ΣΤΑΥΡΕ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΟΥ
Ο Σταυρός γίνεται η δύναμή σου.
Γίνεται το στήριγμά σου.
Γίνεται το χέρι που σε κρατά όρθιο όταν τα γόνατα λυγίζουν από το βάρος των δοκιμασιών.
Γίνεται η παρηγοριά για τη μάνα που προσεύχεται σιωπηλά, ζητώντας προστασία για τους δικούς της.
Γίνεται η γαλήνη στο σώμα που κουράστηκε και η τροφή στην ψυχή που πεινά για νόημα.
Γίνεται η δροσιά που ξεδιψά τον πιστό οδοιπόρο της Σαρακοστής, όπως το δέντρο που προσφέρει σκιά στη μέση της ερήμου.
Γίνεται η βεβαιότητα για το παιδί, που μαθαίνει από νωρίς πως ο κόσμος δεν είναι μόνο πόνος, αλλά και θυσία που οδηγεί στην Ανάσταση.
Είναι η στιγμή που ο Χριστός σου λέει: "Δεν είσαι μόνος στον αγώνα σου. Εδώ, στο μέσο του δρόμου, σου δίνω το δικό Μου στήριγμα για να φτάσεις μέχρι το Πάσχα με χαρά."
Καθώς ο Σταυρός υψώνεται στο κέντρο της ζωής μας, θυμήσου: δεν είναι ένα σύμβολο μακρινό και απρόσωπο. Είναι το ζωντανό δέντρο που προσφέρει σκιά μέσα στον καύσωνα των προβλημάτων σου. Είναι η γέφυρα που ενώνει τη δική σου αδυναμία.
Διαβαζουμε στο ΤΡΙΩΔΙΟΝ :
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ.
ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΕΣΠΕΡΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ
Ηχος πλ. α'. Χαιροις ασκητικων αληθως...
Χαιροις ο ζωηφορος Σταυρος, της Εκκλησιας ο ωραιος παραδεισος, το ξυλον της αφθαρσιας, το εξανθησαν ημιν, αιωνιου δοξης την απολαυσιν, δι' ου των δαιμονων, αποδιωκονται φαλαγγες, και των Αγγλων, συνευφραινονται ταγματα, και συστηματα, των πιστων εορταζουσιν, οπλον ακαταγωνιστον, κραιτωμα αρρηκτον, των βασιλεων το νικος, των Ιερεων το καυχημα, Χριστου νυν τα παθη, και ημιν διδου προφθασαι, και την Αναστασιν.
Χαιροις ο ζωηφορος Σταυρος, της ευσεβειας το αηττητον τροπαιον, η θυρα του Παραδεισου, ο των πιστων στηριγμος, το της Εκκλησιας περιτειχισμα, δι ου εξηφανισται, η αρα και κατηργηται, και κατεποθη, του θαματου η δυναμις, και υψωθημεν, απο γης προς ουρανια, οπλον ακαταμαχητον, δαιμονων αντιπαλε, δοξα Μαρτυρων, Οσιων, ως αληθως εγκαλλωπισμα, λιμην σωτηριας, ο δωρουμενος τω Κοσμω, το μεγα ελεος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου