15 Οκτωβρίου 2019

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ.ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΝΩΣΕΙ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΝΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ.



Η εν γνωση κοινωνια των πιστων κληρικων μοναχων και λαικων με τις  πλανες της εποχης μας ( αιρεση, σχισμα, παρασυναγωγη ) τους δημιουργει ψυχολογικα προβληματα, διοτι μολυνεται η ψυχη, καταστρεφεται σιγα σιγα και ενω  αργοσβυνει,  στο τελος νεκρωνεται πνευματικα, αφου παραλυουν  οι δυναμεις της και ενω  βλεπει την ζημια που παθαινει,  δεν εχει  πια την δυναμη να  ξεκολλησει απο την αρρωστια που την τρωει.
Ενω η ψυχη  μπορει να διαλεξει το καλο απο το κακο, κανοντας αρνητικη χρηση της ελευθεριας της, οδηγειται   στον πνευματικο θανατο.
Οταν καταλαβει ο ανθρωπος το λαθος, την πλανη και την απατη και δεν παρει την σωστη  θεση ως προς την αληθεια, τοτε αρχιζει μετα  χρεωνεται και φορτωνεται  η ψυχη απο αβαστακτα και ασηκωτα βαρη που την  τυραννουν και την σακατευουν, ενω γινεται εμφανες η παραμορφωση της αρρωστης ψυχης και αυτο  εκδηλωνεται εξωτερικα  απο τον προβληματικο  χαρακτηρα του ανθρωπου που μπορει να φτασει στη σχιζοφρενεια και τον δαιμονισμο.
Η αρρωστια από το πνευμα και την ψυχή μεταφέρεται στο σώμα και έτσι το σώμα είναι αιχμάλωτο στην άρρωστη ψυχή.
Η αρρωστη ψυχή από το πάθος της διαστροφής σπρωχνει το σώμα σε άτιμα σαρκικά ανώμαλα πάθη πορνείας, μοιχείας, ομοφυλοφιλιας, παιδεραστίας, κτηνοβασιας όπως βλέπουμε στους κληρικους και πιστούς του "παγκόσμιου συμβουλίου εκκλησιών".
Για αυτό βλέπουμε παρα πολλούς οικουμενιστες στην Ορθόδοξη Εκκλησία που είναι ομοφυλόφιλοι.
Ενω επρεπε οι κοινωνουντες με  τις πλανες να ντρεπονται, αυτοι οχι μονο ξευτιλιζονται, αλλα και υπερασπιζονται οι δυστυχεις τις απατες του διαβολου.
Η αληθεια εχει ακαταμαχητη δυναμη και ελευθερωνει τον ανθρωπο, του χαριζει πνευματικη υγεια, αγαλιαση, καθαροτητα, αναπαυση, διαυγεια και πολλαπλασιαζει την χαρη,  ενω γεμιζει τον ανθρωπο με Αγιο-Πνευματικα  χαρισματα.
Πρέπει να προσευχόμαστε στον Άγιο Θεο και για αυτούς όλους να μετανοήσουν από τις σατανικές πλάνες της διαστροφής και της ανωμαλίας που αρρώστησαν και την ψυχή και το πνεύμα και το σώμα και να επιστρέψουν πίσω στην Ορθόδοξη αλήθεια και στην υγεία του πνεύματος και του σώματος.
Και για αυτούς ολους σταυρώθηκε και αναστηθηκε ο Κύριος μας.

14 Οκτωβρίου 2019

ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΚΟΨΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΜΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΚΑΝΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.

ΔΕΝ ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.


ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΠΛΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ : ΤΩΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ Γ.Ο.Χ.

ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Οι Εκκλησιολογικες θεσεις του Ορθοδοξου Ομολογιακου Ενισταμενου Ακαινοτομητου Πληρωματος των Αποτειχισμενων ειναι :

1) Εχουμε αποτειχιστει απο τους αιρετικους και σχισματικους οικουμενιστες επισκοπους, αλλα και διακοψαμε καθε εκκλησιαστικη κοινωνια με οσους τους μνημονευουν, διοτι οι οικουμενιστες ειτε  πρωτοστατουν στην σατανικη υπερ-παν-αιρεση ειτε  εχουν κοινωνια με ολους τους αιρετικους, τους κακοδοξους τους βλασφημους, τους  διαστροφεις και πλανεμενους  του κοσμου στο παγκοσμιο συμβουλιο ψευτοεκκλησιων ειναι  το ιδιο πραγμα.

Ολοι οι Ιεροι Κανονες της Αποτειχισεως των Αγιων Συνοδων  και η πραξη των Θεοφορων Πατερων της Εκκλησιας,  μας λενε οτι εκτος απο την  διακοπη μνημοσυνου του αιρετικου επισκοπου χρειαζεται  και  η  διακοπη  κοινωνιας απο οσους  μνημονευουν τους  αιρετικους επισκοπους, διαφορετικα γινομαστε συγκοινωνοι της οικουμενιστικης κακοδοξιας και εμεις εαν δεν διακοψουμε την εκκλησιαστικη κοινωνια μαζι τους.

2) Εχουμε αποτειχιστει απο την κοινωνια  των  οικουμενιστων επισκοπων διοτι εκτος απο  αιρετικοι ειναι και σχισματικοι νεο-ημερολογιτες, διοτι με το σχισμα που κανανε καταστρεψαν την Λατρευτικη ενοτητα της πιστεως και την κοινωνια του Αγιου Πνευματος μεσα στην Μια Αγια Καθολικη και Αποστολικη  Εκκλησια.

3) Δεν εχουμε καμια  κοινωνια με καμια συνοδο η παραταξη επισκοπων παρασυναγωγης των λεγομενων Γ.Ο.Χ. Ελλαδος και  εξωτερικου διοτι αυτοι αποτελουν αλλη(ες) καινουργια(ες)  εκκλησια(ες) που ειναι παραλληλη(ες) διαφορετικη(ες) και ξεχωριστη(ες) με την Μια  Αγια Καθολικη και Αποστολικη Εκκλησια την Κανονικη, την Νομιμη, την  Παλαια και την ηδη υπαρχουσα σε ολους τους αιωνες και δεν αγωνιζονται ως ενισταμενοι κατα των κακοδοξων  εντος Αυτης.

4) Δεν ακολουθουμε αιρετικα φρονηματα περι αυτοματης απωλειας των Θειας Χαριτος των  Μυστηριων  των δυναμει αιρετικων, σχισματικων και παρασυναγωγων. Οι χειροτωνημενοι Επισκοποι  και Ιερεις με  Κανονικη Αποστολικη Διαδοχη εχουν  μυστηρια που  ειναι ισχυρα,  ασχετως που επεσαν σε αιρεση ,σχισμα, παρασυναγωγη  ειναι  ακριτοι  ακομη  και δυναμει αιρετικοι  σχισματικοι  και παρασυναγωγοι διοτι δεν  εχουν καταδικαστει ακομη απο Ορθοδοξη Συνοδο ζωντων επισκοπων.  Σε ολη την ιστορια της Εκκλησιας ποτε δεν μιλησαν οι Αγιοι Πατερες για ακυροτητα Μυστηριων προ συνοδικης διαγνωσεως.

Οπως και μετα απο Αγια  Συνοδικη διαγνωση και  καταδικη των κεκριμενων και ενεργεια  αιρετικων, σχισματικων και παρασυναγωγων δεν μιλησαν οι Αγιοι Πατερες για εγκυροτητα μυστηριων.

Μονο για τα εντελως αντιθετα μιλησαν.

5) Δεν ακολουθουμε αιρετικα φρονηματα οτι η  Θεια Ευχαριστια ειναι επισκοποκεντρικη.

Η Θεια Ευχαριστια ειναι Χριστοκεντρικη αφου ο Χριστος ειναι το κεντρο στη Θεια Ευχαριστια.

Οταν ο Επισκοπος ακολουθει τον Χριστο και ορθοτομει τον λογο της αληθειας τοτε οφειλουν και οι πιστοι του  πληρωματος της Τοπικης Εκκλησιας  να κανουν υπακοη σε εναν τετοιο αληθινο επισκοπο.

Οταν ομως ο επισκοπος δεν ακολουθει τον Χριστο και την αληθεια, αλλα αντιθετως διδασκει αιρεσεις, κακοδοξιες και πλανες τοτε το πληρωμα της Εκκλησιας ειναι υποχρεωμενο να αποτειχιστει απο την κοινωνια του επισκοπου του,  μεχρι η ηγεσια των αποτειχισμενων μετα απο Συνοδικη διαγνωση ξανατοποθετησει στην ιδια ακριβως επισκοπικη  θεση της Τοπικης Εκκλησιας  Ορθοδοξο αληθινο  Επισκοπο που θα ορθοτομει τον λογο της αληθειας.

6) Οι Ιεροι Κανονες της αποτειχισεως ειναι υποχρεωτικοι και οχι δυνητικοι, διοτι εαν ηταν δυνητικοι  και δεν αποτειχιζοταν κανενας απο την κοινωνια των αιρετικων δεν θα γινοταν και καμια συνοδος για να δικασει τους αιρετικους αφου τις Ιερες Συνοδους τις συγκροτουσαν αποτειχισμενοι πατερες απο τους αιρετικους της εποχης τους,  και θα ειχε καταντησει η Εκκλησια μας ταμειο αιρεσεων σχισματων και παρασυναγωγων, Θεος φυλαξοι.

Πως μια τετοια σοβαρη  πραξη οπως ειναι η κοινωνια με την αιρεση θα αφηνωταν  στην κριση  του καθενος και δεν θα  ηταν  υποχρεωτικη  αφου  εκτος οτι εξαρταται η σωτηρια των πιστων απο αυτη την πραξη, εξαρταται  και η ιδια ακομη η υποσταση της Εκκλησιας, μη γενοιτο.

Οταν γινοταν η δικη απο τους εξαρχους των Ιερων Συνοδων για να  δικασουν οσους ειχαν κοινωνια με  τους  αιρετικους και δεν ειχαν αποτειχιστει οπως οι συναδελφοι τους,  παρακαλουσαν  να τους συγχωρεσουν,  να τους κρινουν και να τους επιτιμησουν  επιεικως διοτι ελεγαν : αμαρτησαμε οπως ο ληστης και η πορνη, μεγαλωσαμε μεσα στην αιρεση και την αυξησαμε.

Αμα δεν ηταν υποχρεωτικοι οι κανονες της αποτειχισεως απο την κοινωνια των αιρετικων γιατι να τους επιτιμησουν οι Πατερες των Αγιων Συνοδων για την πραξη τους.????????


ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΚΟΨΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΜΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ : ΚΑΝΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.

ΔΕΝ ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.


ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΠΛΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΚΡΑ : ΤΩΝ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ Γ.Ο.Χ.

ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΓΙΟ - ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Οι Εκκλησιολογικες θεσεις του Ορθοδοξου Ομολογιακου Ενισταμενου Ακαινοτομητου Πληρωματος των Αποτειχισμενων ειναι :

1) Εχουμε αποτειχιστει απο τους αιρετικους και σχισματικους οικουμενιστες επισκοπους, αλλα και διακοψαμε καθε εκκλησιαστικη κοινωνια με οσους τους μνημονευουν, διοτι οι οικουμενιστες ειτε  πρωτοστατουν στην σατανικη υπερ-παν-αιρεση ειτε  εχουν κοινωνια με ολους τους αιρετικους, τους κακοδοξους τους βλασφημους, τους  διαστροφεις και πλανεμενους  του κοσμου στο παγκοσμιο συμβουλιο ψευτοεκκλησιων ειναι  το ιδιο πραγμα.

