17 Ιανουαρίου 2021
Δείτε το βίντεο "ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ"
16 Ιανουαρίου 2021
ΟΤΑΝ Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝ. ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ : Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΊΣΚΟΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥΣ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΩΣ ΠΡΟΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών
ΟΤΑΝ Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝ. ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ : Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΊΣΚΟΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥΣ
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΩΣ ΠΡΟΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ — του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών
Στο περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου «Διάβαση» και στο 54ο τεύχος του των μηνών Μαρτίου-Απριλίου 2005, δημοσιεύεται άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ιωάννου Ζηζιούλα, με θέμα «Ο Επίσκοπος ως προεστώς της Ευχαριστίας».
Πρόκειται, στο κείμενο αυτό, για ανάπτυξη σκέψεων του Σεβασμιωτάτου, που αφορούν στο νόημα του επισκοπικού αξιώματος στον χώρο της λειτουργικής και, γενικώτερα, της εκκλησιαστικής μας ζωής. Κατά τον Σεβασμιώτατο κ. Ιωάννη, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι «επισκοποκεντρική». Την βασική αυτή θέση του, σχετικώς με το νόημα και τον ρόλο του επισκοπικού αξιώματος, προσπαθεί να στηρίξει με την παράθεση λειτουργικών και εκκλησιολογικών στοιχείων. Συνοπτικώς, και μάλλον επιγραμματικώς, τα στοιχεία αυτά είναι τα εξής:
Η επισκοπική προεδρία της Θείας Ευχαριστίας είναι το κύριο και κατ΄ εξοχήν έργο του Επισκόπου. Από την ιδιότητά του αυτή «πηγάζει όλη η εξουσία του Επισκόπου, όχι μόνο η αγιαστική, αλλά και η λεγομένη διοικητική». Έτσι, ο Επίσκοπος «έχει ως κύριον έργον του πρωταρχικόν να ηγείται της Θείας Ευχαριστίας, όλα τα άλλα έργα του είναι δευτερεύοντα» (σ. 5).
Ο Επίσκοπος, συνεπώς, «όταν διοικεί, δεν ασκεί διοίκησιν, αλλά προεκτείνει σε όλους τους τομείς της ζωής της Εκκλησίας τη χάρη και την ευλογία της Θείας Ευχαριστίας της οποίας προϊσταται» (σ. 6). «Όλα στην Εκκλησία γίνονται με την ευλογία του Επισκόπου» (σ. 6), εφ’ όσον ο Επίσκοπος «είναι ο προεστώς της Θείας Ευχαριστίας» (σ.6).
Ο Επίσκοπος εικονίζει, ως προεστώς της Εκκλησίας, «τον Βασιλέα Χριστόν όπως θα έλθει στην Βασιλεία του», με λαμπρότητα και ακτινοβολία!
Η Θεία Λειτουργία «είναι εντελώς αδιανόητος χωρίς την έννοια του εικονισμού. Αλλά όταν λέμε ότι ο Επίσκοπος στη Θεία Ευχαριστία είναι εικών του Χριστού, δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε αυτό, διότι χάσαμε πλέον την γλώσσα της εικόνος της εκκλησιαστικής ζωής» (σ. 7).
Πάντως, εφ΄ όσον «ο Επίσκοπος είναι εικών του Χριστού, δεν μπορούμε να παρακάμψουμε την εικόνα του και να πάμε απευθείας στο πρωτότυπο» (σ. 7). «Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να προσευχόμαστε στο Χριστό (σημ. σ. απευθείας) αλλά πρέπει να παρεμβάλλεται η εικόνα του Επισκόπου» (σ. 7). «Υπάρχουν βέβαια ακόμη πολλοί που βλέπουν στο πρόσωπο του Επισκόπου τον ίδιο το Χριστό, αλλά ο αριθμός τους μειώνεται διαρκώς και χάνεται η εικονολογική αντίληψη των δρωμένων της Θείας Ευχαριστίας» (σ. 8).
«Εάν η επικοινωνία μας με το Θεό παρακάμπτει τον άνθρωπο (Επίσκοπο), τότε η επικοινωνία αυτή πραγματοποιείται μέσω της φαντασίας» (σ. 9).
«Το μνημόσυνο του Επισκόπου κατά τη Θεία Λειτουργία αποτελεί το πλέον καίριο στοιχείο, που αναδεικνύει την Θεία Ευχαριστία επισκοποκεντρικό γεγονός στη ζωή της Εκκλησίας» (σ. 10).
8. «Το γεγονός ότι ο ιερεύς, όταν πρόκειται να τελέσει τη Θεία Ευχαριστία λαμβάνει καιρόν…. Και από τον θρόνον του Επισκόπου, έστω και αν είναι κενός, δείχνει ότι και όταν ακόμη δεν λειτουργεί ο Επίσκοπος, αυτός είναι το κέντρο της Θείας Ευχαριστίας» (σ. 10).
