Η ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ ΑΧΡΙΚΑΙΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΩΝΤΩΝ "ΝΕΩΝ ΖΩΝΑΡΑΔΩΝ" ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΕΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ ΟΡΟΝΤΩΝ ΑΧΡΙΚΑΙΡΙΚΩΝ ΝΕΩΝ ΖΩΝΑΡΑΔΩΝ Ο ΠΑΤΗΡ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.

ΜΕΤΡΑΤΕ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΑΤΥΧΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ :

ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΕΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

ΔΗΛΑΔΗ ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ 

ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ.

ΕΝΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΥΝΗΤΙΚΗ Η  ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ  ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ  ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΡΕΙ ΤΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.

ΠΟΤΕ ΟΣΟ ΖΟΥΣΕ Ο ΠΑΤΗΡ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΜΙΑ ΜΙΑ.

Γεννάται όμως ακολούθως το εξής ερώτημα: Ευ και καλώς δια τους ούτω αντιδράσαντας και καθελόντας τον αιρετικόν.Τιμή και έπαινος τους ανήκει συμφώνως προς τους λόγους των Ιερών Κανόνων. Αλλά οι άλλοι, οι μη διακόψαντες την μετά του αιρετικού κοινωνίαν και μέχρι της συνοδικής του καταδίκης κοινωνούντες αυτώ, πώς πρέπει να θεωρώνται, αφού ουδέν περί αυτών αναφέρουν οι σχετικοί Ιεροί Κανόνες; Εάν οι Ιεροί Κανόνες δεν ομιλούν περί της τύχης των συνεχισάντων την κοινωνίαν μετά του αιρεσιάρχου, μέχρι της συνοδικής καταδίκης αυτού, αυτό δεν σημαίνει, ότι η φύσις των ανωτέρω Κανόνων τυγχάνει δυνητική και κατ΄ ακολουθίαν και η μετά του αιρετικού κοινωνία ακατάκριτος ή αδιάφορος. Παν τουναντίον! Απόδειξις τα Πρακτικά των Ιερών Συνόδων, η Ιερά δηλαδή Παράδοσις της Ορθοδοξίας, εκ των οποίων περιτράνως πιστοποιείται το κατάκριτον, υπόλογον και κολάσιμον της διαγωγής των τοιούτων επισκόπων και κληρικών γενικότερον. Το ακριβώς αντίθετον ετόλμησε να ισχυρισθεί μόνον ο αρχιμανδρίτης π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, αδιαφορών πλήρως δια την τολμουμένην παραποίησιν της αλήθειας.

