν εικος, το συνταττειν αυτον ως Ορθοδοξον Πατριαρχην, μεταξυ των λοιπων Ορθοδοξων Πατριαρχων, εν καιρω φρικτων Μυστηριων, σκηνικως παιξωμεν ; Και πως ταυτα ανεξεται Ορθοδοξου ψυχη και ουκ αποστησεται της κοινωνιας των μνημονευσαντων αυτικα και ως καπηλευοντας τα θεια τουτους ηγησεται ; Και τι αν ειη ταυτης της οικονομιας ζημιωδεστερον;

Παραγγελιαν γαρ εχομεν εξ αυτου του Αποστολου, εαν τις δογματιζη η προστασση ποιειν ημας, παρ'  ο  οι Κανονες των κατα καιρους Συνοδων, καθολικων τε και τοπικων οριζουσιν, απαραδεκτον αυτου εχειν και μηδε λογιζεσθαι εν κληρω αγιων. Αγ. Θεοδωρος Στουδιτης, ( P.G. 99, 988 Α.)

Εαν ο επισκοπος η ο πρεσβυτερος, οι οντες οφθαλμοι της Εκκλησιας, κακως αναστρεφωνται και σκανδαλιζωσι τον λαο, χρη αυτους εκβαλλεσθαι.

Συμφερον γαρ ανευ αυτων συναθροιζεσθαι εις ευκτηριον οικον, η μετ' αυτων εμβληθηναι, ως μετα Αννα και Καιαφα, εις την γεενναν του πυρος.  Μ. Αθανασιος, ΒΕΠΠΕΣ, 33, 199.

Το μη διαστελλεσθαι κατα τον Θεολογον Γρηγοριον, προδοσια της αληθειας σαφης και των κανονων παραλυσις...

Διο ισθι, μη ειναι σχισμα της Εκκλησιας, αλλ' αληθειας επικρατησιν και Θειων νομων εκδικησιν...

Ο Θειος Βασιλειος λεγει ...Και οι φιλοι κατα Θεον, πως τη κοινωνια των ετεροδοξων κοινωνουντες ;

Ο Μεγας Φωτιος παραγγελει σαφως :   Αιρετικος εστιν ο ποιμην ; λυκος εστιν, φυγειν εξ αυτου και αποπηδαν δεησει, μηδ' απατηθηναι προσελθειν καν ημερον περισαινειν δοκει, φυγε την κοινωνιαν αυτου και την προς αυτον ομιλιαν ως ιον οφεως.

Ο Αγιος Υπατιος λεγει : αφ' ου εγνων οτι αδικα λεγει περι του Κυριου μου, ου κοινωνω αυτω ουτε αναφερω το ονομα αυτου, εκεινος γαρ ουκ εστιν επισκοπος.

α) Ο Αγιος Θεοδωρος ο Στουδιτης λεγει : Ουδ' αν ολα τα χρηματα του κοσμου παρεξει τις και κοινωνων ειη τη αιρεσει, φιλος Θεου ου καθισταται, αλλ' εχθρος. Και τι λεγω κοινωνιας; Καν εν βρωματι και ποματι και φιλια συγκατεισι τοις αιρετικοις, υπευθηνος. ( στλ. 1205.Α)

β) Φυλαξατε ετι εαυτας της ψυχοφθορου αιρεσεως, ης η κοινωνια αλλοτριωσις Χριστου. ( στλ. 1275 C )

γ) Οι μεν τελειον περι την πιστην εναυαγησαν, οι δε, ει και τοις λογισμοις ου κατεποντισθησαν, ομως τη κοινωνια της αιρεσεως συνολλυνται. ( 1164 Α )

δ) τη δε αιρετικη κοινωνια εξ ημισειας δεει σωματικου θανατου, συγκινδυνευοντες ...(1157 C).