Ολοι οι Ιεροι Κανονες της Αποτειχισεως των Αγιων Συνοδων  και η πραξη των Θεοφορων Πατερων της Εκκλησιας,  μας λενε οτι εκτος απο την  διακοπη μνημοσυνου του αιρετικου επισκοπου χρειαζεται  και  η  διακοπη  κοινωνιας απο οσους  μνημονευουν τους  αιρετικους επισκοπους, διαφορετικα γινομαστε συγκοινωνοι της οικουμενιστικης κακοδοξιας και εμεις εαν δεν διακοψουμε την εκκλησιαστικη κοινωνια μαζι τους.

2) Εχουμε αποτειχιστει απο την κοινωνια  των  οικουμενιστων επισκοπων διοτι εκτος απο  αιρετικοι ειναι και σχισματικοι νεο-ημερολογιτες, διοτι με το σχισμα που κανανε καταστρεψαν την Λατρευτικη ενοτητα της πιστεως και την κοινωνια του Αγιου Πνευματος μεσα στην Μια Αγια Καθολικη και Αποστολικη  Εκκλησια.

3) Δεν εχουμε καμια  κοινωνια με καμια συνοδο η παραταξη επισκοπων παρασυναγωγης των λεγομενων Γ.Ο.Χ. Ελλαδος και  εξωτερικου διοτι αυτοι αποτελουν αλλη(ες) καινουργια(ες)  εκκλησια(ες) που ειναι παραλληλη(ες) διαφορετικη(ες) και ξεχωριστη(ες) με την Μια  Αγια Καθολικη και Αποστολικη Εκκλησια την Κανονικη, την Νομιμη, την  Παλαια και την ηδη υπαρχουσα σε ολους τους αιωνες και δεν αγωνιζονται ως ενισταμενοι κατα των κακοδοξων  εντος Αυτης.

4) Δεν ακολουθουμε αιρετικα φρονηματα περι αυτοματης απωλειας των Θειας Χαριτος των  Μυστηριων  των δυναμει αιρετικων, σχισματικων και παρασυναγωγων. Οι χειροτωνημενοι Επισκοποι  και Ιερεις με  Κανονικη Αποστολικη Διαδοχη εχουν  μυστηρια που  ειναι ισχυρα,  ασχετως που επεσαν σε αιρεση ,σχισμα, παρασυναγωγη  ειναι  ακριτοι  ακομη  και δυναμει αιρετικοι  σχισματικοι  και παρασυναγωγοι διοτι δεν  εχουν καταδικαστει ακομη απο Ορθοδοξη Συνοδο ζωντων επισκοπων.  Σε ολη την ιστορια της Εκκλησιας ποτε δεν μιλησαν οι Αγιοι Πατερες για ακυροτητα Μυστηριων προ συνοδικης διαγνωσεως.

Οπως και μετα απο Αγια  Συνοδικη διαγνωση και  καταδικη των κεκριμενων και ενεργεια  αιρετικων, σχισματικων και παρασυναγωγων δεν μιλησαν οι Αγιοι Πατερες για εγκυροτητα μυστηριων.

Μονο για τα εντελως αντιθετα μιλησαν.

5) Δεν ακολουθουμε αιρετικα φρονηματα οτι η  Θεια Ευχαριστια ειναι επισκοποκεντρικη.

Η Θεια Ευχαριστια ειναι Χριστοκεντρικη αφου ο Χριστος ειναι το κεντρο στη Θεια Ευχαριστια.

Οταν ο Επισκοπος ακολουθει τον Χριστο και ορθοτομει τον λογο της αληθειας τοτε οφειλουν και οι πιστοι του  πληρωματος της Τοπικης Εκκλησιας  να κανουν υπακοη σε εναν τετοιο αληθινο επισκοπο.

Οταν ομως ο επισκοπος δεν ακολουθει τον Χριστο και την αληθεια, αλλα αντιθετως διδασκει αιρεσεις, κακοδοξιες και πλανες τοτε το πληρωμα της Εκκλησιας ειναι υποχρεωμενο να αποτειχιστει απο την κοινωνια του επισκοπου του,  μεχρι η ηγεσια των αποτειχισμενων μετα απο Συνοδικη διαγνωση ξανατοποθετησει στην ιδια ακριβως επισκοπικη  θεση της Τοπικης Εκκλησιας  Ορθοδοξο αληθινο  Επισκοπο που θα ορθοτομει τον λογο της αληθειας.

6) Οι Ιεροι Κανονες της αποτειχισεως ειναι υποχρεωτικοι και οχι δυνητικοι, διοτι εαν ηταν δυνητικοι  και δεν αποτειχιζοταν κανενας απο την κοινωνια των αιρετικων δεν θα γινοταν και καμια συνοδος για να δικασει τους αιρετικους αφου τις Ιερες Συνοδους τις συγκροτουσαν αποτειχισμενοι πατερες απο τους αιρετικους της εποχης τους,  και θα ειχε καταντησει η Εκκλησια μας ταμειο αιρεσεων σχισματων και παρασυναγωγων, Θεος φυλαξοι.

Πως μια τετοια σοβαρη  πραξη οπως ειναι η κοινωνια με την αιρεση θα αφηνωταν  στην κριση  του καθενος και δεν θα  ηταν  υποχρεωτικη  αφου  εκτος οτι εξαρταται η σωτηρια των πιστων απο αυτη την πραξη, εξαρταται  και η ιδια ακομη η υποσταση της Εκκλησιας, μη γενοιτο.

Οταν γινοταν η δικη απο τους εξαρχους των Ιερων Συνοδων για να  δικασουν οσους ειχαν κοινωνια με  τους  αιρετικους και δεν ειχαν αποτειχιστει οπως οι συναδελφοι τους,  παρακαλουσαν  να τους συγχωρεσουν,  να τους κρινουν και να τους επιτιμησουν  επιεικως διοτι ελεγαν : αμαρτησαμε οπως ο ληστης και η πορνη, μεγαλωσαμε μεσα στην αιρεση και την αυξησαμε.

Αμα δεν ηταν υποχρεωτικοι οι κανονες της αποτειχισεως απο την κοινωνια των αιρετικων γιατι να τους επιτιμησουν οι Πατερες των Αγιων Συνοδων για την πραξη τους.????????


ΠΡΟΣΟΧΗ.!!!!!!!!! ΚΙΝΔΥΝΟΣ.!!!!!!!! ΘΑΝΑΤΟΣ.!!!!!!!!! ΠΟΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΝ ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΕΩΣ

ΠΡΟΣΟΧΗ.!!!!!!!!!

ΚΙΝΔΥΝΟΣ.!!!!!!!!

ΘΑΝΑΤΟΣ.!!!!!!!!!

ΠΟΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΟΙ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ  ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ  ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΝ ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΕΩΣ

Εκτος απο τους Ιερους Κανονες της Αποτειχισεως προ Συνοδικης Διαγνωσεως και Καταδικης : τον ΛΑ' των Αγιων Αποστολων, τον ΙΕ' της Α'Β' Συνοδου και τον  ΙΑ' της εν Καρθαγενης Συνοδου,

Ο δε Γ' της Γ' Οικ. Συνοδου παραγγελει οπως : μηδολως υποκεισθαι τοις αποστατησασιν η αφισταμενοις επισκοποις εκ της Ορθοδοξου Αληθειας.

Τους ουν τολμωντες ετερως (της Ορθοδοξιας) φρονειν η διδασκειν, η κατα τους εναγεις αιρετικους τας εκκλησιαστικας παραδοσεις αθετειν και καινοτομιαν τινα επινοειν, η αποβαλλεσθαι τι εκ των ανατιθεμενων τη Εκκλησια... η επινοειν σκολιως και πανουργως προς το ανατρεψαι εν τι των ενθεσμων παραδοσεων της Καθολικης ( Ορθοδοξου ) Εκκλησιας... επισκοπους μεν οντας η κληρικους καθαιρεισθαι προστασσομεν, μοναζοντας δε η λαικους της κοινωνιας αφοριζεσθαι.
(Ορου Ζ' Οικ. Συνοδου, Mansi, 13,380) Νομοκανονικης Επιτροπης Ελληνων Πολιτων, Αναιδης επιθεσις κατα Ορθοδοξιας και Πολιτειας, σελ.36

Ει τις ερχεται προς υμας και ταυτην την διδαχην ου φερει, μη λαμβανετε αυτον εις οικιαν, και χαιρειν αυτω μη λεγετε, ο γαρ λεγων αυτω χαιρειν κοινωνει τοις εργοις αυτου τοις πονηροις.
Β' Καθολ. Επιστ. Ιωαν. 10-11

...αλλα και εαν ημεις η αγγελος εξ ουρανου ευαγγελιζεται υμιν παρ' ο ευγγελισαμεθα υμιν, αναθεμα εστω. ως προειρηκαμεν, και αρτι παλιν λεγω, ει τις υμας ευαγγελιζεται παρ' ο παρελαβετε, αναθεμα εστω.
( Γαλ. α', 8-9 ).

Και ουκ ειπεν ( ο Αποστολος Παυλος ), εαν εναντια καταγγελωσιν η ανατρεπωσι το παν, αλλα καν μικρον τι ευαγγελιζωνται παρ' ο ευηγγελισαμεθα, καν το τυχον παρακινησωσιν, αναθεμα εστωσαν.
( Ιερου Χρυσοστομου, P.G. 61, 234 ).

Ειμεθα μαθηται Παυλου και Πετρου ; Γινωμεθα γνησιοι παιδες, αλλα μη νοθοι. Προσεχετε απο των αιρετικων. Αυτοι ειναι κυνες ενεοι, λαθροδηκται ( δαγκωνουν χωρις να φωναζουν ), οφεις συρομενοι, δρακοντες, βασιλισκοι, σκορπιοι, ανθρωπομιμοι πιθηκοι. 
( Αγ. Ιγνατιου Θεοφορου, προς Εφεσιους Επιστολη Bihlmeyer p. 82, M. 5 644.)

Οιτινες την υγιη ορθοδοξον πιστην προσποιουντες ομολογειν, κοινωνουσι δε τοις ετεροφροσιν, τους τοιουτους, ει μετα παραγγελιαν μη αποστωσιν, μη μονον ακοινωνητους εχειν, αλλα μηδε αδελφους ονομαζειν.
( Μ. βασιλειου)

Πως ουν ο Παυλος φησι (λεγει) πειθεσθεω τοις ηγουμενοις υμων και υπεικετε ; Ανωτερω ειπων, ων αναθεωρουντες την εβασιν της αναστροφης μιμεισθε την Πιστην , τοτε ειπε πειθεσθε τοις ηγουμενοις υμων και υπεικετε. Τι ουν, φησιν, οταν πονηρος η (ειναι) και μη πειθωμεθα; Πονηρος, πως λεγεις; Ει μεν Πιστεως ενεκεν, φευγε αυτον και παραιτησαι, μη μονον αν ανθρωπος η (ειναι), αλλα καν αγγελος εξ ουρανου κατιων (κατελθων), ει δε βιου ενεκεν, μη περιεργαζου, κατακριτικως. Διοτι και το μη κρινετε, ινα μη κριθητε, περι βιου εστιν, ου περι Πιστεως.
( Ιερου Χρυσοστομου, P.G. 63, 231-232).

Ταυτην (την Ορθοδοξον) εν εαυτοις αναζωπυρουντες αει την Πιστην, ασπιλους και αμωμους εαυτους τηρησατε, μητε κοινωνουντες τω μνημονευθεντι (αιρετικω πατριαρχη Κωνσταντινουπολεως Νεστοριω), μητε μην (βεβαιως) ως διδασκαλω προσεχοντες, ει μενει λυκος αντι ποιμενος.
(Αγ. Κυριλλου Πατριαρχου Αλεξανδρειας, Πρακτικα Γ' Οικουμενικης Συνοδου, Mansi, 4, 1096.)