Γράφει λοιπόν: ''Αλλά η διακοπή του μνημοσύνου ''προ συνοδικής διαγνώσεως '' και καταδίκης δεν έχει την έννοιαν αποφυγής μολυσμού εκ της κηρυττομένης αιρέσεως! Όχι αδελφέ μου! Αν είχεν αυτήν την έννοιαν, τότε οι Κανόνες δεν θα παρείχον απλώς δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου δι΄αίρεσιν ''προ συνοδικής διαγνώμης'', αλλά θα εθέσπιζον ρητήν και σαφή υποχρέωσιν μετ΄ απειλής βαρυτάτων ποινών εν εναντία περιπτώσει... Δεν υπάρχει λοιπόν κίνδυνος να...μολυνθώμεν, ούτε μνημονεύοντες του Πατριάρχου (εφόσον ακόμη δεν κατεδικάσθη), ούτε πολλώ μάλλον δεχόμενοι εις κοινωνίαν τους μνημονεύοντας αυτού''.... ''Ο Κανών είναι δυνητικός και ουχί υποχρεωτικός''...''Ότι τούτο είναι αληθές'' συνεχίζει ο Πανοσολογιώτατος, ''πείθει και το γεγονός, ότι, ενώ εν τη μακρά ιστορία της Εκκλησίας καθηρέθησαν αναρίθμητοι επίσκοποι επί αιρέσει, ουδέποτε ετιμωρήθη κληρικός τις καν απλώς επετιμήθη δια τον λόγον, ότι δεν έσπευσε να αποσχισθεί πάραυτα από του αιρετικού επισκόπου, αλλά ανέμενε την υπό Συνόδου καταδίκην αυτού...''.''Τα αντιθέτως λεγόμενα είναι ανόητοι ζηλωτισμοί''.
Διατί εν τοιαύτη περιπτώσει ο αγιώτατος πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος προέτρεπε, αντιθέτως προς τον π. Επιφάνιον, τους πιστούς της Κων/λεως κληρικούς και λαϊκούς, να απέχουν της κοινωνίας του αιρετικά κηρύσσοντος Νεστορίου, καίτοι δεν είχε συνέλθει ακόμη Σύνοδος προς καταδίκην του;  Σημειωτέον δε, ότι, όταν έγραφε τα ανωτέρω ο θείος Κύριλλος, οι πλείστοι των πιστών και των κληρικών της Κων/λεως είχον ήδει διακόψει κοινωνίαν προς τον κακόδοξον ποιμενάρχην των πλην ολίγων ελαφροτέρων και των κολακευόντων αυτόν''. Διατί ο άγιος Υπάτιος, μόλις επληροφορήθη την κακοδοξίαν του Νεστορίου, διέκοψε το μνημόσυνόν του, πριν καν συνέλθει η Σύνοδος προς καταδίκην του κακοδόξου''; Διατί ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διέκοψε πάσαν εκκλησιαστικήν  κοινωνίαν προ ''συνοδικής διαγνώμης'', μεθ΄  όλων σχεδόν των θρόνων Ανατολής και Δύσης, ένεκα της αιρέσεως του μονοθελητισμού, ώστε να θεωρείται υπό των αντιπάλων του ''εκτός Εκκλησίας'';  Διατί οι προ της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου αθλήσαντες εικονόφιλοι, κληρικοί και λαϊκοί, διετέλεσαν εν ακοινωνησία προς τους εικονομάχους επί δεκαετίας ολοκλήρους, εν φυλακαίς και όρεσι και σπηλαίοις υπάρχοντες δια την καλήν ομολογίαν;  ''Ανόητος ζηλωτής'' ήτο και ο πρωταγωνιστής της μερίδος των εικονόφιλων Θεόδωρος ο Στουδίτης, όστις έγραφε:  ''ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν (τον εικονομάχον δηλαδή επίσκοπον), καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων'';  Ή, όταν δια πολύ κατώτερον της εικονομαχίας θέμα, τον παράνομον ήτοι γάμον του αυτοκράτορος, μετά αφθάστου παρρησίας διεκήρυσσσεν:  ''Πάντα ημίν φορητά μέχρι θανάτου, ή μετασχείν της εκείνου κοινωνίας (ιερέως Ιωσήφ) και των εκείνω συλλειτουργούντων; (P.G.99,972). Οποία, όμως αναλήθεια, έλειψις λογικής και σοβαρότητος και  ιδιαιτέρως αντορθόδοξον πνεύμα υπάρχει εις αυτούς τους λόγους αρχιμανδρίτου, θα δειχθεί λεπτομερέστερον κατωτέρω. Εν πρώτοις είναι αδύνατον να υπάρξει Κανών, που να τιμωρεί τον Ιερέα ή τον Επίσκοπον, διότι δεν διέκοψεν κοινωνίαν με τον αιρετικόν προ συνοδικής διαγνώμης. Διατί; Διότι η Σύνοδος εν τοιαύτη περιπτώσει,  τί ρόλον θα παίζει, αφού θα έρχεται να δώσει το παρόν πάντοτε...''κατόπιν εορτής'';  Και, πώς είναι δυνατόν να είναι αληθής σύνοδος, διεκδικούσα ήτοι την Ευαγγελικήν αλήθειαν, αφού δεν θα προστατεύει αύτη τον υπό αυτής ποιμενόμενον κλήρον και λαόν, αλλά θα προστατεύεται υπό αυτών; Διότι εν εσχάτει αναλύσει, αυτό σημαίνει η υποχρεωτική αντίδρασις πάντων των άλλων, άμα τη εμφανίσει της αιρέσεως, εξαιρέσει της Συνόδου, ήτις θα έρχεται να δώσει το παρόν τελευταία! Ένας τοιούτος Κανών, εάν υπήρχε, θα ομοίαζε προς τον σχετικόν πολιτικόν νόμον, που θα διέταζε πάντας τους στρατιώτας και αξιωματικούς να μάχονται ανενδότως, άμα τη εμφανίσει του εχθρού, πλην των στρατηγών και επιλαρχών, οι οποίοι θα συνήρχοντο εις σύσκεψιν τελευταίοι, δια να ανακοινώσουν, ότι κακώς επετέθη ο εχθρός και έπραξαν πολύ καλώς, που αντέδρασαν εγκαίρως, στρατός και αξιωματικοί!... Αλλά και οι σύγχρονοι συνοδικοί πατέρες δεν φαίνεται να διαφέρουν της ψυχολογίας του αυτοκλήτου δικηγόρου των, αφού επί ολοκλήρους δεκαετίας τώρα, ενώ βλέπουν την αίρεσιν του Οικουμενισμού