ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1) ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΠΟΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΕΣΠΕΡΑΣ Δευτε παντες προσπεσωμεν, ευσεβοφρονως Εικονας Χριστου σεπτας, τιμωντες τας Εικονας, Σωτηρος Χριστου, των Αγιων απαντων τε,........... ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ Υπερτιμον κοσμησιν, η του Χριστου Εκκλησια, των σεπτων απειληφε, και αγιων Εικονων, του Σωτηρος Χριστου, και της Θεομητορος, και αγιων Παντων, φαιδροτατην αναστηλωσιν δι' ης φαιδρυνεται, και καταγλαιζεται χαριτι, και στιφος αποβαλλεται, των αιρετικων εκδιωκουσα, και αγαλλομενη, δοξαζει τον φιλανθρωπον Θεον, τον δι' αυτην υπομειναντα, παθη τα εκουσια. .........ευχαριστηριον αινον Θεω προσαγοντες, και τας εν τοιχοις και πιναξι, και ιεροις σκευεσιν εγχαραχθεισας ιερας Χριστου Εικονας, της Παναγνου και παντων των Αγιων, τιμητικως προσκυνησωμεν,............... ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Την Θειαν σου μορφην, εν Εικοσι τυπουντες, την Γεννησιν Χριστε, αριδηλως βοωμεν, τα θαυματα τα αρρητα, την εκουσιον Σταυρωσιν........... Μορφας των Προφητων, Αποστολων τα ειδη, Μαρτυρων ιερων, και Αγιων απαντων, Εικονας και μορφωματα, ιερως ωραιζεται του Νυμφιου δε, ........... Θεσμους Εκκλησιας πατρικους, διαφυλαττοντες, εικονας γραφομεν, και ασπαζομεθα στομασι, και καρδια και θεληματι, των του Χριστου, και των αυτου Αγιων κραζοντες, Ευλογειτε ......... Γερας και τιμην κεκτημενη η Εκλλησια τον Σταυρον σου, και τας σεβασμιους Εικονας, και των Αγιων τα εκτυπωματα,μετ' ευροσυνης Δεσποτα.......... ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ Χριστος υμας προσκαλειται, συνελθετε νυν προθυμως, Θειοι Πατερες, και την Θεαν της αυτου σαρκωσεως, Αποστολικως ανιστορησατε, τα θαυματα και τα παθηματα, καθως γραφει, το θειον Ευαγγελιον. .........Μητροπαρθενε, ως αυτον κυησασα τον Πλαστην σου διο την αγιαν μορφην σου Θεογεννητορ, εν προσκυνησει εχομεν. Πεποικιλται, περιβεβληται, κεκαλωπισται η Εκκλησια, μορφωσιν του Δεσποτου των ολων, της σαρκωσεως, και των παθηματων αυτου, και τα συμβολα φερουσα εις τελος, κατα τους θειους θεσμους. Τα ιερα, των Αγιων Λειψανα, και τας Εικονας αυτων, Ληζιξ ο δεινος, αμα τω Ιωαννη, ουδολως προσκυνεισθαι, εφασκον ανομως, οι αρνηται της ευσεβειας. 2) ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ. ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ 75 EAST 93RD STREET, NEW YORK, NY 10028 "Τοις βαλλουσι κατα της Εκκλησιας του Χριστου και διδασκουσι οτι η του Χριστου Εκκλησια μεμερισται εν ουτω καλουμενοις ''κλαδοις'' οιτινες διαφερουσιν αλληλων εν διδασκαλια και τροπω ζωης, η οτι η Εκκλησια ουχ υφισταται ορατως, αλλ' απαρτισθησεται εν τω μελλοντι, οταν απαντες οι ''κλαδοι'', η τμηματα, η ομολογιαι, η προσετι και θρησκειαι ενωθωσιν εν ενι σωματι και οιτινες ου διακρινουσι την ιερωσυνην και τα μυστηρια της Εκκλησιας απο της ιερωσυνης και των μυστηριων των αιρετικων, αλλα λεγουσιν οτι το βαπτισμα και η ευχαριστια των αιρετικων εισιν ικανα προς σωτηριαν οθεν, τοις κοινωνουσιν εν γνωσει τοις προμνημονευθεισιν αιρετικοις η συνηγορουσι, διαδιδουσι, η υπεραμυνομενοις της καινοφανους αυτων αιρεσεως του οικουμενισμου εν προσχηματι αδελφικης αγαπης, η υποτιθεμενης ενωσεως των διαχωρισθεντων Χριστιανων, ΑΝΑΘΕΜΑ." Ο Προεδρος της Συνοδου των Επισκοπων Μητροπολιτης Φιλαρετος. Τα μελη της Συνοδου : Σεραφειμ, Αρχιεπισκοπος Σικαγου Αθανασιος, Αρχιεπισκοπος Μπουενος - Αυρες Βιταλιος, Αρχιεπισκοπος Μοντρεαλ και Καναδα Αντωνιος, Αρχιεπισκοπος Λος Αντζελες Αντωνιος, Αρχιεπισκοπος Γενευης Αντωνιος, Αρχιεπισκοπος Σαν Φρανσισκο Σεραφειμ, Αρχιεπισκοπος Καρακας Παυλος, Αρχιεπισκοπος Συδνευ Λαυρος, Αρχιεπισκοπος Συρακουσων Κωσταντινος, Επισκοπος Ριτσμοντ Γρηγοριος, Επισκοπος Ουασιγκτον Μαρκος, Επισκοπος Βερολινου Αλυπιος, Επισκοπος Κληβελαντ Μοντρεαλ, Αυγουστος 1983. Το κειμενο αυτου του Αναθεματος δεον να συναφθη εις το Συνοδικον της Κυριακης της Ορθοδοξιας, δια να αναγνωσθη μετα του υπολοιπου κειμενου του Συνοδικου. Μεταβιβασετε παρακαλω τας ευχας μου εις την οικογενεια σας και εις τα μελη της Ενοριας σας. Με πολλην αγαπην εν τω Κυριω ημων, Μητροπολιτης Φιλαρετος Προεδρος της Συνοδου. https://youtu.be/0ZjB-NW62po Αυτα αγαπητοι μου τα λενε : οι Αγιοι Φιλαρετος, Βιταλιος, και Γρηγοριος, που αγιασανε και ειναι αναγνωρισμενοι Αγιοι απο ολες τις Ορθοδοξες Τοπικες Εκκλησιες, με αφθαρτα τα Αγια Λειψανα τους. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2019 3) ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ Η αποτείχιση είναι εντολή του Θεού και νόμος προς το πλήρωμα της Εκκλησίας. Με την αποτείχιση χωριζόμαστε από τους αιρετικούς και από τους κακόδοξους. Η αποτείχιση είναι υποχρεωτική για τους Ορθοδόξους. Η αποτείχιση γίνεται με την διακοπή μνημοσύνου προς τους αιρετικούς προϊσταμένους επισκόπους και με την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας προς όλους αυτούς που...... συγκοινωνούν με τους αιρεσιάρχες (μνημόσυνο=κοινωνία). Η διακοπή κοινωνίας των Ορθοδόξων προς τους αιρετικούς είναι λύτρωση και σωτηρία μέχρι να πραγματοποιηθεί Σύνοδος Αγία για την επαναφορά και την επικράτηση της αλήθειας και της κανονικότητας. Με την αποτείχιση καταγγέλουμε τους αιρετικούς και τους κακόδοξους δημιουργώντας ένσταση για να φανεί και να επέλθει η νομιμότητα η ευσέβεια και η δικαιοσύνη του Θεού. Η ένσταση της αληθινής ομολογίας μας ασφαλίζει εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας ενώ μένουν από έξω όλοι οι αιρετικοί και αυτοί που επικοινωνούν μαζί τους. Το Ορθόδοξο πλήρωμα της Εκκλησίας που διακόπτει την κοινωνία με το υπόλειπο πλήρωμα της κακοδοξίας και της αιρέσεως ονομάζεται πλήρωμα Ομολογιακό και Ακαινοτόμητο. Αν δε γίνει αποτείχιση από τους αιρετικούς δεν μπορεί να συγκροτηθεί Σύνοδος, αφού μόνο οι αποτειχισμένοι προκαλούν συγκαλούν και συγκροτούν Σύνοδο. Η ένσταση Ορθοδόξου Ομολογίας πρέπει να γίνεται σύμφωνα προς τους Ιερούς κανόνες και να εφαρμόζεται στην πράξη με ακρίβεια για να έχει και τα αποτελέσματα του Παναγίου Πνεύματος. Όσοι δεν αποτειχίζονται από τους κακοδόξους παραμένουν αιρετικοί και θα καταδικαστούν από τους Ορθοδόξους. Αν δεν υπήρχαν οι Ιεροί Κανόνες της αποτειχίσεως στην Εκκλησία μη γένοιτο Ορθόδοξοι και αιρετικοί θα γινόταν ένα πλήρωμα κακοδοξίας και δεν θα γινόταν ποτέ Σύνοδος αφού δεν θα υπήρχαν οι αντιδρώντες αποτειχισμένοι Ορθόδοξοι. Αποτείχιση πραγματοποιούν και όσοι έχουν πέσει σε σχίσμα και παρασυναγωγή και επιθυμούν να επιστρέψουν εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν δεν υπάρχουν κανονικοί λόγοι ''Ευσεβείας και Δικαιοσύνης'' δεν επιτρέπεται άλλα απαγορεύεται ή αποτείχιση για να μην δημιουργηθεί σχίσμα και παρασυναγωγή. Η ανώτερη αυθεντία στην Εκκλησία είναι το ομολογιακό και Ακαινοτόμητο Πλήρωμα της Ορθοδοξίας που έχει την δυνατότητα να επικυρώσει ως Αγίες ή να ακυρώσει ως ληστρικές τις αποφάσεις των τοπικών και οικουμενικών Συνόδων. Σήμερα το μοναδικό υποχρεωτικό νόμιμο και κανονικό δικαίωμα που έχουμε εάν θέλουμε να βρισκόμαστε εντός της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας είναι να αποτειχιστούμε και να διακόψουμε την Εκκλησιαστική κοινωνία: με τους αιρετικούς και σχισματικούς οικουμενιστές, με τους σχισματικούς οικουμενιστές, με τους παραταξιακούς της παρασυναγωγής μέχρι να προκαλέσουμε να συγκαλέσουμε και να συγκροτήσουμε Αγία και όχι ληστρική Πανορθόδοξη Σύνοδο για να εξετάσουμε και να καταδικάσουμε τους κακοδόξους ώστε να επικρατήσει η Αλήθεια του Θεού μας και για να επαναφέρουμε την κανονική τάξη στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΚΑΙ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί τῆς Μίας Ἀγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἔχουμε χρέος νά ὁμολογήσουμε τήν ἀληθινή πίστη στά σημερινά χρόνια τῆς ἀποστασίας: γι' αὐτό, σύμφωνα μέ τό κανονικό ἐκκλησιαστικό δίκαιο καί τήν πράξη τῆς Ἐκκλησίας δηλώνουμε: ὅτι γιά λόγους εὐσεβείας καί δικαιοσύνης, ἔχουμε ἀποτειχισθεῖ μέ διακοπή πᾶσης ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας πρό συνοδικῆς διαγνώσεως, ἀπό τούς Ἐπισκόπους πού κηρύττουν γυμνῇ τῇ κεφαλῄ στήν Ἐκκλησία τήν αἴρεση καί τό νέο-ἡμερολογίτικο σχίσμα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καί ἀπό αὐτούς πού συγκοινωνοῦν μαζί τους. Ἀκόμη δηλώνουμε πῶς δέν ἔχουμε καμία ἐκκλησιαστική κοινωνία, μέ τούς Ἐπισκόπους τῆς παρασυναγωγῆς ὅλων τῶν παρατάξεων τῶν λεγομένων Γ.Ο.Χ., καί μέ αὐτους πού συγκοινωνοῦν μαζί τους. Μέ τήν θεάρεστη, λυτρωτική καί σωτήρια πράξη τῆς ἀποτειχίσεως, εἴμαστε ὥς Ὀρθόδοξοι ἄξιοι τιμῆς καί ὄχι καταδίκης, διότι ὄχι μόνο σχίσμα δέν προξενήσαμε, ἀλλά ἐλευθερώσαμε τήν Ἐκκλησία ἀπό τήν κοινωνία τῶν αἰρέσεων καί τῶν σχισμάτων τῶν ψευδεπισκόπων. Ἡ Ὀρθόδοξη ἔνσταση εἶναι ἡ κανονική ὁδός, πού ὁδηγεῖ σέ συγκρότηση γενικῆς ἐκκλησιαστικῆς συνόδου γιά τή δίκη τοῦ καινοτομοῦντος πληρώματος, καί τήν ἐπαναφορά τῆς κανονικῆς τάξης στήν ἀνατολική Ἐκκλησία. Ακολουθούν υπογραφές :

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ

https://youtu.be/u58c08S8epI

Τω Σαββατω της πρωτης Εβδομαδος των Νηστειων, το δια των Κολλυβων παραδοξον θαυμα του αγιου και ενδοξου Μεγαλομαρτυρος Θεοδωρου του Τηρωνος εορταζομεν.

Και το παρον. Απολυτικιον. Ηχος β'. Μεγαλα τα της πιστεως κατορθωματα! εν τη πηγη της φλογος, ως επι υδατος αναπαυσεως, ο αγιος Μαρτυς Θεοδωρος ηγαλλετο, πυρι γαρ ολοκαυτωθεις, ως αρτος ηδυς, τη Τριαδι προσηνεκται. Ταις αυτου ικεσιαις, Χριστε ο Θεος, σωσον τας ψυχας ημων. Κοντακιον. Αυτομελον. Ηχος πλ. δ'. Πιστην Χριστου ωσει Θωρακα, ενδον λαβων εν καρδια σου, τας εναντιας δυναμεις κατεπατησας Πολυαθλε, και στεφει ουρανιω εστεφθης αιωνιως, ως αηττητος. CΥΝΑΞΑΡΙΟΝ του Μηναιου, ειτα το παρον. Τω Σαββατω της πρωτης Εβδομαδος των Νηστειων, το δια των Κολλυβων παραδοξον θαυμα του αγιου και ενδοξου Μεγαλομαρτυρος Θεοδωρου του Τηρωνος εορταζομεν. Τροφη κολλυβων, εστια Τηρων πολιν, Τρυφην τιθεις απρακτον, ηλιγισμενην. Ταις αυτου πρεσβειαις, ο Θεος, ελεησον και σωσον ημας. Αμην.