Ο Αγιος Μαρκος ο Ευγενικος λεγει : 
Φευγετε και υμεις, αδελφοι, την προς τους ακοινωνητους κοινωνιαν και το μνημοσυνο των αμνημονευτων.
Απαντες οι της Εκκλησιας διδασκαλοι, πασαι οι Συνοδοι, πασαι αι θειαι Γραφαι, φευγειν τους ετεροφρονας παραινουσι και της αυτων κοινωνιας διιστασθαι. (P.G. 160, 105 C). 

Ο δε Θεοδωρος ο Στουδιτης γραφων προς τον ηγουμενον Θεοφιλον σημειοι :
Εχθρους γαρ Θεου ο Χρυσοστομος, ου μονον τους αιρετικους, αλλα και τους τοιουτοις κοινωνουντας μεγαλη τη φωνη απεφηνατο.

Επιστολη Οσιομαρτυρων  Αγιορειτων Πατερων προς τον Λατινοφρονα Αυτοκρατορα Μιχαηλ Παλαιολογον (1259-1282) 
Προτιμησαν να καουν ζωντες η να κρεμασθουν, παρα να συλλειτουργησουν με τους συνοδοιπορους του Βεκκου, η να μνημονευσουν απλως τουτου :
Ει γαρ το απλως χαιρειν κοινωνιαν διδωσι τοις εργοις τοις πονηροις, ποσον η διατορος αυτου μνημοσυνη, αυτων των θειων Μυστηριων φρικτως προκειμενων ; Ει δε ο προκειμενος αυτος εστιν η αυτοαληθεια, πως αν το μεγα τουτο ψευδος εικαζειν εικος, το συνταττειν αυτον ως Ορθοδοξον Πατριαρχην, μεταξυ των λοιπων Ορθοδοξων Πατριαρχων, εν καιρω φρικτων Μυστηριων, σκηνικως παιξωμεν ; Και πως ταυτα ανεξεται Ορθοδοξου ψυχη και ουκ αποστησεται της κοινωνιας των μνημονευσαντων αυτικα και ως καπηλευοντας τα θεια τουτους ηγησεται ; Και τι αν ειη ταυτης της οικονομιας ζημιωδεστερον;

Παραγγελιαν γαρ εχομεν εξ αυτου του Αποστολου, εαν τις δογματιζη η προστασση ποιειν ημας, παρ'  ο  οι Κανονες των κατα καιρους Συνοδων, καθολικων τε και τοπικων οριζουσιν, απαραδεκτον αυτου εχειν και μηδε λογιζεσθαι εν κληρω αγιων. Αγ. Θεοδωρος Στουδιτης, ( P.G. 99, 988 Α.)

Εαν ο επισκοπος η ο πρεσβυτερος, οι οντες οφθαλμοι της Εκκλησιας, κακως αναστρεφωνται και σκανδαλιζωσι τον λαο, χρη αυτους εκβαλλεσθαι.
Συμφερον γαρ ανευ αυτων συναθροιζεσθαι εις ευκτηριον οικον, η μετ' αυτων εμβληθηναι, ως μετα Αννα και Καιαφα, εις την γεενναν του πυρος.  Μ. Αθανασιος, ΒΕΠΠΕΣ, 33, 199.

Το μη διαστελλεσθαι κατα τον Θεολογον Γρηγοριον, προδοσια της αληθειας σαφης και των κανονων παραλυσις...
Διο ισθι, μη ειναι σχισμα της Εκκλησιας, αλλ' αληθειας επικρατησιν και Θειων νομων εκδικησιν...

Ο Θειος Βασιλειος λεγει ...Και οι φιλοι κατα Θεον, πως τη κοινωνια των ετεροδοξων κοινωνουντες ;

Ο Μεγας Φωτιος παραγγελει σαφως :   Αιρετικος εστιν ο ποιμην ; λυκος εστιν, φυγειν εξ αυτου και αποπηδαν δεησει, μηδ' απατηθηναι προσελθειν καν ημερον περισαινειν δοκει, φυγε την κοινωνιαν αυτου και την προς αυτον ομιλιαν ως ιον οφεως.

Ο Αγιος Υπατιος λεγει : αφ' ου εγνων οτι αδικα λεγει περι του Κυριου μου, ου κοινωνω αυτω ουτε αναφερω το ονομα αυτου, εκεινος γαρ ουκ εστιν επισκοπος.

α) Ο Αγιος Θεοδωρος ο Στουδιτης λεγει : Ουδ' αν ολα τα χρηματα του κοσμου παρεξει τις και κοινωνων ειη τη αιρεσει, φιλος Θεου ου καθισταται, αλλ' εχθρος. Και τι λεγω κοινωνιας; Καν εν βρωματι και ποματι και φιλια συγκατεισι τοις αιρετικοις, υπευθηνος. ( στλ. 1205.Α)

β) Φυλαξατε ετι εαυτας της ψυχοφθορου αιρεσεως, ης η κοινωνια αλλοτριωσις Χριστου. ( στλ. 1275 C )

γ) Οι μεν τελειον περι την πιστην εναυαγησαν, οι δε, ει και τοις λογισμοις ου κατεποντισθησαν, ομως τη κοινωνια της αιρεσεως συνολλυνται. ( 1164 Α )

δ) τη δε αιρετικη κοινωνια εξ ημισειας δεει σωματικου θανατου, συγκινδυνευοντες ...(1157 C).

10 Οκτωβρίου 2019

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΛΑΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΟΥ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.





Κανονική και πατερικη ομολογία πίστεως Χριστιανών Ορθοδόξων και αποτειχίση από την κοινωνία της υπέρ - παν - αιρεσεως των οικουμενιστων.

Αποφυγή σχίσματος της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας με επιστροφή στο παλαιό ημερολόγιο για εξασφάλιση της ενότητας στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αποφυγή καινούργιας εκκλησίας 
και απαγόρευση σε ένταξη συνόδων και παρατάξεων παλαιού ημερολογίου παρασυναγωγου μορφής Γ.Ο.Χ

Εξασφάλιση και παραμονή εντός των οριων της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Διαχρονικής Ορθοδόξου Ανατολικής της Μεγάλης του Χριστού  Εκκλησίας.

Δικαίωμα και υποχρέωση για συγκρότηση γενικής Πανορθοδοξου συνόδου τοπικής και οικουμενικής συνόδου από το ένα ομολογιακό ενισταμενο Ακαινοτομητο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας για την δίκη των υπόδικων καινοτόμων και την  επιστροφή της κανονικής τάξης μέσα στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΛΑΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΟΥ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.





Κανονική και πατερικη ομολογία πίστεως Χριστιανών Ορθοδόξων και αποτειχίση από την κοινωνία της υπέρ - παν - αιρεσεως των οικουμενιστων.

Αποφυγή σχίσματος της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας με επιστροφή στο παλαιό ημερολόγιο για εξασφάλιση της ενότητας στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αποφυγή καινούργιας εκκλησίας 
και απαγόρευση σε ένταξη συνόδων και παρατάξεων παλαιού ημερολογίου παρασυναγωγου μορφής Γ.Ο.Χ

Εξασφάλιση και παραμονή εντός των οριων της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Διαχρονικής Ορθοδόξου Ανατολικής της Μεγάλης του Χριστού  Εκκλησίας.

Δικαίωμα και υποχρέωση για συγκρότηση γενικής Πανορθοδοξου συνόδου τοπικής και οικουμενικής συνόδου από το ένα ομολογιακό ενισταμενο Ακαινοτομητο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας για την δίκη των υπόδικων καινοτόμων και την  επιστροφή της κανονικής τάξης μέσα στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΕΑΣ ΚΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΛΑΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΣΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΟΥ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.





Κανονική και πατερικη ομολογία πίστεως Χριστιανών Ορθοδόξων και αποτειχίση από την κοινωνία της υπέρ - παν - αιρεσεως των οικουμενιστων.

Αποφυγή σχίσματος της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας με επιστροφή στο παλαιό ημερολόγιο για εξασφάλιση της ενότητας στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αποφυγή καινούργιας εκκλησίας 
και απαγόρευση σε ένταξη συνόδων και παρατάξεων παλαιού ημερολογίου παρασυναγωγου μορφής Γ.Ο.Χ

Εξασφάλιση και παραμονή εντός των οριων της Μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Διαχρονικής Ορθοδόξου Ανατολικής της Μεγάλης του Χριστού  Εκκλησίας.

Δικαίωμα και υποχρέωση για συγκρότηση γενικής Πανορθοδοξου συνόδου τοπικής και οικουμενικής συνόδου από το ένα ομολογιακό ενισταμενο Ακαινοτομητο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας για την δίκη των υπόδικων καινοτόμων και την  επιστροφή της κανονικής τάξης μέσα στην Μια Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


9 Οκτωβρίου 2019

ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ!!! ΕΚΡΗΞΗ ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ 5 ΑΤΟΜΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΤΟ ΝΕΟ ΠΑΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ!!!



ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ!!! ΕΚΡΗΞΗ ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ 5 ΑΤΟΜΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΤΟ ΝΕΟ ΠΑΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ!!!

ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1833 ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ.!!!!!!!!!!!!! ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1861.!!!!!!!! ΔΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ.!!!!!!!!!!!!!! ΟΙ ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΝΩ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΑΥΤΟΙ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ.!!!!!!!!!!!!

ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1833 ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ.!!!!!!!!!!!!!

ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ    ΑΠΟ ΤΟ 1861.!!!!!!!!

ΔΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ.!!!!!!!!!!!!!!

ΟΙ ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΝΩ  ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΑΥΤΟΙ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ.!!!!!!!!!!!!

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΕΝΕ Ο ΓΑΜΟΣ ΝΑ  ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟΣ  ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΑΥΤΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ ΝΑ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ.!!!!!!!!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο Δ' (1840-1841, 1848-1852) ΘΕΣΠΙΣΕ ΔΙΑΤΑΞΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΜΕΝΙΟΥΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ 20/5/1878 ΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΦΩΣ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΠΡΟΣ ΠΡΟΛΗΨΙΝ ΔΥΣΑΡΕΣΤΩΝ ΣΥΝΠΕΙΩΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΚΑΤΑ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΙΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΙΝ ΑΥΤΩΝ ΑΘΟΡΥΒΩΣ.     ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ "ΑΘΟΡΥΒΩΣ" ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΝΕΚΤΟΙ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΟΙ.

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΣΥΣΤΑΘΕΙΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΙΕΖΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ ΒΑΥΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΧΙΝΑ ΑΠΕΦΑΣΙΣΕ ΣΤΙΣ 29/11/1833 ΝΑ ΠΡΟΣΚΛΗΘΟΥΝ ΟΣΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΟ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΑ ΔΙΔΩΣΙΝ ΑΔΕΙΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΗ Ο ΕΤΕΡΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΕΚΝΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΦΑΝΩΝΗΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΑΥΤΗΝ.

ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ 23/5/1887 ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΑΣΚΟΥΝ "ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ" ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΜΙΚΤΩΝ ΓΑΜΩΝ.

ΤΟ ΕΤΟΣ 1869 Η ΙΕΡΑ  ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΔΟΞΩΝ.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ (1830-1890) ΑΝΑΤΡΑΠΗΚΕ ΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΔΕΚΑ ΕΞΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΑΠΟ ΒΑΡΥ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.!!!!!!!

