Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. 

ανθη εορταστικων λογων εις το αγιον Πασχα

https://drive.google.com/file/d/0B8i_rrioHU5CNVBDYktQTnpobzQ/view?usp=drivesdk

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

https://youtu.be/6TgydZ64uK4

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος. Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχηρα του Πασχα

Ηχος πλ.α'

Στιχ.  Αναστητω ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.

Πασχα ιερον ημιν σημερον αναδεδεικται, Πασχα καινον, Αγιον, Πασχα μυστικον, Πασχα πανσεβασμιον, Πασχα Χριστος ο λυτρωτης, Πασχα αμωμον, Πασχα μεγα, Πασχα των πιστων, Πασχα, το πυλας ημιν του Παραδεισου ανοιξαν, Πασχα, παντας αγιαζων πιστους.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν, ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος.

Δευτε απο θεας Γυναικες ευαγγελιστριαι, και τη Σιων ειπατε, Δεχου παρ' ημων χαρας ευαγγελια, της Αναστασεως Χριστου, τερπου, χορευε, και αγαλλου Ιερουσαλημ, τον Βασιλεα Χριστον, θεασαμενη εκ του μνηματος, ως νυμφιον προερχομενον.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ.  Ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου και οι δικαιοι ευφραθητωσαν.

Αι Μυροφοροι γυναικες, ορθρου βαθεος, επιστασαι προς το μνημα του Ζωοδοτου, ευρον Αγγελον, επι τον λιθον καθημενον, και αυτος προσφθεξαμενος, αυταις ουτως ελεγε, Τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων ; τι θρηνειτε, τον αφθαρτον ως εν φθορα ; απελθουσαι κηρυξατε, τοις αυτου Μαθηταις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Στιχ. Αυτη η ημερα, ην εποιησεν ο Κυριος, αγαλλιασωμεθα, και ευφρανθωμεν εν αυτη.

Πασχα το τερπνον, Πασχα Κυριου, Πασχα,  Πασχα πανσεβασμιον ημιν ανετειλε, Πασχα, εν χαρα αλληλους περιπτυξωμεθα, ω Πασχα λυτρον λυπης, και γαρ εκ ταφου σημερον, ωσπερ εκ παστου, εκλαμψας Χριστος, τα Γυναια χαρας επλησε λεγων, Κηρυξατε Αποστολοις.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Δοξα Πατρι και Υιω και Αγιω Πνευματι, και νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.

Αναστασεως ημερα, και λαμπρυνθωμεν τη πανηγυρει, και αλληλους περιπτυξωμεθα. Ειπωμεν αδελφοι, και τοις μισουσιν ημας. Συγχωρησωμεν παντα τη Αναστασει, και ουτω βοησωμεν, Χριστος ανεστη εκ νεκρων, θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

Χριστος ανεστη εκ νεκρων,  θανατω θανατον πατησας, και τοις εν τοις μνημασι, ζωην χαρισαμενος.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΩ ΑΓΙΩ ΜΕΓΑΛΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΩΙ

Τη Μ. Παρασκευη εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος του Μ. Σαββατου.

ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ

Η ζωη εν ταφω, κατετεθης, Χριστε, και Αγγελων στρατιαι εξεπληττοντο, συγκαταβασιν δοξαζουσαι την σην

Η ζωη πως θνησκεις; πως και ταφω οικεις; του θανατου το βασιλειον λυεις δε, και του Αδου τους νεκρους εξανιστας.

ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ

Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον Ζωοδοτην, τον εν τω Σταυρω τας χειρας εκτειναντα, και συντριψαντα το κρατος του εχθρου.

Αξιον εστι, μεγαλυνειν σε τον παντων Κτιστην, τοις σοις γαρ παθημασιν εχομεν, την απαθειαν ρυσθεντες της φθορας.

ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ

Αι γενεαι πασαι, υμνον τη Ταφη σου, προσφερουσι Χριστε μου.

Καθελων του ξυλου, ο Αριμαθσιας, εν ταφω σε κηδευει.

Απολυτικια. Ηχος β'

Ο ευσχημων Ιωσηφ, απο του ξυλου καθελων το αχραντον σου Σωμα, σινδονι καθαρα, ειλησας και αρωμασιν, εν μνηματι καινω κηδευσας απεθετο.

Δοξα...