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2941211936107598&id=100006564617179

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ Χαιρετισμοί της Παναγίας  ΣΤΑΣΙΣ Α’ Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω τό Χαίρε (γ’) καί σύν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων πρός αυτήν τοιαύτα. Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε, δι’ ής η αρά εκλείψει. Χαίρε, τού πεσόντος , Αδάμ η ανάκλησις, χαίρε τών δακρύων τής Εύας η λύτρωσις. Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς. Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα. Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τόν Ήλιον, χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως. Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις, χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται Κτίστης. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία, φησί τώ Γαβριήλ θαρσαλέως. Τό παράδοξόν σου τής φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται, ασπόρου γάρ συλλήψεως τήν κύησιν πώς λέγεις; κράζων, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα, εβόησε πρός τόν λειτουργούντα: Εκ λαγόνων αγνών, Υιόν πώς εστι τεχθήναι δυνατόν, λέξον μοι. Πρός ήν εκείνος έφησεν εν φόβω , πλήν κραυγάζων ούτω, Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις, χαίρε, σιγής δεομένων πίστις. Χαίρε, τών θαυμάτων Χριστού τό προοίμιον, χαίρε, τών δογμάτων αυτού τό κεφάλαιον. Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι ‘ ής κατέβη ο Θεός, χαίρε γέφυρα μετάγουσα τούς εκ γής πρός ουρανόν, Χαίρε, τό τών Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα, χαίρε, τό τών δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα, Χαίρε, τό Φώς αρρήτως γεννήσασα, χαίρε, τό πώς μηδένα διδάξασα. Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν. χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας. Χαίρε, Ν ύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Δύναμις τού Υψίστου, επεσκίασε τότε, πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω. καί τήν εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοίς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τώ ψάλλειν ούτως. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος τήν μήτραν, ανέδραμε πρός τήν Ελισάβετ, τό δέ βρέφος εκείνης ευθύς, επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε! καί άλμασιν ως άσμασιν, εβόα πρός τήν Θεοτόκον. Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα, χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα, Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα φιλάνθρωπον, χαίρε, φυτουργόν τής ζωής ημών φύουσα. Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν, οικτιρμών, χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών. Χαίρε, ότι λειμώνα τής τρυφής αναθάλλεις, χαίρε, ότι λιμένα τών ψυχών ετοιμάζεις. Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα, χαίρε, παντός τού κόσμου εξίλασμα. Χαίρε, Θεού πρός θνητούς ευδοκία, χαίρε, θνητών πρός Θεόν παρρησία. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, πρός τήν άγαμόν σε θεωρών, καί κλεψίγαμον υπονοών Άμεμπτε, μαθών δέ σου τήν σύλληψιν εκ Πνεύματος αγίου, έφη. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Β’ Ήκουσαν οι ποιμένες των Αγγέλων υμνούντων την ένσαρκον Χριστού παρουσίαν, και δραμόντες ως προς ποιμένα, θεωρούσι τούτον ως αμνόν άμωμον, εν τη γατρί Μαρίας Βοσκηθέντα, ην υμνούντες είπον, Χαίρε, αμνού και ποιμένος μήτηρ, χαίρε, αυλή λογικών προβάτων. Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον, χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον. Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τη γη, χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς. Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα, χαίρε, των αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος. Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα, χαίρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα. Χαίρε, δι’ ης εγυμνώθη ο Άδης, χαίρε, δι’ ης ενεδύθημεν δόξαν. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Θεοδρόμον αστέρα θεωρήσαντες Μάγοι, τη τούτου ηκολούθησαν αίγλη, και ως λύχνον κρατούντες αυτόν, δι’ αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα, και φθάσαντες τον άφθαστον, εχάρησαν Αυτώ βοώντες, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της Παρθένου, τον πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους, και Δεσπότην νοούντες αυτόν, ει και δούλου έλαβε μορφήν, έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι και βοήσαι τη Ευλογημένη, Χαίρε, αστέρος αδύτου Μήτηρ, χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας. Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα, χαίρε, της τριάδος τους μύστας φωτίζουσα. Χαίρε, τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής, χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν. Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας, χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων. Χαίρε, πυρός προσκύνησιν παύσασα, χαίρε, φλογός παθών απαλλάτουσα. Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης, χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Κήρυκες θεοφόροι γεγονόντες οι Μάγοι, υπέστρεψαν εις την Βαβυλώνα, εκτελέσαντές σου τον χρησμόν και κηρύξαντές σε τον Χριστόν άπασιν, αφέντες τον Ηρώδην ως ληρώδη, μη ειδότα ψάλλειν. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Λάμψας εν τη Αιγύπτω φωτισμόν αληθείας, εδίωξας του ψεύδους το σκότος, τα γαρ είδωλα ταύτης, Σωτήρ, μη ενέγκαντά σου την ισχύν πέπτωκεν, οι τούτων δε ρυσθέντες εβόων προς την Θεοτόκον, Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων, χαίρε, κατάπωσις των δαιμόνων. Χαίρε, της απάτης την πλάνην πατήσασα, χαίρε, των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα. Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τον νοήτον, χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζωήν. Χαίρε, πύρινε στύλε, οδηγών τους εν σκότει, χαίρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης. Χαίρε, τροφή του μάννα διάδοχε, χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε. Χαίρε, η Γη της επαγγελίας, χαίρε, εξ ης ρέει μέλι και γάλα. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Μέλλοντος Συμεώνος του παρόντος αιώνος μεθίστασθαι του απατεώνος, επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος, διόπερ εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν, κράζων, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Γ’ Νέαν έδειξε κτίσιν, εμπανίσας ο Κτίστης, υμίν τοις υπ’ αυτού γενομένοις εξ ασπόρου βλαστήσας γαστρός, και φυλάξας ταύτην, ώσπερ ην, άφθορον, ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν, βοώντες: Χαίρε, το άνθος της αφθαρσίας, χαίρε, το στέφος της εγκρατείας. Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα, χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα. Χαίρε, δένδρον αγλαόκαρπον, εξ ου τέφονται πιστοί, χαίρε, ξύλον ευσκιόφυλλον, υφ’ ου σκέπτοναι πολλοί. Χαίρε, κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις, χαίρε, απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις. Χαίρε, Κριτού δικαίου δυσώπησις, χαίρε, πολλών πταιόντων συγχώρησις. Χαίρε, στολή των γυμνών παρρησίας, χαίρε, στοργή πάντα πόθον νικώσα. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου, τον νουν εις ουρανόν μεταθέντες, διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός επί γης εφάνη ταπεινός άντρωπος, βουλόμενος ελκύσαι προς το ύψος τους Αυτώ βοώντας: Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Όλος ην εν τοις κάτω, και των άνω ουδόλως απήν ο απερίγραπτος Λόγος; συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε; και τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου ακουούσης ταύτα: Χαίρε, Θεού αχωρήτου χώρα; χαίρε, σεπτού μυστηρίου θύρα. Χαίρε, των απίστων αμφίβολον άκουσμα; χαίρε, των πιστών αναμφίβολον καύχημα. Χαίρε, όχημα πανάγιον του επί των Χερουβείμ; χαίρε, οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφείμ. Χαίρε, η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα; χαίρε, η παρθενίαν και λοχείαν ζευγνύσα. Χαίρε, δι’ ης ελύθη παράβασις; χαίρε, δι’ ης ηνοίχθη Παράδεισος. Χαίρε, η κλεις της Χριστού βασιλείας; χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Πάσα φύσις Αγγέλων κατεπλάγη το μέγα της σης ενανθρωπήσεως έργον, τον απρόσιτον γαρ ως Θεόν, εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον ημίν μεν συνδιάγοντα, ακούοντα δε παρά πάντων ούτως; Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι, Θεοτόκε; απορούσι γαρ λέγειν το πως και Παρθένος μένεις και τεκείν ίσχυσας; ημείς δε το Μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν: Χαίρε, σοφίας Θεού δοχείον, χαίρε, προνοίας αυτού ταμείον. Χαίρε, φιλοσόφρους ασόφους δεικνύουσα; χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα. Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί; χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί. Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα; χαίρε, των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα. Χαίρε, βυθού αγνοίας εξέλκουσα; χαίρε, πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα. Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι; χαίρε, λιμήν του βίου πλωτήρων. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Σώσαι θέλων τον κόσμον ο των όλων κοσμήτωρ, προς τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε, και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι’ ημάς εφάνη καθ’ ημάς άνθρωπος; ομοίω γαρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει; Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Δ’ Τείχος εί τών Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καί πάντων τών εις σέ προστρεχόντων, ο γάρ τού ουρανού καί τής γής, κατεσκεύασέ σε Ποιητής Άχραντε, οικήσας εν τή μήτρα σου, καί πάντας σοι προσφωνείν διδάξας. Χαίρε, η στήλη τής παρθενίας. χαίρε, η πύλη τής σωτηρίας. Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως. χαίρε, χορηγέ θεϊκής αγαθότητος. Χαίρε, σύ γάρ ανεγέννησας τούς συλληφθέντας αισχρώς. χαίρε, σύ γάρ ενουθέτησας τούς συληθέντας τόν νούν, Χαίρε, η τόν φθορέα τών φρενών καταργούσα. χαίρε, η τόν σπορέα τής αγνείας τεκούσα. Χαίρε, παστάς ασπόρου νυμφεύσεως. χαίρε, πιστούς Κυρίω αρμόζουσα, Χαίρε, καλή κουροτρόφε παρθένων. χαίρε, ψυχών νυμφοστόλε αγίων, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ύμνος άπας, ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τώ πλήθει τών πολλών οικτιρμών σου, ισαρίθμους γάρ τή ψάμμω ωδάς, άν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεύ άγιε, ουδέν τελούμεν άξιον, ων δέδωκας ημίν, τοίς σοί βοώσιν, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Φωτοδόχον λαμπάδα, τοίς εν σκότει φανείσαν, ορώμεν τήν αγίαν Παρθένον, τό γάρ άϋλον άπτουσα φώς, οδηγεί πρός γνώσιν θεϊκήν άπαντας, αυγή τόν νούν φωτίζουσα, κραυγή δέ τιμωμένη ταύτα. Χαίρε, ακτίς νοητού Ηλίου, χαίρε, βολίς τού αδύτου φέγγους. Χαίρε, αστραπή τάς ψυχάς καταλάμπουσα, χαίρε, ώς βροντή τούς εχθρούς καταπλήττουσα, Χαίρε, ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν, χαίρε, ότι τόν πολύρρητον, αναβλύζεις ποταμόν. Χαίρε, τής κολυμβήθρας ζωγραφούσα τόν τύπον, χαίρε, τής αμαρτίας αναιρούσα τόν ρύπον, Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν, χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν. Χαίρε, οσμή τής Χριστού ευωδίας. χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι’ εαυτού, πρός τούς αποδήμους τής αυτού χάριτος, καί σχίσας τό χειρόγραφον, ακούει παρά πάντων ούτως, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ψάλλοντές σου τόν τόκον, ανυμνούμέν σε πάντες, ώς έμψυχον ναόν, Θεοτόκε, εν τή σή γάρ οικήσας γαστρί, ο συνέχων πάντα τή χειρί Κύριος, ηγίασεν, εδόξασεν, εδίδαξε βοάν σοι πάντας. Χαίρε, σκηνή τού Θεού καί Λόγου. χαίρε, Αγία Αγίων μείζων, Χαίρε, κιβωτέ χρυσωθείσα τώ Πνεύματι. χαίρε, θησαυρέ τής ζωής αδαπάνητε, Χαίρε, τίμιον διάδημα, βασιλέων ευσεβών. χαίρε, καύχημα σεβάσμιον, Ιερέων ευλαβών, Χαίρε τής Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος. χαίρε, τής βασιλείας τό απόρθητον τείχος. Χαίρε, δι’ ής εγείρονται τρόπαια. χαίρε, δι’ ής εχθροί καταπίπτουσι. Χαίρε, χρωτός τού εμού θεραπεία, χαίρε, ψυχής τής εμής σωτηρία. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ώ πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τόν πάντων Αγίων αγιώτατον Λόγον (γ’), δεξαμένη τήν νύν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, καί τής μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τούς σοί βοώντας, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω τό Χαίρε (γ’) καί σύν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων πρός αυτήν τοιαύτα. Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε, δι’ ής η αρά εκλείψει. Χαίρε, τού πεσόντος, Αδάμ η ανάκλησις, χαίρε τών δακρύων τής Εύας η λύτρωσις. Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς. Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα. Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τόν Ήλιον, χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως. Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις, χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται Κτίστης. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ήχος πλ. δ’ Αυτόμελον Τή υπερμάχω στρατηγώ τά νικητήρια, ως λυτρωθείσα τών δεινών, ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε, αλλ’ ώς έχουσα τό κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τη υπερμαχω στρατηγω τα νικητηρια, ως λυτρωθεισα των δεινων ευχαριστηρια, αναγραφω σοι η πολις σου, Θεοτοκε. Αλλ' ως εχουσα το κρατος απροσμαχητον, εκ παντοιων με κινδυνων ελευθερωσον, ινα κραζω σοι, Χαιρε, Νυμφη ανυμφευτε. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ Χαιρετισμοί της Παναγίας  ΣΤΑΣΙΣ Α’ Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω τό Χαίρε (γ’) καί σύν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων πρός αυτήν τοιαύτα. Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε, δι’ ής η αρά εκλείψει. Χαίρε, τού πεσόντος , Αδάμ η ανάκλησις, χαίρε τών δακρύων τής Εύας η λύτρωσις. Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς. Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα. Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τόν Ήλιον, χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως. Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις, χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται Κτίστης. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία, φησί τώ Γαβριήλ θαρσαλέως. Τό παράδοξόν σου τής φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται, ασπόρου γάρ συλλήψεως τήν κύησιν πώς λέγεις; κράζων, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα, εβόησε πρός τόν λειτουργούντα: Εκ λαγόνων αγνών, Υιόν πώς εστι τεχθήναι δυνατόν, λέξον μοι. Πρός ήν εκείνος έφησεν εν φόβω , πλήν κραυγάζων ούτω, Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις, χαίρε, σιγής δεομένων πίστις. Χαίρε, τών θαυμάτων Χριστού τό προοίμιον, χαίρε, τών δογμάτων αυτού τό κεφάλαιον. Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι ‘ ής κατέβη ο Θεός, χαίρε γέφυρα μετάγουσα τούς εκ γής πρός ουρανόν, Χαίρε, τό τών Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα, χαίρε, τό τών δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα, Χαίρε, τό Φώς αρρήτως γεννήσασα, χαίρε, τό πώς μηδένα διδάξασα. Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν. χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας. Χαίρε, Ν ύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Δύναμις τού Υψίστου, επεσκίασε τότε, πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω. καί τήν εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοίς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τώ ψάλλειν ούτως. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος τήν μήτραν, ανέδραμε πρός τήν Ελισάβετ, τό δέ βρέφος εκείνης ευθύς, επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε! καί άλμασιν ως άσμασιν, εβόα πρός τήν Θεοτόκον. Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα, χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα, Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα φιλάνθρωπον, χαίρε, φυτουργόν τής ζωής ημών φύουσα. Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν, οικτιρμών, χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών. Χαίρε, ότι λειμώνα τής τρυφής αναθάλλεις, χαίρε, ότι λιμένα τών ψυχών ετοιμάζεις. Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα, χαίρε, παντός τού κόσμου εξίλασμα. Χαίρε, Θεού πρός θνητούς ευδοκία, χαίρε, θνητών πρός Θεόν παρρησία. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, πρός τήν άγαμόν σε θεωρών, καί κλεψίγαμον υπονοών Άμεμπτε, μαθών δέ σου τήν σύλληψιν εκ Πνεύματος αγίου, έφη. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Β’ Ήκουσαν οι ποιμένες των Αγγέλων υμνούντων την ένσαρκον Χριστού παρουσίαν, και δραμόντες ως προς ποιμένα, θεωρούσι τούτον ως αμνόν άμωμον, εν τη γατρί Μαρίας Βοσκηθέντα, ην υμνούντες είπον, Χαίρε, αμνού και ποιμένος μήτηρ, χαίρε, αυλή λογικών προβάτων. Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον, χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον. Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τη γη, χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς. Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα, χαίρε, των αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος. Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα, χαίρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα. Χαίρε, δι’ ης εγυμνώθη ο Άδης, χαίρε, δι’ ης ενεδύθημεν δόξαν. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Θεοδρόμον αστέρα θεωρήσαντες Μάγοι, τη τούτου ηκολούθησαν αίγλη, και ως λύχνον κρατούντες αυτόν, δι’ αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα, και φθάσαντες τον άφθαστον, εχάρησαν Αυτώ βοώντες, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της Παρθένου, τον πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους, και Δεσπότην νοούντες αυτόν, ει και δούλου έλαβε μορφήν, έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι και βοήσαι τη Ευλογημένη, Χαίρε, αστέρος αδύτου Μήτηρ, χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας. Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα, χαίρε, της τριάδος τους μύστας φωτίζουσα. Χαίρε, τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής, χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν. Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας, χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων. Χαίρε, πυρός προσκύνησιν παύσασα, χαίρε, φλογός παθών απαλλάτουσα. Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης, χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Κήρυκες θεοφόροι γεγονόντες οι Μάγοι, υπέστρεψαν εις την Βαβυλώνα, εκτελέσαντές σου τον χρησμόν και κηρύξαντές σε τον Χριστόν άπασιν, αφέντες τον Ηρώδην ως ληρώδη, μη ειδότα ψάλλειν. Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Λάμψας εν τη Αιγύπτω φωτισμόν αληθείας, εδίωξας του ψεύδους το σκότος, τα γαρ είδωλα ταύτης, Σωτήρ, μη ενέγκαντά σου την ισχύν πέπτωκεν, οι τούτων δε ρυσθέντες εβόων προς την Θεοτόκον, Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων, χαίρε, κατάπωσις των δαιμόνων. Χαίρε, της απάτης την πλάνην πατήσασα, χαίρε, των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα. Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τον νοήτον, χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζωήν. Χαίρε, πύρινε στύλε, οδηγών τους εν σκότει, χαίρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης. Χαίρε, τροφή του μάννα διάδοχε, χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε. Χαίρε, η Γη της επαγγελίας, χαίρε, εξ ης ρέει μέλι και γάλα. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Μέλλοντος Συμεώνος του παρόντος αιώνος μεθίστασθαι του απατεώνος, επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος, διόπερ εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν, κράζων, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Γ’ Νέαν έδειξε κτίσιν, εμπανίσας ο Κτίστης, υμίν τοις υπ’ αυτού γενομένοις εξ ασπόρου βλαστήσας γαστρός, και φυλάξας ταύτην, ώσπερ ην, άφθορον, ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν, βοώντες: Χαίρε, το άνθος της αφθαρσίας, χαίρε, το στέφος της εγκρατείας. Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα, χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα. Χαίρε, δένδρον αγλαόκαρπον, εξ ου τέφονται πιστοί, χαίρε, ξύλον ευσκιόφυλλον, υφ’ ου σκέπτοναι πολλοί. Χαίρε, κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις, χαίρε, απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις. Χαίρε, Κριτού δικαίου δυσώπησις, χαίρε, πολλών πταιόντων συγχώρησις. Χαίρε, στολή των γυμνών παρρησίας, χαίρε, στοργή πάντα πόθον νικώσα. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου, τον νουν εις ουρανόν μεταθέντες, διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός επί γης εφάνη ταπεινός άντρωπος, βουλόμενος ελκύσαι προς το ύψος τους Αυτώ βοώντας: Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Όλος ην εν τοις κάτω, και των άνω ουδόλως απήν ο απερίγραπτος Λόγος; συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε; και τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου ακουούσης ταύτα: Χαίρε, Θεού αχωρήτου χώρα; χαίρε, σεπτού μυστηρίου θύρα. Χαίρε, των απίστων αμφίβολον άκουσμα; χαίρε, των πιστών αναμφίβολον καύχημα. Χαίρε, όχημα πανάγιον του επί των Χερουβείμ; χαίρε, οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφείμ. Χαίρε, η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα; χαίρε, η παρθενίαν και λοχείαν ζευγνύσα. Χαίρε, δι’ ης ελύθη παράβασις; χαίρε, δι’ ης ηνοίχθη Παράδεισος. Χαίρε, η κλεις της Χριστού βασιλείας; χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Πάσα φύσις Αγγέλων κατεπλάγη το μέγα της σης ενανθρωπήσεως έργον, τον απρόσιτον γαρ ως Θεόν, εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον ημίν μεν συνδιάγοντα, ακούοντα δε παρά πάντων ούτως; Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι, Θεοτόκε; απορούσι γαρ λέγειν το πως και Παρθένος μένεις και τεκείν ίσχυσας; ημείς δε το Μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν: Χαίρε, σοφίας Θεού δοχείον, χαίρε, προνοίας αυτού ταμείον. Χαίρε, φιλοσόφρους ασόφους δεικνύουσα; χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα. Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί; χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί. Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα; χαίρε, των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα. Χαίρε, βυθού αγνοίας εξέλκουσα; χαίρε, πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα. Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι; χαίρε, λιμήν του βίου πλωτήρων. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Σώσαι θέλων τον κόσμον ο των όλων κοσμήτωρ, προς τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε, και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι’ ημάς εφάνη καθ’ ημάς άνθρωπος; ομοίω γαρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει; Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. ΣΤΑΣΙΣ Δ’ Τείχος εί τών Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καί πάντων τών εις σέ προστρεχόντων, ο γάρ τού ουρανού καί τής γής, κατεσκεύασέ σε Ποιητής Άχραντε, οικήσας εν τή μήτρα σου, καί πάντας σοι προσφωνείν διδάξας. Χαίρε, η στήλη τής παρθενίας. χαίρε, η πύλη τής σωτηρίας. Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως. χαίρε, χορηγέ θεϊκής αγαθότητος. Χαίρε, σύ γάρ ανεγέννησας τούς συλληφθέντας αισχρώς. χαίρε, σύ γάρ ενουθέτησας τούς συληθέντας τόν νούν, Χαίρε, η τόν φθορέα τών φρενών καταργούσα. χαίρε, η τόν σπορέα τής αγνείας τεκούσα. Χαίρε, παστάς ασπόρου νυμφεύσεως. χαίρε, πιστούς Κυρίω αρμόζουσα, Χαίρε, καλή κουροτρόφε παρθένων. χαίρε, ψυχών νυμφοστόλε αγίων, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ύμνος άπας, ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τώ πλήθει τών πολλών οικτιρμών σου, ισαρίθμους γάρ τή ψάμμω ωδάς, άν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεύ άγιε, ουδέν τελούμεν άξιον, ων δέδωκας ημίν, τοίς σοί βοώσιν, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Φωτοδόχον λαμπάδα, τοίς εν σκότει φανείσαν, ορώμεν τήν αγίαν Παρθένον, τό γάρ άϋλον άπτουσα φώς, οδηγεί πρός γνώσιν θεϊκήν άπαντας, αυγή τόν νούν φωτίζουσα, κραυγή δέ τιμωμένη ταύτα. Χαίρε, ακτίς νοητού Ηλίου, χαίρε, βολίς τού αδύτου φέγγους. Χαίρε, αστραπή τάς ψυχάς καταλάμπουσα, χαίρε, ώς βροντή τούς εχθρούς καταπλήττουσα, Χαίρε, ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν, χαίρε, ότι τόν πολύρρητον, αναβλύζεις ποταμόν. Χαίρε, τής κολυμβήθρας ζωγραφούσα τόν τύπον, χαίρε, τής αμαρτίας αναιρούσα τόν ρύπον, Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν, χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν. Χαίρε, οσμή τής Χριστού ευωδίας. χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι’ εαυτού, πρός τούς αποδήμους τής αυτού χάριτος, καί σχίσας τό χειρόγραφον, ακούει παρά πάντων ούτως, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Ψάλλοντές σου τόν τόκον, ανυμνούμέν σε πάντες, ώς έμψυχον ναόν, Θεοτόκε, εν τή σή γάρ οικήσας γαστρί, ο συνέχων πάντα τή χειρί Κύριος, ηγίασεν, εδόξασεν, εδίδαξε βοάν σοι πάντας. Χαίρε, σκηνή τού Θεού καί Λόγου. χαίρε, Αγία Αγίων μείζων, Χαίρε, κιβωτέ χρυσωθείσα τώ Πνεύματι. χαίρε, θησαυρέ τής ζωής αδαπάνητε, Χαίρε, τίμιον διάδημα, βασιλέων ευσεβών. χαίρε, καύχημα σεβάσμιον, Ιερέων ευλαβών, Χαίρε τής Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος. χαίρε, τής βασιλείας τό απόρθητον τείχος. Χαίρε, δι’ ής εγείρονται τρόπαια. χαίρε, δι’ ής εχθροί καταπίπτουσι. Χαίρε, χρωτός τού εμού θεραπεία, χαίρε, ψυχής τής εμής σωτηρία. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ώ πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τόν πάντων Αγίων αγιώτατον Λόγον (γ’), δεξαμένη τήν νύν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, καί τής μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τούς σοί βοώντας, Αλληλούϊα. Αλληλούϊα. Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω τό Χαίρε (γ’) καί σύν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων πρός αυτήν τοιαύτα. Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε, δι’ ής η αρά εκλείψει. Χαίρε, τού πεσόντος, Αδάμ η ανάκλησις, χαίρε τών δακρύων τής Εύας η λύτρωσις. Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς. Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα. Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τόν Ήλιον, χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως. Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις, χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται Κτίστης. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε. Ήχος πλ. δ’ Αυτόμελον Τή υπερμάχω στρατηγώ τά νικητήρια, ως λυτρωθείσα τών δεινών, ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε, αλλ’ ώς έχουσα τό κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