αυξανομένην και προκλητικώς καταλύουσα τα των ''πατέρων όρια'', τα οποία υποτίθεται, ότι οι Σεβασμιώτατοι πρέπει, να φυλάττουν, ως κόρην οφθαλμού, αυτοί, όταν συνέρχονται, αντί να καταδικάσουν την κακοδοξίαν, διώκουν τους ολίγους εκ των πιστών, που ετόλμησαν, να αντιδράσουν εις την αίρεσιν διεκδικούντες την φωνήν των Ιερών Κανόνων! Όντως ακριβής επανάληψις του αντορθοδόξου παρελθόντος της  Εκκλησίας. Αλλά και κάτι άλλο. Κατά ποίαν λογικήν θα απήτει ο υποτιθέμενος ούτος Κανών να καθαιρεθεί η Σύνοδος τους μη προ αυτής αντιδράσαντας κληρικούς, όταν αυτοί οι ίδιοι, οι εις τον αυτόν βαθμόν ενοχής, εν συγκρίσει προς τους προ αυτών αντιδράσαντας;! Τοιούτος Κανών θα είχεν θέσιν, ΜΟΝΟΝ, όταν οι επίσκοποι της ''συνοδικής διαγνώμης'' είχον αντιδράσει εγκαίρως και πατερικώς εις την κακοδοξίαν, αλλά δεν ηδυνήθησαν να συνέλθουν εν συνόδω προς καταδίκην του κακοδόξου, λόγω επεμβάσεως της Πολιτείας και υπερασπίσεως του αιρετικού, ως εγένετο πολλάκις,  και ιδία επί Εικονομαχίας. Τότε, ασφαλώς συνερχόμενοι οι εν λόγω επίσκοποι έχουν όλο το δικαίωμα να καταδικάσουν τους μη μιμηθέντας την διαγωγήν των κληρικούς, ως εγένετο εν τη Ζ΄ Οικουμενική Συνόδω. Τότε βεβαίως δεν δοκιμάζονται, δεν προλαβάνουν να δοκιμασθούν, και αι συνειδήσεις των λοιπών κληρικών, με το,ποίαν δηλαδή στάσιν θα πρέπει να τηρήσουν έναντι της κακοδοξίας κ.λ.π.  Ας μην λοιπόν ματαιοπονεί ο Πανοσιολογιώτατος, προσπαθών να ερνηνεύσει την συνείδησίν του, ως και πάντων των κοινωνούντων εν γνώσει και ''προσυνοδικής διαγνώμης'' τη κηρυττομένη αιρέσει, διότι πανταχόθεν στενά δι΄ αυτόν και τους προστατευομένους του... Αλλά μήπως η Εκκλησία του Χριστού και ΠΡΟ της δημιουργίας των σχετικών Ιερών Κανόνων, δεν αντιμετώπιζεν επιτυχώς τας εμφανιζομένας αιρέσεις,  βάσει της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής και των αγίων τέκνων της, ως σαφώς μαρτυρεί τούτο και ο άγιος Θεόδωρος;  ''Παραγγελίαν γαρ έχομεν εξ΄ αυτού του Αποστόλου, εάν τις δογματίζει ή προτάσσει ποιείν ημάς, παρ΄ ο παρελάβομεν, παρ΄ ο οι Κανόνες των κατά καιρών Συνόδων,  καθολικών τε και τοπικών ορίζουσιν, απαράδεκτον αυτόν έχειν και μηδέ λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω αγίω''. (PG.99,988A).Τούτο ακριβώς εφήρμοσαν και οι άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου κατά την δίκην και καταδίκην των εικονομάχων, παρά τα αντιθέτως γραφέντα υπό του π. Επιφανίου,  ότι δηλαδή  ''ουδέποτε  ετιμωρήθη κληρικός τις, ή καν επετιμήθη δια τον λόγον, ότι δεν έσπευσε να αποσχισθεί πάραυτα από του αιρετικού επισκόπου... Παραθέτομεν ευθύς αμέσως αντιπροσωπευτικά κείμενα από τας συνεδρίας της Συνόδου.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ είπε: Ηνίκα πάσα η ομήγυρις αύτη το εν λαλεί και φρονεί, έμαθον και επηροφορήθην, ότι η αλήθεια αύτη εστίν, η νυνί ζητουμένη και κηρυσσομένη. Και δια τούτο καγώ αιτώ συγνώμην των πρώτων μου κακών, και θέλω μετά πάντων και φωτισθήναι και διδαχθήναι τα πλημμελήματα και αμάρτηματά μου άμετρα έστι και ως ο Θεός κατανύξει την Ιεράν Σύνοδον και το πανάγιον δεσπότην... ΤΑΡΑΣΙΟΣ: Ώφειλες εκ των ανέκαθεν χρόνων ανοίξαι σου τα ώτα και Παύλου του θείου Αποστόλου ακούσαι λέγοντος: ''στήκετε,  κρατείτε τας παραδόσεις, ας παρελάβετε είτε δια λόγου, είτε δι΄ επιστολής ημών''. Και πάλιν Τιμοθέω και Τίτω γράφοντος:  ''τας βεβήλους κενοφωνίας παραιτείσθαι''. Τι βεβηλότερον ή τι κενοφωνότερον του λέγειν Χριστιανούς ειδωλολατρήσαι;
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ: Κακόν ην και ομολογούμεν, κακόν ην, αλλ΄ούτως επράχθη και ούτως επράξαμεν και δια τούτο αιτούμεν συγνώμην των πλημμελημάτων ημών. Ομολογώ, Δέσποτα, έμπροσθεν της τιμιωτάτης αγιωσύνης υμών, και πάντων των αδελφών της αγίας Συνόδου, ότι ημάρτομεν και ηνομήσαμεν και κακώς επράξαμεν και συγνώμην αιτούμεν περί τούτου...
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ επίσκοπος Αγκύρας είπεν: Όθεν και εγώ επίσκοπος Αγκύρας της πόλεως, προαιρούμενος ενωθήναι τη Καθολική Εκκλησία...ταύτην την παρούσαν έγγραφόν μου ομολογίαν ποιούμαι και προσάγω υμίν τοις εξ αποστολικής αυθεντίας λαβούσι την εξουσίαν. Εν αυτώ δε και συγνώμην εξαιτούμαι παρά της Θεοσυλέκτου  υμών μακαριότητος υπέρ ταύτης μου της βραδύτητος. Δέον γαρ ην μη υστερηκέναι με προς την της Ορθοδοξίας ομολογίαν. Αλλά της άκρας μου αμαθείας και νωθρείας και ημελημένης διανοίας εστί τούτο''.