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ :

ΤΟ ΕΤΟΣ 364 Η ΤΟΠΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ.

ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΕΠΑΝΕΛΑΒΕ Η ΤΟΠΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΘΑΓΕΝΗΣ ΤΟ ΕΤΟΣ 418.

ΕΝΩ Η Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΗΛΘΕ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 451 ΩΡΙΣΕ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΟΥΣ ΨΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.

Η ΣΤ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟ ΕΤΟΣ 691 ΜΕ ΤΟΝ ΟΒ' ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΩΡΙΣΕ ΟΙ ΜΕΝ ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΑΚΥΡΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΛΥΩΝΤΑΙ ΟΙ ΔΕ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΑΥΤΟΥ ΝΑ ΑΦΟΡΙΖΟΝΤΑΙ.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΣΕ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΕΛΕΓΡΑΔΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟ ΕΤΟΣ 1706 ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙ : ΠΛΗΝ ΜΕ ΕΠΙΤΙΜΙΟΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΝΑ ΓΡΟΙΚΗΘΗ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΟΤΙ ΟΠΟΙΑ ΓΥΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΥΝ ΠΑΡΗ ΑΝΔΡΑ ΑΡΜΕΝΗΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΜΗΤΕ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΗ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΜΗΤΕ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΞΙΟΥΤΕ ΤΑΦΗΣ.!!!!!!!!!!

ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΑΠΟ ΣΕΡΡΩΝ (1806) ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΑΠΟ ΣΜΥΡΝΗΣ (1835) ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΤΑΝ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΙΚΤΩΝ ΓΑΜΩΝ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΤΕ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΟΥΤΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ. (ΠΡ. ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 24/1/1869).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΟΝ ΓΑΜΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΡΜΕΝΟΚΑΘΟΛΙΚΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΕΑΝ ΜΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ Ο ΑΝΗΡ ΒΑΠΤΙΣΘΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ. (ΠΡ. ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 14/5/1870.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑ ΤΕΛΕΣΗ ΜΙΚΤΟ ΓΑΜΟ (ΠΡ. ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 2/8/1871.

ΟΙ ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ (ΠΡ. ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 5/2/1874.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΕΛΕΣΗΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΜΙΚΤΟΥ ΓΑΜΟΥ
(ΠΡ. ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 15/2/1875.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ  ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ  ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ  ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΤΟΥ ΓΑΜΟΥ  ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΩ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΠΑΣΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ.!!!!!!!!!!!!!

ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΔΙΚΟΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΞΙΟΙ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΓΙΑ ΣΥΝΟΔΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΠΟΤΕ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΥΠΕΡ-ΠΑΝ-ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ.!!!!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ :
ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΩΝ. ΛΙΒΑΝΟΥ
ΜΙΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΜΙΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.

ΤΗ ΚΣΤ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ


Απολυτικιον. Ηχος β'. Αυτομελον

Αποστολε Χριστω τω Θεω ηγαπημενε, επιταχυνον ρυσαι, λαον αναπολογητον, δεχεται σε προσπιπτοντα, ο επιπεσοντα τω στηθει καταδεξαμενος, ον ικετευε Θεολογε, και επιμονον νεφος εθνων διασκεδασαι, αιτουμενος ημιν ειρηνην και το μεγα ελεος.

Καταβασια. Την Θειαν ταυτην...
Κοντακιον. Ηχος β'

Τα μεγαλεια σου Παρθενε, τις διηγησεται ; βρυεις γαρ Θαυματα, και πηγαζεις ιαματα, και πρεσβευεις υπερ των ψυχων ημων, ως Θεολογος και φιλος Χριστου.

Ετερον. Ηχος γ' . Η Παρθενος σημερον.

Προσελθων Αποστολος, του Διδασκαλου τω στηθει, εξ αυτου αντλησας δε, θεολογιας τα ρειθρα, απασαν, την οικουμενην τερπνως αρδευεις, ναμασι, τοις ζωηφοροις και αθανατοις, διο χαιρε σοι βωομεν, ω Ιωαννη, θεολογιας πηγη.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Τη ΚΣΤ' του αυτου μηνος, η Μεταστασις του Αγιου ενδοξου, Αποστολου και Ευαγγελιστου, Φιλου Επιστηθιου, Παρθενου, Ηγαπημενου, Ιωαννου του Θεολογου.

Στιχ. Πατρος παρεστης ηγαπημενω,
Παντων μαθητων, Ηγαπημενε, πλεον.
Προς γε Θεον μετεβη βροντης
παις εικαδι εκτη.

Ταις αυτου αγιαις πρεσβειαις, Χριστε ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.

Καταβασια. Απας γηγενης...
Εξαποστειλαριον
Γυναικες ακουτισθητε...

Βροντης υιος γενομενος, βροτοις εθεολογησας, το, Εν αρχη ην ο Λογος, Αποστολε Ιωαννη, επιπεσων τω στηθει γαρ, πιστως τω του Δεσποτου σου, κακειθεν αρυσαμενος, Θεολογιας τα ρειθρα, την κτισιν πασαν αρδευεις.

Μεγαλυναριον.

Ως ηγαπημενος τω Ιησου, της θεολογιας, εμυηθης τον θησαυρον, οθεν Ιωαννη, Αποστολον θεοπτην, και μυστην των αρρητων σε μεγαλυνομεν.

7 Οκτωβρίου 2019

Ο ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΥΣ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΟΥΝ :

Ο ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ  ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΥΣ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΟΥΝ :

1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡ - ΠΑΝ - ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

2) ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ - ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1924.

3) ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. 

ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝΕ ΠΡΩΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ.

https://youtu.be/nyItqbqjxjE

1 Οκτωβρίου 2019

ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ



ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΩΝ





Δείτε το βίντεο ""ΗΤΟΙΜΑΣΘΗΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΤΑΡΑΧΘΗΝ .."(ψαλμ.118΄)ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ(29-9-2019)π.Γεώργιος Αγγελακάκης" στο YouTube




Δείτε το βίντεο "Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΙΑ(ΚΥΡΙΑΚΗ 29-9-2019)π.Γεώργιος Αγγελακάκης" στο YouTube


https://youtu.be/a0bep0TfhLY

29 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΗ ΙΣΤ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΕΥΦΗΜΙΑΣ


Απολυτικιον της Αγιας. Ηχος γ'. Την ωραιοτητα.

Τω θειω ερωτι, λαμπρως αθλησασα, εις οσμην εδραμες, Χριστου πανευφημε, οια νεανις παγκαλις, και Μαρτυς πεποικιλμενη, οθεν εισεληλυθας, εις πασταδα ουρανιον, κοσμω διανεμουσα, ιαματων χαρισματα, και σωζουσα τους σοι εκβοωντας, χαιροις θεοφρον Ευφημια.

Κοντακιον. Ηχος δ'
Ο υψωθεις εν τω Σταυρω...

Εν τη αθλησει σου καλως ηγωνισω, και μετα θανατον ημας αγιαζεις, ταις των θαυματων βλυσεσι Πανευφημε, οθεν σου την κοιμησιν, την αγιαν τιμωμεν, πιστει παρισταμενοι, τω σεπτω σου λειψανω, ινα ρυσθωμεν νοσων ψυχικων, και των θαυματων την χαριν αντλησωμεν.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Τη ΙΣΤ' του αυτου μηνος, μνημη της Αγιας Μεγαλομαρτυρος και πανευφημου Ευφημιας.

Στιχ. Υπερ Θεου κτανθεισαν αρκτου τοις μυλαις,
Ευφημιας σε χρη στεφειν, Ευφημια,
Τη εκκαιδεκατη Ευφημιαν εκτανε αρκτος.

Τη αυτη ημερα, μνημη της Αγιας Μαρτυρος Μελετινης.

Στιχ. Μελετινη, τμηθεισα την καραν ξιφει, 
Αιμα προσηγεν ως γλυκυ Χριστω μελι.

Ταις αυτων αγιαις πρεσβειαις ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.

Εξαποστειλαριον. Των Μαθητων...

Της πανευφημου Μαρτυρος Ευφημιας, την μνημην συνελθοντες ανευφημουμεν, αυτη γαρ τον ορον Ορθοδοξιας, εκ των Πατερων ειληφε, και τουτον διατηρουσα, τους ορθοδοξους λαμπρυνει.

Του Σταυρου. Ομοιον

Σταυρος, του κοσμου πεφυκε σωτηρια Σταυρος, αγιων παντων η βακτηρια, Σταυρος, βασιλεων το στερεωμα, Σταυρος, πιστων οχυρωμα, Σταυρος, ανθρωπων η ρωσις, Σταυρος, δαιμονων η πτωσις.

Μεγαλυναριον.

Ευφημον σοι αινον και ιερον, πανευφημε Μαρτυς, αναμελπομεν ευπρεπως, συ γαρ Ευφημια, εμπρεψασα ευφημως, τω Λογω εδοξασθης, ως καλλιπαρθενος.