ΚΑΝΩΝ ΙΚΕΤΗΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

ΚΑΝΩΝ ΙΚΕΤΗΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2939068379655287&id=100006564617179

Δείτε το βίντεο "ΝΕΑ ΘΕΟΣΗΜΕΙΑ - ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΖΕΙ ΣΤΟ ΔΑΜΑΣΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ"

Δείτε το βίντεο "ΝΕΑ ΘΕΟΣΗΜΕΙΑ - ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΖΕΙ ΣΤΟ ΔΑΜΑΣΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ" στο YouTube

https://youtu.be/CkByh3TPWEI

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2938237903071668&id=100006564617179

ΚΑΝΩΝ ΙΚΕΤΗΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ

ΚΑΝΩΝ ΙΚΕΤΗΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2937692993126159&id=100006564617179

ΘΕΟΜΑΧΟΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΜΑΧΟΙ ΑΓΙΟΜΑΧΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΜΑΧΟΙ ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ. ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ ΣΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΥΛΙΚΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ. ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΩΡΑ ΘΕΛΕΤΕ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ. ΜΗΝ ΚΡΥΒΕΙΣΤΕ ΑΛΛΟ. ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΕΖΕΚΙΗΛ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

ΘΕΟΜΑΧΟΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΜΑΧΟΙ ΑΓΙΟΜΑΧΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΜΑΧΟΙ ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ. ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ ΣΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΥΛΙΚΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ. ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΩΡΑ ΘΕΛΕΤΕ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ. ΜΗΝ ΚΡΥΒΕΙΣΤΕ ΑΛΛΟ. ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΕΖΕΚΙΗΛ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2936995963195862&id=100006564617179

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΤΡΙΑΔΑ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΤΡΙΑΔΑ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2936927349869390&id=100006564617179

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΨΕΥΤΟ - ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΑΓΙΟΜΑΧΟΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΥ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΚΟΖΑΝΗΣ.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΨΕΥΤΟ - ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΑΓΙΟΜΑΧΟΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΥ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΚΟΖΑΝΗΣ. ΨΕΥΤΟ - ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΡΔΑΛΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΠΑΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΑΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΥ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΚΟΖΑΝΗΣ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΑΡΔΑΛΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΟ - ΑΓΙΟ - ΜΑΧΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ. ΜΙΑ ΣΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΥΝΙΤΕΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΠΑΠΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΣΜΟ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΜΙΑ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΜΙΑ ΟΧΙ. ΔΙΠΟΡΤΑ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ ΜΕ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΠΛΑΝΗΣ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ. ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ. ΕΚΤΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΛΛΑ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ. ΚΟΡΟΔΙΕΥΟΥΝ ΓΕΛΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ ΤΟΥΣ. ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΜΕ ΜΑΣΟΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΟΙ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΓΙΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ : ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΜΑΤΘΑΙΟ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΛΟΥΚΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΕΖΕΚΗΗΛ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΕΡΕΜΙΑ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΔΑΝΙΗΛ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΣΑΙΑ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΑΡΑΣΙΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΗΝΦΩΝΑ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΝ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟ ΣΑΛΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΕΘΟΔΙΟ ΠΑΤΑΡΩΝ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΓΙΟ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΝΥΣΣΗΣ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΡΕΘΑ ΚΑΙΣΣΑΡΕΙΑΣ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΥΠΠΟΛΥΤΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΕΓΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΡΙΛΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΕΓΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΚΥΠΡΟΥ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ. ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΝ ΣΤΟΥΔΙΤΗ.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΥ ΜΟΝΑΧΗΣ

https://www.scribd.com/fullscreen/58025155?access_key=key-hrynd2eylnksyecvwvl

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2936016833293775&id=100006564617179

Έν είδει Οίκων, είς τόν Κύριον ήμών Ίησούν Χριστόν, κατανυκτικαί καί ώραίαι, άρχόμεναι μέν άπό τής Θεολογίας καί τελευτώσαι μέχρι τής Δευτέρας τού Χριστού Παρουσίας, περιέχουσαι δέ, κατά τάξιν, δοξολογίας, εύχαριστίας, εξομολογήσεις καί αίτήσεις.