Γ΄). Τη αγία και οικουμενική Συνόδω ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ (επίσκοπος Αμορίου) ο ελάχιστος χριστιανός ομολογώ και συντίθεμαι και δέχομαι και ασπάζομαι...και δια τούτο παρακαλώ υμάς άγιοι του Θεού και βοώ:  Ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιον υμών. Δέξασθέ με ως εδέξατο ο Θεός τον άσωτον και την πόρνην και τον ληστήν. Ζητήσατέ με καθώς εζήτησεν ο Χριστός το απολωλός πρόβατον, ο ανέλαβε επί των ώμων.[...]

ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΔΥΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ : 1) ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ 2) ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

1) ΕΡΩΤΗΣΗ : ΟΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΒΓΑΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕ ΝΑ ΣΥΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΤΕ Η ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΘΕΙΤΕ ΣΕ ΝΑΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ???

ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΑΦΟΥ ΑΥΤΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΟΡΤΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΤΑΛΥΣΗΣ ???

Η

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΤΑΛΥΣΗΣ ΑΦΟΥ ΑΥΤΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΟΡΤΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ???

2) ΕΡΩΤΗΣΗ : ΟΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΠΑΙΝΕΤΕ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΣΕΤΕ Η ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΟΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΕ ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΕΝΩ ΕΣΕΙΣ  ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΤΑΛΥΣΗΣ ΔΙΟΤΙ ΠΑΝΗΓΥΡΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ???

ΑΡΧΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ???

Η

ΚΑΤΑΛΥΕΤΕ ΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ???

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΩΞΕΙ ΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΩΞΕΙ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΘΛΗΤΑΙ ΝΟΜΙΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ

Δημοσιευση αγγελιας : αναζητηση Ορθοδοξου  Επισκοπου.

Οι ενδιαφερομενοι μπορουν να επικοινωνησουν στο τηλεφωνο (6909149568) με τον Γεωργιο Γιαννοπουλο για περισσοτερες πληροφοριες.

Ζητειται Επισκοπος με Κανονικη Αποστολικη Διαδοχη, χωρις να ειναι δημοσια κατηγορημενος για σκανδαλα ηθικης, χρηματων και πασης σατανικης  ακολασιας, χωρις να εχει την αιρετικη πλανη περι ακυρων μυστηριων των δυναμει υποδικων καινοτομων προ-συνοδικης διαγνωσεως, χωρις να ειναι Προφητο-Αγιομαχος  και χωρις να εχει εκκλησιαστικη κοινωνια με την υπερ-παν-αιρεση των οικουμενιστων, χωρις να εχει κοινωνια με το νεο-ημερολογιτικο σχισμα των οικουμενιστων, και χωρις να εχει κοινωνια με την παρασυναγωγη των παραταξιακων. Ο Επισκοπος που ψαχνουμε θελουμε   να κανει με ακριβεια υπακοη στην πραξη χωρις να προσθετει η να αφαιρει κατα το δοκουν, οτιδηποτε απο ολα αυτα που  ειναι γραμμενα μεσα   στο Κανονικο Εκκλησιαστικο Δικαιο και στην  Πραξη της Μιας Αγιας Ακαινοτομητης Διαχρονικης Καθολικης Αποστολικης Ορθοδοξης  Ανατολικης  Μεγαλης Εκκλησιας του Χριστου και των Αγιων Πατερων των Οικουμενικων και Τοπικων Συνοδων.
Ο Επισκοπος ζητηται απο το εκκλησιαστικο πληρωμα για την ασκηση των λειτουργικων καθηκοντων στην ζωη της Εκκλησιας.

Εκ του Ακαινοτομητου Πληρωματος της Ορθοδοξου Εκκλησιας.

ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ : 1) ΤΩΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ 2) ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ 3) ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ

Κανονικες εκκλησιολογικες θεσεις των Ορθοδοξων Χριστιανων  για την αντιμετωπιση κατα της υπερ-παν-αιρεσεως των οικουμενιστων, κατα του νεο-ημερολογιτικου σχισματος των οικουμενιστων, και κατα της παρασυναγωγης των παραταξιακων.

Η κανονικοτητα,  η νομιμοτητα, η ακριβεια στην πραξη και οχι στη θεωρια,  η ταξη και το δικαιο της Μιας Ορθοδοξου Εκκλησιας ειναι ξεκαθαρο.