28 Σεπτεμβρίου 2019

ΑΓΙΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ


Εικονίσεις χωρίς υπαρκτά πρωτότυπα είναι είδωλα και όχι εικόνες 
Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχαν τέτοιες εικόνες στον καιρό της Εικονομαχίας. Αλλά ο κανόνας αυτός αποτελεί ένα πρακτικό κριτήριο βασισμένο στην έννοια του πρωτοτύπου. Και μάλιστα ένα κριτήριο που το χρησιμοποιούσαν πολύ οι χριστιανοί προκειμένου να κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στις εικόνες και στα είδωλα: τα ομοιώματα των ειδωλολατρικών θεών ήταν είδωλα επειδή ήταν φανταστικά και ψεύτικα. Ήταν εικόνες χωρίς πρωτότυπα. Κάποιος άγιος συζητώντας το θέμα αυτό μ’ έναν ειδωλολάτρη, του είπε: “Εμείς κατασκευάζουμε εικόνες ανθρώπων που υπήρξαν και είχαν σώματα. Δεν κάνουμε τίποτε το άτοπο απεικονίζοντάς τους όπως ήταν στη ζωή. Δεν επινοούμε τίποτε, όπως κάνετε εσείς”. (Ιωάννου, Επισκόπου Θεσσαλονίκης, έβδομος αιώνας) (11) Τα λόγια του συμπυκνώνουν το χριστιανικό κριτήριο γιά τη διάκριση ανάμεσα σε είδωλα και εικόνες. Αυτά τα αρχαία μέτρα μας βοηθούν να καταλάβουμε πώς εικόνες χωρίς πραγματικά πρωτότυπα δεν είναι εικόνες, αλλά είδωλα. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, πολύ πρίν από μας, έθεσε το ζήτημα ως εξής: “Ο κίνδυνος της ειδωλολατρίας προέρχεται και από τα είδωλα αλλά και από τις εικόνες” (12).
Με το ίδιο κριτήριο, εικονογραφήσεις του Θεού Πατρός με τη μορφή γέρου ανθρώπου και του Αγίου Πνεύματος με μορφή περιστεριού, δεν έχουν πρωτότυπα. Δεν αντιστοιχούν σε τίποτε. Η μόνη ενσάρκωση που έγινε ήταν του Χριστού. Πώς πήρε το Άγιον Πνεύμα τη φύση ενός πουλιού; Τολμά κανείς να συλλογιστεί ποιά ήταν η φύση της μητέρας του περιστεριού; Που βρίσκεται σήμερα το περιστέρι; Πότε γεννήθηκε ο Πατήρ σαν άνθρωπος; Ποιά ήταν η μητέρα Του; Με ποιο τρόπο έγινε η σύλληψή Του; Είχε γιά μητέρα μια θνητή; Βλέπετε πώς ο ανθρωπομορφισμός οδηγεί στον παγανισμό και στους μύθους; Η εικόνα του Πατρός είναι εξ’ ολοκλήρου φανταστική και ψεύτικη. Και αφού η προσκύνηση μεταφέρεται στό πρωτότυπο, τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει πρωτότυπο; Παραμένει η προσκύνηση στό ξύλο και στη μπογιά; Αυτό δεν είναι καθόλου κενό ερώτημα.
Άραγε, δέχεται ο Θεός μια τέτοια προσκύνηση, παρ’ όλη την κραυγαλέα ανυπακοή της συγκεκριμένης Του εντολής, και παρ’ όλη την άρνηση της διδασκαλίας Του ότι “τον Πατέρα ουδείς εώρακεν” και την απαγόρευση της Εκκλησίας γιά τέτοιες εικόνες; Ξέρουμε ότι ο Θεός “ελέησει όν αν ελεεί”. Μπορεί δικαίως να πιστεύει κανείς ότι ο Θεός ακούει τις προσευχές και δέχεται την προσκύνηση από ανθρώπους που πλησιάζουν την εικόνα με πίστη, αλλά και άγνοια των πολλών απαγορεύσεων εναντίον της. Τι να πεί όμως κανείς γιά όλους τους ενεργούς υποστηρικτές της εικόνας της Αγίας Τριάδος, που ενώ ξέρουν καλά όλες τις καταδίκες εναντίον της, επιμένουν στό λάθος τους και φτάνουν στό σημείο να κηρύττουν και να διδάσκουν υπερασπιζόμενοι μια εικόνα που είναι αντίθετη στην παράδοση της Εκκλησίας; Πώς τολμούν να βγάζουν ψεύτη το Θεό που είπε “Ου μη ίδη άνθρωπος το πρόσωπόν μου και ζήσηται;” Σε τι διαφέρουν από τον Άρειο και το Νεστόριο που κι αυτοί επέμεναν στα λάθη τους;
Εξ’ ορισμού, εικόνες του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος με υλική μορφή χωρίς να υπάρχει το πρωτότυπο κάποιας αληθινής σωματικής φύσης, γίνονται είδωλα και η προσκύνησή τους ειδωλολατρία. Μια οπτασία, όπως αυτή της περιστεράς κατά τη Βάπτιση, δεν μπορεί να είναι υλικό πρωτότυπο.
Η δικαίωση των εικόνων είναι θεμελιωμένη στην αληθινή υλικότητα και τη σωματική ύπαρξη των φυσικών τους πρωτοτύπων, καταρχήν του Χριστού και δεύτερο των αγίων. Η υλική απεικόνιση του Χριστού γίνεται δυνατή εξ’ αιτίας της αληθινής Του ανθρωπότητας με σάρκα και αίμα, διότι η απεικόνισή Του αποδεικνύει την ενανθρώπιση, και η ενανθρώπισή Του έδειξε την εικόνα του προσώπου του. “Το ένα βρίσκεται στό άλλο, με εξαίρεση την διαφορά της ουσίας”. (Άγ. Διονύσιος Αρρεοπαγίτης) (13) Η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος (787) επιβεβαίωσε αυτή την αντίληψη με τις αποφάσεις της: “Και συνελόντες φαμέν^ απάσας τάς εκκλησιαστικάς εγγράφ ς ή αγράφως τεθεσπισμένας ημίν παραδόσεις ακαινοτομήτως φυλάττομεν^ ών μία εστί και η της εικονικής αναζωγραφήσεως εκτύπωσις, ως τη ιστορίΆα του ευαγγελικού κηρύγματος συνάδουσα, πρός πίστωσιν της αληθινής και ου κατά φαντασίαν του Θεού λόγου ενανθρωπήσεως... τα γάρ αλλήλων δηλωτικά αναμφιβόλως και τάς αλλήλων έχουσιν εμφάσεις”. (Όρος πίστεως Ζ΄ Οικ. Συνόδου).
Άρα λοιπόν, οι εικόνες είναι ομοιώσεις φυσικών μονάχα πραγμάτων και προσώπων. “Κατάλληλα γιά απεικόνιση, είναι τα φυσικά πράγματα που έχουν σχήμα και τα σώματα που είναι περιγραπτά κι έχουν τα φυσικά χρώματα”. (Αγ. Ιω. Δαμασκηνός) (14) Αυτή η βασική προϋπόθεση αναφέρεται σε όλες τις εικόνες, είτε των αγίων είτε του ίδιου του Θεού. Και δεν υπάρχει παρά ένας Κύριος που πήρε φύση περιγραπτή και μένει πάντα ενωμένος με τη φύση αυτή, ο Χριστός ο Θεάνθρωπος.
 
Οι Πατέρες της Εκκλησίας καταδίκασαν τις εικονίσεις της Αγίας Τριάδος
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει ότι μόνο πρόσωπα που είχαν σώματα μπορούν να ζωγραφίζονται σε εικόνες. Γι’ αυτόν, και μόνον η σκέψη να κάνει κανείς τον αόρατο Θεό ορατό, είναι απεχθής και ισοδυναμεί με τρέλα: “Όταν ο Αόρατος παίρνει δούλου μορφή... και αποκτά σώμα και σάρκα, τότε μπορείς να ζωγραφίσεις την εικόνα Του” (15) “Αν προσπαθούσαμε να κατασκευάσουμε εικόνα του αοράτου Θεού, θά ήταν πράγματι αμαρτία. Αν κάποιος τολμήσει να φτιάξει εικόνα της άυλης, ασώματης, αόρατης, και ασχημάτιστης Θεότητας (δηλ. της Αγίας Τριάδος), την απορρίπτουμε σαν ψευδή και νόθα”. (16) “Ποιος μπορεί να κατασκευάσει ομοίωμα του αοράτου, ασωμάτου, απεριγράπτου και ασχηματίστου Θεού; Είναι ακραία παραφροσύνη και ασέβεια να δίνει κανείς σχήμα στό Θείο”. (17)
Τα έργα του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού (πέθανε το 749) ήταν μια επίκαιρη και οργανωμένη έκθεση της παραδοσιακής διδασκαλίας της Εκκλησίας σχετικά με τις εικόνες. Γι’ αυτό η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος αναφέρει τα γραπτά του. Όλοι οι μετέπειτα πατέρες βρίσκονται σε συμφωνία μαζί του, όπως κι αυτός ήταν σε συμφωνία με τους πρίν απ’ αυτόν πατέρες.
Δεν είναι δυνατό να παραθέσουμε τα λόγια όλων των πατέρων που μίλησαν ενάντια στις εικόνες της αόρατης Θεότητας. Θά παραθέσουμε μόνο τους δύο κύριους υπερασπιστές των εικόνων πρός το τέλος της εποχής της εικονομαχίας: “Κατασκευάζουμε τις εικόνες Του, όχι ως Θεό Λόγο, αλίμονο αν το κάναμε, αφού είναι αόρατος και απλησίαστος και ασχημάτιστος και θά ήταν μια πράξη ακρότατης παραφροσύνης, αλλά σαν άνθρωπο, όπως εμφανίστηκε από κάθε άποψη”. (Άγ. Νικηφόρος ο Ομολογητής) (18) “Η Αγία Τριάς μόνο δε ζωγραφίζεται σε εικόνα, γιατί δεν είναι δημιούργημα, αλλά ο ακατασκεύαστος Θεός”. (Άγ. Θεόδωρος ο Στουδίτης) (19).
 
Η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος παρεμποδίζει τις απεικονίσεις της Αγίας Τριάδος
Σε κάθε περίπτωση, οι Σύνοδοι της Εκκλησίας έχουν στα μάτια των ορθοδόξων όλο το απαιτούμενο κύρος σε θεολογικά ζητήματα. Η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος στερέωσε και προφύλαξε τις εικόνες όχι μονάχα αναθεματίζοντας την εικονομαχία, αλλά επίσης και καταδικάζοντας την ιδέα της σχηματοποίησης της αόρατης και άυλης Τριάδος: “Η φύσις της Αγίας Τριάδος ως ανείδεος και αόρατος, ουκ εικονίζεται... Αόρατος και απερίγραπτος η θεία φύσις και ασχημάτιστος...” (Πράξεις Εβδόμης Οικ. Συνόδου) Και αλλού, τα πρακτικά της Συνόδου αναφέρουν: “Οι Χριστιανοί διδάχτηκαν να εικονίζουν το Χριστό κατά την ορατή Του φύση, και όχι κατά την αόρατη. Γιατί αυτή είναι απερίγραπτη και γνωρίζουμε από το Ευαγγέλιο ότι ποτέ κανείς άνθρωπος δεν είδε το Θεό”.
Αφού απαγόρευσε τις εικόνες της Αγίας Τριάδος, η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος καθόρισε και ποιές εικόνες μπορούν να ζωγραφίζονται και να προσκυνούνται: 
“Τούτων ούτως εχόντων, την βασιλικής ώσπερ ερχόμενοι τρίβον, επακολουθούντες τη θεηγόρω διδασκαλίΆα των αγίων Πατέρων ημών και τη παραδόσει της Καθολικής Εκκλησίας... ορίζομεν σύν ακριβείΆα πάση και εμμελείΆα, παραπλησίως τω τύπω του τιμίου και ζωοποιού σταυρού ανατίθεσθαι τάς σεπτάς και αγίας εικόνας, τάς εκ χρωμάτων και ψηφίδος και ετέρας ύλης επιτηδείως εχούσης, εν ταίς αγίαις του Θεού εκκλησίαις, εν ιεροίς σκεύεσι και εσθήσι, τοίχοις τε και σανίσιν, οίκοις τε και οδοίς^ της τε του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εικόνος, και της αχράντου Δεσποίνης ημών της αγίας Θεοτόκου, τιμίων τε αγγέλων, και πάντων αγίων και οσίων ανδρών”. (Όρος πίστεως Εβδόμης Οικ. Συνόδου).
Όπως είναι γνωστό, εικόνες των αγγέλων κατασκευάστηκαν μετά από ειδική εντολή του Θεού στό Μωϋσή. Αλλά θά μπορούσε κανείς δικαιολογημένα να αναρωτηθεί: γιατί αυτά τα άυλα και ασώματα και αόρατα όντα μπορούν να ζωγραφίζονται σε εικόνες αφού δεν έχουν ορατή μορφή; Οι πατέρες της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου έγραψαν: “Διότι φανερώθηκαν με ανθρώπινη μορφή σ’ αυτούς που λογαριάστηκαν άξιοι”. Εκτός απ’ αυτό, πρέπει να καταλάβουμε, ότι όροι όπως άυλος, ασώματος, πνεύμα κλπ. αληθεύουν απόλυτα μόνο γιά το Θεό. Όταν αναφερόμαστε σε δημιουργήματα αυτοί οι όροι είναι σχετικοί και όχι απόλυτοι, αφού όλα τα δημιουργήματα, ορατά και αόρατα, είναι φτιαγμένα από κάτι. Μόνον ο Θεός είναι πραγματικό πνεύμα, απόλυτα άυλος και πραγματικά ασώματος. Οι άγγελοι είναι ασώματοι μόνο με τη σχετική έννοια, σε σύγκριση δηλαδή με μας τους ανθρώπους και με την υπόλοιπη δημιουργία. Στην Έκδοση της Ορθοδόξου Πίστεως (Βιβλίο Δ΄, Κεφ. γ΄), ο Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει: “Οι άγγελοι είναι παχείς και υλικοί” σε σύγκριση με το Θεό, “γιατί στην πραγματικότητα μόνο η Θεότης είναι άυλη και ασώματη”. (20)
 