Μία μόνο δυνατότητα έχουμε να ελέγξουμε την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου ότι, ως κύριο έργο και πρωταρχικό του Επισκόπου είναι το να ηγείται της Θείας Ευχαριστίας και ότι προϊσταται και προεδρεύει αυτής. Να ανατρέξουμε στο κείμενο της Θείας Λειτουργίας, στο Ιερατικόν, για να ιδούμε αν, πράγματι, ο Επίσκοπος είναι «ο προεστώς και το κατεξοχήν κέντρο της Θείας Ευχαριστίας»!
Α. Προ της ενάρξεως της Θείας Λειτουργίας.
Στην τελευταία ευχή της προετοιμασίας του ιερέως, στον σολέα, προ του τέμπλου, θα ζητήσει την «χείρα» του Δεσπότου Χριστού, για να επιτελέσει την αναίμακτο θυσία, ο λειτουργός ιερεύς:
Κύριε, εξαπόστειλόν μοι την χείρα σου εξ αγίου κατοικητηρίου σου και ενίσχυσόν με, εις την προκειμένην διακονίαν σου, ίνα ακατακρίτως παρασταθώ τω φοβερώ σου βήματι, και την αναίμακτον ιερουργίαν επιτελέσω. Ότι σου εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων.
Στην ευχή αυτή ο λειτουργός ιερεύς δεν ζητεί την χείρα του οικείου επισκόπου για να επιτελέσει την «αναίμακτον ιερουργίαν», αλλά του προσφέροντος εαυτόν, για την θυσία αυτή, Κυρίου Ιησού Χριστού!
Β. Κατά την ακολουθίαν της Αναφοράς, της καθαγιάσεως των τιμίων δώρων.
α) Η πρόσκληση του λαού του Θεού να προσέλθει, προετοιμαζόμενος, στην τράπεζα της αναιμάκτου θυσίας γίνεται δια των λόγων του Κυρίου Ιησού και όχι δια του Επισκόπου!
Λάβετε, φάγετε· τούτό μου εστί το σώμα, το υπέρ κλώμενον εις άφεσιν αμαρτιών.
Πίετε εξ αυτού πάντες· τούτό εστι το αίμα μου, το της καινής Διαθήκης, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνόμενον, εις άφεσιν αμερτιών.
β) Για την καθαγίαση των τιμίων δώρων ο ιερεύς λειτουργός απευθύνεται προς τον Κύριο, που είναι συγχρόνως θύτης και θύμα. Και στο σημείο τούτο η παρουσία ή μετοχή του Επισκόπου είναι ανύπαρκτη:
Έτι προσφέρομεν την λογικήν ταύτην και αναίμακτον λατρείαν και παρακαλούμέν σε και δεόμεθα, και ικετεύομεν· κατάπεμψον το Πνεύμα σου το Άγιον εφ΄ ημάς και επί τα προκείμανα δώρα ταύτα. Και ποίησον τον μεν Άρτον τούτον, τίμιον Σώμα του Χριστού σου. Το δε εν τω ποτηρίω τούτω τίμιον Αίμα του Χριστού σου. Μεταβαλών τω Πνεύματί σου τω Αγίω.
γ) Προ της Θείας Μεταλήψεως και πάλι η σχετική ευχή του ιερέως θα απευθυνθεί στον θυσιασθέντα Κύριο και όχι στον Επίσκοπο:
Πρόσχες Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, εξ αγίου κατοικητηρίου σου, και από θρόνου δόξης της Βασιλείας σου, και ελθέ εις το αγιάσαι ημάς, ο άνω τω Πατρί συγκαθήμενος και ώδε ημίν αοράτως συνών. Και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματός σου και του τιμίου αίματός, και δι΄ ημών παντί τω λαώ.
Της αναιμάκτου, λοιπόν, θυσίας του Χριστού προεστώς και ηγέτης και πρόεδρος και κέντρο είναι ο ίδιος ο Χριστός και ουδείς άλλος. Στο γίγνεσθαι του φρικτού μυστηρίου της θυσίας αυτής ο Επίσκοπος είναι τελετουργικώς ανύπαρκτος!!! Συνομολογεί και βεβαιώνει το τελευταίο γεγονός και ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας, στο έργο του «Εις την Θείαν Λειτουργίαν» : «Διότι δεν μεταλαμβάνουν πραγματικά όλοι αυτοί στους οποίους δίδει ο ιερεύς, αλλά οπωσδήποτε μόνον εκείνοι στους οποίους δίδει μόνον ο Χριστός. Ο ιερεύς δίδει γενικά σε όλους τους προσερχομένους, ο δε Χριστός (μόνον) στους αξίους να μετάσχουν. Από αυτά είναι φανερό ότι μόνον ένας είναι αυτός, που τελεί το μυστήριο για τις ψυχές και αγιάζει ζωντανούς και αποθανόντας, ο Σωτήρ» (Φιλοκαλία των Νηπτικών και Ασκητικών, Νικόλαος Καβάσιλας, Πατερικαί Εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς», Θεσσαλονίκη 1979, σ. 208). Από το κείμενο, λοιπόν, της Θείας Λειτουργίας δεν προκύπτει ότι ο Επίσκοπος είναι προεστώς της Θείας Ευχαριστίας, με το νόημα που