Οταν αποτειχιστει ενας  ιερεας απο τον επισκοπο του για την αιρεση και το σχισμα του οικουμενισμου εκτος οτι δεν τον μνημονευει διοτι ειναι αιρετικος η διοτι συγκοινωνει  με τους αιρετικους οικουμενιστες,  δεν εχει και εκκλησιαστικη κοινωνια  με οσους τον μνημονευουν.
Ο ιερεας τοτε μνημονευει υπερ του αρχιεπισκοπου κενο χωρις ονομα για να δειξει και στην πραξη οτι κανει ενσταση, πηγαινωντας με το παλαιο εορτολογιο παραλληλα,  διοτι και για αυτο τον λογο εκοψε την κοινωνια με τον επισκοπο του, επειδη ηταν και σχισματικος νεο-ημερολογιτης οικουμενιστης.
Στην προσκομιδη των τιμιων δωρων ο ιερεας  αναφερει : υπερ πασης επισκοπης Ορθοδοξων για να μην ζημιωθουν τυχον καποιοι Ορθοδοξοι επισκοποι στον κοσμο που μπορει  να υπαρχουν και να μην  ξερει οτι εχουν και αυτοι αποτειχιστει στις κανονικες Ορθοδοξες τοπικες Εκκλησιες Πατριαρχιων και Αρχιεπισκοπων.
Οταν ο ιερεας βρισκεται στην προσκομιδη  μνημονευει ονοματα και βγαζει μεριδες για τους  ζωντες και τους κεκοιμημενους Ορθοδοξους, και  εαν υπαρχουν ζωντες επισκοποι και ιερεις που ειναι και αυτοι αποτειχισμενοι ειτε στην συνοδο που ανηκει ο ιδιος ειτε σε αλλες τοπικες κανονικες Ορθοδοξες  Εκκλησιες ειναι υποχρεωμενος να τους εχει κοινωνικους μνημονευωντας τα ονοματα τους και βγαζωντας τους μεριδες.
Ο ιερεας που ειναι αποτειχισμενος απο την κοινωνια των δυναμει αιρετικων και σχισματικων νεο-ημερολογιτων οικουμενιστων θα πρεπει να τελει  κανονικα ολες τις ακολουθιες μενωντας σε αυτη την κατασταση μεχρι οι Αποτειχισμενοι Επισκοποι και η ηγεσια τους ειτε στην τοπικη Ορθοδοξη κανονικη  συνοδο του, ειτε σε ολες τις  αλλες Ορθοδοξες τοπικες κανονικες  Εκκλησιες πραγματοποιησουν και συγκροτησουν Αγια και οχι ληστρικη Πανορθοδοξη Συνοδο, προεκταση των Παλαιων Ιερων Συνοδων για να διαγνωσουν και για να δικασουν τους υποδικους καινοτομους αιρετικο-σχισματικους οικουμενιστες, επιστρεφωντας ξανα   η κανονικοτητα η νομιμοτητα και η ταξη στην Μια Ορθοδοξη Εκκλησια ανα τον κοσμο.
Ο Αποτειχισμενος ιερεας μεχρι και οταν συγκροτηθει  η Εν Αγιω Πνευματι Συνοδος των Αποτειχισμενων Πατερων για την εξεταση και  δικη των κακοδοξων, απαγορευεται να μνημονευει τυχον επισκοπους παρασυναγωγης που αντικανονικα και παρανομα ανεβηκαν στους επισκοπικους θρονους ενω παραλληλα βρισκονται ακομη οι υποδικοι καινοτομοι αιρετικοι και σχισματικοι οικουμενιστες σε αυτες τις ιδιες  θεσεις και χωρις  να εχουν καταδικαστει ακομη για να αδειασουν οι θεσεις και να μπουν οι νεοι Ορθοδοξοι στις μοναδικες θεσεις των επισκοπικων θρονων.
Υποδικοι καινοτομοι ειναι και οι παραταξιακοι, αφου και αυτοι ειναι δυναμει παρασυναγωγοι και θα δικαστουν μαζι με τους οικουμενιστες.
Ολοι οι υποδικοι καινοτομοι οικουμενιστες και παραταξιακοι  επισκοποι και ιερεις που ειχαν παρει κανονικη Αποστολικη διαδοχη, εχουν εγκυρα μυστηρια προ και μεχρι Αγιας Συνοδικης  καταδικης αφου ειναι δυναμει αιρετικοι,σχισματικοι και παρασυναγωγοι.
Οταν καταδικαστουν μετα απο Συνοδο Αγια και οχι ληστρικη  τοτε γινονται εν ενεργεια αιρετικοι, σχισματικοι και παρασυναγωγοι με ανενεργητα και ακυρα  μηστηρια, ασχετως που η αρχιερωσυνη ειναι ανεξαλειπτη.
Η εκκλησιαστικη κοινωνια με τους δυναμει αιρετικους,σχισματκους και παρασυναγωγους κολαζει τους Ορθοδοξους γιαυτο ειναι υποχρεωτικη η Αποτειχιση απο την κοινωνια τους ασχετως απο την εγκυροτητα των μυστηριων τους προ και μεχρι Αγιας Συνοδικης Διαγνωσεως.

Αυτα ισχυουν για ολους τους Ορθοδοξους Χριστιανους, κληρικους μοναχους και λαικους.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΙ ΑΚΡΙΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΠΡΟ - ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ. ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΡΗΜΕΝΑ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΝΕΡΓΗΤΑ

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ

Το αληθες των προλεχθεντων καταφαινεται δια της Αγιας Ζ' Οικουμενικης Συνοδου, οτε ο Προεδρος Αυτης Αγιος Ταρασιος ειπεν : "δεχομεθα τους απο αιρετικων χειροτονηθεντας" μεχρι Συνοδικης κρισεως της αιρεσεως τουτων. "Εαν δε Συνοδικη εκφωνησις (αποφασις) γενηται και ομονοια των Εκκλησιων επι Ορθοδοξια" και κατα της αιρεσεως, τοτε "ο τολμων απο βεβηλων αιρετικων χειροτονεισθαι, τη καθαιρεσει υποπεσειται. Η Αγια Συνοδος ειπεν αυτη δικαια κρισις" (Μ. 12,

ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΕΝΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ - Η ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ - Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ - Η ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙ ΑΚΥΡΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ.

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ......

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Α.Δ ΔΕΛΗΜΠΑΣΗ "ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ  ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ " ΑΘΗΝΑΙ 1985 - Σελ 808 -815
   
"Ενστασις καί ενωσις έν τη έκκλησιολογία τών Πατέρων

Μεταξύ έορτολογικής καινοτομίας καί κακοδοξίας περί άκύρων Μυστηρίων, ίσταται ή άκαινοτόμητος καί ορθόδοξος οδός του Κυρίου τής ’Εκκλησίας Ίησου Χρίστου. Αύτη δεικνύεται εις τούς άνθρώπους προς σωτηρίαν διά τών 'Αγίων τής Μιας 'Αγίας Καθολικής (’Ορθοδόξου) καί Άποστολικής Εκκλησίας. 
’Ανευρίσκεται δε εις τήν διδαχήν τών άγιων Πατέρων, οιτινες είναι οί άσφαλείς διδάσκαλοι καί οδηγοί τής έν Χριστώ σωτηρίας πάντοτε, μάλιστα δε εις τούς έσχατους τούτους καιρούς τής άντιχρίστου άποστασίας. «Ούδέν γάρ» έστιν, «ο μή είρήκασιν (έχουσιν εΐπει) οί Πατέρες» 6156. Κατωτέρω έκτίθενται αί κατά τούς Πατέρας έκκλησιολογικαί θέσεις Ιεράρχου τής ορθοδόξου ένστάσεως, ώς αύται έδημοσιεύθησαν προσφάτως.