Η Πανορθόδοξος Σύνοδος του 1666 - 7 (Μόσχα) καταδίκασε τις εικόνες της Αγίας Τριάδος και όρισε στό εξής να μη ζωγραφίζονται
Από το δέκατο και ενδέκατο κιόλας αιώνα, τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή, μερικά σχέδια και μινιατούρες σε χειρόγραφα άρχισαν να παριστάνουν το Θεό Πατέρα και την Αγία Τριάδα.
Στην Ανατολή, γιά παράδειγμα, εικόνες του Θεού Πατρός εμφανίζονται σε ελληνικά ευαγγελιστάρια: Κώδικας 587, φύλλο 3b, 34b (1059). Κώδικας 740, φύλλο 3ν, ενδέκατος αιώνας, Μοναστήρι Διονυσίου, Άγιον Όρος. Ομιλίες του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, στη βιβλιοθήκη του Βατικανού (MS. gr. 394, φύλλο 7). Στό χειρόγραφο αυτό φαίνεται ο Θεός Πατήρ καθισμένος, με το Χριστό καθισμένο στην αγκαλιά του και το Άγιο Πνεύμα σαν Περιστέρι στην αγκαλιά του Χριστού. Υπάρχουν κάποιες διαφωνίες εδώ όσον αφορά το περιστέρι. Μερικοί ειδικοί λένε, οτι αυτό που φαίνεται σαν περιστέρι δεν είναι παρά ένα σημάδι καταστροφής σ’ εκείνο το σημείο της εικόνας. Οι ιστορικοί της τέχνης λένε ότι πρώτο το Βυζάντιο επηρέασε τους Δυτικούς ώστε να ζωγραφίσουν εικόνες του Πατρός και της Αγίας Τριάδος. Ορισμένοι αντικρούουν λέγοντας ότι τα “βυζαντινά” πρότυπα της Δύσης δεν ήταν παρά δυτικής προέλευσης “βυζαντινοποιημένες” εικόνες από τη Γαλλία και την Ιταλία. Πάντως οι εικόνες που αναφέρθηκαν στα παραπάνω χειρόγραφα, είναι πραγματικά Βυζαντινής προέλευσης. Οπωσδήποτε όμως, η συνηθισμένη απεικόνιση της Αγίας Τριάδος που χρησιμοποιείται σήμερα προέρχεται από τη Δύση.
Στη Δύση επίσης, σε πολλά χειρόγραφα συναντούμε παρόμοιες μινιατούρες. Οι μινιατούρες οδήγησαν σε μεγαλύτερες παραστάσεις με το Θεό Πατέρα, γιά παράδειγμα η “Δημιουργία” του Μικελλαντζελο στην Καπέλλα Σιξτίνα. Επίσης με την Αγία Τριάδα, όπως “Η στέψη της Παρθένου” του Καρράκι (δέκατος έκτος αιώνας) κ.ά.
Γύρω στον δέκατο έκτο αιώνα, η απεικόνιση της Αγίας Τριάδος (ο γέρος Πατήρ, ο Ιησούς Χριστός και το περιστέρι) διείσδυσε στην ορθόδοξη Ανατολή.
Το 1666, η Πανορθόδοξος Σύνοδος που έγινε στη Μόσχα καταδίκασε και απαγόρευσε ειδικά τις εικόνες της Αγίας Τριάδος, τις απεικονίσεις του Θεού Πατρός με κάθε μορφή, όπως επίσης και εικονίσεις του περιστεριού σε εικόνες άλλες από αυτές των Θεοφανείων. Στη Σύνοδο αυτή παραβρέθηκαν περισσότεροι Πατριάρχες απ’ ότι στην Τρίτη, στην Τέταρτη, στην Έκτη και στην Έβδομη Οικουμενική Σύνοδο. Οι κυριότερες αποφάσεις είναι οι εξής:

Περί ζωγράφων και εικόνων
Απόφασις ΝΑ΄
Κωλύομεν τάς αχαμνάς και αμαθείς ζωγραφίας ανεπιστημόνων και ματαιοφρόνων ανδρών, και θέλομεν ότι από του νύν κάποιοι οπού εσυνήθισαν αφ’ εαυτών να ζωγραφίζουν αγίας εικόνας, χωρίς καμμίαν μαρτυρίαν και αληθινήν παράδοσιν, π.χ. τον Κύριον Σαβαώθ εις πολυποίκιλα και διάφορα είδη, και ποιάς άλλας συνθέσεις παραξένους, και άλλα τοιαύτα ατοπήματα απρεπή, εμποδίζομεν. Ορίζομεν δε από του νύν την εικόνα του Κυρίου Σαβαώθ πλέον μη ζωγραφίζεσθαι ούτε εικονίζεσθαι, διότι τον Κύριον Σαβαώθ (ήγουν τον Πατέρα) ουδείς είδε ποτέ φανέντα εν σαρκί, αλλά τον Χριστόν μόνον χρωματίζομεν, καθώς εφάνη μετά σαρκός επί γής, και ουχί κατά την Θεότητα, ως ότι εστί και απερίγραπτος ομού και ασχημάτιστος η Θεότης αύτη^ ομοίως και την Παναγίαν Θεοτόκον και τους λοιπούς αγίους και φίλους του Θεού ζωγραφίζεσθαι κατά την σάρκα και το είδος της σαρκός αυτών θέλομεν, κατά τον όρον της αγίας Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου.
Απόφασις ΝΒ΄
Τον Κύριον Σαβαώθ ήτοι τον Πατέρα, πολιόν και τον μονογενή του Υιόν εις την γαστέρα αυτού, και περιστεράν αναμέσον αυτών ζωγραφίζειν, λίαν απρεπές και ανάρμοστον υπάρχει. Διότι ποίος είδε τον Πατέρα και την Θεότητα; Ο Πατήρ γάρ ουκ έχει σάρκα, και ο Υιός ουχί με σάρκα εγεννήθη εκ Πατρός πρό αιώνων^ εάν και ο Δαβίδ λέγει: εκ γαστρός πρό Εωσφόρου εγέννησά σε: όμως εκείνη η γέννησις ουχί σαρκικώς έχει νοείσθαι, αλλά ρητώς και ακαταλήπτως. Φησί γάρ αυτός η αυτοαλήθεια ο Χριστός, εις το θείον και ιερόν Ευαγγέλιον: “ουδείς είδε τον Πατέρα ειμή ο Υιός” και ο προφήτης Ησαϊας λέγει εν κεφαλαίω μη΄ “τίνι ομοιώσατε τον Κύριον και τίνι ομοιώματι ομοιώσατε αυτόν; μη εικόνα εποίησε τέκτων, ή χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αυτόν, ομοίωμα κατεσκεύασεν αυτόν;” Και ο θείος Απόστολος Παύλος εις τάς πράξεις λέγει: “γένος ούν υπάρχοντες του Θεού, ουκ οφείλομεν νομίζειν χρυσώ ή αργύρω ή λίθω, χαράγματι τέχνης και ενθυμήσεως ανθρώπου το θείον είναι όμοιον”. Και ο θεολογικώτατος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, εν βιβλίω δ’ περί εικόνων: “Πρός δε τούτοις, φησί, του αοράτου και απεριγράπτου και ασχηματίστου Θεού τις δύναται ποιήσαι μίμημα; Παραφροσύνης τοίνυν άκρας και ασεβείας το σχηματίζειν το Θείον”. Και ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος ομοιως τούτο κωλύει και απείργει. Διά τούτο εκείνην την προαιώνιον γέννησιν του μονογενούς Υιού εκ του Πατρός μόνον με τον νούν πρέπει να την γροικώμεν^ αλλά ζωγραφίζειν εις εικόνας και τοίχους παντάπασι δεν πρέπει και αδύνατον εστι. Και το άγιον Πνεύμα ουκ έστι φύσει περιστερά, αλλά φύσει Θεός εστι, και τον Θεόν ουδείς είδεν, ως Ιωάννης ο Ευαγγελιστής μας μαρτυρεί. Λοιπόν εάν εις τον Ιορδάνην, εις την βάπτισιν του Χριστού, εφάνη το Άγιον Πνεύμα εν είδει περιστεράς, και διά τούτο μόνον εκεί εις την βάπτισιν πρέπει να ζωγραφίζεται το Άγιον Πνεύμα εν είδει περιστεράς, εις δε άλλο μέρος ο έχων σύνεσιν δεν θέλει ζωγραφίσει το Άγιον Πνεύμα ωσάν περιστεράν, διότι εις το Θαβώριον όρος ωσάν σύννεφον εφάνη, εις δε την Πεντηκοστήν εν είδει πυρίνων γλωσσών και άλλοτε άλλως. Αλλά και Σαβαώθ δεν ονομάζεται μόνον ο Πατήρ, αλλά η Αγία Τριάς κατά τον ουρανομύστην Διονύσιον τον Αρεοπαγίτη: “Σαβαώθ ερμηνεύεται κατά την Ιουδαϊκήν γλώσσαν Κύριος των δυνάμεων”. Ιδού όπου ο Κύριος των δυνάμεων εστίν η Αγία Τριάς ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα. Όμως εάν και ο προφήτης Δανιήλ λέγει ότι είδε τον παλαιόν των ημερών καθήμενον επί βήματος, και εκείνο όχι τόσον διά τον Πατέρα γροικάται, αλλά και διά τον Υιόν όπου θέλει και εις την δευτέραν αυτού Παρουσίαν να κρίνη πάσας τάς φυλάς και γλώσσας εις εκείνο το φοβερόν κριτήριον. Αλλά και εις την Αποκάλυψιν του Αγίου Ιωάννου έχει να ζωγραφίζεται ο Υιός ως παλιός, διά τάς οράσεις εκείνας τάς σεβασμίας όπου εφάνησαν τω αγίω εις εκείνην την Αποκάλυψιν^ ως ότι εξ ανάγκης να γροικάται ο Υιός. Άλφα διά την άνω γέννησιν, Ωμέγα δε διά την κάτω γέννησιν. Όθεν και ο Άγιος Μάξιμος εις το ζ΄ κεφάλαιον του Αρεοπαγίτου λέγων, ότι παλιός και νέος ο Κύριος ούτω σχολιάζει: “ποτέ μέν πολιός ποτέ δε νέος ο Κύριος γράφεται, ως το Ιησούς Χριστός χθές και σήμερα ο αυτός και εις τους αιώνας. Το γούν σήμερον του χθές νεώτερον”. 
Αι υπογραφαί των οικείων χειρών των Μακαριωτάτων Πατριαρχών και πάσης της Ιεράς Συνόδου:
Παϊσιος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
Μακάριος Πατριάρχης Αντιοχείας και πάσης Ανατολής.
Ιωάσαφ Πατριάρχης Μοσχοβίας και πάσης Ρωσίας.
Ο Μητροπολίτης Ικονίου Αθανάσιος.
Ο Τραπεζούντος Μητροπολίτης Θεόφιλος.
Ο Χίου Θεόφιλος.
Ο Σινά Όρους Ανανίας.
Ο Βάρνης Δανιήλ.
Ο Νοβογραδίου Πιτυρούν.
Ο Καζανίου Λαυρέντιος.
Ο Αστραχανίου Ιωσήφ, και οι λοιποί Αρχιερείς και Ιερείς της Συνόδου.
(Κώδιξ Α.Μ. 90 και Κώδ. Νομ. Συναγ. 377-389- Πατριαρχικό τυπογραφείο, 1905, σελ. 127-182).
Οι Πανορθόδοξες Σύνοδοι έχουν ίδιο κύρος με τις Οικουμενικές οι οποίες ονομάστηκαν Οικουμενικές γιατί αντιπροσώπευαν όλες τις κατά τόπους Εκκλησίες και συγκαλούνταν από τους αυτοκράτορες της Βυζαντινής (Ρωμαϊκής) Αυτοκρατορίας που ονομάζονταν “οικουμένη”. Το κύρος και η ισχύς των αποφάσεων κάθε συνόδου εξαρτώνται από την ορθοδοξία των επισκόπων που συμμετέχουν και από την ομόφωνη συμφωνία τους με την Παράδοση της Εκκλησίας, γιατί αυτή είναι “ο στύλος και το στερέωμα της αληθείας”. (Τιμ. Α΄, γ΄: 15)
Το 1780, η τοπική Σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως, με πρόεδρο τον Πατριάρχη Σωφρόνιο, αντιμετώπισε κι αυτή το ίδιο πρόβλημα και καταδίκασε και απαγόρευσε την εικόνα της Αγίας Τριάδος με το Θεό Πατέρα σαν γέρο άνδρα: “Αποφαινόμαστε συνοδικώς ότι η ονομαζόμενη εικόνα της Αγίας Τριάδος, ως πρόσφατη επινόηση, είναι ξένη και απαράδεκτη γιά την αποστολική και καθολική ορθόδοξη Εκκλησία. Διαδόθηκε στην ορθόδοξη Εκκλησία από τους Λατίνους”.
 