Έν είδει Οίκων, είς τόν Κύριον ήμών Ίησούν Χριστόν, κατανυκτικαί καί ώραίαι, άρχόμεναι μέν άπό τής Θεολογίας καί τελευτώσαι μέχρι τής Δευτέρας τού Χριστού Παρουσίας, περιέχουσαι δέ, κατά τάξιν, δοξολογίας, εύχαριστίας, εξομολογήσεις καί αίτήσεις.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2935320766696715&id=100006564617179

ΟΙΚΟΙ ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΑΡΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΖΩΑΡΧΙΚΗΝ ΤΡΙΑΔΑ Ποίημα Διακόνου Ίωάννου τού Εύγενικού

ΟΙΚΟΙ ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΑΡΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΖΩΑΡΧΙΚΗΝ ΤΡΙΑΔΑ Ποίημα Διακόνου Ίωάννου τού Εύγενικού

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2934652636763528&id=100006564617179

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ.

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ. ΙΕΡΟ ΠΗΔΑΛΙΟ σελιδα : 32. 33. 34 ΚΑΝΟΝΑΣ. Λ Α' ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ. σελιδα. 34. ΣΤΗΝ ΤΕΤΕΡΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ: """""""ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΣ""""""" ΣΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΚΑΝΟΝΑ. Λ Α' στην ιδια σελιδα 34. ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΜΠΕΛΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΝΤΕΚΑΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ """""""""""""ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΙΣ"""""""""" Σελιδα 358. ΚΑΝΟΝΑΣ. Ι Ε' ΤΗΣ Α'. ΚΑΙ Β' ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΕΙΡΑ: '""""""""ΠΡΟ ΕΜΦΑΝΕΙΑΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ"''""''"""" ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ. 358. ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ. Ι Ε' ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΣΕΙΡΑ """'""""""""ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ""""""""""" ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ. 358. ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ Ι Ε ' ΣΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΚΑΙ ΕΒΔΟΜΗ ΣΕΙΡΑ """"""""""""""ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΘΗ"""""""""""" ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ 358 ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ: Ι Ε' ΣΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΑΛΙ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΣΕΙΡΑ """""""""""""ΠΡΟ ΤΟΥ ΝΑ ΓΕΝΗ ΑΚΟΜΗ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ""""""""""" Σελιδα. 469. ΤΗΣ ΕΝ ΚΑΡΘΑΓΕΝΗ ΤΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΝΟΝΑΣ. Ι Α' ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΕΚΤΗ ΣΕΙΡΑ """"""""""""""ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΞΕΤΑΣΙΣ"""""""""""""" ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ. J.-P. MIGNE ΤΟΜΟΣ. 137. ΣΕΛΙΔΑ. 1068 ΚΑΝΟΝΑΣ. Ι Ε ' ΤΗΣ Α'. ΚΑΙ Β' ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΒΑΛΣΑΜΩΝΑΣ : ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ. 1068. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΒΑΛΣΑΜΩΝΑΣ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΑ: ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΗ ΕΝΑΤΗ """""""""""""""ΠΡΟ ΕΝΤΕΛΟΥΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΠΟΛΛΩ ΔΕ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΙΑΓΝΩΣΙΝ""""""""""""""""" Σελιδα. 1069. ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΒΑΛΣΑΜΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ. Ι Ε ' ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ. 1069 ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΕΙΡΑ """"""""""""""""ΠΡΟ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ"""""""""""""" ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ 1069 ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΒΑΛΣΑΜΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ. Ι Ε' ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ. 1069 ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΣΕΙΡΑ """"""""""""ΠΡΟ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ 1069 ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΝΑ. Ι Ε'. ΖΩΝΑΡΑΣ. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΖΩΝΑΡΑΣ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΓΔΟΗ ΣΕΙΡΑ """"""""""""""""ΠΡΙΝ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗ ΣΥΝΟΔΩ""""""""""""""""" """"""""""""ΠΡΟ ΤΟΥ ΕΞΕΤΑΣΘΗΝΑΙ ΤΑΥΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΘΗΝΑΙ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟΝ""""""""""""""""""""""" ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΛΗ Η ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ Α Π Ο Τ Ε Ι Χ Ι Σ Η Α Π Ο Τ Ε Ι Χ Ι Σ Η Α Π Ο Τ Ε Ι Χ Ι Σ Η ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΕΙΔΑΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ ΣΥΓΚΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ : ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΕΩΣ ??????????????????????

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΕΡΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