«Έ κ κ λ η σ ί α καί α ί ρ ε σ ι ς. Πιστεύομεν εις «Μίαν 'Αγίαν Καθολικήν καί Άποστολικήν Εκκλησίαν» 6157. «Μία» είναι «ή ’Εκκλησία, έν ούρανοίς, ή αυτή καί έπί γής» 6158, «καν έκ διαφόρων τόπων προσαγορεύηται (όνομάζηται)» 6159, ώς π.χ. Εκκλησία «τής Γαλατίας»6160, «έν Έφέσω» Εκκλησία 6161, έν Έλλάδι Εκκλησία. «Είς» είναι ό «Κύριος» τής ’Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Κύριος ημών Ιησούς Χρίστος. «Μία» είναι ή «πίστις» τής Εκκλησίας, ή Όρδοδοξία των θεοπνεύστων ’Αποστόλων, των 'Αγίων Οικουμενικών Συνόδων καί τών δεοφόρων Πατέρων. «Έν» είναι το σωτήριον «Βάπτισμα» 6162, το ορθόδοξον Βάπτισμα «εις το όνομα του Πατρός καί τού Υιου καί του 'Αγίου πνεύματος» 6163

Ή καθ’ ολου Όρδόδοξος Εκκλησία είναι αλάθητος καί αήττητος. «Καί πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» 6164, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ. Οί Χριστιανοί, όμως, καί αί κατά τόπους Έκκλησίαι είναι δυνατόν να ήττηθούν έν πίστει. Δηλαδή, είναι δυνατόν να νοσήσουν πνευματικώς καί να ΐδη τις «νόσημα έν τώ σώματι τής Εκκλησίας «πεφυτευμένον», ως λεγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστομος 6165. Να διαιρεθούν οί Χριστιανοί καί να έμφανισθούν εις τάς Εκκλησίας «σχίσματα», ως γράφει ό ’Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους 6166. Είναι δυνατόν αί τοπικαί Έκκλησίαι να καταπέσουν εις την αίρεσιν, όπως συνέβη μέ την πάλαι ποτέ Όρδόδοξον Δυτικήν Εκκλησίαν, ή οποία κατέρρευσεν εις τάς μεγάλας αιρέσεις τού Παπισμού καί τού Προτεσταντισμού, τελευταίως δε καί εις την παναίρεσιν τού Οίκουμενισμοΰ.

Αί πνευματικαί νόσοι έν τή Εκκλησία θεραπεύονται, ή διά μετάνοιας, ή διά κρίσεως. Μέχρι τής άποβολής τού αιρετικού, τού σχισματικού καί τού άμαρτάνοντος, εϊτε παρά τής Εκκλησίας, εΐτε παρά Κυρίου, προφανώς, ή γνώμη τού πιστού δεν δύναται νά άντικαταστήση την καταδικαστικήν άπόφασιν τής Εκκλησίας καί τού Κυρίου Αύτής Ιησού Χριστού, έστω καί αν ή άκριτος κατάστασις παραταθή μέχρι τής δευτέρας παρουσίας. Ώς γνωστόν ή Εκκλησία «ώμοιώδη» έν τή Γραφή προς άγρόν έχοντα «σίτον» καί «ζιζάνια» 6167, συμφώνως προς την θείαν καί έκκλησιαστικήν οικονομίαν.

Νοσούντα μέλη τής Εκκλησίας νοούνται οί πλανώμενοι μεν περί την όρδόδοξον πίστιν καί άμαρτάνοντες, μη κριθέντες δε είσέτι έκκλησιαστικώς. Τών άκριτων τούτων μελών τά Μυστήρια, κατά την Ζ' Οικουμενικήν Σύνοδον, είναι ισχυρά, καθ’ ότι ταύτα, ώς π.χ. ή «χειροτονία» «έκ τού Θεού έστιν», 'οπως είπεν ο πρόεδρος ταυτης άγιος Ταρασιος 6168. Αντιθέτως, αι τυχόν ποιναί τών κηρυττόντων αίρεσιν κατά τών Όρδοδόξων ένισταμένων είναι έκκλησιαστικώς άκυροι καί άνυπόστατοι, «άφ’ ού τοιαύτα κηρύττειν ήρξαντο», ώς γράφει ο άγιος Κελεστίνος Ρώμης καί έδέχδη ή Γ' Οικουμενική Σύνοδος 6169. Δηλαδή, άπό τής στιγμής πού ούτοι ήρχισαν νά κηρύττουν αιρετικά.

Έ ν ι σ τ ά μ ε ν ο ι  και  έ ν ω σ ι ς. Οί ’Ορθόδοξοι Χριστιανοί έχουν εύαγγελικόν και κανονικόν δικαίωμα νά άποτειχισθούν, δηλαδή νά διακόψουν την εκκλησιαστικήν κοινωνίαν καί το μνημόσυνον του Επισκόπου, οστις κηρύσσει «αϊρεσιν» «δημοσία» «καί γυμνή τή κεφαλή επ’ Εκκλησίας» 6170, ή κατηγορείται, ότι σφάλλει άμετανοήτως «έν εύσεβεία καί δικαιοσύνη», ώς λέγει ό ΛΑ' Άποστολικός Κανών 6171. Δηλαδή, όταν πράττη «παρά το καθήκον καί δίκαιον», όπως ερμηνεύει ο κανονολόγος Ζωναράς 6172. Εάν ό Επίσκοπος καί ό Κληρικός, λέγει ό άγιος ’Ιωάννης ό Χρυσόστομος, είναι «πονηρός» «πίστεως ένεκεν, φεύγε αύτόν καί παραίτησαι, μη μόνον αν άνθρωπος ή (είναι), άλλά καν άγγελος εξ ούρανοΰ κατιών (κατελθών) » 6173.