θέλει ο Σεβασμιώτατος κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, ούτε υπάρχει κάποιο στοιχείο ότι ηγείται στα εξελικτικά στάδια της μυστηριακής ιερουργίας. Ούτε, επίσης, μαρτυρείται στο κείμενο αυτό ότι «ο Επίσκοπος στη Θεία Ευχαριστία είναι εικών του Χριστού»! Έτσι η Θεία Λειτουργία είναι ακραιφνώς χριστοκεντρική και καθόλου επισκοποκεντρική! Στα δρώμενα της Θείας Ευχαριστίας, αλλά και όλης της Θείας Λειτουργίας, όπως είναι φυσικό και αυτονόητο, δεσπόζει η εικόνα του Χριστού ως θύτου και θύματος. Κάθε αναφορά, επομένως, στο γεγονός αυτό της Θείας Ευχαριστίας ή γενικώτερα, της Θείας Λειτουργίας έχει αποκλειστικώς χριστοκεντρική λειτουργική νοηματική. Αντιθέτως, η εικόνα του Επισκόπου παρουσιάζεται εξαιρετικώς περιθωριακή στο όλο γίγνεσθαι της Θείας Ευχαριστίας-Θείας Λειτουργίας. Απλώς, ο Επίσκοπος μνημονεύεται ως ο εκκλησιαστικός-διοικητικός προϊστάμενος τέσσερις φορές, χωρίς ιδιαίτερη επισήμανση χαρισματικής ή λειτουργικής υπεροχής. Δίδει ευλογία ως ιερατικός προϊστάμενος και από αυτόν εξαρτώνται όλα τα διοικητικά θέματα της Επισκοπής του. Με το νόημα αυτό, άλλωστε, γίνεται και η μνημόνευσή του. Δεν μπορεί, λοιπόν, να ισχυρίζεται ο Σεβασμιώτατος ότι: «το πλέον κύριον στοιχείο, που αναδεικνύει τη Θεία Ευχαριστία επισκοποκεντρικό γεγονός στη ζωή της Εκκλησίας, είναι η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου». Η διοικητική εξουσία μπορεί να στηρίζει ευθύνες επισκοπικής μέριμνας για την διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της όλης επισκοπής, αλλά η έννοια αυτή της εξουσίας δεν σχετίζεται με το γεγονός της Ευχαριστίας. Στο σημείο αυτό λησμονεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης ότι ο Κύριος απέτρεψε τους μαθητές του από αξιώσεις εξουσίας, οποιασδήποτε μορφής. Ο λόγος Του, εν προκειμένω, είναι σαφής και έχει απόλυτο χαρακτήρα: «… οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτών. Ουχ ούτως έσται εν υμίν, αλλ΄ ος εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος,έσται υμών δούλος· ώσπερ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Ματθ. 20: 25-28). Για τον λόγο αυτόν, άλλωστε, του Κυρίου ο Απόστολος Παύλος καλεί τον Τιμόθεο «διάκονον του Ιησού Χριστού» (Α΄ Τιμ. 4:6). Και ο Επίσκοπος είναι διάκονος και δούλος του Δεσπότου Χριστού και δεν μπορεί να θέλει να είναι ηγέτης και προεστώς του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, εφ΄ όσον «ουκ έστι δούλος μείζων του κυρίου αυτού» (Ιω. 15: 20)!
Επιπλέον δύο σημεία, από τα πολλά και απαράδεκτα του κειμένου του Μητροπολίτου Περγάμου, βρίσκονται, όχι μόνον έξω από το πνεύμα της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας, αλλά και πέραν της κοινής λογικής!
Ι. Είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ο Σεβασμιώτατος ότι ο δεσποτικός θρόνος, απουσιάζοντος του Επισκόπου, κατά την Θεία Λειτουργία, «έστω κι αν είναι κενός, δείχνει ότι και όταν ακόμη δεν λειτουργεί ο Επίσκοπος, αυτός είναι το κέντρο της Θείας Ευχαριστίας»; Και μόνον αυτή η σκέψη του (η εκκλησιολογική) δείχνει την διάθεση της αξιώσεώς του υπεροχικής δεσποτικής θέσεως έναντι του Αρχιερέως Χριστού!!! Λησμονεί, δυστυχώς, ο Σεβασμιώτατος ότι ο δεσποτικός θρόνος στον οποίο κάθεται κατά την Θεία Λειτουργία είναι θρόνος του Αρχιερέως Χριστού, γεγονός που επισημαίνει η Αρχιερατική Του εικόνα; Και ότι, επίσης, το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, και κενός να είναι, είναι πλήρης της Αρχιερατικής παρουσίας του Χριστού; Εξ άλλου, όταν ο λειτουργός ιερέας θυμιά τον κενό δεσποτικό θρόνο, θυμιά την Αρχιερατική εικόνα του Χριστού, βλέπει το πρόσωπο του Χριστού, και είναι φυσικό να μη έχει προ οφθαλμών του