Οτε κατηλθες προς τον θανατον, η ζωη η αθανατος, τοτε τον Αδην ενεκρωσας, τη αστραπη της Θεοτητος, οτε δε και τους τεθνεωντας εκ των καταχθονιων ανεστησας, πασαι αι Δυναμεις των επουρανιων εκραυγαζων, Ζωοδοτα Χριστε ο Θεος ημων δοξα σοι.

Και νυν...

Ταις Μυροφοροις Γυναιξι, παρα το μνημα επιστας, ο Αγγελος εβοα, Τα μυρα τοις θνητοις υπαρχει αρμοδια, Χριστος δε διαφθορας εδειχθη αλλοτριος.

Κοντακιον. Ηχος β'

Την αβυσσον ο κλεισας, νεκρος οραται, και σμυρνη και σινδονι ενειλημενος, εν μνημειω κατατιθεται, ως θνητος ο Αθανατος. Γυναικες δε αυτον ηλθον μυρισαι, κλαιουσαι πικρως και εκβοωσαι, Τουτο Σαββατον εστι το υπερευλογημενον, εν ω Χριστος αφυπνωσας αναστησεται τριημερος.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

του Μηναιου, ειτα το παρον.

Τω Αγιω και Μεγαλω Σαββατω, την Θεοσωμον Ταφην, του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου, και την εις Αδου Καθοδον εορταζομεν, δι' ων της φθορας το ημετερον γενος ανακληθεν, προς αιωνιαν ζωην μεταβεβηκε.

Στιχ. Ματην.φυλαττεις τον ταφον, κουστωδια,
Ου γαρ καθεξει τυμβος αυτοζωιαν.

Τη ανεκφραστω σου συγκαταβασει, Χριστε ο Θεος  ημων, ελησον ημας. Αμην.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

Αντιφωνον ΙΒ'. Ηχος πλ.δ'

Ταδε λεγει Κυριος τοις Ιουδαιοις, Λαος μου τι εποιησα σοι, η τι σοι παρηνωχλησα ; τους τυφλους σου εφωτισα, τους λεπρους σου εκαθαρισα, ανδρα οντα επι κλινης ηνωρθωσαμην. Λαος μου, τι εποιησα σοι, και τι μοι ανταπεδωκας ; αντι του μαννα χολην, αντι του υδατος οξος, αντι του αγαπαν με, σταυρω με προσηλωσατε. Ουκετι στεγω λοιπον, καλεσω μου τα εθνη, κακεινα με δοξασουσι, συν τω Πατρι και τω Πνευματι, καγω αυτοις δωρησομαι, ζωην την αιωνιον.

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Κοντακιον. Ηχος πλ. δ'

Τον δι' ημας Σταυρωθεντα, δευτε παντες υμνησωμεν, αυτον γαρ κατειδε Μαρια επι του ξυλου, και ελεγεν, Ει και σταυρον υπομενεις, συ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου.

Ο Οικος

Τον ιδιον Αρνα, η Αμνας θεωρουσα προς σφαγην ελκομενον, ηκολουθει Μαρια, τρυχομενη μεθ'  ετερων γυναικων, ταυτα βοωσα, Που πορευει, Τεκνον ; τινος χαριν, τον ταχυν δρομον τελεις ; Μη ετερος γαμος παλιν εστιν εν Κανα, κακει νυν σπευδεις, ινα εξ υδατος αυτοις  οινον ποιησης ;  Συνελθω σοι Τεκνον, η μεινω σοι μαλλον ; Δος μοι λογον Λογε, μη σιγων παρελθης με, ο αγνην τηρησας με. Συ γαρ υπαρχεις ο Υιος και Θεος μου.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Παρασκευη, τα Αγια και σωτηρια και φρικτα Παθη του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου επιτελουμεν, τους εμπτυσμους, τα ραπισματα, τα κολαφισματα, τας υβρεις, τους γελωτας, την πορφυραν χλαιναν, τον καλαμον, τον σπογγον, το οξος, τους ηλους, την λογχην, και προ παντων, τον σταυρον, και τον θανατον, α δι' ημας εκων κατεδεξατο, ετι δε και την του ευγνωμονος Ληστου, του συσταυρωθεντος αυτω, σωτηριον εν τω Σταυρω ομολογιαν.

Εις την Σταυρωσιν

Στιχ. Ζων ει Θεος συ, καν νεκρωθεις εν
ξυλω,
Ω νεκρε, γυμνε, και Θεου ζωντος Λογε

Ετεροι εις τον ευγνωμονα Ληστην

Στιχ. Κεκλεισμενας ηνοιξε πυλας, Βαλων ο Ληστης κλειδα το, Μνησθητι μου.