Ένας μόνο Κύριος μίλησε και πήρε τη μορφή ανθρώπου στην Παλαιά Διαθήκη. Αυτός ο Υιός του Ανθρώπου
Μερικοί οπαδοί της εικόνας της Αγίας Τριάδος ισχυρίζονται ότι οι Γραφές λένε πώς ο Θεός Πατήρ εμφανίστηκε στους ανθρώπους και συνεπώς, μπορεί να εικονιστεί. Λένε, πώς ο Πατήρ εμφανίστηκε με τη μορφή ανθρώπου στην Παλαιά Διαθήκη. Σύμφωνα όμως με την ορθόδοξη θεολογία, ο Κύριος που εμφανίστηκε στον Παλαιό Ισραήλ με ανθρώπινη μορφή (όπως και με άλλες) ήταν ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατέρας, όπως πιστεύουν μέχρι σήμερα οι Δυτικοί. (21) Οι θεοφάνειες με μορφή ανθρώπου ήταν προεικονίσεις της μελλοντικής Του σαρκώσεως. Και όταν “εις τα ίδια ήλθεν, οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον”. (Ιω. α΄: 11) Ο Χριστός ο ίδιος μας έχει πεί πώς τον Πατέρα Τον γνωρίζουμε μόνο διά του Υιού: “Ουχ ότι τον πατέρα τις εώρακεν, ει μη ο ών παρά του Θεού... ο μονογενής υιός ο ών εις τον κόλπον του πατρός, εκείνος εξηγήσατο... Εγώ και ο πατήρ έν εσμέν”. “Τοσούτον χρόνον μεθ’ υμών ειμί και ουχ έγνωκάς με, Φίλιππε; ο εωρακώς εμέ εώρακε τον πατέρα, και πώς σύ λέγεις, δείξον ημίν τον πατέρα;” (Βλέπε Ιω. στ΄: 46, α΄: 18, ι΄: 30, ιδ΄: 9. Βλέπε επίσης και την παραπομπή (21) στη σελ. 59). Ο Χριστός είναι ο άμεσος Δημιουργός του Αδάμ και όλου του σύμπαντος. Ο Υιός του Θεού, “η Σοφία και η Δύναμις του Θεού”, ένα από τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, εκτελεί τη μία δημιουργική θέληση που είναι κοινή και στα Τρία Πρόσωπα: “Πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ έν ό γέγονεν” (Ιω. α΄: 3). Η ιδέα αυτή ξαφνιάζει πολλούς ορθοδόξους, σαν να πρόκειται γιά κάποια καινοφανή και αντορθόδοξη διδασκαλία, παρ’ όλον ότι επαναλαμβάνουμε διαρκώς τα ίδια πράγματα στό Σύμβολο της Πίστεως λέγοντας “Δι’ ού τα πάντα εγένετο”.
Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, κατά τη Μεταμόρφωση του Χριστού, εμφανίστηκαν ο Μωϋσής και ο Ηλίας συνομιλώντας μ’ Αυτόν και βεβαιώνοντας χάρη των μαθητών, ότι Αυτο΄ς είναι ο Κύριος που κι αυτοί γνώρισαν και με τον οποίο σύνομίλησαν: “... Συλλαλούντες δε τω Χριστώ, Μωϋσής και Ηλίας εδείκνυον, ότι ζώντων και νεκρών κυριεύει^ και ο πάλαι διά νόμου και Προφητών λαλήσας υπήρχε Θεός...” (Στιχ. ιδιόμελον εσπερινού Μεταμορφώσεως).
 
Ο παλαιός των ημερών είναι ο Υιός του Θεού και όχι ο Πατήρ
Ο προφήτης Δανιήλ είδε το Θεό με τη μορφή ανθρώπου με άσπρα μαλλιά που τον ονόμασε “παλαιόν των ημερών”. Μερικοί λένε πώς ήταν ο Θεός Πατήρ και το χρησιμοποιούν αυτό σαν επιχείρημα υπέρ της εικόνας της Αγίας Τριάδος. Η διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ότι επρόκειτο γιά τον Υιό του Θεού. Το βιβλίο του Δανιήλ είναι η “Αποκάλυψη” της Παλαιάς Διαθήκης. Γραμμένο περισσότερο από πεντακόσια χρόνια πρό Χριστού, το βιβλίο αυτό είναι καθαρά εσχατολογικό στα κεφάλια 7 έως 12, με προφητείες γιά το τέλος των καιρών. Οι προφητείες αρχίζουν με τις νυχτερινές οράσεις του Δανιήλ, στό έβδομο κεφάλαιο. Ο προφήτης είδε το βήμα της κρίσεως:
“Θρόνοι ετέθησαν, και παλαιός ημερών εκάθετο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν, ο θρόνος αυτού φλόξ πυρός... ποταμός πυρός είλκεν έμπροσθεν αυτού... κριτήριον εκάθησε, και βίβλοι ηνεώχθησαν... και ανηρέθη το θηρίον και το σώμα αυτού εδόθη εις καύσιν πυρός”. (ζ΄: 7-9)
Κατόπιν, ο Δανιήλ περιγράφει μια διαδοχή από αυτοκρατορίες και έθνη, που καταλήγει στον ισχυρότερο ηγέτη της ιστορίας, τον Αντίχριστο, που “εποίησε πόλεμον μετά των αγίων... έως καιρού και καιρών και ήμισυ καιρού” (τρισήμισυ χρόνια). (ζ΄: 20, 25) “Και ίσχυσε πρός τους αγίους, έως ού ήλθεν ο παλαιός ημερών και το κρίμα έδωκεν αγίοις Υψίστου”. Δυό φορές ο Δανιήλ μας βεβαιώνει πώς η κυριαρχία τοή θηρίου θά καταστραφεί ολοσχερώς και η βασιλεία του Υψίστου θά είναι αιώνια.
Είναι εύκολο μέχρις εδώ να αναγνωρίσει κανείς στό πρόσωπο του παλαιού των ημερών το Χριστό, που “πάλιν ερχόμενος κρινεί ζώντας και νεκρούς, ού της βασιλείας ουκ έσται τέλος”. Μα υπάρχουν περιπλοκές: τα άσπρα μαλλιά, το όνομα “παλαιός των ημερών”, καθώς και το εξής όραμα που περιγράφεται ανάμεσα σε δύο διηγήσεις σχετικές με την αναίρεση της κυριαρχίας του Αντιχρίστου (ζ΄: 13-14):
“Και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ήν και έως του παλαιού των ημερών έφθασε και ενώπιον αυτού προσηνέχθη. Και αυτώ εδόθη η αρχή και η τιμή και η βασιλεία. Η εξουσία αυτού εξουσία αιώνιος, ήτις ου παρελεύσεται”. Εδώ είναι που μπορεί κανείς να μπερδευτεί, δικαιολογημένα και να πεί: “Ο Υιός του Ανθρώπου είναι ο Χριστός, άρα λοιπόν ο παλαιός των ημερών πρέπει να είναι ο Θεός Πατήρ”. Αλλά μια πιο προσεχτική ματιά στη Γραφή και στη διδασκαλία της Εκκλησίας θά μας βεβαιώσει και πάλι ότι ο παλαιός των ημερών είναι ο Υιός του Θεού.
Ο Δανιήλ λέει πώς ο παλαιός των ημερών “έρχεται μετά των νεφελών”. Ο Χριστός λέει ότι θά ρθεί “επί των νεφελών μετά δυνάμεως και δόξης πολλής” (Ματθ. κδ΄: 30)
Ο Δανιήλ λέει πώς ο παλαιός των ημερών έρχεται “του αφανίσαι και του απολέσαι έως τέλους την βασιλείαν του θηρίου που ποιήσει πόλεμον μετά των αγίων και ισχύσει πρός αυτούς”. Ο Χριστός είπε ότι “ει μη εκκολοβώθησαν αι ημέραι εκείναι, ουκ αν εσώθη πάσα σάρξ”. (Ματθ. κδ΄: 22)
Ο Δανιήλ λέει ότι ο παλαιός των ημερών κάθεται στό βήμα της κρίσης. Ο Χριστός είπε “ο πατήρ, την κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υιώ”. (Ιω. ε΄: 22)
Ο Δανιήλ λέει ότι “ανηρέθη το θηρίον και απώλετο, και το σώμα αυτού εδόθη εις καύσιν πυρός” από τον παλαιό των ημερών. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι ο Χριστός “αναλώσει (τον άνομον) τω πνεύματι του στόματος αυτού” (Θεσσ. Β΄, β΄: 8), “και επιάσθη το θηρίον και ο μετ’ αυτού ψευδοπροφήτης ο ποιήσας τα σημεία ενώπιον αυτού... και ζώντες εβλήθησαν οι δύο εις την λίμνην του πυρός... και βασανισθήσονται ημέρας και νυκτός εις τους αιώνας των αιώνων”. (Αποκ. ιθ΄: 20, κ΄: 10)
Ο Δανιήλ λέει γιά τον παλαιό των ημερών: “Χίλιαι χιλιάδες ελειτούργουν αυτώ, και μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αυτώ”. Ο Ιωάννης γράφει “ήν ο αριθμός αυτών μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων, λέγοντες φωνή μεγάλη^ άξιον εστί το αρνίον το εσφαγμένον...”. (Αποκ. ε΄: 11, 12)
 