την εικόνα του οικείου μητροπολίτου. Πάντως, ούτως ή άλλως, και όταν ακόμη κάθεται ο Επίσκοπος επί του θρόνου αυτού, ο Χριστός είναι πάντοτε ο Μέγας Αρχιερεύς! Δεν χωράει δεύτερος! ΙΙ. Επίσης, είναι δυνατόν να λέγεται και να γράφεται ότι ο πιστός, προσευχόμενος, μόνον μέσω της εικόνας του Επισκόπου μπορεί να φθάσει στο πρωτότυπο, δηλαδή στον Χριστό; Και ότι αν δεν περάσει μέσα από την εικόνα του Επισκόπου, δεν συναντά τον Χριστό, αλλά προσεύχεται με την φαντασία του; Λησμονεί ο Σεβασμιώτατος κ. Ιωάννης Ζηζιούλας την αξιωματική αρχή του Αποστόλου Παύλου: «Εις γαρ Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπου, άνθρωπος Χριστός Ιησούς»! (Α΄ Τιμ. 2: 5). Υπάρχει, άραγε, μεγαλύτερος παραλογισμός για την στήριξη μιας αντιεκκλησιολογικής Δεσποτοκρατίας;
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης έχει ήδη κάνει χρήση της εξουσίας του επί της Θείας Ευχαριστίας, ως ηγέτης αυτής και προεστώς και πρόεδρος, και έχει ενεργήσει ανεπίτρεπτη τομή στον μυστηριακό πυρήνα της Θείας Ευχαριστίας, αρνούμενος την σωτηρία μας δια του σταυρικού θανάτου του Χριστού!!! Γράφει, για να δομήσει μια σημαντική αιρετική θέση στην «καρδιά» της Ορθόδοξης χριστολογίας, ότι: «Ο Χριστός είναι Σωτήρ του κόσμου όχι γιατί θυσιάσθηκε στο Σταυρό εξαλείφοντας μ΄ αυτόν τον τρόπο τις αμαρτίες του κόσμου, αλλά γιατί «ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας». Η Δύση (συνεχίζει)-Ρωμαιοκαθολική και Προτεσταντική- που είδε το πρόβλημα του κόσμου ως πρόβλημα ηθικό (παράβαση εντολής και τιμωρία) έκαμε το Σταυρό του Χριστού επίκεντρο της πίστεως και της λατρείας. Αλλά η Ορθοδοξία εξακολουθεί να τονίζει την Ανάσταση ως το κέντρο της όλης ζωής της…» («Χριστολογία και ύπαρξη», περιοδ. Σύναξη, τ. 2, 1982, σ. 18). Προκειμένου, όμως να στηρίξει την αιρετική αυτή θέση επί καινοδιαθηκικού εδάφους, επικαλείται τον παύλειο λόγο. Αναφέρεται στο χωρίο της Α΄ προς Κορινθίους Επιστολής του, 15, 14: «Ει Χριστός ουκ εγήγερται ματαία η πίστις υμών». Αλλά το χωρίο αυτό το παραποιεί (το πλαστογραφεί;) αντικαθιστώντας την προσωπική αντωνυμία «υμών» με την αντωνυμία «ημών» !!! Έτσι το χωρίο αυτό φαίνεται ότι έχει καθολική-υποχρεωτική ισχύ, ενώ, όπως φαίνεται από το ίδιο το κείμενο, αφορά ειδική περίπτωση Κορινθίων συνομιλητών στους οποίους απευθύνεται ο Απόστολος Παύλος, για να τους δείξει ότι η πίστη τους στον Χριστό χωρίς την πίστη τους στην Ανάστασή Του, είναι ματαία και περιττή! Ο Σεβασμιώτατος, με την κακοδοξία του αυτή, ακυρώνει και μάλλον ακρωτηριάζει την ορθόδοξη σωτηριολογία και χριστολογία και ενεργεί διχοτόμηση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, αρνούμενος την λυτρωτική δύναμη του Σταυρού του Χριστού! Οπωσδήποτε, ο πυρήνας της Ορθοδοξίας είναι σταυροαναστάσιμος! Σταυρός και Ανάστασις δεν ξεχωρίζουν, αφού η Ανάσταση ανατέλλει από τον Σταυρό του Κυρίου!
Φαίνεται ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περγάμου ρέπει στην …αιρεσιολογία! Ως «αφεντικό» της Θείας Ευχαριστίας, μπορεί να λέει και να γράφει ό,τι θέλει! «Έτσι, ακούσαμε από τον Μητροπολίτη Περγάμου, σε ένα θεολογικό συμπόσιο που έγινε στο Boze της Ιταλίας, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει, βέβαια, όλην την αλήθεια, αλλά όχι μόνον αυτή, αλλά και άλλες εκκλησίες μη ορθόδοξες. Είναι η γνωστή εκκλησιολογία των αδελφών εκκλησιών. Σε ένα του άρθρο, που δημοσιεύθηκε στο καθολικό περιοδικό “Regno”, μας αναλύει την γνωστή του εκκλησιολογία και δηλώνει ξεκάθαρα πως η Εκκλησία έχει ανάγκη από το Πρωτείο του Πάπα» (απόσπασμα άρθρου του Γεωργ. Καραλή, Διευθυντού του Ορθοδόξου περιοδ. Italia Ortodossa, ανταποκριτού του «Ο.Τ.» από την Ιταλία, «Ο.Τ.» 16.7.1999).