Τη υπερφυει και περι ημας παναπειρω σου ευσπλαχνια, Χριστε ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.

Εξαποστειλαριον . Ηχος γ'

Τον Ληστην αυθημερον, του Παραδεισου ηξιωσας, Κυριε καμε τω ξυλω του Σταυρου, φωτισον και σωσον με.  ( Εκ γ' )

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Εκαστον μελος της αγιας σου σαρκος,  ατιμιαν δι' ημας υπεμεινε, τας ακανθας η κεφαλη, η οψις τα εμπτυσματα, οι σιαγονες τα ραπισματα,  το στομα την εν οξει κερασθεισαν χολην τη γευσει, τα ωτα τας δυσσεβεις βλασφημιας, ο νωτος την φραγγελωσιν, και η χειρ τον καλαμον, αι του ολου σωματος εκτασεις εν τω σταυρω, τα αρθρα τους ηλους, και η πλευρα την λογχην, ο παθων υπερ ημων, και παθων ελευθερωσας ημας, ο συγκαταβας ημιν φιλανθρωπια, και ανυψωσας ημας, παντοδυναμε Σωτηρ, ελεησον ημας.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Τη  Μ.  Τεταρτη  εσπερας ψαλλεται ο Ορθρος της  Μ.   Πεμπτης. Ο Εξαψαλμος, το Αλληλουια μετα των Στιχων.
Τροπαριον. Ηχος πλ. δ'

Οτε οι ενδοξοι Μαθηται, εν τω νιπτηρι του δειπνου εφωτιζοντο, τοτε Ιουδας ο δυσσεβης, φιλαργυριαν νοσησας εσκοτιζετο, και ανομοις κριταις, σε τον δικαιον Κριτην παραδιδωσι. Βλεπε χρηματων εραστα, τον δια ταυτα αγχονη χρησαμενον, φευγε ακορεστον ψυχην, την Διδασκαλω τοιαυτα τολμησασαν. Ο περι παντας αγαθος, Κυριε, δοξα σοι.      
( Εκ γ' )

Ηχος γ'. Θειας πιστεως...

Ταπεινουμενος, δι ευσπλαγχνιαν, ποδας ενιψας, των Μαθητων σου, και προς δρομον θειον τουτους κατευθυνας, απαναινομενος Πετρος δε νιπτεσθαι, αυθις τω θειω υπεικει προσταγματι, εκνιπτομενος, και σου εκτενως δεομενος, δωρησασθαι ημιν το μεγα ελεος.

Καταβασια, Αβυσσος εσχατη...
Το Κοντακιον. Ηχος β.
Τα ανω ζητων...

Τον αρτον λαβων, εις χειρας ο προδοτης, κρυφιως αυτας, εκτεινει και λαμβανει, την τιμην του Πλασαντος, ταις οικειαις χερσι τον ανθρωπον, και αδιορθωτος εμεινεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

Ο Οικος

Τη μυστικη εν φοβω τραπεζη, προσεγγισαντες παντες, καθαραις ταις ψυχαις, τον αρτον υποδεξωμεθα, συμπαραμενοντες τω Δεσποτη, ινα ιδωμεν τους ποδας πως απονιπτει των Μαθητων, και εκμασσει τω λεντιω, και ποιησωμεν ωσπερ κατιδωμεν, αλληλοις υποταγεντες, και αλληλων τους ποδας εκπλυνοντες, αυτος γαρ ο Χριστος ουτως εκελευσε, τοις αυτου Μαθηταις ως προεφησεν αλλ' ουκ ηκουσεν, Ιουδας ο δουλος και δολιος.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
του Μηναιου ειτα το παρον

Τη Αγια και Μεγαλη Πεμπτη, οι τα παντα καλως διαταξαμενοι θειοι Πατερες, αλληλοδιαδοχως εκ τε των θειων Αποστολων, και των Ιερων Ευαγγελιων, παραδεδωκασιν ημιν τεσσαρα τινα εορταζειν, τον ιερο Νιπτηρα, τον μυστικο Δειπνο ( δηλαδη την παραδοσιν των καθ' ημας φρικτων Μυστηριων ), την υπερφυα Προσευχην, και την Προδοσιαν αυτην.