Οί κανονικώς άποτειχιζόμενοι 'Ορθόδοξοι, συμφώνως. προς τούς Ιερούς Κανόνας, δεν ύπόκεινται «τή κανονική έπιτιμήσει», ήτοι δεν τιμωρούνται κανονικώς, άλλά είναι άξιοι καί έκκλησιαστικής «τιμής», «πρεπούσης» «τοις Όρθοδόξοις (εις τούς ’Ορθοδόξους)». Ούτοι τιμώνται ώς άξιοι ’Ορθόδοξοι, διότι «ου σχίσματι την ένωσιν τής Εκκλησίας κατέτεμον, άλλά», τούναντίον, άπό «σχισμάτων καί μερισμών την ’Εκκλησίαν έσπούδασαν ρύσασθαι (νά σώσουν)» 6174. Δηλαδή, όχι «σχίσμα κατά τής Έκλησίας έποίησαν, άλλά μάλλον» άπό «σχισμάτων την Εκκλησίαν άπήλλαξαν, οσον το έπ’ αύτοίς», ήτοι όσον έξαρτάται άπό αύτούς, έρμηνεύει πάλιν ό Ζωναράς 6175. Ό κηρύττων αίρεσιν καί είσάγων εις την ’Εκκλησίαν καινοτομίαν διαιρεί την ’Εκκλησίαν καί καταλύει την ένότητα ή ένωσιν ταύτης. Ό ένιστάμενος κατ’ αύτου ή άποτειχιζόμενος σπουδάζει νά σώση την ένωσιν ή ένότητα τής Εκκλησίας. Σκοπός τής ένστάσεως καί άποτειχίσεως είναι ή κατα- πολέμησις τής αίρέσεως, ή ύπεράσπισις τής ορθοδόξου πίστεως καί ή διάσωσις τής ένότητος τής ’Ορθοδόξου Εκκλησίας, ήτοι τής Όρθοδοξίας.

Ή οίκουμενιστική διαίρεσις τής Εκκλησίας. Ή έν Έλλάδι Εκκλησία είναι σήμερον, δυστυχώς, διηρημένη καί άσθενουσα. Το έτος 1924 σκοτειναί δυνάμεις την διήρεσαν διά τής έορτολογικής καινοτομίας τών δέκα τριών ημερών. Ή καινοτομία αΰτη ομοιάζει προς την καινοτομίαν τής αίρέσεως τής Είκονομαχίας. Ή είκονομαχική αιρεσις ένεφανίσθη ώς κατάργησις των ιερών εικόνων. Δεν «άνεφέρετο» όμως «μόνον εις την προσκύνησήν των εικόνων, άλλ ήτο εύρυτέρα θρησκευτική και εκκλησιαστική μεταρρύθμισις» (812). Ήτο, άληΘώς, «μεταστοιχείωσις τών άπάντων άύεωτάτη», ώς τήν χαρακτηρίζει ό άγιος Θεόδωρος ό Στουδίτης 6176. Και ή σημερινή έορτολογική καινοτομία παρουσιάζεται ώς άθώα δήθεν χρονική άλλαγή. Καί όμως, αυτή είναι έκδήλωσις και άφετηρία τής αίρέσεως του Οίκουμενισμού. Δεν είναι άπλώς εύρυτέρα θρησκευτική καί εκκλησιαστική μεταρρύθμισις, άλλα οίκουμενιστική καινοτομία, μέχρις άφομοιώσεώς τής ’Ορθοδοξίας υπό των αιρέσεων καί υποταγής των ’Ορθοδόξων εις τον άντίχριστον αίρεσιάρχην Πάπαν. Είναι, όντως «άνατροπή τού παντός μέχρι του ’Αντίχριστου» 6177, όπως γράφει πάλιν ό αύτός άγιος διά τήν μοιχειανικήν αί'ρεσιν, ή οποία καταλύει τον νόμον του Θεού, όπως καί ή παναίρεσις τού Οίκουμενισμοϋ.

Διά τής έορτολογικής καινοτομίας, οί ’Ορθόδοξοι διηρέθησαν εις δύο. Εις νοσοϋντας εν πίστει καί ύγιαίνοντας. Εις καινοτόμους καί ένισταμένους. Εις οπαδούς τής καινοτομίας, εν έπιγνώσει ή εν άγνοια, καί εις ένισταμένους καί άποτειχιζομένους κατά τής αίρέσεως καί υπέρ τής ’Ορθοδοξίας. Δηλαδή εις άγωνιζομένους προς ένωσιν «των διεστώτων», όπως ονομάζει τούς ούτω διηρημένους ή Ζ' Οικουμενική Σύνοδος 6178, δι’ ορθοδόξου ένώσεως τής Εκκλησίας.

Οί οπαδοί τής έορτολογικής καινοτομίας τού 1924 δεν έκρίθησαν είσέτι είδικώς καί πανορθοδόξως, ώς προβλέπεται παρά τής ’Ορθοδοξίας. 'Όπως γράφει ό άγιος Νικόδημος ό 'Αγιορείτης, ο άθετήσας τά νόμιμα θεωρείται κατακεκριμένος, έφ’ όσον κριθή υπό «τού β' προσώπου, ήτοι τής Συνόδου» 6179.