Την 23.12.2005 ο «Ο.Τ.» δημοσίευσε πληροφορία, σύμφωνα με την οποία, εις το Θ΄ Διαχριστιανικό (διάβαζε: μεταξύ παπικών και ορθοδόξων εξ Αθηνών) Συμπόσιον, μεταξύ άλλων πορισμάτων, «διαπιστώθηκε ότι η «Ευχαριστηριακή εκκλησιολογία» είναι δυνατό να αποτελέσει σημαντική βάση προσεγγίσεως των δύο Εκκλησιών, στα πλαίσια του οικουμενικού διαλόγου, για την κατανόηση της λειτουργίας του Επισκοπικού πρωτείου στην τοπική Εκκλησία, στα πλαίσια του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας»! Ιδού η χρήση της περιλάλητης ευχαριστηριακής εκκλησιολογίας στην…. συνάντησή της με το Επισκοπικό πρωτείο! Να περιμένουμε, άραγε, να χρησιμοποιηθεί η «βάση» αυτή και για την από μέρους της Εκκλησίας των Αθηνών αποδοχή του πρωτείου του Πάπα; Ο εισηγητής, πάντως, της εν λόγω εκκλησιολογίας έχει γραπτώς ξεκαθαρίσει την θέση του: η Εκκλησία μας έχει ανάγκη το πρωτείο του Πάπα! Ιδού ο Πάπας, ιδού και το ορθόδοξο…πήδημα, ενδεχομένως, από το Επισκοπικό πρωτείο στο Παπικό πρωτείο!!!
15 Ιανουαρίου 2021
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΩΣ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΤΟΥΣ ΧΛΙΑΡΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΟΒΡΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ :
14 Ιανουαρίου 2021
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΕΧΩΝ ΗΜΕΡΑΣ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΜΙΑΝ Η ημερα εχει ωρας ι' και η νυξ ωρας ιδ' ΤΗ Α' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Η κατα σαρκα Περιτομη του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου και μνημη του εν Αγιοις Πατρος ημων Βασιλειου του Μεγαλου.
12 Ιανουαρίου 2021
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΗΠΩΣ Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟ 1925 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΤΣΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΣΤΟΥΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ???????
11 Ιανουαρίου 2021
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΩΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΩΝ
6 Ιανουαρίου 2021
ΤΗ ΚΕ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΤΗ ΚΕ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ωδη α'. Ηχος α'. Ο Ειρμος
Χριστος γενναται, δοξασατε. Χριστος εξ ουρανων, απαντησατε. Χριστος επι γης, υψωθητε, Ασατε τω Κυριω πασα η γη, και εν ευφροσυνη, ανυμνησατε λαοι, οτι δεδοξασται.
Απολυτικιον. Ηχος δ' ( εκ γ' )
Η Γεννησις σου Χριστε ο Θεος ημων, ανετειλε τω κοσμω, το φως το της γνωσεως, εν αυτη γαρ οι τοις αστροις λατρευοντες, υπο αστερος εδιδασκοντο, σε προσκυνειν, τον Ηλιον της δικαιοσυνης, και σε γινωσκειν εξ' υψους ανατολην. Κυριε δοξα σοι.
Κοντακιον. Ηχος γ'. Αυτομελον.
Ποιημα Ρωμανου του Μελωδου
Η Παρθενος σημερον, τον Υπερουσιον τικτει, και η γη το Σπηλαιον, τω απροσιτω προσαγει. Αγγελοι, μετα Ποιμενων δοξολογουσι. Μαγοι δε, μετα αστερος οδοιπορουσι, δι' ημας γαρ εγεννηθη, Παιδιον νεον, ο προ αιωνων Θεος.
ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ :
Τη ΚΕ' του αυτου μηνος, η κατα σαρκα Γεννησις του Κυριου και Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου.
Στιχ. Θεος το τεχθεν, η δε Μητηρ Παρθενος,
Τι μειζον αλλο καινον ειδεν η κτισις ;
Παρθενικη Μαριη Θεον εικαδι γεινατο πεμπτη.
Τη αυτη ημερα, η Προσκυνησις των Μαγων.
Στιχ. Σε προσκυνουσα ταξις εθνικη, Λογε,
Το προς σε δηλοι των Εθνων
μελλον σεβας.
Τη αυτη ημερα, μνημη των Θεασαμενων Ποιμενων τον Κυριον.
Στιχ. Ποιμνην αφεντες την εαυτων ποιμενες,
Ιδειν καλον σπευδουσι Χριστον ποιμενα.
Αυτω η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. Αμην.
Εξαποστειλαριον. Αυτομελον
Επεσκεψατο ημας, εξ' υψους ο Σωτηρ ημων, ανατολη ανατολων, και οι εν σκοτει και σκια, ευρομεν την αληθειαν, και γαρ εκ της Παρθενου ετεχθη ο Κυριος. ( εκ γ' )
Η Υπακοη. Ηχος πλ δ'.
Την απαρχην των εθνων, ο ουρανος σοι προσεκομισε, τω κειμενω Νηπιω εν φατνη, δι' αστερος τους Μαγους καλεσας, ους και κατεπληττεν, ου σκηπτρα και θρονοι, αλλ' εσχατη πτωχεια, τι γαρ ευτελεστερον σπηλαιου ; τι δε ταπεινοτερον σπαργανων ; εν οις διελαμψεν ο της Θεοτητος σου πλουτος. Κυριε δοξα σοι.
Μεγαλυναριον.
Δοξα εν υψιστοις πασα πνοη, εν χαρα βοατω, τω τεχθεντι εν Βηθλεεμ, επι γης γαρ ωφθη, δωρουμενος ειρηνην. Την τουτου προσκυνησωμεν, θειαν Γεννησιν.
5 Ιανουαρίου 2021
ΠΕΡΙ ΝΟΕΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ : Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ : ΤΟ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΩΡΕΣ. ΜΠΟΡΕΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ. ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ. ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΣΤ'. Τί πράγμα είναι ή νοερά προσευχή καί πόσων λογιών μπορεί νά γίνει.
ΠΕΡΙ ΝΟΕΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ :
Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ : ΤΟ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΩΡΕΣ.
ΜΠΟΡΕΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ. ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ.
ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΣΤ'.
Τί πράγμα είναι ή νοερά προσευχή καί πόσων λογιών μπορεί νά γίνει.
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΔΟΔΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΙΝΑΖΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ : 1) ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ 2) ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ 3) ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΔΕΙΤΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΙΟ - ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΓΙΟ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΤΕ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ
ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΔΟΔΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΙΝΑΖΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΝΕ : 1) ΟΤΙ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ 2) ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ 3) ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΔΕΙΤΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΙΟ - ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΓΙΟ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΤΕ Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΤΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.
Ἡ καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:
«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.
Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).
http://churchsynaxarion.blogspot.com/2012/04/blog-post.html?m=1
Ὑπέρ τῆς καθημερινῆς Θείας Κοινωνίας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων συνηγορεῖ καί ἡ μαρτυρία τοῦ Τερτυλλιανοῦ (155 - 240 μ. Χ.), τοῦ ἀποκαλουμένου «Πατρός τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ περί τῆς συνηθείας τῶν πιστῶν νά λαμβάνουν κατ’ ἰδίαν μερίδες καθαγιασμένου Ἄρτου, ὥστε νά μεταλαμβάνουν καθημερινά (Τερτυλλιανοῦ, “Ad uxorem”, 2, 5). Ἡ πρακτική αὐτή διατηρήθηκε γιά μέν τούς λαϊκούς μέχρι τόν 7ο αἰώνα, γιά δέ τούς μοναχούς ἐπί μεγαλύτερο διάστημα (Taft, ὅπ. παρ., σελ. 62).
Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).
Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις».
Ὁ πόθος αὐτός τῶν Χριστιανῶν τῶν πρώτων αἰώνων γιά τήν καθημερινή συμμετοχή στά Ἄχραντα Μυστήρια, ὁδήγησε πρός τό τέλος τοῦ 2ου αἰ. στήν συχνότερη τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας/ Λειτουργίας.
Ἡ σχεδόν καθημερινή συμμετοχή τῶν πιστῶν στήν Θεία Εὐχαριστία (ἀλλά καί ἡ Θεία Κοινωνία ἐκτός ναοῦ, «κατ’ οἶκον», ἄνευ Ἱερέως, τόσο τῶν μοναχῶν, ὅσο καί λαϊκῶν), ἐκφράζεται μέ σαφέστερο τρόπο ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο:
«Καί τό κοινωνεῖν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί μεταλαμβάνειν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, καλόν καί ἐπωφελές…Τίς γάρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τό μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς, οὐδέν ἄλλο ἐστί ἤ ζῆν πολλαχῶς; Ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθ’ ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν· ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ Τετράδι, ἐν τῇ Παρασκευῇ καί τῷ Σαββάτῳ καί ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις, ἐάν ἦ μνήμη Ἁγίου τινός.
Τό δέ ἀναγκάζεσθαί τινα, μή παρόντος Ἱερέως, τήν κοινωνίαν τῇ ἰδίᾳ χειρί λαμβάνειν, μηδαμῶς εἶναι βαρύ, περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύεται, διά τό κατά τήν μακράν συνήθειαν καί δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων πιστώσασθαι. Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἐστν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἐφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. Ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ, ἕκαστος καί τῶν λαῶν τελούντων, ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. Ἅπαξ γάρ τοῦ Ἱερέως τήν θυσίαν τελειώσαντος καί δεδωκότος, ὁ λαβών αὐτήν καί μεταλαμβάνων πιστεύειν ὀφείλει, ὡς παρ’ αὐτοῦ Ἱερέως μεταλαμβάνειν ὀφείλει. Καί γάρ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ Ἱερεύς ἐπιδίδωσι τήν μερίδα καί κατέχει αὐτήν ὁ ὑποδεξάμενος μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης καί οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. Ταυτόν τοίνυν ἐστί τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξηταί τις παρά τοῦ Ἱερέως, εἴτε πολλάς μερίδας ὁμοῦ» («Πρός Καισαρίαν Πατρικίαν», P.G. 32, 484 – 485).