Εις τον Ιερον Νιπτηρα

Στιχ. Νιπτει Μαθητων εσπερας Θεος ποδας,
Ου πους πατων ην εις Εδεμ δειλης παλαι.

Εις τον Μυστικον Δειπνον

Στιχ. Διπλους ο Δειπνος, Πασχα γαρ νομου φερει,
Και Πασχα καινον, Αιμα, Σωμα Δεσποτου.

Εις την υπερφυα Προσευχην

Στιχ. Προσευχη, και φοβητρα, θρομβοι αιματων,
Χριστε, προσωπου, παραιτουμενος
δηθεν
Θανατον, εχθρον εν τουτοις φενακιζων

Εις τον Προδοσιαν

Στιχ. Τι δει μαχαιρων ; τι ξυλων λαοπλανοι,
Προς τον θανειν προθυμον εις κοσμου λυτρον ;

Τη αφατω σου ευσπλαχνια, Χριστε ο Θεος ημων, ελεησον
ημας. Αμην.

Τον Νυμφωνα σου βλεπω, Σωτηρ μου, κεκοσμημενον, και ενδυμα ουκ εχω, ινα εισελθω εν αυτω, λαμπρυνον μου την στολην της ψυχης, Φωτοδοτα, και σωσον με.                ( Εκ γ' )

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Ιουδας ο προδοτης δολιος ων, δολιω φιληματι παρεδωκε τον Σωτηρα Κυριον, τον Δεσποτην των απαντων , ως δουλον πεπρακε τοις παρανομοις, αλλ' ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο Αμνος ο του Θεου, ο Υιος του Πατρος, ο μονος πολυελαιος.

Ιουδας ο δουλος και δολιος, ο μαθητης και επιβουλος, ο φιλος και διαβολος, εκ των εργων απεφανθη, ηκολουθει γαρ τω Διδασκαλω, και καθ' εαυτον εμελετα την προδοσιαν, ελεγεν εν εαυτω, Παραδωσω τουτον, και κερδησω τα συναχθεντα χρηματα, επεζητει δε και το μυρον πραθηναι, και τον Ιησουν δολω κρατηθηναι, απεδωκεν ασπασμον, παρεδωκε τον Χριστον, και ως προβατον επι σφαγην, ουτως ηκολουθει, ο μονος ευσπλαγχνος και φιλανθρωπος.

Ψαλλομεν τα παροντα Στιχηρα Ιδιομελα.
Ηχος πλ. δ'

Σημερον το κατα του Χριστου πονηρον συνηχθη συνεδριον, και κατ' αυτου κενα εβουλευσαντο, παραδουναι Πιλατω εις θανατον τον ανευθυνον. Σημερον την των χρηματων αγχονην, Ιουδας εαυτω περιτιθησι, και στερειται κατ' αμφω, ζωης προσκαιρου και θειας. 
Σημερον Καιαφας, ακων προφητευει, συμφερει λεγων, υπερ του λαου ενα απολεσθαι, ηλθε γαρ υπερ των αμαρτιων ημων του παθειν, ινα ημας ελευθερωση, εκ της δουλειας του εχθρου, ως αγαθος και φιλανθρωπος.

Στιχ. Ο εσθιων αρτους μου εμεγαλυνεν επ' εμε πτερνισμον.

Σημερον ο Ιουδας, το της φιλοπτωχειας κρυπτει προσωπειον, και της πλεονεξιας ανακαλυπτει την μορφην, ουκετι των πενητων φροντιζει, ουκετι το μυρον πιπρασκει, το της αμαρτωλου, αλλα το ουρανιον μυρον, και εξ αυτου νοσφιζεται τα αργυρια, τρεχει προς Ιουδαιους, λεγει τοις παρανομοις, Τι μοι θελετε δουναι, καγω υμιν παραδωσω αυτον ; Ω φιλαργυριας προδοτου !  ευωνον ποιειται την πρασιν, προς την γνωμην των αγοραζοντων, του πωλουμενου την πραγματειαν ποιειται, ουκ ακριβολογειται προς την τιμην, αλλ' ως δουλον φυγαδα απεμπολει, εθος γαρ τοις κλεπτουσι, ριπτειν τα τιμια, νυν εβαλε τα αγια, τοις κυσιν ο μαθητης, η γαρ λυσσα της φιλαργυριας, κατα του ιδιου Δεσποτου, μαινεσθαι εποιησεν αυτον, ης την πειραν φυγωμεν, κραζοντες, Μακροθυμε Κυριε, δοξα σοι.