Οι Άγιοι περί αποτειχίσεως. Ὁ ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ἀκολουθώντας τὸ Μ. Ἀθανάσιο, ἀπαγορεύει τὴν «κοινωνία» ὄχι μόνο μὲ αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς. Λέγει: «τοῦ τε Ἁγίου Ἀθανασίου προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρὸς τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν ἀσεβῶν» (Ἐπιστολαί, 466, l.17-18). Καὶ ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως, ἅγιος Γερμανὸς ὁ νέος, συμβουλεύει τὴν ἀποχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ ἐκείνους τοὺς «ὀρθόδοξους» ποὺ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς Λατίνους. Συμβούλευε ἀκόμα τους λαϊκούς, νὰ φεύγουν ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ἔδειξαν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, καὶ μήτε σὲ Ἐκκλησία ποὺ ἐκεῖνοι λειτουργοῦν νὰ πηγαίνουν, μήτε νὰ παίρνουν εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Καλύτερα νὰ προσεύχεστε μόνοι στὰ σπίτια σας, παρὰ νὰ συγκεντρώνεστε στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. Λέγει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: "Οι της την κοινωνίαν εαυτούς διαστέλλοντες", οι χωριζόμενοι αυτοί, οχι μόνον δια τον χωρισμόν δεν καταδικάζονται, αλλά ΤΙΜΗΣ της ΠΡΕΠΟΥΣΗΣ, ως ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, είναι ΑΞΙΟΙ, επειδή όχι σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτόν, αλλά μάλλον ηλευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδεπισκόπων αυτών. Ορα και τον λα΄αποστολικόν. (Ιερόν Πηδάλιον, έκδ.Παπαδημητρίου 1970κ, σελ. 358κ). Τα πρακτικά της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας, είπε: «Εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισίν ομόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν Εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι, ουδέ μνημονεύονται, ουδέ έχει άδειαν τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις υπέρ ακοινωνήτου». Για να εξακολουθήση όμως κάποιος να είναι Ορθόδοξος, χρειάζεται και κάτι άλλο. Ο επίσκοπός του, με το οποίο έχει «κοινωνία», δεν πρέπει να έχη «κοινωνία» με άλλο επίσκοπο, που δεν είναι Ορθόδοξος! Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ο οποίος διδάσκει να μην έχουμε καμιά «κοινωνία» με τους αιρετικούς, αλλά και με όσους «κοινωνούν» με αιρετικούς. Λέει συγκεκριμένα: «του αγίου Αθανασίου, προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν έχειν ημάς προς τους αιρετικούς, αλλά μηδέ προς τους κοινωνούντας μετά των ασεβών»! --«Οι επίσκοποι δεν επιτρέπεται να πράττουν όπως αυτοί θέλουν (“προς το δοκούν”), αλλά είναι δέσμιοι των εντολών και των Ιερών Κανόνων». Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος :«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο». (P.G. 99. 1049 Α). Καί ἀλλοῦ λέγει: «Οἱ μέν τέλεον περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν΄ οἱ δέ, εἰ καί τοῖς λογισμοῖς ού κατεποντίσθησαν, ὅμως τῆ κοινωνία τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται» (P.G. 99, 1164 Α). Δηλαδή: «Ἄλλοι μέν ἐναυάγησαν περί τήν πίστιν τελείως, ἄλλοι δέ, καίτοι ἐσωτερικῶς δέν ἀσπάσθηκαν τήν κηρυττομένην κακοδοξίαν, συναπωλέσθησαν ὅμως μέ τούς λοιπούς λόγω τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μετ’ αὐτῶν» (P.G. 99, 1164A). Ο δε άγιος Μάρκος Ευγενικός δεν «κοινωνούσε» όχι μόνο με τον αιρετικό Πατριάρχη Μητροφάνη, αλλά ούτε και με όσους «κοινωνούσαν» μαζί με τον Μητροφάνη. Γι’ αυτό διαπλάστηκε στην Ορθοδοξία η αρχή, που είναι απόλυτα ορθή: «ο κοινωνών τω ακοινωνήτω, ακοινώνητος έστω»! --'' Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι,πάσαι οι σύνοδοι,πάσαι αι θείαι γραφαί,φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διϊστασθαι'' -Ο άγιος Μάρκος προσθέτει: «φεύγετε ουν και υμείς, αδελφοί, την προς τους ακοινωνήτους κοινωνίαν και το μνημόσυνον των αμνημονεύτων. ΄Ίδε εγώ Μάρκος ο αμαρτωλός λέγω υμίν ότι ο μνημονεύων του πάπα ως ορθοδόξου αρχιερέως ένοχος έστι πάντα τον λατινισμόν εκπληρώσαι μέχρι και αυτής της κουράς των γενείων»[77] «…πολύς εστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισί Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις πώς ουν μνημονεύσωμεν αυτόν όντα Λατινόφρονα;». -«Φεύγετε αυτούς, αδελφοί, και την προς αυτούς κοινωνίαν. Οι γαρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ου θαυμαστόν. Αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός. Ου γαρ ουν, ει και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται ως διάκονοι δικαιοσύνης, ων το τέλος έσται κατά τα έργα αυτών… Στήσετε, κρατούντες τας παραδόσεις, ας παρελάβατε, τας τε εγγράφους και αγράφους, ίνα μη τω των αθέσμων πλάνη συναπεχθέντες εκπέσητε του ιδίου στηριγμού»[74] Ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος διδάσκει: «Ευχαίς και δάκρυσι τον Θεόν καθικέτευσον πέμψαι σοι οδηγόν απαθή τε και άγιον». Και συνεχίζει: Ερεύνα τις Θείες Γραφές, και μάλιστα τις των Αγίων Πατέρων. Μ’ αυτές να συγκρίνεις τα όσα διδάσκει και πράττει ο πνευματικός οδηγός σου. Και όσα μεν είναι σύμφωνα με τις Γραφές να τα δέχεσαι, όσα δε είναι αντίθετα, να τα απορρίπτης, για να μη πλανηθής. Γιατί υπάρχουν πολλοί πλάνοι και ψευτοδιδάσκαλοι! Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, όταν πιέζονταν να «κοινωνήση» με τον Μονοθελήτη Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, υπό την προϋπόθεση να υπογράψη Ορθόδοξη Ομολογία Πίστεως, απάντησε ότι ούτε τότε θα «κοινωνούσε» μαζί του, γιατί αυτός στα δίπτυχα μνημονεύει τους αιρετικούς προκατόχους του Πατριάρχες. Γι’ αυτό, ο άγιος Μάξιμος είπε: «επειδή εκείνοις κοινωνείτε, ει και Ορθόδοξοι γένησθε, ου κοινωνώ υμίν, επειδή κοινωνείτε τοις ακοινωνήτοις». Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος λέει: «Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, καν αξιόπιστος ή, καν νηστεύη, καν θαύματα ποιή, καν προφητεύη, λύκος φαινέσθω εν προβάτου δορά, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος»! Ο δε άγιος Αναστάσιος ο Σιναϊτης, τονίζει: «Έχουμε διδαχθεί να μη δίνουμε σημασία στα θαύματα, όταν αυτός που τα ενεργεί διδάσκει αντίθετα προς την ευσέβεια»! Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός λέει ότι «αιρετικός έστι ο και μικρόν τι παρεκκλίνων της ορθής Πίστεως». Ιερού Γενναδίου Σχολαρίου (Πρώτος πατριάρχης μετά την άλωση). .... Η γνώμη μου είναι η εξής: Ό­ποιος θα μνημονεύση τον Πάπα ή θα έχη κοινωνία με αυτούς που τον μνημονεύουν ή θα συμβουλεύση ή θα παραινέση κάποιον να μνημονεύση, θα τον θεωρήσω όπως ακριβώς και η αγία και μεγάλη σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως, η οποία εξήτασε το λατινικό δόγμα και κατεδίκασε όσους το πίστεψαν, τον Βέκκο δηλαδή και τους ομόφρονάς του. Έπειτα δεν θεωρώ μικρό πράγμα το μνημόσυνο του Πάπα ή οποιουδήποτε επισκόπου. Άλλωστε η πνευματική κοινωνία των ομοδόξων και η τελεία υπο­ταγή προς τους γνησίους ποιμένας εκφράζεται με το μνημόσυνο. Οι σύνοδοι και οι άλλοι Πατέρες ορίζουν ότι: αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα πρέπει να αποφεύγωμε και την κοινωνία. και όλα τα σχετικά που γνωρίζετε ότι ορίζουν. Πάνω απ' όλα όμως ο Κύ­ριός μας λέγει: «Αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ' αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλο­τρίων την φωνήν» (Ιω. ι', 5). Μη γένοιτο να κάνω αιρετική την εκκλησία μου, την αγία μητέρα των Ορθοδόξων, δεχόμενος το μνη­μόσυνο του Πάπα, εφ' όσον ο Πάπας ομολογεί και πι­στεύει εκείνα, για τα οποία δεν τον δέχεται η Εκκλη­σία μας. Όποιος, λοιπόν, ομολογήσει ότι εκείνος (ο Πάπας) ορθοτομεί τώρα τον λόγο της αληθείας, ομο­λογεί ότι οι δικοί μας πρόγονοι είναι αιρετικοί. Η γνώμη μου λοιπόν ήταν και θα είναι αυτή. Και θα είμαι οπωσδήποτε πάντοτε ακοινώνητος προς τον Πάπα και όσους έχουν κοινωνία μ' αυτόν, όπως οι Πα­τέρες μας. Διότι πρέπει να μιμούμεθα την ευσέβειά τους, αφού δεν έχομε την αγιωσύνη και την σοφία τους. --«Τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι». Αγιος Θεοδωρος ο Στουδίτης: Το μνημόσυνο του αιρετικού επισκόπου είναι μόλυνση της Πίστεως. Αλλοι έγιναν αιρετικοί και χάθηκαν,άλλοι παρέμειναν ορθόδοξοι αλλά χάθηκαν γιατί είχαν εκκλησιαστική επικοινωνία με αιρετικούς... Αγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: ΠΑΣΑ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΑΡΝΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ.Η ΨΕΥΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΒΛΑΣΦΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΝΤΑΣ ΝΑ ΧΑΘΕΙ... Αγιος Βασίλειος ο Μέγας: Ούτε μία ώρα σε συγκέντρωση αιρετικών O Αγιος Εφραίμ ο Σύρος: ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ Σ'ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΙΣΤΗ Η ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ... Αγιος Γερμανός Β΄ Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240): "Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς". Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ: «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας Διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι, καὶ πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί, φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι». O Oικουμενικός Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος γράφει: «τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι, και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι»; Ο Απ. Παύλος λέγει: «Παραγγέλομεν δε υμίν, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στέλλεσθαι υμάς (=να κόπτετε κάθε πνευματικήν επικοινωνίαν εκκλησιαστικώς) από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και μη κατά την παράδοσιν ην παρέλαβον παρ’ ημών» (Β’ Θεσ. γ΄ 6). Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Ο Μ. Αθανάσιος πάλι, χαρακτηρίζει επικίνδυνη και απατηλή την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου (τις ίδιες διαβεβαιώσεις δίνουν σήμερα κάποιοι ορθόδοξοι, που ακολουθούν τις αιρετικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών) και υποστήριζαν πως οι ίδιοι έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες· συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους Ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον». Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανική διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ίν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν… Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας· και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν· εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε· κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν» ( Μ. Αθανασίου, επιστολή, Τοις τον μονήρη βίον ασκούσι, ΡG 26, 1185-1188). Ο I. Χρυσόστομος, ως μόνη ελπίδα να διορθωθούν τα κακά στην Εκκλησία, θεωρεί, την εμμονή στη διακοπή της κοινωνίας με τους παρανομούντας Επισκόπους, που είχαν πάρει στα χέρια τους την εκκλησιαστική εξουσία . Λάβετε δε υπόψιν το εξής σημαντικό: Εδώ ο ιερός Χρυσόστομος, προτρέπει σε διακοπή κοινωνίας, όχι γιατί υπάρχει κάποια αίρεση, αλλά ελαφρότερα θέματα δικαιοσύνης, διοικητικά και εκκλησιολογικά. Ο αγ. Ειρηναίος: «Οι Απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον (=είχαν) τόσον μεγάλην “ευλάβειαν”, ώστε απέφευγαν και να συνομιλούν ακόμη με εκείνους που ενόθευαν την αλήθειαν της πίστεως» (Άγιος Ειρηναίος, Έλεγχος και ανατροπή ψευδωνύμου γνώσεως, Γ 3, 4, ΒΕΠΕΣ 5, 144 (15-22). Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;… ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά…, αλλά κοινωνείς;» (Ρ.G. 55, 252). *Σε κανέναν δεν επιτρέπεται να παρουσιάζει άλλη πίστη από την πίστη που όρισαν οι Άγιοι Πατερές...." (Αγ. Μάρκος ο Ευγενικός.) * Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι , πάσαι Σύνοδοι, πάσαι Θείαι Γραφαί, φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτόν κοινωνίας διιστασθαί (Αγ. Μάρκος ο Ευγενικός.) *Την Εκκλησία του Χριστού δεν αποτελούν οι πολλοί , αλλά εκείνοι που φυλάσσουν την ορθή και σωτήρια της Πίστεως Ομολογίαν, έστω και αν είναι όλιγοι ." (Αγ. Θεόδωρος Σουδίτης.) *Φεύγετε τας αιρέσεις διότι είναι εφευρέσεις του διαβόλου." (Αγ Ιγνάτιος ο Θεοφόρος.) *Ημείς τους προστιθεντας η αφαιρούντας τις εκ της Καθολικής Εκκλησίας (Ορθοδόξου) -αναθεματίζουμε. Εις τις πάσαν παράδοσην Εκκλησιαστικήν έγγραφον η άγραφον αθετεί -ανάθεμα." (Ζ. Οικουμενική Σύνοδος, πρακτικά Σπ.Μήλια σ. 805, 825, 878, 879. ) *Πρέπει να δείχνουμε για την Αλήθεια θάρρος, ακόμη και αν σκανδαλίζονται μερικοί." (Μ. Βασίλειος.) *Μην υπακούετε εις μοναχούς , ούτε εις ιερείς, ούτε εις επισκόπους σε όσα κακώς σας συβουλευούν να φρονήτε (να πιστεύετε)." (Αγ. Μελέτιος ο Ομολογητής) (1) Μέγας Βασίλειος: «Οίτινες τήν υγια ορθόδοξον πίστιν προσποιούμενοι ομολογειν, κοινωνουσι δέ τοις ετερόφροσι, τούς τοιούτους, ει μετά παραγγελίαν μή αποστωσιν, μή μόνον ακοινωνήτους έχειν, αλλά μηδέ αδελφούς ονομάζειν».(37) (2) 'Άγιος Κύριλλος 'Αλεξανδρείας πρός τόν λαόν της Κων/λεως: «'Ασπίλους καί αμώμους εαυτούς τηρήσατε, μήτε κοινωνουντες τω μνημονευθέντι [Νεστορίω], μήτε μήν ως διδασκάλω προσέχοντες . . . Τοις δέ γε των κληρικων, είτε λαϊκων διά τήν ορθήν πίστιν κεχωρισμένοις ή καθαιρεθεισι παρ' αυτου, κοινωνουμεν ημεις, ου τήν εκείνου κυρουντες άδικον ψηφον, επαινουντες δέ μαλλον τούς πεπονθότας (=παθόντας)».(38) (3) 'Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: «'Εχθρούς γάρ του Θεου ο Χρυσόστομος, ου μόνον τούς αιρετικούς, αλλά καί τούς τοις τοιούτοις κοινωνουντας μεγάλη καί πολλη τη φωνη απεφήνατο».(39) (4) Του ιδίου: «Οι μέν τέλεον περί τήν πίστιν εναυάγησαν· οι δέ, ει καί τοις λογισμοις ου κατεποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αιρέσεως συνόλλυνται». 'Αγιορειται Πατέρες πρός αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγον: «Καί πως ταυτα ανέξεται ορθοδόξου ψυχή καί ουκ αποστήσεται της κοινωνίας των μνημονευσάντων αυτίκα . . . ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, κάν ορθόδοξος είη ο αναφέρων». Mέγας βασίλειος:''Οίτινες της υγιή Ορθόδοξον πίστιν προσποιούντες ομολογείν,κοινωνούσι δε ταις ετερόφροσι,τους τοι ούτους,ει μετά παραγγελίαν μη αποστώσι,μη μόνον ακοινωνήτους έχειν,αλλά μηδέ αδελφούς ονομάζειν'' «Ἀκόμα καί πολύ λίγοι νά παραμείνουν ἑνωμένοι στήν ἀλήθεια καί τήν Ὀρθοδοξία, αὐτοί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία καί τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου). «Ἐκεῖνοι πού ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτοί πού βρίσκονται στήν ἀλήθεια. Ἐκεῖνοι πού δέν βρίσκονται στήν ἀλήθεια, δέν ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ). «Ὅσοι προσποιοῦνται ὅτι ὁμολογοῦν τήν ὑγιά Ὀρθόδοξο πίστη, ἀλλά ἔχουν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τούς ἑτεροδόξους, ἄν ὕστερα ἀπό νουθεσία δέν ἀπομακρυνθοῦν, μ’ αὐτούς τότε, ὄχι μόνο νά μήν ἔχετε ἐκκλησιαστική κοινωνία, ἀλλά οὔτε ἀδελφούς νά τούς ὀνομάζετε» (Μέγ. Βασιλείου). «Καλό εἶναι νά εἰρηνεύουμε μέ τούς πάντες, ἀλλά ταυτόχρονα νά συμφωνοῦμε σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ὀρθή πίστη. Νά ἀποφεύγετε, ὡσάν νά ἀποφεύγετε φίδια, τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αὐτούς ποῦ εἶναι ἀκοινωνητοί καί τό μνημόσυνο αὐτῶν πού δέν πρέπει νά μνημονεύονται. Διότι αὐτοί εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι πού μετασχησματίζονται σέ ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ» (Ἄγ. Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ). «Νά μήν ἀποδέχεστε κανένα αἱρετικό δόγμα μέ πρόσχημα τήν ἀγάπη» (Ἄγ. Ἰω. Χρυσοστόμου). «Ἐάν ὅμως ὁ λόγος καί ἡ ὑπόθεσις εἶναι περί πίστεως καί τῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας μας, τότε καί ὁ πλέον εἰρηνικός καί ἠσύχιος πρέπει νά πολεμεῖ ὑπέρ αὐτῶν» (Ἄγ. Νικοδήμου). Δεν πρέπει, συνεχίζει ο Μ. Αθανάσιος, να έχετε επικοινωνία και συμπροσευχές με τους αιρετικούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον». Και παρακάτω γράφει: Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους φανερά συμμερίζονται και πιστεύουν τα ασεβή δόγματα του Αρείου, εκείνους δε που νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανικὴ διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών αρειανών, απ’ αυτούς αρχικά να φυλάγεσθε. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ιν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν». Και εν συνεχεία: Εάν λοιπόν, κάποιος, από την μια μεριά προσποιείται ότι αποδέχεται και ομολογεί την ορθή πίστη, από την άλλη, όμως, επικοινωνεί φανερά με τους αρειανούς, αυτόν να τον προτρέψετε να σταματήσει αυτήν την διπλοπρόσωπη συνήθεια. Και εάν μεν ακούσει την προτροπή σας και το υποσχεθεί, να τον έχετε σαν αδελφό∙ εάν όμως, επιμένει σ’ αυτή την ασεβή συμπεριφορά του, και με εριστικότητα επιχειρηματολογεί υπέρ των θέσεών του, αφήστε τον και απομακρυνθείτε απ’ αυτόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπον συμπεριφερόμενοι, εσείς μεν θα διατηρήσετε καθαρή την πίστη, και εκείνοι, βλέποντας την στάση σας θα ωφεληθούν, γιατί θα φοβηθούν μήπως θεωρηθούν ως ασεβείς και ως έχοντες τα αυτά φρονήματα με τους αιρετικούς: «Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας∙ και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν∙ εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε∙ κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν».

ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. ΕΝΩΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ Γ.Ο.Χ. ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ. ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΠΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. ΕΝΩΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ Γ.Ο.Χ. ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ. ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΠΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2932508796977912&id=100006564617179