Τό αὐτό μαρτυρεῖ καί ὁ Ὅσιος Βαρσανούφιος ὁ Μέγας. Ἀπαντῶντας στήν ἐρώτηση ἄν κάποιος μπορεῖ νά κοινωνεῖ στό κελλί του κάθε ἡμέρα, λέγει: «Περί δέ τοῦ ἔρχεσθαι τήν Θείαν Κοινωνίαν, ὁπότε κατά καταφρόνησιν οὐ γίνεται, ἀλλά κατά ἀσθένειαν, οὐκ ἐστι κατάκρισις· καί γάρ ὁ ἀρχίατρος πρός τούς πάνυ κάμνοντας καί κακῶς ἔχοντας, ἀφ’ ἑαυτοῦ ἦλθεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός
κοινωνῶμεν καθημερινῶς» (πρβλ. Migne 19, σελ. 678).
Ὁ Ὅσιος Ἰώβ ὁ Ὁμολογητής γράφει: «Καί καθ’ ἡμέραν εἰ οἷόν τε (ἐάν εἶναι δυνατόν), τοῖς ἀξίοις ἐπιτελεῖσθαι συγκεχώρειται (ἡ Θεία Κοινωνία). Ἱερεῦσί τε ὁμοίως καί ἰδιώταις, ἀνδράσι τε καί γυναιξί, νηπίοις καί γέρουσι καί πάςῃ Χριστιανῶν ἡλικίᾳ, ἁπλῶς καί τάξει».
Ὁ ἅγ. Κυπριανός ἐπ. Καρχηδόνος μαρτυρεῖ, ὅτι στήν ἐποχή του στίς ἐκκλησίες τῆς βορείου Ἀφρικῆς, ἴσχυε ἡ καθημερινή Θεία Κοινωνία. «Καθημερινῶς - γράφει - τήν Εὐχαριστίαν ὡς τροφήν σωτηρίας λαμβάνομεν» (“De oratione Domini”, 18). Τό αὐτό δέχονται ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων (In Psal. 118), ὁ ἅγ. Ἱερώνυμος καί ὁ Ἱερός Αὐγουστῖνος (PL 22, 672, 38, 1099).
Τό αὐτό δέχεται καί ὁ Μέγας Βασίλειος: «Πάντες γάρ οἱ κατά τάς ἐρήμους μονάζοντες, ἔνθα μή ἔστιν Ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες, ἀφ’ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν· ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δέ καί ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καί τῶν ἐν λαῷ τελούντων, ὡς ἐπί τῷ πλεῖστον, ἔχει Κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ» (Ἐπιστολή 93η. Βλ. Νικ. Καλογερᾶ, «Χριστιανική Ἀρχαιολογία», σελ. 437).
Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν «Εἰσηγητική Ἔκθεση» τοῦ ἔτους 1970 (μεταξύ τῶν συντακτῶν της ἦταν καί ὁ Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης), μέ τήν ὁποία ἀπάντησε στούς μοναχούς ἐκείνους πού πρέσβευαν τήν συνεχῆ Θεία Κοινωνία. «Καίτοι δέ αἱ τῶν πιστῶν συνάξεις ἐπαύσαντο καθ’ ἡμέραν γινόμεναι, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἀλλ’ ὅμως ἡ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετάληψις τῆς Θείας Κοινωνίας, ἐνομίζετο παρά τοῖς Χριστιανοῖς ἀναγκαιοτάτη καί ἀπαραίτητος πρός σωτηρίαν. Τούτου δέ ἔνεκα καί τῆς β’ καί γ’ ἑκατονταετηρίδος, ἐπεκράτησε τό ἔθος τοῦ παραλαμβάνειν ἕκαστον ἀπό τοῦ Ἱερέως Ἄρτον ἡγιασμένον καί τηρεῖν αὐτόν κατ’ οἶκον, ἵνα ἑκάστης ἡμέρας αὐτός τε καί οἱ ἑαυτοῦ οἰκεῖοι μεταλαμβάνουσιν… Ἀλλά καί κατά τήν δ’ καί ε’ ἑκατονταετηρίδα, εὑρίσκομεν τό ἔθος τοῦτο ἐπικρατοῦν ἐν ταῖς κατ’ Αἴγυπτον Ἐκκλησίαις»
«Ἡ φύσις (λοιπόν) – καταλήγει ὁ Ἁγιορείτης Μοναχός Θεοδώρητος - ὡς εἴδομεν καί ὁ σκοπός τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀπαιτοῦν καί θά ἀπαιτοῦν ἐσαεί τήν συμμετοχήν εἰς τό θειότατον Μυστήριον, τῶν μή ἐν ἐπιτιμίοις ὄντων πιστῶν. Ἐνταῦθα πρέπει νά τονισθῇ πρός ἀπόδειξιν τῶν λεχθέντων ὅτι, καίτοι αἱ καθημεριναί συνάξεις τῶν πιστῶν ἔπαυσαν νά τελῶνται εἰς τούς μεταποστολικούς χρόνους καί ὡρίσθησαν τακταί πρός τοῦτο ἡμέραι, παρά ταῦτα ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, πρός συνεχῆ πνευματικήν τροφοδοσίαν τῶν τέκνων Της, εὗρε τρόπον ἵνα καταστήσῃ τόν ὄντως ἐπιούσιον ἄρτον, τό οὐράνιον μάνα, καθημερινήν τροφήν, μιμουμένη εἰς τοῦτο τήν φιλόστοργον λεχώ, τήν συνεχῶς παρέχουσα τήν ἑαυτῆς ζωηφόρον θηλύν τοῖς νεογεννήτοις» (μ. Θεοδωρήτου, «Ἡ Εὐχαριστιακή συμμετοχή ἐν Ἁγίῳ Ὄρει», σελ. 109).