“Το απ’ αιώνων κεκρυμμένον μυστήριον”
Η Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου, ρίχνει φώς στό όραμα του Δανιήλ: “Εγενόμην εν πνεύματι εν τη Κυριακή ημέρΆα, και ήκουσα φωνήν οπίσω μου μεγάλην ως σάλπιγγος... και επιστρέψας είδον όμοιον υιώ ανθρώπου... η δε κεφαλή αυτού και αι τρίχες λευκαί ως έριον λευκόν, ως χιών”. (Αποκ.α΄: 10) Και είπεν: “Εγώ ειμί ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζών, και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζών ειμι εις τους αιώνας των αιώνων, και έχω τάς κλείς του θανάτου και του άδου. Γράψον ούν...”. (Αποκ. α΄: 17-19) Ονομάζει τον εαυτό Του “Υιό του Θεού”, “αρχή της κτίσεως του θεού” (β΄: 18 και γ΄: 14), “Α και Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, αρχή και τέλος... Εγώ Ιησούς...”. (κβ΄: 13, 16) Αυτό δεν ήταν όραμα νυχτερινό. Ο Άγιος Ιωάννης γνώρισε και έζησε τον Κύριο και υπήρξε μάρτυρας των έργων Του από κοντά. Μα γιά τον Δανιήλ αυτά ήταν μελλοντικές υποσχέσεις και ο Υιός του Ανθρώπου όνειρο μέσα στη νύχτα. Ο Δανιήλ πέθανε πιστός, “μη λαβών τάς επαγγελίας, αλλά πόρρωθεν αυτάς ιδών”. (Εβρ. ια΄: 13) Ο Ιωάννης ήταν ο αγαπημένος μαθητής που ακούμπησε το κεφάλι του στό στήθος του Κυρίου. Ο συγγραφέας του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου λέει πώς Αυτός που εμφανίστηκε με “τρίχες λευκές ως έριον” είναι ο Υιός του Ανθρώπου και Θεός. Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει;
Το όραμα του Δανιήλ στό οποίο ο Υιός του Ανθρώπου πλησιάζει τον παλαιό των ημερών, ερμηνεύεται από τους πατέρες σαν μια όραση από μακριά της ένωσης του Λόγου με τη Σάρκα.
Εμφανίζεται ο Λόγος με τη μορφή του ασπρομάλλη παλαιού των ημερών, αποκαλύπτοντας έτσι “την οικονομία του μυστηρίου του αποκεκρυμμένου από των αιώνων και από γενεών” (Κολ. α΄: 26), και προεικονίζοντας επίσης τη μελλοντική ενανθρώπισή Του. Τα άσπρα Του μαλλιά, ένα παλαιό σύμβολο σεβασμιότητας, μας δείχνουν ότι Αυτός είναι ο Κύριος, το Α και το Ω, χωρίς ηλικία και άναρχος. Το Άλφα διότι υπάρχει πρίν από τους αιώνες και πρίν γεννηθεί ο χρόνος, και το Ωμέγα επειδή η Δευτέρα Παρουσία Του θά σημάνει το τέλος της Εβδόμης ημέρας, το τέλος του χρόνου, την αυγή της αιώνιας Ογδόης Ημέρας.
Βλέπουμε λοιπόν, πώς η Αποκάλυψη συνδέει τον παλαιό των ημερών που είδε ο Δανιήλ με το Χριστό. Το βιβλίο της Αποκάλυψης δεν ήταν πολύ γνωστό στους πρώτους αιώνες, μέχρι το 500 μ.Χ. Έτσι, ο παλαιός των ημερών ήταν κάτι το αινιγματικό γιά ορισμένους πατέρες. Αλλά σιγά σιγά όλη η Εκκλησία κατανόησε σωστά το όραμα του Δανιήλ, όπως μαρτυρούν οι άγιοι και η υμνολογία: “Την δε ανθρωπότητα αυτού, Υιόν ανθρώπου ονομάζει”. (Αγ. Αθανασίου, επιστολή πρός Αντίοχον άρχοντα, οβ΄ ΒΕΠ 35, 121).
“Ο Δανιήλ είδε τον τύπο και την εικόνα όσων επρόκειτο να συμβούν, δηλαδή ότι ο αόρατος Υιός και Λόγος του Θεού θά γινόταν άνθρωπος αληθινός, ώστε να ενωθεί με τη δικιά μας φύση”. )Άγ. Ιω. Δαμασκηνός) (22)
“Στην μορφή του Υιού του Ανθρώπου, βλέπει (ο προφήτης) την ενσάρκωση του Μονογενούς Υιού, ονομάζοντας Υιό Ανθρώπου Αυτόν που έμελλε να γεννηθεί από τη Μαρία”. (Αγ. Αμμωνίου) (23)
“Αλλά τι να πώ και τι να λαλήσω; Με εκπλήσσει το θαύμα. Ο παλαιός των ημερών έγινε βρέφος, Αυτός που κάθεται σε θρόνο υψηλό και απρόσιτο βρίσκεται στη φάτνη”. (Άγ. Ιω. Χρυσοστόμου) (24)
“Άς προσκυνήσει όλη η γή, άς ψάλλει κάθε γλώσσα κι άς δοξολογήσει τον Θεό ως βρέφος τεσσαρακονθήμερο και προαιώνιο, βρέφος μικρό και παλαιό των ημερών, βρέφος που θηλάζει και ποιητή των αιώνων” (Κύριλλος Ιεροσολύμων) (25)
“Ο δίκαιος Συμεών υποδέχθηκε στη γέρικη αγκαλιά του τον παλαιό των ημερών ως νήπιο, και δόξασε το Θεό λέγοντας: απόλυσέ με τώρα τον δούλο σου με ειρήνη...” (Μεθόδιος Ολύμπου) (26)
“Ο παλαιός των ημερών παιδίον γέγονε”. (Μ. Αθανάσιος, ΒΕΠ 36, 225.20)
“Νηπιάζει δι’ εμέ ο παλαιός των ημερών...” (Κάθισμα όρθρου υπαπαντής)
“Ο παλαιός των ημερών, που και παλιότερα στό Σινά έδωσε τον νόμο στον Μωσή, φανερώνεται σήμερα ως βρέφος”. (Στιχηρόν ιδιόμελον λιτής Υπαπαντής) (27)
“Ο παλαιός των ημερών, σαν τη βροχή στην προβιά, κατέβηκε Πάναγνε στην αγιασμένη σου κοιλιά, και φανερώθηκε σαν νέος Αδάμ, ο φίλος του ανθρώπου”. (Θεοτόκιον) (28)
“Με απερίγραπτο τρόπο γέννησες Παρθένε, τον παλαιό των ημερών σαν βρέφος μικρό, που έδειξε στους ανθρώπους καινούριους δρόμους αρετής πάνω στη γή”ξ. (Θεοτόκιον) (29)
“Σάν βρέφος μικρό, γέννησες γιά χάρη μας Παρθένε αγνή, τον παλαιό των ημερών...” (Θεοτόκιον) (30)
“Ξεφεύγοντας παράδοξα από τους νόμους της φύσεως Παρθένε, έφερες στον κόσμο αγνή, τον νομοδότη και παλαιό των ημερών, σαν βρέφος πρωτόγνωρο, νοητέ ουρανέ του ποιητή των όλων”. (Θεοτόκιον) (31)
Είναι φανερό ότι η Γραφή και η υμνολογία και οι λόγοι των αγίων, δεν επιτρέπουν καμμιά αμφιβολία γιά τη γνώμη της Εκκλησίας πάνω σ’ αυτό το θέμα.
 
“Δείξε μου τις εικόνες που προσκυνάς γιά να σού πώ τι πίστη έχεις”
Τιμούμε και σεβόμαστε εξίσου τις εικόνες και τα Ευαγγέλια. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει

26 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΗ ΙΔ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ


Απολυτικιον. Ηχος α'
Σωσον, Κυριε, τον λαον σου, και ευλογησον την κληρονομιαν σου, νικας τοις βασιλευσι κατα βαρβαρων δωρουμενος, και το σον φυλλατων, δια του Σταυρου σου πολιτευμα.            ( Τρις )
Κοντακιον. Αυτομελον. Ηχος δ'
Ο υψωθεις εν τω Σταυρω εκουσιως, τη επωνυμω σου καινη πολιτεια, τους οικτιρμους σου δωρησαι, Χριστε ο Θεος. Ευφρανον εν τη δυναμει σου, τους πιστους βασιλεις ημων, νικας χορηγων αυτοις, κατα των πολεμιων, την συμμαχιαν εχοιεν την σην, οπλον ειρηνης, αηττητον τροπαιον.
ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ
Τη ΙΔ' του αυτου μηνος, η παγκοσμιος Υψωσις του Τιμιου και Ζωοποιου Σταυρου.
Στιχ. Τας εν λαρυγγι, Σωτερ, υψωσεις φερει,
Υψουμενον βλεπουσα τον
Σταυρον κτισις.
Υψωθη δεκατη, Σταυρου ξυλον, ηδε τεταρτη.
Τη αυτη ημερα, η κοιμησις του εν Αγιοις Πατρος ημων Ιωαννου Αρχιεπισκοπου Κωνσταντινουπολεως του Χρυσοστομου, εν ταυτη γαρ ανεπαυσατο, αλλα δια την Εορτην του Τιμιου Σταυρου μετετεθη η τουτου Εορτη εις τον Νοεμβριον μηνα.
Και μνημη της ευσεβεστατης βασιλλισης Πλακιλλης, συζυγου γενομενης του μεγαλου βασιλεως Θεοδοσιου.
Στιχ. Φθαρτον λιπουσα στεμμα γης η Πλακιλλα,
Εν ουρανοις αφθαρτον ευρηκε στεφος.
Τη αυτη ημερα, μνημη των εν Αγιοις Πατερων ημων, των συνελθοντων εν τη Αγια και Οικουμενικη Εκτη Συνοδω, επι της βασιλειας Κωσταντινου του Πωγωνατου, υιου Ιουστινιανου του δευτερου, του καλουμενου Ρινοτμητου, Σεργιου την Εκκλησιαν Κωνσταντινουπολεως ιθυνοντος, και Αγαθωνος των Ρωμαιων. Ηθροισθη δε εν τω Τρουλλω του Παλατιου, τω λεγομενω, Ωατω, αναθεματι καθυποβαλουσα Σεργιον και Πυρρον και Πετρον και Παυλον, Επισκοπους γενομενους Κωνσταντινουπολεως, Μακροβιον τε τον Αντιοχειας, και Κυρον τον Αλεξανδρειας, και Ονωριον τον Ρωμης, Στεφανον τε και Πολυχρονιον και τους συν αυτοις. Ητις Αγια Συνοδος, επι μεν του δηλωθεντος Κωνσταντινου του Πωγωνατου συνηθροισθη, η δε των Κανονων εκδοσις επι Ιουστινιανου του υιου αυτου γεγονε.
Τη αυτη ημερα, μνημη του Αγιου Μαρτυρος Παπα.
Στιχ. Ηδειτο Παπας προς τα στιγματα στενειν,
Βοηθον εγγυς τον Θεον κεκτημενος.
Τη αυτη ημερα, ο Αγιος Μαρτυς Θεοκλης ξιφει τελειουται.
Στιχ. Προς κλησιν ηκει και Θεοκλης την ανω.
Εχων οχημα την τομην την εκ ξιφους.
Τη αυτη ημερα, ο Αγιος Βαλεριανος, το νηπιον, ξιφει τελειουται.
Στιχ. Βαλεριανω τω μικρω Θεος μεγας,
Εν ουρανω δεδωκε παμμεγα στεφος.
Τη αυτη ημερα, ο Αγιος Νεος Οσιομαρτυς Μακαριος, ο εν Θεσσαλονικη μαρτυρησας κατα το ετος 1527, ο και μαθητης χρηματισας του Πατριαρχου Κωνσταντινουπολεως Νηφωνος, ξιφει τελειουται.
Ταις αυτων αγιαις πρεσβειαις, Χριστε ο Θεος, ελεησον ημας. Αμην.
Μεγαλυναριον.
Σημερον η κτισις πασα Σωτηρ, ποθω ανυψουσα, τον παναγιον σου Σταυρον, την φωνην σοι αιρει, και πιστει εκβοα σοι, Δωρησαι τω λαω σου, Λογε την χαριν σου.