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΣΠΕΡΑΣ Στιχηρὰ Ἦχος πλ. δ' Ὁ ἐν Ἐδὲμ Παράδεισος ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Τῶν ἀπ' αἰῶνος σήμερον νεκρῶν, ἁπάντων κατ' ὄνομα, μετὰ πίστεως ζησάντων εὐσεβῶς, μνήμην τελοῦντες οἱ πιστοί, τὸν Σωτῆρα καὶ Κύριον, ἀνυμνήσωμεν, αἰτοῦντες ἐκτενῶς, τούτους ἐν ὥρᾳ τῆς κρίσεως, ἀπολογίαν ἀγαθήν, δοῦναι αὐτῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τῷ πᾶσαν κρίνοντι τὴν γῆν, τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ παραστάσεως τυχόντας ἐν χαρᾷ, ἐν μερίδι Δικαίων, καὶ ἐν Ἁγίων κλήρῳ φωτεινῷ, καὶ ἀξίους γενέσθαι, τῆς οὐρανίου βασιλείας αὐτοῦ. Ὁ τῷ οἰκείῳ αἵματι Σωτήρ, βροτοὺς ἐκπριάμενος, καὶ θανάτῳ σου, θανάτου τοῦ πικροῦ, ἐκλυτρωσάμενος ἡμᾶς, καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον, παρασχὼν τῇ ἀναστάσει σου ἡμῖν, πάντας ἀνάπαυσον Κύριε, τοὺς κοιμηθέντας εὐσεβῶς, ἢ ἐν ἐρήμοις, ἢ πόλεσιν, ἢ ἐν θαλάσσῃ, ἢ ἐν γῇ, ἢ ἐν παντὶ τόπῳ, βασιλεῖς τε, ἱερεῖς, ἀρχιερεῖς, μοναστὰς καὶ μιγάδας, ἐν ἡλικίᾳ πάσῃ παγγενεῖ, καὶ ἀξίωσον αὐτούς, τῆς οὐρανίου βασιλείας σου. Τῇ ἐκ νεκρῶν ἐγέρσει σου Χριστέ, οὐκέτι ὁ θάνατος, κυριεύει τῶν θανόντων εὐσεβῶς· διὸ αἰτοῦμεν ἐκτενῶς, τοὺς σοὺς δούλους ἀνάπαυσον, ἐν αὐλαῖς σου, καὶ ἐν κόλποις Ἀβραάμ, τοὺς ἐξ, Ἀδὰμ μέχρι σήμερον, λατρεύσαντάς σοι καθαρῶς, πατέρας καὶ ἀδελφοὺς ἡμῶν, φίλους ὁμοῦ καὶ συγγενεῖς, ἅπαντα ἄνθρωπον, τὰ τοῦ βίου λειτουργήσαντα πιστῶς, καὶ πρὸς σὲ μεταστάντα, πολυειδῶς, καὶ πολυτρόπως ὁ Θεός, καὶ ἀξίωσον τούτους, τῆς οὐρανίου βασιλείας σου. Δόξα... Ἦχος πλ. δ' Θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον, καὶ ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην τὴν κατ' εἰκόνα Θεοῦ, πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα, ἄμορφον, ἄδοξον, μὴ ἔχουσαν εἶδος. Ὢ τοῦ θαύματος! τί τὸ περὶ ἡμᾶς, τοῦτο γέγονε μυστήριον; Πῶς παρεδόθημεν τῇ φθορᾷ; πῶς συνεζεύχθημεν τῷ θανάτῳ; Ὄντως Θεοῦ προστάξει, ὡς γέγραπται, τοῦ παρέχοντος τοῖς μεταστᾶσι τὴν ἀνάπαυσιν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον τὸ τοῦ Ἤχου Ἦχον πλ. δ' Ἀλληλούϊα γ' Στίχ. Μακάριοι οὓς ἐξελέξω, καὶ προσελάβου, Κύριε. Ἀλληλούϊα γ' Στίχ. Καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. Ἀλληλούϊα γ' Τὰ Ἀπόστιχα Τὰ δ' Μαρτυρικὰ τὰ τοῦ Ἤχου, καὶ τὰ β' Νεκρώσιμα, Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ Δόξα... Ἦχος πλ. β' Ἀρχή μοι καὶ ὑπόστασις, τὸ πλαστουργόν σου γέγονε πρόσταγμα· βουληθεὶς γὰρ ἐξ ἀοράτου τε καὶ ὁρατῆς με ζῷον συμπῆξαι φύσεως, γῆθέν μου τὸ σῶμα διέπλασας, δέδωκας δέ μοι ψυχήν, τῇ θείᾳ σου καὶ ζωοποιῷ ἐμπνεύσει· διὸ Σωτὴρ τοὺς δούλους σου, ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν σκηναῖς Δικαίων ἀνάπαυσον. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Πρεσβείαις τῆς Τεκούσης σε, Χριστὲ καὶ τῶν Μαρτύρων σου, Ἀποστόλων, Προφητῶν, Ἱεραρχῶν, Ὁσίων, καὶ Δικαίων, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, τοὺς κοιμηθέντας δούλους σου ἀνάπαυσον. Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ' Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Δόξα... Ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Σὲ καὶ τεῖχος, καὶ λιμένα ἔχομεν, καὶ πρέσβιν εὐπρόσδεκτον, πρὸς ὃν ἔτεκες Θεόν, Θεοτόκε ἀνύμφευτε, τῶν πιστῶν ἡ σωτηρία. Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΠΡΩΪ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Ἤχον πλ. δ' Ἀλληλούϊα γ' Στίχ. Μακάριοι οὓς ἐξελέξω, καὶ προσελάβου, Κύριε. Ἀλληλούϊα γ' Στίχ. Αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσονται. Ἀλληλούϊα γ' Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ' Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Δόξα... Ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Σὲ καὶ τεῖχος, καὶ λιμένα ἔχομεν, καὶ πρέσβιν εὐπρόσδεκτον, πρὸς ὃν ἔτεκες Θεόν, Θεοτόκε ἀνύμφευτε, τῶν πιστῶν ἡ σωτηρία. Κάθισμα Ἦχος πλ. α' Ἀνάπαυσον Σωτὴρ ἡμῶν, μετὰ Δικαίων τοὺς δούλους σου, καὶ τούτους κατασκήνωσον ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, καθὼς γέγραπται, παρορῶν ὡς ἀγαθός, τὰ πλημμελήματα αὐτῶν, τὰ ἑκούσια, καὶ τὰ ἀκούσια, καὶ πάντα τὰ ἐν ἀγνοίᾳ καὶ γνώσει φιλάνθρωπε. Θεοτοκίον Ὁ ἐκ Παρθένου ἀνατείλας τῷ κόσμῳ, Χριστὲ ὁ Θεός, υἱοὺς φωτὸς δι' αὐτῆς ἀναδείξας, ἐλέησον ἡμᾶς. Τοῦ ἀναξίου Θεοδώρου ᾨδὴ α' Ἦχος πλ. δ' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «ᾎσμα ἀναπέμψωμεν λαοί, τῷ θαυμαστῷ Θεῷ τῷ ἡμῶν, ἀπαλλάξαντι τὸν Ἰσραὴλ ἐκ δουλείας, ᾠδὴν ἐπινίκιον ᾄδοντες καὶ βοῶντες· ᾌσωμέν σοι, τῷ μόνῳ Δεσπότῃ». Πάντες δυσωπήσωμεν Χριστόν, τελοῦντες μνήμην σήμερον, τῶν ἀπ' αἰῶνος νεκρῶν, ἵνα τοῦ αἰωνίου πυρὸς αὐτοὺς ῥύσηται, πίστει κεκοιμημένους, καὶ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου. Βάθει τῶν κριμάτων σου Χριστέ, πανσόφως σὺ προώρισας, ἑκάστου τέλος ζωῆς, τὸν ὅρον καὶ τὸν τρόπον· διὸ οὓς ἐκάλυψε τάφος, ἐν πάσῃ χώρᾳ, ἐν τῇ κρίσει, σῶσον Πανοικτίρμον. Ὅρους τῆς ζωῆς ἡμῶν ὁ δούς, διὸ τοὺς ἀφυπνώσαντας ἐκ τῆς τοῦ βίου νυκτός, ἡμέρας ἀνεσπέρου, υἱοὺς δεῖξον, Κύριε, Ἱερεῖς ὀρθοδόξους, Βασιλεῖς τε, καὶ πάντα λαόν σου. Οὕς περ κατεκάλυψεν ὑγρά, καὶ πόλεμος ἐθέρισε, σεισμὸς δὲ οὓς συνέσχε, καὶ ἔκτειναν φονῶντες, καὶ πῦρ οὓς ἐτέφρωσε, τῶν πιστῶν Ἐλεῆμον, ἐν μερίδι, τάξον τῶν Δικαίων. Πάντα παρορῶν τὰ τῆς σαρκός, ὀφλήματα Σωτὴρ ἡμῶν ἐν πάσῃ ἡλικίᾳ, παντὸς γένους ἀνθρώπων, πρὸ τοῦ κριτηρίου σου, στῆσον ἀκατακρίτους, σοὶ τῷ Κτίστῃ, ἀπολογουμένους. Δόξα... Τρία μιᾶς φύσεως ὑμνῶ, πρόσωπα αὐθυπόστατα, ἀγέννητον Πατέρα, Υἱὸν τὸν γεννηθέντα, καὶ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἄναρχον βασιλείαν, ἐξουσίαν, Θεότητα μίαν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ὄντως σὺ ἐφάνης οὐρανός, ἐπὶ τῆς γῆς μειζότερος, τοῦ ἀνωτάτου πόλου, ἀνύμφευτε, τῷ Παρθένε· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν, Ἥλιος ἐν κόσμῳ, ὁ δεσπόζων, τῆς δικαιοσύνης. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «ᾎσμα ἀναπέμψωμεν λαοί, τῷ θαυμαστῷ Θεῷ τῷ ἡμῶν, ἀπαλλάξαντι τὸν Ἰσραὴλ ἐκ δουλείας, ᾠδὴν ἐπινίκιον ᾄδοντες καὶ βοῶντες· ᾌσωμέν σοι, τῷ μόνῳ Δεσπότῃ». ᾨδὴ β' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Πατρός, καὶ ἐκ τῆς Παρθένου ἐπ' ἐσχάτων, πλὴν ἀνδρὸς κυηθείς, καὶ λύσας τὴν ἁμαρτίαν, τοῦ προπάτορος Ἀδάμ, ὡς φιλάνθρωπος». (Δίς) Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ δικαίᾳ κρίσει, πήξας ὅρους τῆς ζωῆς, ὁ εἰς ἀφθαρσίαν, ἐκ φθορᾶς προσλαβόμενος, πάντας τοὺς κοιμηθέντας, ἐπ' ἐλπίδι αἰωνίου ἀναστάσεως. Ὁ ἐκ τῶν τεσσάρων, περάτων Κύριε, προσλαβόμενος, τοὺς πιστῶς θανέντας, ἐν θαλάσσῃ, ἢ ἐν γῇ, ἢ ἐν ποταμοῖς, πηγαῖς, ἢ λίμναις, ἢ φρέασι, βορά, θηρσὶ γενομένους, πετεινοῖς καὶ ἑρπετοῖς, πάντας ἀνάπαυσον. Σοῦ ἐν τῇ παλάμῃ, τὰ πάντα Κύριε προδιέκρινας, τοὺς διαλυθέντας, εἰς στοιχείων τετρακτύν, ἐν τῇ παρουσίᾳ σου, συμπήξας ἀνάστησον, πάντα τὰ ἐν ἀγνοίᾳ καὶ γνώσει, συγχωρῶν αὐτοῖς ὀφλήματα. Ὢ τῆς φοβερᾶς σου, δευτέρας Κύριε ἐπελεύσεως! ὅτι ὡς ἐν εἴδει ἀστραπῆς, ἐπὶ τῆς γῆς ἥκων ἀναστήσεις, πᾶν τὸ πλάσμα σου κρίνεσθαι, τοὺς πίστει σοι, τότε βιώσαντας, ὑπαντῶντάς σοι, συνεῖναι καταξίωσον. Δόξα... Ὑπερτελεστάτη μονάς, ὑπέρθεε, Τρισυπόστατε, ἀγέννητε Πάτερ, καὶ Υἱὲ μονογενές, δι' Υἱοῦ δὲ φανέν, Πνεῦμα ἐκ Πατρὸς ἐκπορευθέν, οὐσία μία καὶ φύσις, κυριότης βασιλεία, σῶσον πάντας ἡμᾶς. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ἄρρητον τὸ θαῦμα, τῆς σῆς κυήσεως Μητροπάρθενε· πῶς γὰρ καὶ λοχεύεις, καὶ ἁγνεύεις ἐν ταὐτῷ; πῶς παιδοτοκεῖς, καὶ ἀγνοεῖς πεῖραν ὅλως ἀνδρός; ὡς οἶδεν ὁ ὑπὲρ φύσιν ἐκ σοῦ καινοπρεπῶς, Λόγος Θεοῦ γεννηθείς. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Πατρός, καὶ ἐκ τῆς Παρθένου ἐπ' ἐσχάτων, πλὴν ἀνδρὸς κυηθείς, καὶ λύσας τὴν ἁμαρτίαν, τοῦ προπάτορος Ἀδάμ, ὡς φιλάνθρωπος». ᾨδὴ γ' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὁ στερεώσας ἐν τῇ χειρί σου, Λόγε Θεοῦ τοὺς οὐρανοὺς ἐν τῷ φωτισμῷ, τῆς σῆς ἀληθοῦς ἐπιγνώσεως, στερέωσον καὶ ἡμῶν, τῶν ἐπὶ σοὶ πεποιθότων τὰς καρδίας». Τοὺς διανύσαντας τὸν τοῦ βίου, δρόμον ἐν δόξῃ εὐσεβεῖ, τῆς δικαιοσύνης ἀναδύσασθαι στέφανον, ἀξίωσον ὁ Θεός, τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἀπολαῦσαι. Τοὺς αἰφνιδίως ἀναρπασθέντας, καταφλεχθέντας ἀστραπαῖς, καὶ ἐναποψύξαντας ἐκ κρύους, καὶ πάσης πληγῆς, ἀνάπαυσον ὁ Θεός, ὅτε τὰ πάντα ἐν πυρὶ δοκιμάσῃς. Τὴν ἀειτάραχον τοὺς τοῦ βίου, θάλασσαν πλεύσαντας Χριστέ, ἐν τῷ τῆς ἀφθάρτου σου, ζωῆς καταξίωσον, λιμένι καταδραμεῖν, τοὺς ὀρθοδόξῳ ζωῇ κυβερνηθέντας. Οὓς πᾶσα φύσις τῶν ἐναλίων, καὶ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ἔλαβε κατάβρωμα Χριστέ, τοῖς σοῖς κρίμασιν, ἀνάστησον ὁ Θεός, ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ μετὰ δόξης. Δόξα... Νοητικῶς τὴν θείαν Μονάδα, ὡς τρία Πρόσωπα ἁπλῶς, ἅμα τῷ τεμεῖν ἐπισυνάπτω τὰ ἄτομα· ὡς τάχος γὰρ ἀστραπῆς τρισσολαμποῦσα, ὁρᾶται εἰς Ἑνάδα. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ἀκατανόητόν σου τὸ θαῦμα· πλὴν γὰρ ἀνδρὸς κυοφορεῖς, καὶ τὴν παρθενίαν σου Ἁγνὴ φρουρεῖς τίκτουσα· διὸ Ἀγγέλων πληθύς, καὶ βροτῶν γένος, ὑμνεῖ σε εἰς αἰῶνας. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὁ στερεώσας ἐν τῇ χειρί σου, Λόγε Θεοῦ τους οὐρανοὺς ἐν τῷ φωτισμῷ, τῆς σῆς ἀληθοῦς ἐπιγνώσεως, στερέωσον καὶ ἡμῶν, τῶν ἐπὶ σοὶ πεποιθότων τὰς καρδίας». Κάθισμα Ἦχος πλ. α' Τὸν συνάναρχον Λόγον ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Ὁ δι' ἡμᾶς ὑπομείνας Σταυρὸν καὶ θάνατον, καὶ νεκρώσας τὸν ᾍδην, καὶ συνεγείρας νεκρούς, τοὺς μεταστάντας ἐξ ἡμῶν, Σῶτερ ἀνάπαυσον, ὡς φιλάνθρωπος Θεός, καὶ τῇ φρικτῇ καὶ φοβερᾷ, ἐλεύσει σου Ζωοδότα, ὡς ἔχων πλῆθος ἐλέους, τῆς βασιλείας σου ἀξίωσον. (Δίς) Θεοτοκίον Τὴν ταχεῖάν σου σκέπην, καὶ τὴν βοήθειαν, καὶ τὸ ἔλεος δεῖξον, ἐπὶ τοὺς δούλους σου, καὶ τὰ κύματα ἁγνὴ καταπράϋνον, τῶν ματαίων λογισμῶν, καὶ τὴν πεσοῦσάν μου ψυχήν, ἀνάστησον Θεοτόκε· οἶδα γὰρ, οἶδα Παρθένε, ὅτι ἰσχύεις ὅσα καὶ βούλεσαι. ᾨδὴ δ' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ἐξ ὄρους κατασκίου, Λόγε ὁ Προφήτης, τῆς μόνης Θεοτόκου, μέλλοντος σαρκοῦσθαι, θεοπτικῶς κατενόει, καὶ τῷ φόβω, ἐδοξολόγει σου τὴν δύναμιν». (Δίς) Πατέρων προπατόρων, πάππων καὶ προπάππων, ἐκ τῶν ἀπ' ἀρχῆς, καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων, ἐν εὐνομίᾳ θανέντων, καὶ εὐπιστίᾳ, πάντων μνημόνευσον Σωτὴρ ἡμῶν. Ἐν ὄρει, ἐν ὁδῷ, ἐν τάφοις, ἐν ἐρήμοις, τὸν βίον καταλῦσαι, φθάσαντας ἐν πίστει, μοναδικούς τε, μιγάδας, νέους, πρεσβύτας, μετὰ ἁγίων Χριστὲ σκήνωσον. Ἐκ λύπης καὶ χαρᾶς, ἐλθούσης παρ' ἐλπίδα, τοὺς πίστει παρευθύς, ἀλλάξαντας τὸν βίον, εὐημερίᾳ παθόντας, ἢ δυσπραγίᾳ, πάντας ἀνάπαυσον Σωτὴρ ἡμῶν. Οὓς ἀνεῖλε ψύξ, καὶ ἵππος συναρπάσας, χάλαζα, χιών, καὶ ὄμβρος πλεονάσας, οὓς δὲ ἀπέπνιξε πλίνθος, ἢ χοῦς συνέσχε, Χριστὲ Σωτὴρ ἡμῶν ἀνάπαυσον. Δόξα... Ξένον ὅτι Ἓν καὶ Τρία ἡ Θεότης, ὅλη καθ' ἑνός, προσώπου ἀμερίστως· Πατὴρ γὰρ Υἱός, καὶ ἅγιον Πνεῦμά ἐστι, τὰ προσκυνούμενα, ὡς εἷς δὲ Θεός. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ἴθυνον ἡμᾶς, εὐχαῖς σου κυβερνῶσα, κλυδωνιζομένους, σάλῳ ἁμαρτίας, εἰς σωτηρίους λιμένας Κυριοτόκε, ἐκλυτρουμένη ἐκ παντοίων δεινῶν. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ἐξ ὄρους κατασκίου, Λόγε ὁ Προφήτης, τῆς μόνης Θεοτόκου, μέλλοντος σαρκοῦσθαι, θεοπτικῶς κατενόει, καὶ τῷ φόβῳ, ἐδοξολόγει σου τὴν δύναμιν». ᾨδὴ ε' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου, πρὸς σὲ ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματα, τῆς παρουσίας σου· ἐν αὐτοῖς οὖν καταύγασον, τὸν νοῦν ἡμῶν Δέσποτα, καὶ ὁδήγησον, ἐν τρίβῳ ζωῆς». (Δίς) Ἑκάστου μνημόσυνα, τῶν θανόντων εὐσεβῶς, ἐκ τοῦ αἰῶνος Κύριε, ποιούμενοι σήμερον, ἐκτενῶς σοι βοῶμεν. Πάντας ἀνάπαυσον, μετὰ τῶν ἁγίων σου. Ἐκ πάσης οὓς ἔλαβες, γενεᾶς καὶ γενεᾶς, ἐν βασιλεῦσιν, ἐν ἄρχουσιν, ἢ ἐν μονάζουσιν, ὀρθοδόξως Οἰκτίρμον, τῆς αἰωνίου λύτρωσαι κολάσεως. Ἁπάντων ὧν ἔπλασας, τὰ συμφέροντα εἰδώς, οὓς παρεχώρησας Κύριε, ἀθρόοις συμπτώμασι, παρ' ἐλπίδα τεθνάναι, ῥῦσαι κολάσεως πάσης ὁ Θεὸς ἡμῶν. Πυρὸς ἀεὶ φλέγοντος, καὶ ἐκ σκότους ἀφεγγοῦς, βρυγμοῦ ὀδόντων, καὶ σκώληκος, ἀλήκτως κολάζοντος, καὶ πάσης τιμωρίας, ῥῦσαι Σωτὴρ ἡμῶν, πάντας τοὺς θανέντας πιστῶς. Δόξα... Ὁμόθρονε, ἄναρχε, τρισυπόστατε μονάς, ἡ διαιρέσει τὴν ἕνωσιν, καὶ ἔμπαλιν ἔχουσα, τοῖς προσώποις τὴν φύσιν, εἰς ἓν ἡμᾶς σύναψον, θέλημα τῶν σῶν ἐντολῶν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ὑπὲρ τὰ πυρίμορφα, Σεραφὶμ ὤφθης, Ἁγνὴ τιμιωτέρα κυήσασα, τὸν τούτοις ἀπρόσιτον, Ἰησοῦν τὸν Σωτῆρα, σαρκώσει θεώσαντα, τῶν γηγενῶν τὸ φύραμα. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου, πρὸς σὲ ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματα, τῆς παρουσίας σου· ἐν αὐτοῖς οὖν καταύγασον, τὸν νοῦν ἡμῶν Δέσποτα, καὶ ὁδήγησον, ἐν τρίβῳ ζωῆς». ᾨδὴ ς' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Συνεχόμενον δέξαι με φιλάνθρωπε, ἐκ πταισμάτων πολλῶν, προσπίπτοντα τοῖς οἰκτιρμοῖς σου, ὡς τὸν Προφήτην Κύριε, καὶ σῶσόν με». Τοῦ θανάτου ὁ λύσας, τὰς ὀδύνας παθῶν, ἀρχηγὲ τῆς ζωῆς, ὁ Θεὸς ἡμῶν, τοὺς ἐξ αἰῶνος κεκοιμημένους, δούλους σου ἀνάπαυσον. Τοῖς ἀρρήτοις κρίμασιν, οὓς ἔκτειναν, φαρμακοποσίαι, δηλητήρια, ὀστώδεις πνίξεις, μετὰ Ἁγίων, Κύριε ἀνάπαυσον. Ὅταν κρίνῃς τὰ σύμπαντα, ἑστῶτα γυμνά, τετραχηλισμένα πρὸ προσώπου σου, τότε Οἰκτίρμον, φεῖσαι τῶν λατρευσάντων σοι πιστῶς ὁ Θεός. Τῇ ἐσχάτη οὖν σάλπιγγι, σαλπίζοντος, τοῦ σοῦ Ἀρχαγγέλου, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς ἁπάντων, τότε Χριστὲ τοὺς δούλους σου ἀνάπαυσον. Ἐξ αἰῶνος οὓς ἔλαβες, πιστοὺς ὁ Θεός, γένος ἄπαν, βροτῶν καταξίωσον, εἰς τοὺς αἰῶνας, μετὰ τῶν θεραπόντων σου δοξάζειν σε. Δόξα... Θεαρχία τρισάγιε, ὁμόθρονε, ὁ Πατὴρ ὁ Υἱός, σὺν τῷ πνεύματι, σὺ εἶ Θεός μου, ὁ παντοκρατορίᾳ σου συνέχων τὸ πᾶν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ἐκ τῆς ῥίζης ἀνέτειλε, σοῦ ἄνθος ζωῆς Ἰεσσαὶ προπάτορ, ἀνασκίρτησον, ὁ σῴζων κόσμον ἐκ τῆς ἁγνῆς Νεάνιδος, Χριστὸς ὁ Θεός. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Συνεχόμενον δέξαι με φιλάνθρωπε, ἐκ πταισμάτων πολλῶν, προσπίπτοντα τοῖς οἰκτιρμοῖς σου, ὡς τὸν Προφήτην Κύριε, καὶ σῶσόν με». Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ' Μετὰ τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον Χριστέ, τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου, ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος. Ὁ Οἶκος Αὐτὸς μόνος ὑπάρχεις ἀθάνατος, ὁ ποιήσας καὶ πλάσας τὸν ἄνθρωπον· οἱ βροτοὶ οὖν ἐκ γῆς διεπλάσθημεν, καὶ εἰς γῆν τὴν αὐτὴν πορευσόμεθα, καθὼς ἐκέλευσας ὁ πλάσας με, καὶ εἰπών μοι· Ὅτι γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ, ὅπου πάντες βροτοὶ πορευσόμεθα, ἐπιτάφιον θρῆνον ποιοῦντες ᾠδὴν τό, Ἀλληλούϊα. Συναξάριον Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν πάντων τῶν ἀπ' αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς, ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν. Στίχοι Ἀμνημόνησον πταισμάτων νεκροῖς, Λόγε, Τὰ χρηστὰ νεκρὰ σπλάγχνα σου μὴ δεικνύων. Τὰς τῶν προαναπαυσαμένων ψυχὰς κατάταξον, Δέσποτα Χριστέ, ἐν ταῖς τῶν Δικαίων σου σκηναῖς, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, ὡς μόνος ἀθάνατος, Ἀμήν. ᾨδὴ ζ' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὁ ἐν ἀρχῇ, τὴν γῆν θεμελιώσας, καὶ οὐρανοὺς τῷ λόγῳ, στερεώσας, εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν». Τῶν εὐσεβῶς, ἐξ αἰῶνος θανέντων, μνημόσυνα ἐκτελοῦντες βοῶμεν· Εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν. Τῶν εὐσεβῶς, ἐξαπίνης θανέντων, καὶ ἐκβολῆς παντοδαπῆς ῥιφείσης, σιδήρου, ξύλου, παντοίου λίθου, ἀνάπαυσον ὁ Θεός, κεκοιμημένους πιστούς. Ἐν τῇ φρικτῇ, ἐλεύσει σου Οἰκτίρμον, ἐκ δεξιῶν τῶν προβάτων σου στῆσον, τοὺς ὀρθοδόξως σοι ἐν βίῳ λειτουργήσαντας Χριστέ, καὶ μεταστάντας πρὸς σέ. Ἐν τῷ χορῷ, Χριστὲ τῶν ἐκλεκτῶν σου, κατάταξον τοὺς σοὺς δούλους βοᾷν σοι· Εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν. Ὁ ἀπὸ γῆς, τὸν χοῦν δημιουργήσας, τὸ τῆς σαρκός, καὶ Πνεύματι ζωώσας, Σωτὴρ οἰκτίρμων, οὓς προσελάβου ἀνάπαυσον ὁ Θεός, ἐν τῇ ἀγήρῳ ζωῇ. Δόξα... Οἷα τρισίν, ἡλίοις ἡ Θεότης, μιᾷ φωτὸς συγκράσει ἀνυμνείσθω, Πατὴρ Υἱός τε, καὶ θεῖον Πνεῦμα, ἐν τῇ φύσει, ἀλλὰ τρία ὑποστάσεσι. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Δαυϊτικόν, μελῳδοῦμέν σοι ᾆσμα, ὄρος Θεοῦ, σὲ καλοῦντες Παρθένε, ἐν ᾧ οἰκήσας σαρκὶ ὁ Λόγος, ἐθεούργησεν ἡμᾶς, πνευματικῶς ἐν αὐτῷ. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Ὁ ἐν ἀρχῇ, τὴν γῆν θεμελιώσας, καὶ οὐρανοὺς τῷ λόγῳ, στερεώσας, εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν». ᾨδὴ η' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Τὸν ἐν ὄρει, ἁγίῳ δοξασθέντα, καὶ ἐν βάτῳ, πυρὶ τὸ τῆς Ἀειπαρθένου, τῷ Μωϋσῇ μυστήριον γνωρίσαντα, Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας». (Δίς) Ὁ ἐκτρίψας, πρῴην σκιὰν θανάτου, ἀνατείλας, ὡς Ἥλιος ἐκ τάφου, υἱοὺς τῆς ἀναστάσεώς σου ποίησον, Κύριε τῆς δόξης, πάντας τοὺς θανέντας, ἐν πίστει εἰς αἰῶνας. Τῶν ἀδήλων, καὶ κρυφίων ὁ γνώστης, ὅταν μέλλῃς, ἐκκαλύπτειν τοῦ σκότους, τὰ ἔργα, καὶ βουλὰς τῶν καρδιῶν ἡμῶν, τότε μὴ συνάρῃς, λόγον μετὰ πάντων, τῶν πίστει κοιμηθέντων. Ὅταν μέλλῃς, καθίσαι ἐπὶ θρόνου, καὶ κελεύσῃς, εἰς κρίσιν παραστῆναι, τοὺς ἐξ ἐσχάτων γῆς διὰ τῆς σάλπιγγος, συναθροιζομένους, τότε φεῖσαι πάντων, Χριστὲ ὡς ἐλεήμων. Τοὺς θανέντας, ἄφνω ἐκ συμπτωμάτων, ἐκ βοῆς τε σφοδρᾶς καὶ τάχους δρόμου, ῥαπίσματος, πυγμῆς τε καὶ λακτίσεως, Κύριε τῆς δόξης, πίστει κοιμηθέντας, ἄνες εἰς τοὺς αἰῶνας. Εὐλογοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα. Ὡς Μονάδα, τῇ οὐσίᾳ ὑμνῶ σε, ὡς Τριάδα, τοῖς προσώποις σε, σέβω, Πάτερ Υἱὲ καὶ Πνεῦμα τὸ πανάγιον, ἄναρχον τὸ κράτος, τῆς σῆς βασιλείας, δοξάζω εἰς αἰῶνας. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ῥείθρου ζῶντος, πηγὴ ἐσφραγισμένη, ἀνεδείχθης, Θεοτόκε Παρθένε· ἀνάνδρως, γὰρ τὸν Κύριον γεννήσασα, τῆς ἀθανασίας, τοὺς πιστοὺς ποτίζεις, τὸ νᾶμα εἰς αἰῶνας. Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν καὶ προσκυνοῦμεν. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Τὸν ἐν ὄρει, ἁγίῳ δοξασθέντα, καὶ ἐν βάτῳ, πυρὶ τὸ τῆς Ἀειπαρθένου, τῷ Μωϋσῇ μυστήριον γνωρίσαντα, Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας». ᾨδὴ θ' Ὁ Εἱρμὸς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Τὸν προδηλωθέντα ἐν ὄρει τῷ Νομοθέτῃ, ἐν πυρὶ καὶ βάτῳ, τόκον τὸν τῆς Ἀειπαρθένου, εἰς ἡμῶν τῶν πιστῶν σωτηρίαν, ὕμνοις ἀσιγήτοις μεγαλύνομεν». Ἔνθα εὐφραινομένων ἐστὶν ἡ κατοικία, τῶν Ἁγίων σου Κύριε, πάντας τοὺς ἀπ' αἰῶνος, κεκοιμημένους ἐν πίστει τε καὶ ἐλπίδι, ἀγαλλιασθῆναι καταξίωσον. Τοὺς θεομηνίᾳ, θανατικῶν ἐκτριβέντας, κεραυνῶν παντοίων, ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθέντων, γῆς σχισθείσης, ἐπικλυσάσης θαλάσσης πάντας τοὺς πιστούς, Χριστὲ ἀνάπαυσον. Πᾶσαν ἡλικίαν, πρεσβύτας καὶ νεανίσκους, νέους καὶ ἐφήβους, παῖδας, καὶ τὰ ἄωρα βρέφη, ἀρρενικὴν φύσιν τε καὶ θηλείαν, ἀνάπαυσον ὁ Θεός, οὓς προσελάβου πιστούς. Τοὺς ἐξ ἰοβόλων δηγμάτων κεκοιμημένους, καταπόσεως ὄφεων, συμπατήσεως ἵππων καὶ ἐκ πνιγμοῦ, καὶ ἀγχόνης τοῦ πέλας, πίστει σοι λατρεύσαντας ἀνάπαυσον. Ἕκαστον κατ' ὄνομα, τῶν ἐν πίστει θανέντων, ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ γενεῶν καὶ γενεᾶς, ἀκατακρὶτως παρασταθῆναί σοι τότε, ἐν τῇ παρουσία σου ἀξίωσον. Δόξα... Ὁ εἷς ἐν Τριάδι Θεός, δόξα σοι ἀπαύστως· εἰ γὰρ καὶ Θεὸς ἕκαστον, ἀλλ' εἷς τῇ φύσει πέλει, ὁ Πατὴρ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα, τοῖς τρισοφαέσιν ἰδιώμασι. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Ὑπὲρ νοῦν ὁ τόκος σου· γεννᾷς γὰρ τὸν προόντα, καὶ γαλουχεῖς ἀφράστως, τὸν τροφοδότην τοῦ κόσμου, ἀνακλίνεις τὸν τοῦ παντὸς συνοχέα, Χριστὸν μόνον λυτρωτήν ἡμῶν Πανάμωμε. Καταβασία ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ «Τὸν προδηλωθέντα ἐν ὄρει τῷ Νομοθέτῃ, ἐν πυρὶ καὶ βάτῳ, τόκον τὸν τῆς Ἀειπαρθένου, εἰς ἡμῶν τῶν πιστῶν σωτηρίαν, ὕμνοις ἀσιγήτοις μεγαλύνομεν». Ἐξαποστειλάριον Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Ὁ καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων, ἐξουσιάζων ὡς Θεός, ἀνάπαυσον τοὺς σοὺς δούλους, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν ἐκλεκτῶν· εἰ γὰρ καὶ ἥμαρτον Σῶτερ, ἀλλ' οὐκ ἀπέστησαν ἐκ σοῦ. Ἕτερον Γυναῖκες ἀκουτίσθητε ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Ἀνάπαυσον τοὺς δούλους σου, ἐν χώρᾳ ζώντων Κύριε, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη ὁμοῦ καὶ στεναγμός, ἵλαθι ὡς φιλάνθρωπος, ἅπερ ἐν βίῳ ἥμαρτον· μόνος γὰρ ἀναμάρτητος, ὑπάρχεις καὶ ἐλεήμων, νεκρῶν καὶ ζώντων Δεσπότης. Θεοτοκίον Ὅμοιον Μαρία θεονύμφευτε, Χριστὸν ἀπαύστως πρέσβευε, ὑπερ ἡμῶν τῶν σῶν δούλων, σὺν θεηγόροις Προφήταις, καὶ τῶν Μαρτύρων δήμοις τε, Ἱεραρχῶν Ὁσίων τε, καὶ πάντων τε τῶν Δικαίων, συγκληρονόμους γενέσθαι, τῆς οὐρανῶν βασιλείας. Εἰς τοὺς Αἴνους Στιχηρὰ Προσόμοια Ἦχος πλ. δ' Ὁ ἐν Ἐδὲμ Παράδεισος ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Δεῦτε πρὸ τέλους πάντες Ἀδελφοί, τὸν χοῦν ἡμῶν βλέποντες, καὶ τῆς φύσεως ἡμῶν τὸ ἀσθενές, καὶ τὴν εὐτέλειαν ἡμῶν, καὶ τὸ τέλος ὀψώμεθα, καὶ τὰ ὄργανα τοῦ σκεύους τῆς σαρκός, καὶ ὅτι κόνις ὁ ἄνθρωπος, βρῶμα σκωλήκων καὶ φθορά· ὅτι ξηρὰ τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ὅλως μὴ ἔχοντα πνοήν· τοὺς τάφους κατίδωμεν, ποῦ ἡ δόξα; ποῦ τὸ κάλλος τῆς μορφῆς; ποῦ ἡ εὔλαλος γλῶσσα; ποῦ ἡ ὀφρύς; ἢ ποῦ ὁ ὀφθαλμός; πάντα κόνις καὶ σκιά· διὸ φεῖσαι Σωτὴρ πάντων ἡμῶν. Τί ἀπατᾶται ἄνθρωπος αὐχῶν, τί μάτην ταράττεται, ὁ πηλός, καὶ μετ' ὀλίγον ὁ αὐτός; τί οὐ λογίζεται ὁ χοῦς, ὅτι κόνις τὸ φύραμα, καὶ σαπρίας καὶ φθορᾶς ἀποβολή; Εἰ οὖν πηλὸς ἐσμὲν ἄνθρωποι, τί προστετήκαμεν τῇ γῆ; καὶ εἰ Χριστοῦ ἐσμὲν σύμφυτοι, τί οὐ προστρέχομεν αὐτῷ, καὶ ὅλην ἀφέμενοι τὴν ἐπίκηρον καὶ ῥέουσαν ζωήν, τῇ ζωῇ τῇ ἀφθάρτῳ, ἀκολουθοῦντες; ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστός, ὁ φωτισμὸς τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Ὁ τῇ χειρί σου πλάσας τὸν Ἀδάμ, καὶ στήσας μεθόριον, ἀφθαρσίας, καὶ θνητότητος Σωτήρ, καὶ τῆς ἐν χάριτι ζωῆς, τῆς φθορᾶς ἀπαλλάξας τε, πρὸς τὴν πρώτην μεταθέμενος ζωήν, αὐτὸς τοὺς δούλους σου Δέσποτα, οὓς προσελάβου ἐξ ἡμῶν, μετὰ Δικαίων ἀνάπαυσον, καὶ ἐν χορῷ τῶν ἐκλεκτῶν, καὶ τούτων τὰ ὀνόματα, μεταγράψας ἐν βίβλῳ τῆς ζωῆς, ἐν φωνῇ Ἀρχαγγέλου, ἐξαναστήσας σάλπιγγος ἠχοῖ, καταξίωσον αὐτούς, τῆς οὐρανίου βασιλείας σου. Χριστὸς ἀνέστη λύσας τῶν δεσμῶν, Ἀδὰμ τὸν πρωτόπλαστον, καὶ τοῦ ᾍδου καταλύσας τὴν ἰσχύν, θαρσεῖτε πάντες οἱ νεκροί, ἐνεκρώθη ὁ θάνατος, ἐσκυλεύθη καὶ ὁ ᾍδης σὺν αὐτῷ, καὶ ὁ Χριστὸς ἐβασίλευσεν, ὁ σταυρωθεὶς καὶ ἀναστάς, αὐτὸς ἡμῖν ἐχαρίσατο, τὴν ἀφθαρσίαν τῆς σαρκός, αὐτὸς ἀνιστᾷ ἡμᾶς, καὶ δωρεῖται τήν ἀνάστασιν ἡμῖν, καὶ τῆς δόξης ἐκείνης, μετ' εὐφροσύνης πάντας ἀξιοῖ, τοὺς ἐν πίστει ἀκλινεῖ, πεπιστευκότας θερμῶς ἐπ' αὐτῷ. Δόξα... Νεκρώσιμον Ἦχος β' Ὡς ἄνθος μαραίνεται, καὶ ὡς ὄναρ παρέρχεται, καὶ διαλύεται πᾶς ἄνθρωπος, πάλιν δὲ ἠχούσης τῆς σάλπιγγος, νεκροὶ ὡς ἐν συσσεισμῷ πάντες ἀναστήσονται, πρός τὴν σὴν ὑπάντησιν Χριστὲ ὁ Θεός. Τότε Δέσποτα, οὓς μετέστησας ἐξ ἡμῶν, ἐν ταῖς τῶν Ἁγίων σου κατάταξον σκηναῖς, τὰ πνεύματα Δέσποτα τῶν σῶν δούλων ἀεί. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Χαῖρε Μαρία Θεοτόκε, ὁ ναὸς ὁ ἀκατάλυτος, μᾶλλον δὲ ὁ ἅγιος, καθὼς βοᾷ ὁ Προφήτης, Ἅγιος ὁ ναός σου, θαυμαστὸς ἐν δικαιοσύνῃ. Ἀπόστιχα Τὰ κατὰ τὸν τυχόντα Ἦχον Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Θεοφάνους Δόξα... Νεκρώσιμον Τοῦ Δαμασκηνοῦ Ἦχος πλ. β' Ἄλγος τῷ Ἀδὰμ ἐχρημάτισεν, ἡ τοῦ ξύλου ἀπόγευσις, πάλαι ἐν Ἐδέμ, ὅτε ὄφις ἰὸν ἐξηρεύξατο· δι' αὐτοῦ γὰρ εἰσῆλθεν ὁ θάνατος, παγγενῆ κατεσθίων τὸν ἄνθρωπον· ἀλλ' ἐλθὼν ὁ Δεσπότης, καθεῖλε τὸν δράκοντα, καὶ ἀνάπαυσιν ἡμῖν ἐδωρήσατο. Πρὸς αὐτὸν οὖν βοήσωμεν· Φεῖσαι Σωτήρ, καὶ οὓς προσελάβου, μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν σου ἀνάπαυσον. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐν σοφίᾳ τὰ πάντα δημιουργῶν, καὶ πληρῶν, Προφήτας ἐξαπέστειλας Χριστέ, προφητεῦσαί σου τὴν παρουσίαν, καὶ Ἀποστόλους, κηρῦξαί σου τὰ μεγαλεῖα· καὶ οἱ μὲν προεφήτευσαν τὴν ἔλευσίν σου, οἱ δὲ τῷ Βαπτίσματι ἐφώτισαν τὰ ἔθνη, Μάρτυρες δὲ παθόντες, ἔτυχον ὧν περ ἐπόθουν·καὶ πρεσβεύει σοι ὁ χορὸς τῶν ἀμφοτέρων, σὺν τῇ Τεκούσῃ σε. Ἀνάπαυσον ὁ Θεός, ψυχὰς ἃς προσελάβου, καὶ ἡμᾶς καταξίωσον τῆς βασιλείας σου, ὁ Σταυρὸν ὑπομείνας, δι' ἐμὲ τόν κατάκριτον, ὁ λυτρωτής μου, καὶ Θεός. Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ' Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Δόξα... Ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν. Καὶ νῦν... Θεοτοκίον Σὲ καὶ τεῖχος, καὶ λιμένα ἔχομεν, καὶ πρέσβιν εὐπρόσδεκτον, πρὸς ὃν ἔτεκες Θεόν, Θεοτόκε ἀνύμφευτε, τῶν πιστῶν ἡ σωτηρία. ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ Τὰ Τυπικά, καὶ ἐν τοῖς Μακαρισμοῖς, ἐκ τοῦ Κανόνος τοῦ Τριῳδίου, ᾨδὴ γ' καὶ ς'. Προκείμενον Ἦχος πλ. β' Αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσονται. Στίχ. Πρὸς σὲ Κύριε κεκράξομαι, ὁ Θεός μου. Πρὸς Κορινθίους Α' Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα (Κεφ Ι' 23-28) Ἀδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ' οὐ πάντα συμφέρει. Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ' οὐ πάντα οἰκοδομεῖ. Μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος. Πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε, μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν· τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Εἰ δέ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων, καὶ θέλετε πορεύεσθαι, πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε, μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν. Ἐὰν δὲ τις ὑμῖν εἴπῃ· Τοῦτο εἰδωλόθυτόν ἐστι, μὴ ἐσθίετε, δι' ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα, καὶ τὴν συνείδησιν αὐτοῦ· τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Ἕτερος εἰς Κοιμηθέντας Πρὸς Θεσσαλονικεὶς Α' Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα (Κεφ Δ' 13-17) Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ. Τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι, εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας, ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ Ἀρχαγγέλου, καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ, καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι, ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις, εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα. Ἀλληλούϊα Ἦχος πλ. β' Μακάριοι, οὓς ἐξελέξω, καὶ προσελάβου. Στίχ. Καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. Εὐαγγέλιον Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν Εἶπεν ὁ Κύριος· Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε... Ἕτερον εἰς Κοιμηθέντας Κατὰ Ἰωάννην Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· Ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν... Κοινωνικὸν Μακάριοι οὓς ἐξελέξω, καὶ προσελάβου Κύριε, καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν, Ἀλληλούϊα.