Ὁ ἅγ. Ἀμβρόσιος ἐπ. Μεδιολάνων, κατελέγχοντας τήν παρατηρουμένη ἤδη στήν ἐποχή ἀπομάκρυνση τῶν πιστῶν ἀπό τό Ἅγιο Ποτήριο, γράφει: «Περί τοῦ Ἄρτου τῆς Ζωῆς, ὅτι ὁ Θεός ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς τόν Ἄρτον τοῦτον καθημερινόν καί ἡμεῖς ποιοῦμεν τοῦτον ἑνιαύσιον» (
Στήν δεύτερη εὐχή τῶν πιστῶν, στήν Θεία Λειτουργία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ Λειτουργός εὔχεται: «Χάρισαι δέ ὁ Θεός καί τοῖς συνευχομένοις ἡμῖν προκοπήν βίου καί πίστεως καί συνέσεως πνευματικῆς· δός αὐτοῖς πάντοτε μετά φόβου καί ἀγάπης λατρεύειν Σοι ἀνενόχως καί ἀκατακρίτως μετέχειν τῶν Ἀχράντων Σου Μυστηρίων καί τῆς ἐπουρανίου Σου Βασιλείας ἀξιωθῆναι». «Πάντοτε… μετέχειν» καί ὄχι μόνο σήμερα πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία.
δ. Στήν Εὐχή μετά τήν τελείωση τῶν Μυστηρίων ἀναγινώσκεται: «Ὥστε γενέσθαι τοῖς μεταλαμβάνουσιν εἰς νῆψιν ψυχῆς καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Ἡ νῆψις τῆς ψυχῆς καί ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι καθημερινό αἴτημα προσευχῆς καί ζωῆς καί δίδεται μόνο μέ τήν Θεία Κοινωνία.
4 Ιανουαρίου 2021
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ. ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ. ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ. ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ : 1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ. ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΛΑΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ :
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ
ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ (3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13...............) ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΥΠΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ.
ΕΚ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.
http://orthodoxihomologia.blogspot.com/2020/09/1-2-345678910111213.html?m=0
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=4606966482676914&id=887414027965530
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ : ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ. ΑΛΛΑ ΤΙ ? ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΜΕΤΑ ΤΟ 38 ΛΕΠΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΒΟΜΒΑΣ. ΑΝ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΑ.
3 Ιανουαρίου 2021
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ :
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ :
Η ιεραρχία των σατανιστών στην παγκόσμια μασονία είναι σε πανικό.
Παίρνουν εντολες από τον ίδιο τον διάβολο και μέσω των στοών του αντιχρίστου, της προωθούν και της εξαπλώνουν σε όλες τις κυβερνήσεις και τα κράτη και στις διοικήσεις των θεσμών του κάθε κράτους.
Το επίκεντρο της σατανικής επιθεσης είναι η Ελλάδα και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Όταν ο Ηρώδης άκουσε για τον Χριστό τότε έβαλε τους δικούς του να ψάξουν τις προφητείες και όταν έμαθε ότι έρχεται ο Χριστός έβαλε τους δικούς του να σφάξουν τα παιδιά για να βρει και να σκοτώσει τον Χριστό.
Όπως απέτυχε αυτό το βδέλυγμα, έτσι θα αποτύχουν και αυτά τα εκτρώματα του Άδη.
Ο εχθρός δουλεύει και είναι διαβασμενος.
Ψάχνουν και πάλι τις προφητείες και επειδή γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι η πιο μεγάλη και δυνατή πνευματική Εστία του πλανήτη γι'αυτό και φοβούνται ότι θα αρχίσει το ξήλωμα και το τελείωμα της ανωμαλίας τους πάνω στην γη, από τους Ελληνες, γιαυτο και χτυπάνε με κάθε τρόπο τους Χριστιανούς Ορθόδοξους και προσπαθούν να μπούν σφήνα στις προφητείες για να μην έρθει η εξόντωση τους.
Δεν τρελάθηκαν όλοι οι εχθροί της αληθινής πίστεως χωρίς λόγο με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς στην Ελλάδα.
Υπάρχει λόγος και τον ξέρουν πολύ καλά οι ίδιοι.
Γι'αυτό βγάζουν γρήγορα και απότομα μέτρα και κλείνουν τις Εκκλησίες τώρα για τα Χριστούγεννα, γιατί δεν αντέχουν τις προσευχές των Ορθοδόξων Χριστιανών και την ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ.
ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΝΗΡΑΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΩΣ ΣΚΕΥΗ ΚΕΡΑΜΕΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.
ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.
ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.
30 Δεκεμβρίου 2020
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΥ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Γ.Ο.Χ. ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΑΓΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)