Οί καινοτομήσαντες άπό τού 1924 κείνται υπό κρίσιν καί πρόκειται νά κριθοΰν, βάσει των Ί. Συνόδων, Τοπικών καί Οικουμενικών, καί τών αγίων Πατέρων, μάλιστα δε τών εκκλησιαστικών αποφάσεων τού ΙΣΤ' αίώνος κατά τών τότε παπικών προτάσεων περί έορτολογικής καινοτομίας. Διά τούτο οί άποτειχιζόμενοι εκ τούτων τών καινοτόμων διακόπτουν τήν κοινωνίαν «προ συνοδικής διαγνώσεως» αύτών, όπως γράφεται εις τον ΙΕ' Κανόνα τής Πρωτοδευτέρας Συνόδου 6180. Δηλαδή οί καινοτόμοι ούτοι είναι είσέτι άκριτοι. Συνεπώς τά Μυστήρια αύτών είναι ισχυρά, αί τυχόν έπιβαλλόμεναι παρ’ αυτών ποιναί κατά των ένισταμένων άκυροι καί άνυπόστατοι, ή δέ μετάνοιά των καί ή άποκατάστασίς των έίς την ’Ορθοδοξίαν εύκολος, εάν θελήσουν την μακαρίαν επιστροφήν.

Μετάνοια καί επιστροφή. Παν καινοτόμον μέλος τής διηρημένης έν Έλλάδι Εκκλησίας δύναται. νά μετατραπή είς ένιστάμενον κατά τής οίκουμενιστικής καινοτομίας. Τούτο είναι δυνατόν νά πραγματοποίησή διά μετάνοιας, όπως έγίνετο πάντοτε εις την ’Ορθοδοξίαν. Εις την Δ' Οικουμενικήν Σύνοδον, κατά τάς εργασίας αύτής, επίσκοποι ταύτης έβόησαν: «πάντες ήμάρτομεν, πάντες συγγνώμην αίτουμεν». «Καί άναστάς ο εύλαβέστατος έπίσκοπος Ίουβενάλιος άμα αύτοίς (μαζί με αυτούς), μετήλθεν εις το άλλο μέρος», ήτοι των ’Ορθοδόξων. «Καί άνεβόησαν οί άνατολικοί καί οί συν αύτοίς ευλαβέστατοι επίσκοποι...ο Θεός καλώς ήνεγκέ σε (σε έφερεν), ’Ορθόδοξε, καλώς ήλθες» 6181. Δηλαδή έγένοντο δεκτοί διά μετάνοιας καί προσχωρήσεως εις τούς ’Ορθοδόξους. Παρόμοιον τρόπον επιστροφής βλέπομεν καί εις τήν ΣΤ' Οικουμενικήν Σύνοδον. 
Ό πρόεδρος τής Ζ' Οικουμενικής Συνόδου άγιος Ταράσιος είπεν, ότι «οί πλείους (οί περισσότεροι)» τών άγιων Πατέρων τής ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου υπό αιρετικών «έκεχειροτόνηντο (είχον χειροτόνηθή)», μάλιστα «τών καθηγητών (αρχηγών) τής αίρέσεως τών μονοσελητών» 6182. Δηλαδή ένετάχσησαν εις τήν Όρθοδοξίαν διά προσχωρήσεως.

Προσέτι επιστροφή εις τήν Όρθοδοξίαν έγένετο καί διά ρητής άποκηρύξεως τής αίρέσεως. Ό άγιος Μελέτιος ’Αντιόχειας έχειροτονήθη υπό αιρετικών ακρίτων είσέτι καί διά τούτο λεγομένων «καινών αιρετικών» 6183. Επειδή ομως κατά τον ένθρονιστήριον λόγον του ύπεστήριξε τήν Όρθοδοξίαν, ήγήθη τών Όρθοδόξων τής ’Αντιόχειας καί κατόπιν έγινε πρόεδρος τής Β' Οικουμενικής Συνόδου. Δηλαδή έγένετο δεκτός υπό τών Όρθοδόξων δι’ ομολογίας καί κηρύξεως τής Ορθοδόξου πίστεως.

Τα μυστηρια των ακριτων αιρετικων, σχισματικων, και παρασυναγωγων  ειναι εγκυρα ενεργα
( εαν εχουν φυσικα Κανονικη Αποστολικη Διαδοχη ) και δυνατα,  προ συνοδικης διαγνωσεως, διοτι δεν εχουν καταδικαστει απο Ορθοδοξη Συνοδο και Αγια.
Οποιος ομως ενω γνωριζει την κατασταση και εχει εκκλησιαστικη κοινωνια με τους ακριτους και δυναμει αιρετικους- σχισματικους και  παρασυναγωγους μολυνεται κολασιμα και αν δεν αποτειχιστει απο την κοινωνια τους προ-συνοδικης καταδικης θα καταδικαστει μαζι τους, διοτι δεν πηγανε στην κολαση μονο οι αιρετικοι-σχισματικοι και παρασυναγωγοι  αλλα και αυτοι που συγκοινωνουσανε μαζι τους. Οταν Μια Αγια Ορθοδοξη Συνοδος διαγνωσει δικασει και καταδικασει τους αμετανοητους  αιρετικους-σχισματικους και παρασυναγωγους τοτε αυτοματως γινονται κεκριμενοι και ενεργεια
αιρετικοι-σχισματικοι και παρασυναγωγοι  με ανενεργητα και  ακυρα  μυστηρια.
Η εκκλησιαστικη κοινωνια με τους δυναμει ακριτους κακοδοξους προ-συνοδικης διαγνωσεως μολυνει και κολαζει τους Ορθοδοξους και οχι τα εγκυρα και ενεργα μυστηρια τους.
Για να μην κολασθουνε οι Ορθοδοξοι ειναι υποχρεωμενοι
να λαμβανουν τα  πλουσιως εγκυρα  δυνατα και ενεργα με την Χαρη του Αγιου-Πνευματος  μυστηρια απο Ορθοδοξους  και οχι απο κακοδοξους  ακριτους εν δυναμει προ-συνοδικης διαγνωσεως ποσο μαλον απο κακαδοξους κεκριμενους εν ενεργεια μετα συνοδικης καταδικης με ανενεργητα και ακυρα  μυστηρια.